του Αιγύπτιου Ωρου και του Ιουδαίου Ιησου
Έχει γραφτεί παλαιότερα εδώ ότι είναι ανυπόστατος ο ισχυρισμός περί ιστορικής ύπαρξης του Ιησού Χριστού, έτσι όπως περιγράφεται αυτός από τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και στα πάνω από 4Ο απόκρυφα ευαγγέλια. Το ίδιο ανυπόστατος είναι ο ισχυρισμός ότι υπήρξε πόλη της Ιουδαίας με όνομα Ναζαρέτ μέχρι τον 3ο αιώνα μ.Χ. Η επιβεβαίωση όλων αυτών έρχεται από τη σύγκριση του βιογραφικού του Ιησού με εκείνα άλλων θεοτήτων της προχριστιανικής εποχής, ιδιαίτερα δε του Ώρου, ο οποίος ήταν θεός ο ίδιος και υιός θεού (Όσιρη) και θεάς (Ίσιδα). Ίδιες θεϊκές σχέσεις είχε και ο «ιδρυτής» της χριστιανής θρησκείας Ιησούς: θεός, μέλος της τριάδας ο ίδιος, υιός θεού και υιός οσίας ή αγίας θνητής. Δεδομένου ότι η μητέρα του Μαρία ανακηρύχθηκε ιερό και άγιο πρόσωπο σε οικουμενική σύνοδο τον 5ο αιώνα μ.Χ. ως αντίβαρο στις θηλυκές θεότητες της Ίσιδας, της Αστάρτης, της Αφροδίτης, της Αθηνάς, της Κυβέλης κ.ά.
Οι μυθοπλασίες για τον Ιησού είναι γνωστές από τη σχολική εκπαίδευση και δεν θα επαναληφθούν εδώ. Θα περιοριστούμε καταρχάς σε θέματα που αφορούν τον Ώρο, για τα οποία ουδεμία κουβέντα γίνεται στη σχολική εκπαίδευση, και στη συνέχεια θα παραθέσουμε σε πίνακα την αντιστοίχιση Ώρου και Ιησού.
Ο Ώρος (Horus) αναφέρεται σε αιγυπτιακούς παπύρους πολλούς αιώνες πριν από την θεολογικά περιγραφόμενη παρουσία του Ιησού. Πιθανότατα η προέλευση του συγκεκριμένου θεού ανάγεται στη λίθινη εποχή και τα χαρακτηριστικά του διαμορφώθηκαν με την πάροδο των χιλιετιών και αιώνων μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους.
Ο Ώρος απεικονίζεται συμβολικά με ένα μάτι γερακιού, δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος θεός αποτελεί το τρίτο μέλος, το πτηνό, στην αιγυπτιακή θεϊκή τριάδα. Από εκεί φαίνεται να προέρχεται επίσης, τόσο η «θεϊκή τριάδα» του χριστιανισμού, όσο και η συμμετοχή ενός πτηνού με το ρόλο του πνεύματος. Συνήθεις εικαστικές απεικονίσεις του Ώρου ήταν, είτε ευθέως ως γεράκι, είτε ως άνθρωπος με κεφάλι γερακιού.Οι Αρχαιολόγοι και/ή Αιγυπτιολόγοι Godfrey Higgins (1772-1833), Gerald Massey (1828-1907) και Alvin Boyd Kuhn (1880-1963) έγραψαν σημαντικά βιβλία για την αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία και τις εξελίξεις της διαμέσου των αιώνων. Ένας τέταρτος, σύγχρονος ερευνητής, ο Καναδός θεολόγος και δημοσιογράφος Tom Harpur (γενν. το 1929) συνόψισε τα τρία αυτά βιβλία και κατέληξε με ένα δικό του βιβλίο («The Pagan Christ», Thomas Allen Publishers: Toronto) στη σύγκριση της αρχαίας αιγυπτιακής θρησκείας με τη χριστιανική και ειδικότερα στη σύγκριση των διαφόρων «βιογραφικών» στοιχείων του Ώρου και του Ιησού. Ακολουθεί μια παράθεση αυτών των γεγονότων σε μορφή πίνακα!
