Ησαΐας 20,2-4: 2 τότε ἐλάλησε Κύριος πρὸς ᾿Ησαΐαν υἱὸν ᾿Αμὼς λέγων· πορεύου καὶ ἄφελε τὸν σάκκον ἀπὸ τῆς ὀσφύος σου καὶ τὰ σανδάλιά σου ὑπόλυσαι ἀπὸ τῶν ποδῶν σου· καὶ ποίησον οὕτως πορευόμενος γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος. 3 καὶ εἶπε Κύριος· ὃν τρόπον πεπόρευται ὁ παῖς μου ῾Ησαΐας γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος τρία ἔτη, τρία ἔτη ἔσται εἰς σημεῖα καὶ τέρατα τοῖς Αἰγυπτίοις καὶ Αἰθίοψιν· 4 ὅτι οὕτως ἄξει βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τὴν αἰχμαλωσίαν Αἰγύπτου καὶ Αἰθιόπων, νεανίσκους καὶ πρεσβύτας, γυμνοὺς καὶ ἀνυποδέτους, ἀνακεκαλυμμένους τὴν αἰσχύνην Αἰγύπτου.
Με λίγα λόγια, ο Ησαΐας πήρε διαταγή από το θεό των Ιουδαίων να κυκλοφορεί τρία χρόνια ξεβράκωτος και ξυπόλητος... Και φυσικά, αυτός το έπραξε, δεδομένου ότι ήταν υπάκουος στις φωνές που άκουγε. Το ερώτημα είναι, γιατί έπρεπε ως υπόδειγμα για την τριετή τιμωρία των εχθρών, να υποστεί τέτοιο εξευτελισμό ο "προφήτης". Το πιθανότερο είναι ότι οι εκδηλώσεις ενός ψυχασθενούς περιγράφονται ως θέλημα θεού - υπάρχουν εξ άλλου και ανάλογα πρόσφατα περιστατικά!
Θυμάμαι στη δεκαετία του 1950, πήγαινα στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, που κυκλοφορούσε στην Κυψέλη ένας Αντρέας, καθυστερημένος στο μυαλό, γύρω στα 35-40 θα ήταν, ίσως και μεγαλύτερος· είχε και φαλάκρα. Περπάταγε δε χειμώνα καλοκαίρι ξυπόλητος και με κοντοβράκι, όπως φοράμε τώρα με τις ζέστες. Ζούσε από βοηθήματα των κατοίκων, τα υπόλοιπα της Λαϊκής Αγοράς και κάποια πρόσφορα που του έδιναν στην εκκλησία, επειδή βοηθούσε να καθαρίζει, να μαζεύει τα καμμένα κεριά κ.ά.
Μερικές φορές πήγαινε ο Αντρέας για τη φυσική ανάγκη του σε κάποιο οικόπεδα -ήταν πολλά ελεύθερα τότε- και μετά συνέχιζε να κυκλοφορεί, έχοντας ξεχάσει όμως να ξαναβάλει το κοντοβράκι του. Του φώναζαν τότε από τα καφενεία και τα κουρεία, "Αντρέα, δείξε μας το..." και άλλα τέτοια. Οι γυναίκες απέστρεφαν το βλέμμα για να μην κολαστούν και, γενικά, ήταν μια πολύ διασκεδαστική ατμόσφαιρα για μας τα παιδιά.
Πότε πότε άρχιζε ο Αντρέας να φωνάζει και να συζητάει ζωηρά μόνος του. Κάποιες φωνές φαίνεται να άκουγε ο φουκαράς και αντιδικούσε με κάποιους φανταστικούς ανθρώπους, ίσως συγγενείς. Τότε πηγαίναμε τσούρμο από πίσω του, σε κάποια απόσταση επειδή μύριζε από την απλυσιά, και απαντούσαμε σ' αυτά που έλεγε μόνος του, τα περισσότερα βρισιές, κατάρες και διάφορα ακατανόητα.
Κάποιοι ηλικιωμένοι μας έλεγαν τότε ως συμβουλή, επειδή ήθελαν να προφυλάξουν αυτόν τον δυστυχισμένο, να μην βρίζουμε και κτυπάμε τον Αντρέα, γιατί μπορεί να είναι ο ίδιος ο Χριστός που κυκλοφορεί για να δει ποιος τον αγαπάει... Παιδαριώδεις νουθεσίες! Βέβαια, αν και δεν είχε σκεφτεί κανένας από την παρέα μας να κτυπήσει τον Αντρέα -μόνο φραστικά πειράγματα-, χάναμε κάθε ιδέα για τον υποθετικό Χριστό, ο οποίος κάνει τέτοια κόλπα και μάλιστα κυκλοφορεί ξεβράκωτος για να ελέγξει τη συμπεριφορά μας...