Γεγονός | Ώρος | Ιησούς |
Σύλληψη: | Μητέρα παρθένος (πολλαπλές εκδοχές) | Μητέρα παρθένος |
Πατέρας: | Μοναχογιός του θεού Όσιρη των Αιγυπτίων. | Μοναχογιός του θεού των Ιουδαίων Γεχόβα. |
Κοσμικός πατέρας: | Σηβ | Ιωσήφ |
Πρόγονοι κοσμικού πατέρα: | Βασιλιάδες | Βασιλιάδες |
Τόπος γέννησης: | Σε σπηλιά | Σε σπηλιά/σταύλο |
Ανακοίνωση γεγονότος: | Άγγελος στη μητέρα του | Άγγελος στη μητέρα του |
Θείκό σημάδι για τη γέννηση: | Ο αστέρας Σείριος | Ένα απροσδιόριστο αστέρι της Ανατολής |
Ημερομηνία γέννησης: | Οι Αιγύπτιοι παρίσταναν τη γέννηση του Ώρου με ένα παιδί σε παχνί και το περιέφεραν στις 21 Δεκεμβρίου του έτους, κατά τη χειμερινή ισημερία. | Από τον 3ο-4ο αιώνα η 25η Δεκεμβρίου, ημέρα γέννησης των προχριστιανικών θεών Μίθρα και Διόνυσου και του Sol Invictus (αήττητου Ήλιου). |
Γνωστοποίηση της γέννησης: | Με αγγέλους | Με αγγέλους |
Μάρτυρες της γέννησης: | Βοσκοί προβάτων | Βοσκοί προβάτων |
Μεταγενέστεροι μάρτυρες: | Τρεις ηλιακές θεότητες | Τρεις «μάγοι» εξ Ανατολής |
Απειλή θανάτωσης σε βρεφική ηλικία: | Ο Ηρούτ έδωσε εντολή να σκοτώσουν τον Ώρο | Ο Ηρώδης έδωσε εντολή να σκοτώσουν τον Ιησού |
Αντίδραση στην απειλή θανάτωσης: | Ο θεός Θατ είπε στη μητέρα του Ώρου: «Έλα, θεά Ίσις, και κρύψου με το παιδί σου» | Ένας άγγελος είπε στον Ιωσήφ: «Σήκω και πάρε παιδί και μητέρα και φύγε στην Αίγυπτο» |
Ηλικία ενηλικίωσης: | 12 ετών | 12 ετών |
Κενό στο βιογραφικό: | Καμιά πληροφορία για το διάστημα από 12 μέχρι 3Ο ετών | Καμιά πληροφορία για το διάστημα από 12 μέχρι 3Ο ετών |
Τόπος βάπτισης: | Ηριδανός (ποταμός) | Ιορδάνης |
Ηλικία βάπτισης: | 3Ο | 3Ο |
Βαπτιστής: | Άνουπ ο Βαπτιστής | Γιοχάναν (Ιωάννης) ο Βαπτιστής |
Κατάληξη του βαπτιστή: | Αποκεφαλισμός | Αποκεφαλισμός |
Πειρασμός: | Ο ανταγωνιστής θεός του κακού Σουτ (Σεθ) τον παρέσυρε από την έρημο σε ένα ψηλό βουνό | Ο ανταγωνιστής θεός του κακού Σατανάς τον παρέσυρε σε ένα ψηλό βουνό |
Στενοί οπαδοί/μαθητές: | 4 ή 16 | 12 |
Θαύματα: | Περπάτησε πάνω στο νερό, γιάτρευε δαιμονισμένους, θεράπευε ασθενείς και τυφλούς. Ηρέμησε με τη δύναμή του τη θάλασσα | Περπάτησε πάνω στο νερό, γιάτρευε δαιμονισμένους, θεράπευε ασθενείς και τυφλούς. Ηρέμησε με τη δύναμή του τη θάλασσα |
Ανάσταση νεκρού: | Ανάστησε τον πατέρα του Όσιρη από τον τάφο | Ανάστησε τον Λάζαρο από τον τάφο |
Κεντρική διδασκαλία: | Σε βουνό (επί του Όρους) | Σε βουνό (επί του Όρους) |
Τρόπος θανάτου: | Σταύρωση | Σταύρωση |
Συντροφιά στη θανάτωση: | Δύο ληστές | Δύο ληστές |
Δραστηριότητα μετά τη θανάτωση: | Κατέβηκε στην κόλαση και έμεινε τρεις ημέρες, μετά αναστήθηκε | Κατέβηκε στην κόλαση και έμεινε μέχρι Σάββατο πρωί (δηλαδή επέκταση σε τρεις ημέρες από το θάνατο), μετά αναστήθηκε |
Ανακοίνωσαν την ανάσταση: | Γυναίκες | Γυναίκες |
| Μεταγενέστερη δραστηριότητα: | Επανήλθε στα «θεϊκά» καθήκοντα | Επανήλθε στα «θεϊκά» καθήκοντα |
Σύγκριση κύριων χαρακτηριστικών του Ώρου και του Ιησού:
| Χαρακτηριστικό | Ώρος | Ιησούς |
| Χαρακτηρισμός: | Όπως περιγράφεται στα «ιερά βιβλία» είναι μυθικό πρόσωπο | Όπως περιγράφεται στα «ιερά βιβλία» είναι μυθικό πρόσωπο |
| Αποστολή: | Σωτηρία της ανθρωπότητας | Σωτηρία της ανθρωπότητας |
| Τίτλος: | ΚΡΣΤ, ο κεχρισμένος | Χριστός, ο κεχρισμένος |
| Άλλα ονόματα: | Καλός ποιμήν, Αμνός του θεού, Άρτος της ζωής, Υιός του ανθρώπου, ο Λόγος, ο Αλιεύς, ο Οραματιστής | Καλός ποιμήν, Αμνός του θεού, Άρτος της ζωής, Υιός του ανθρώπου, ο Λόγος, ο Αλιεύς, ο Οραματιστής |
Στο προαναφερόμενο βιβλίο παρατίθενται επίσης αποσπάσματα από τις διδασκαλίες του Ώρου και του Ιησού, από τα οποία προκύπτει εκτεταμένη ταύτιση, με συγκριτικό «πλεονέκτημα» του μεταγενέστερου Ιησού ότι έχουν βάλει οι «πατέρες» στο στόμα του ιδέες από την ελληνική φιλοσοφία.
Όσον αφορά την παρθενία της μητέρας του Ώρου κατά τη γέννησή του, η Ίσις που έφερε αρχικά (και) το όνομα Μέρη, ήταν στις πρώτες χιλιετίες παρθένα-μητέρα, ενδιάμεσα θεωρήθηκε μητέρα με πολλά παιδιά και αργότερα επανήλθε η δοξασία περί παρθένου. Η μητέρα του Ιησού αναφέρεται ως παρθένος και αειπάρθενος, αλλά φαίνεται να έχει κι άλλα παιδιά (ο Ιησούς είχε αδέλφια), δηλαδή αντιστοιχεί ταυτόχρονα με όλες τις επιμέρους καταστάσεις της Ίσιδος. Προφανώς δεν διευκρινίστηκε «θεολογικά» στο χριστιανισμό, ποια ακριβώς άποψη πρέπει να θεωρείται σωστή, επειδή επικρατούσαν εξ ίσου ισχυρές αντικρουόμενες εκδοχές.
Η θεά Ίσιδα και η πολλών χιλιετιών ιστορία της πρέπει να μελετηθούν σε ειδικότερες δημοσιεύσεις για να εκτιμηθεί η σημασία της ανάδειξης και της διάδοσης της λατρείας της, η οποία διατηρήθηκε μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ. Εδώ δίνεται μόνο μια σύγκριση της εικαστικής παράστασης μητέρας-γιου στην αιγυπτιακή και στη χριστιανική θρησκεία. Η σύγκριση πρωτότυπου και αντιγράφου οδηγεί σε προφανή συμπεράσματα!
Να σημειωθεί ακόμα ότι η σταύρωση που φαίνεται να συμπίπτει ως τρόπος θανάτωσης του Ώρου και του Ιησού, δεν ταυτίζονται ως διαδικασία. Στον Ώρο αναφέρεται ως κρέμασμα από ένα δέντρο, ενώ στον Ιησού πρόκειται για τη μελετημένη και πολλαπλώς εφαρμοσμένη ρωμαϊκή μέθοδο θανάτωσης στο σταυρό, η οποία είχε και το νόημα παραδειγματισμού και εκφοβισμού των εχθρών της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Μια άλλη διαφορά φαίνεται να υφίσταται στον αριθμό των μαθητών. Για τον Ώρο αναφέρονται κάποτε 4 και κάποτε 16 (=4+12) μαθητές. Αυτός ο αριθμός έχει προσαρμοστεί στον Ιησού στους 12, σε συσχετισμό με τις 12 ιουδαϊκές φυλές.
Από τα προηγούμενα προκύπτει αβίαστα ότι ο Ιησούς ίσως να υπήρξε ως ένας από τους πολλούς περιφερόμενους μάγους και θαυματοποιούς που υποσχόταν απελευθέρωση των Ιουδαίων από τη ρωμαϊκή κατοχή, θεολογικά συναρμολογήθηκε όμως κυρίως πάνω στις αιγυπτιακές παραδόσεις με πρότυπο τον Ώρο. Με την πάροδο των ετών, δεκαετιών και αιώνων συμπληρώθηκαν τα χαρακτηριστικά, οι ιδιότητες και η διδασκαλία του με στοιχεία άλλων προχριστιανικών θεών, θρησκειών και φιλοσοφιών, κυρίως της ελληνικής.
Μια άλλη διαφορά φαίνεται να υφίσταται στον αριθμό των μαθητών. Για τον Ώρο αναφέρονται κάποτε 4 και κάποτε 16 (=4+12) μαθητές. Αυτός ο αριθμός έχει προσαρμοστεί στον Ιησού στους 12, σε συσχετισμό με τις 12 ιουδαϊκές φυλές.
Από τα προηγούμενα προκύπτει αβίαστα ότι ο Ιησούς ίσως να υπήρξε ως ένας από τους πολλούς περιφερόμενους μάγους και θαυματοποιούς που υποσχόταν απελευθέρωση των Ιουδαίων από τη ρωμαϊκή κατοχή, θεολογικά συναρμολογήθηκε όμως κυρίως πάνω στις αιγυπτιακές παραδόσεις με πρότυπο τον Ώρο. Με την πάροδο των ετών, δεκαετιών και αιώνων συμπληρώθηκαν τα χαρακτηριστικά, οι ιδιότητες και η διδασκαλία του με στοιχεία άλλων προχριστιανικών θεών, θρησκειών και φιλοσοφιών, κυρίως της ελληνικής.
(Stelios Frangopoulos, Στέλιος Φραγκόπουλος)
35 σχόλια και εισαγωγή νέου:
Πραγματικά, τα κοινά σημεία με τον Ιησού είναι υπερβολικά πολλά. Ανάλογες θεότητες ή ημίθεοι κυρίως ήταν πολλοοί στη Μέση Ανατολή. Αξίζει να θυμηθούμε και τον Άδωνη. Όσα, εξάλλου, τονίζονται στις προφητείες δεν είναι παρά οι απειχήσεις ημιθεϊκών προσώπων της εβραϊκής μυθολογίας και των γύρω φυλών.
Όντως υπάρχουν αυτά τα κοινά στοιχεία του Ιησού με τον Ώρο αλλά και πολλούς άλλους τύπους της εποχής του. Όπως φαίνεται οι χριστιανοί είχαν την εξυπνάδα να πατήσουν σε μια προγενέστερη και αποδεκτή από την μάζα πίστη για να δημιουργήσουν τη δική τους εκδοχή. Ας μην ξεχνάμε την ίδια την εμφάνιση του Ιησού που μοίαζει καταπληκτικά με την απεικόνιση του Δία σε αρχαία αγάλματα.
Το θέμα είναι πως ακόμα και σήμερα υπάρχουν πάμπολοι που αποδέχονται τα παραμυθάκια αυτά, όχι σαν παραμύθια ή σαν παραβολές έστω, αλλά σαν πραγματικότητες, σαν αληθινά γεγονότα.
Ναι, αλλά ο Ώρος είναι ψεύτικος θεός, ενώ ο Ιησούς αληθινός! ...
;-)
Ο Ηριδανός, στον οποίο βαφτίστηκε ο Ώρος ήταν, κατά τον Ησίοδο ποταμός στον Άδη, κατά δε τον Ηρόδοτο, ποταμός με εκβολές στον Ωκεανό, προς τη δυτική άκρη του κόσμου (δλδ. της Ευρώπης). Σ' αυτό τον ποταμό έπεσε ο Φαέθων με το άρμα του, κατά την ελληνική μυθολογία, όταν πλησίασε υπερβολικά τον Ήλιο. Άλλοι Ιστορικοί συσχετίζουν τον Ηριδανό με τον Πάδο της βόρειας Ιταλίας ή τον Ρήνο κλπ., πάντως όχι με τον αθηναϊκό Ηριδανό
Σίγουρα θα υπάρχουν κι άλλες αντιγραφές περιστατικών, αλλά κι αυτά που αναφέρονται στους πίνακες είναι εντυπωσιακά. Έτσι κι αλλιώς, οι ιστορίες των παλαιών θρησκειών και θεοτήτων, αιγυπτιακών, περσικών, ελληνικών κτλ. μεταφέρονταν σε νεότερες δοξασίες και θρησκείες και διασώζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στη λαϊκή θεολογία μέχρι σήμερα. Παλιό κρασί σε νέα μπουκάλια, αλλά έχουν παλιώσει πλέον κι αυτά!
Πολύ απλά, μιλάμε για τρελό copy-paste.
η αληθεια για το αστερι της βηθλεεμ
ματθαιος 2 . 9
..και ιδου ο αστηρ ..προηγεν αυτους εως ελθων ΕΣΤΗ επανω ου ην το παιδιον .
αποκαλυψις 12 . 3 - 4
και ωφθη αλλο σημειον εν τω ουρανω και ιδου δρακων πυρρος μεγας ..και ο δρακων ΕΣΤΗΚΕΝ ενωπιον της γυναικος της μελλουσης τεκειν , ινα , οταν τεκη , το τεκνον αυτης καταφαγη .
Τουλάχιστον οι Αιγύπτιοι ήξεραν από Αστρονομία και θεωρούσαν ως συμβολικό άστρο τον Σείριο που φαίνεται ακόμα ευκρινώς στο στερέωμα. Οι άλλοι μόνο ασαφείς πληροφορίες ήταν σε θέση να δώσουν, δεν έμαθαν Αστρονομία ούτε από τους Βαβυλώνιους, ούτε από τους Αιγύπτιους, ούτε από τους Έλληνες.
Όσο για την "αλήθεια", άστα βράστα, και η Κοκκινοσκουφίτσα αλήθεια είναι, τόσους και τόσους έχει φάει ο λύκος...
ενας κοσμος χωρις ανασταση Χριστου , ειναι ενας κοσμος χωρις ελπιδα !
Σαλταρισμένε, αφού αναστήθηκαν ο Ώρος, ο Μίθρας, ο Άττης και ο Άδωνης, δεν μας χαλάει να μην έχει αναστηθεί και ο Χριστούλη σου... Έχουν ξεφτελιστεί και οι αναστάσεις με τέτοιο πληθωρισμό!
πραγματικος η φανταστικος , ο Χριστος των ευαγγελιων δεν μας εχει φταιξει σε τιποτα .
αν ολοι ειμαστε καμπουρηδες και ασχημοι , τι μας φταιει ο ηλιος ;
Ανώνυμε, σωστός! Ούτε οι ήρωες του Γκιλγκαμές και της Ιλιάδας, ούτε οι Ιστορίες για τον Όσιρη και τον Μίθρα μας φταίνε, ούτε και η Κοκκινοσκουφίτσα μας έχει φταίξει σε τίποτα...
Μόνο που, εδώ και αρκετούς αιώνες, κάποιοι αξιοποιούν τις ιστορίες του ευαγγελικού Χριστούλη για να ποδηγετούν και καταπιέζουν την κοινωνία, για να συγκεντρώνουν πλούτο και εξουσία. Αν έκαναν οι ίδιοι τύποι τα ίδια με τον Μίθρα ή τον Άττη ή την Κοκκινοσκουφίτσα, την ίδια αντιμετώπιση και αποδοχή θα είχαν εκ μέρους μας...
Και, πού είσαι, καμπούρηδες και άσχημοι δεν είμαστε - στη μεγάλη πλειοψηφία μας σίγουρα όχι. Όμως, οι ίδιοι εξουσιομανείς που προανέφερα, προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο και μας προσφέρουν ταυτόχρονα τον εαυτό τους για σωτηρία. Σαν τον πυροσβέστη που βάζει φωτιές για να δείξει πόσο χρήσιμος και αποτελεσματικός είναι στη δουλειά του!
Δεν καταλαβαίνω, γιατί ταυτόσημα γεγονότα, δεν ήταν μύθος και ο ένας και ο άλλος;
Ένα ωραίο άρθρο που μόλις είδα σε μια άλλη σελίδα, φιλοξενεί πολλές φωτογραφίες που επιβεβαιώνουν όλα όσα λες (Άθεος: http://epic-atheist.blogspot.com/2008/12/blog-post.html).
Νίκος
Έχεις δίκιο, θα έπρεπε να γράψω ταυτόσημες μυθοπλασίες... Αλλά οι χριστιανοί τα θεωρούν γεγονότα και, είμαι βέβαιος, οι πιστοί του Ώρου επίσης ως αληθή τα θεωρούσαν! Από τη δική τους σκοπιά, λοιπόν, γεγονότα... ;-)
Μεταφέρω μια φράση από το blog, στο οποίο παρέπεμψε πριν ο Νίκος: Είναι τόσες οι ομοιότητες [των προχριστιανικών θρησκειών] με τον χριστιανισμό, ώστε ο Ιουστίνος ο Μάρτυρας (2ος αιώνας) δεν άντεξε και ξέσπασε, πως ο διάβολος αντέγραψε από πριν αυτά που θα πίστευαν οι χριστιανοί μετά!
Αυτό το επιχείρημα με τον ιουδαϊκό και χριστιανικό διάβολο ήταν για τους αφελείς! Οι πιο φιλοσοφημένοι χρησιμοποιούσαν (π.χ. Ωριγένης, 3ος αιώνας) το ιδεολόγημα της «προτύπωσης»! Ισχυρίζονται δηλαδή, ακόμα και σήμερα, ότι οι προγενέστερες κοσμοθεωρίες και κυρίως η ελληνική φιλοσοφία είχαν ενταχθεί από τη «θεία πρόνοια» στην προετοιμασία για υποδοχή του χριστιανισμού! Ο θεούλης έκανε δοκιμαστικές εφαρμογές της "αληθινής" θρησκείας για να καταμετρήσει τις επιπτώσεις!
Αυτό το επιχείρημα αντιστράφηκε όμως σύντομα εναντίον των χριστιανών, όταν η νεότερη μωαμεθανική θρησκεία επικαλέσθηκε επίσης την προτύπωση για να εξηγήσει διάφορα σημεία «αντιγραφής» της από τον ιουδαϊσμό, το χριστιανισμό και κάποιες τοπικές θρησκείες της Αραβίας!
Μύλος! Ο κλέψας του κλέψαντος μεταξύ "αληθινών" θρησκειών!
χωρις καποιο σταθερο σημειο αναφορας [ σε ενα κοσμο που τα παντα ειναι σχετικα ] , ειναι θεμα χρονου να γινουμε και εμεις , οι οποιοι εμεις , σαν και αυτους , η ακομα και χειροτεροι .
ολοι βραζουμε στο ιδιο καζανι , η ιστορια αυτο εδειξε και αυτο θα δειχνει , στο λιγο χρονο που της εμεινε .
αρα ολοι εχουμε αναγκη την ανασταση Χριστου .ενος Χριστου που ειναι πλεον ο ιδιος , εχθες , σημερα και στους αιωνες .
χωρις αυτον ειμαστε ολοι αξιοθρηνητα ιδιοι .ειμαστε ολοι καμπουρηδες και ασχημοι και αυτο προβαλλει ο ηλιος .
ειναι θεμα χρονου !υπαρχει ο σπορος , υπαρχει και η προδιαθεση !
τα παντα επεσφραγισες εωσφορε !
χωρις αυτον , στο διαβα του χρονου , ειμαστε ολοι ηδη νεκροι και μυριζουμε , αυτο αν ειναι ασχημια και καμπουροσυνη !
"να γινουμε και εμεις σαν και αυτους"
Ποιους αυτούς και τι να γίνετε; Με τσιτάτα του κατηχητικού δεν αντιμετωπίζεις το κεντρικό θέμα που τέθηκε με την ανάρτηση και δείχνεις την πνευματική φτώχεια που χαρακτηρίζει όλους τους θεόπληκτους.
Γιατί, μπορεί να το αντιμετωπίσει;
ηταν νυχτα και πολλοι μιλουσαν για τον ηλιο .
αλλοι τον ζωγραφιζαν , αλλοι λεγαν παραμυθια για αυτον , αλλοι γραφαν υμνους , αλλοι προφητευαν .
ολη η κτισις τον περιμενε .
μεχρι που ξημερωσε .
καλες γιορτες σε ολους και ευτυχισμενο το 2009 .
αλλοι τον περιεγραφαν , αλλοι λεγαν ιστοριες για αυτον .
μεχρι που ξημερωσε .
"ίσως να υπήρξε ως ένας από τους πολλούς περιφερόμενους μάγους και θαυματοποιούς που υποσχόταν απελευθέρωση των Ιουδαίων από τη ρωμαϊκή κατοχή"
Ουδέποτε ο Ιησούς υποσχέθηκε κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, δεν έδωσε καμία αξία στα εθνικιστικά, γι αυτό και ο λαός τον απέρριψε. Πίστευαν ότι ο Μεσσίας θα ξανάφτιαχνε το κράτος του Ισραήλ.
Και όλα αυτά που λες με τον Ωρο τα έχω ακούσει από το Zeigeist. Όμως, όταν ανατρέχω σε εγκυκλοπαίδειες, δεν τα βρίσκω. Που μπορώ να βρω λεπτομέρειες σχετικα με τον Ωρο
Ο Ιησούς τιμωρήθηκε από τους Ρωμαίους με σταύρωση, η οποία επιβαλλόταν κατά το ρωμαϊκό ποινικό δίκαιο για πολιτικά εγκλήματα σε μη Ρωμαίους πολίτες. Τώρα, τι ακριβώς είπε και έκανε στη ζωή του (αν υπήρξε ο ίδιος), κανείς δεν ξέρει γιατί, αφενός δεν υπάρχουν ιστορικά κείμενα που να αναφέρονται σ' αυτόν, αφετέρου στα θρησκευτικά κείμενα που ισχύουν σήμερα, έβαζαν και έβγαζαν οι παπάδες ό,τι βόλευε κάθε εποχή. Γι' αυτό και οι κώδικες του Σινά και του βατικανού, ενώ θεωρούνται αμφότεροι έγκυρα αντίγραφα των πρωτότυπων ευαγγελίων, περιέχουν διαφορές μεταξύ τους.
Οι εγκυκλοπαίδειες είναι γραμμένες κατά την τρέχουσα κατεστημένη πολιτική και θρησκευτική αντίληψη. Φαντάζεσαι να διαφημίζεται από ραδιόφωνα και τηλεοράσεις μια εγκυκλοπαίδεια 20-30 τόμων και να βγει ένας μητροπολίτης να πει ότι αυτή η εγκυκλοπαίδεια περιέχει "ύβρεις" κατά του Ιησού; Θα αποτύχει παταγωδώς. Προφανώς, τα θρησκευτικά ζητήματα τα γράφουν πανεπιστημιακοί θεολόγοι!
Για το θέμα του Ώρου και την αξιοποίηση των βιογραφικών του στοιχείων για νεότερες ιστορίες, στα οποία αναφέρεται αυτή η ανάρτηση, γράφω εισαγωγικά πού θα βρεις στοιχεία: στο «The Pagan Christ», το οποίο στηρίζεται στις έρευνες των άλλων τριών συγγραφέων και αρχαιολόγων. Παρουσίαση αυτού βιβλίου έκανα εδώ...
Και μια και ανέφερες τη σταύρωση του Ιησού, πιστεύω είναι πολύ απλός ό λόγος. Θα το πάθαινε οποιοσδήποτε έκανε τα ίδια ακόμα και σήμερα. Δες τα γεγονότα λίγο πριν... Πέρα από τη συνεχή ήπια αμφισβήτηση της σκέψης των Φαρισαίων (βλ. πολιτικού και θρησκευτικού κατεστημένου) ως εκείνη τη στιγμή, έκανε ένα τεράστιο βήμα ακόμαο Ιησους. Επιτέθηκε ευθέως εναντίων τους εξαπολύοντας τα φοβερά "Ουαί". Επιπλέον, πέταξε τους εμπόρους έξω από το ναό. Αλλά και πάλι, μπορέι να μην γινόταν τίποτα, αν ο λαός δε φώναζε το "Ωσαννά". Αν ο Ιησούς επικρατούσε, το πολιτικοθρησκευτικοοικονομικό κατεστημένο θα έχανε την επιρροή του στο λαό. Οι φαρισσαίοι θα ήταν γραφικοί καραγκιόζηδες που κανείς δε θα τους λάμβανε υπόψη. Βλέπεις, η θρησκεία στηρίζεται σε πίστη και όχι σε λογική και αποδείξεις. Οι φαρισσαίοι ήταν άνθρωποι της πίστης και με αυτό στέκονταν. Έτσι, λοιπόν, ήταν μια μάχη επιβίωσης. Ή ο Ιησούς, ή εκείνοι. Και η δύο δε γινόταν πλέον! Ο λαός από την άλλη πίστευε ότι η Μεσσίας θα ξανακάνει το κράτος του Ισραήλ, πράγμα που δεν υποσχόταν ο Ιησούς... Έτσι, οι φαρισαίοι κατόρθωσαν να πείσουν τους όχλους να τον εκτελέσουν και να ξεμπερδεύουν. Πολύ λογικό. Συμβαίνει μέχρι σήμερα...
Αυτό το "αβίαστα" να μην υπήρχε...
Επίσης το συμπέρασμα οτι "Με την πάροδο των ετών, δεκαετιών και αιώνων συμπληρώθηκαν τα χαρακτηριστικά, οι ιδιότητες και η διδασκαλία του με στοιχεία άλλων προχριστιανικών θεών, θρησκειών και φιλοσοφιών, κυρίως της ελληνικής."
είναι τελείως αυθαίρετο με βάση τόσο το κείμενο, όσο για την συγκρητική θεολογία όταν ήδη υπάρχουν οι σχολές των Φαρισσαίων και των Εσσαίων.
Το "αβίαστα" είναι η σωστή έκφραση, για τον τρόπο που συνάγονται τα συγκεκριμένα συμπεράσματα. Για το άλλο που γράφεις ότι είναι αυθαίρετο το συμπέρασμα, διάβασε εδώ όπου έχω παραπέμψει μέσα στο κείμενο. Δεν είναι δυνατόν να συμπεριλαμβάνω σε κάθε ανάρτηση όλες τις συναφείς προηγούμενες...
τελικά δεν έχουν καθόλου φαντασία οι θεοί. όλοι τα ίδια πάνω κάτω κάνουν. Που είναι η διαφορετικότητα. Επιτρέπεται κοτζαμ ιησους να επαναλαβάνει τα ίδια με τους προηγούμενους;
@Sfrang
Ξεχάσατε να γράψετε στις ομοιότητες των δύο θεοτήτων, πόσο πολύ μοιάζαν στην τρυφερή μωρουδιακή ηλικία! Παραθέτω link ντοκουμέντο:
Ο Ώρος και ο Ιησούς σε ηλικία 5 μηνών!
Batcic: Σωστός!
Κοιτώντας από εδώ και από εκεί στο internet βρήκα αυτή τη σελίδα που ταιριάζει με αυτό το θέμα. Φαντάζομαι πως άλλος είτανε ο Ώρος και άλλος ο Κρίσνα
http://www.infidels.org/library/historical/kersey_graves/16/chap32.html
Οι ομοιότητες μεταξύ των μυθολογιών και των θρησκειών της μεσογείου είναι καταφανέστατες.
Απορώ μέχρι ποίου σημείου μπορεί να φτάσει ο στρουθοκαμηλισμός των χριστιανών για να μην ξυπνήσουν από το όνειρο.
Μία από τις αρχές της Αθεΐας είναι προφανώς ότι πρέπει να ερευνούμε αυτά που λέμε. Έχω ψάξει κάπως το θέμα και νομίζω τελικά ότι οι παραπάνω παραλληλισμοί είναι σε μεγάλο βαθμό ψέματα. Για παράδειγμα ο Ώρος δεν πέθανε ποτέ αλλά ενώθηκε με τον θεό Ρα. Ούτε σταύρωση ούτε τάφος υπάρχει στον μύθο αυτό.
Την άποψη ότι τα παραπάνω είναι χαλκευμένα μπορείτε να τη βρείτε τεκμηριωμένη εδώ: http://tektonics.org/copycat/osy.html .
Η πηγή ίσως δεν είναι αξιόπιστη αλλά επίσης δεν βλέπω πουθενά πηγές για τους ισχυρισμούς περί της ζωής του Ώρου.
Προφανώς η βίβλος, και ιδιαίτερα η παλαιά διαθήκη, είναι ένα συνονθύλευμα αντιγραφών από προηγούμενες θρησκείες (Σουμερικές, Ασσαδικές, Αιγυπτιακές κλπ) αλλά πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί στους ισχυρισμούς μας για να μην χάνουμε την αξιοπιστία μας…
Υπάρχουν λοιπόν αξιόπιστες πηγές για τους παραπάνω παραλληλισμούς; Μπορεί να βοηθήσει κανείς;
stemi, όπως ανέφερα και πιο πάνω, εγώ δεν έκανα πρωτογενή έρευνα, αλλά αναφέρθηκα στο βιβλίο «The Pagan Christ», το οποίο στηρίζεται στα 3 βιβλία που επίσης αναφέρονται. Εγώ κατάλαβα ότι με αυτά τα βιβλία ανατρέπονται υποθέσεις που είχαν γίνει για την αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία. Έτσι δικαιολογείται να παρουσιάζονται διαφορές από τα "γνωστά" γεγονότα.
Να σκεφτούμε επίσης ότι η ιστορία της αιγυπτιακής θεϊκής τριάδας αρχίζει κάπου στη νεολιθική εποχή και σίγουρα θα έχει πολύ παλιότερες ρίζες, οπότε είναι βέβαιο ότι κατά καιρούς, για κάποιες χιλιετίες, ίσχυαν διαφορετικά πράγματα, τα οποία άλλαξαν με τον καιρό - αναφέρθηκα στην ανάρτηση στο θέμα της παρθενίας της Ίσιδας.
Post a Comment