Όλα αυτά μου έρχονται στο μυαλό διαβάζοντας την προαναφερόμενη περικοπή από το βιβλίο του "προφήτη" Ησαΐα. Κάποιος ταλαιπωρημένος άνθρωπος, ψυχασθενής θα ήταν κι αυτός, ο οποίος άκουγε φωνές και ενεργούσε σύμφωνα με αυτές, αφού όλοι ήταν βέβαιοι ότι οι φωνές ήταν του κυρίου του. Έτσι, κυκλοφορούσε γυμνός και ξυπόλητος ο Ησαΐας, αφού του το επέβαλε ο θεός - και ποιος θα τολμούσε να το αμφισβητήσει. Αργότερα μάζεψαν κάποιοι γραφιάδες τις ιστορίες του ενός και του άλλου "προφήτη" και έφτιαξαν μια ιστορία με όλα τα τρελά που είχαν συμβεί.
Αυτά ακριβώς τα διαβάζουν σήμερα κάποιοι στην Ελλάδα και τα θεωρούν θεόπνευστα και ιερά - ένας γέρων-Παΐσιος της παλιάς εποχής ήταν ο φουκαράς Ησαΐας!
8 σχόλια και εισαγωγή νέου:
Καθόλου απίθανο πριν απο τοσες χιλιάδες χρόνια...
Ο Αλέκος της δικής μου γειτονιάς στην Άρτα στα μέσα της δεκαετίας του εξήντα... μέχρι πριν λίγα χρόνια που (επιτέλους) έλαβε την Ιατρική μέριμνα που χρειαζόταν...
Με μία διαφορά: Ήταν καθηγητής μουσικής και για τις "ανοχές" και τις φοβίες μας, μας αντάμειβε από το πιάνο ή το μαντολίνο του.
Όχι, δεν τον ανταλλάσσω με κανέναν Ησαΐα τους...
Ετσι ακριβώς!
Οι τρελλοί υπετίθετο ότι έχουν πνεύμα θεού μέσα τους. Ή δαίμονα, ανάλογα πώς του την έδινε του μάγου της φυλής (του παπά στα καθ' ημάς) να τον χαρακτηρήσει. Και τα ακατάληπτα που έλεγαν πέρναγαν για προφητείες, για θείες ρήσεις. Τέτοια ηταν κ η εκάστοτε Πυθία στους Δελφούς, που άμα δεν ήταν της έδιναν drugs για να γίνει. Ανάλογα παραδείγματα έχουμε από πολλές θρησκείες και φυσικά όχι μόνο από τις λεγόμενες πολυθεϊστικές ή πρωτόγονες. Ο χριστιανισμός επιδεικνύει καραμπινάτο πρωτογονισμό με αγιοποίηση κακομοίρηδων σαν αυτόν τον Ησαϊα, με την αποστροφή του στην γνώση και την κριτική σκέψη, και με την αναγωγή της άγνοιας και της ψευδεπίγραφης 'ταπεινότητας' (δηλ της τυφλής δουλοπρέπειας και του συστηματικού γλυψίματος των θεοτήτων του και, κυρίως, των εδώ αυτόκλητων εκπροσώπων
τους) σε πρώτης γραμμής αρετή.
Λίγο σχετικό, θυμάμαι με πόση αυταρέσκεια μας πάσσαραν στο μάθημα των θρησκευτικών στο σχολείο το φοβερό εύρημα που κατακεραύνωνε την καθολική πίστη έναντι της ορθόδοξης: Αυτοί, λέει, έχουν σαν δόγμα τους το 'πίστευε και μη ερεύνα' (οι άθλιοι - προσθήκη δική μου) ενώ εμείς το (έτοιμοι να γελάσετε:) 'ερευνάτε τας γραφάς' (δηλ. αναμασάτε τις ανοησίες των ιερών κειμένων)..
antonix, αποσιωπούν και παραποιούν οι ορθόδοξοι την αλήθεια και, βεβαίως, γράφουν ψεύδη στα σχολικά βιβλία για να διαστρεβλώσουν τις γνώσεις των παιδιών. Ο "Μέγας" Αθανάσιος απαιτεί: «Πίστευε είς πατέρα, μη ερευνήσεις δε το πράγμα...» (Προς Αντίοχον άρχοντα) και o Ιωάννης "Χρυσόστομος" επίσης: «Πιστεύω, ουκ ερευνώ» (Εις την παραβολήν περί συκής). Αυτές και άλλες όμοιες προτροπές περί τυφλής πίστης και διαγραφής της λογικής κωδικοποιήθηκαν στην οικουμενική σύνοδο της Εφέσου το έτος 431 με τη δογματική επιταγή: «... πίστευε τώ θαύματι καί μή ερεύνα λογισμοίς τό γενόμενον... », το οποίο αποδίδεται διαχρονικά με τη σύντμηση «πίστευε καί μή ερεύνα».
Θέλετε να δείτε με τα μάτια σας κατάσταση που παραπέμπει τελείως στο σκηνικό της εποχής του χριστού και των 15+ αιώνων που ακολούθησαν; Κάνετε μία εκδρομούλα ως την Lalibela της Αιθιοπίας, ένα κατα τα άλλα εκπληκτικό μέρος. Εκεί υπάρχουν 11 ναοί σκαλισμένοι στον βράχο (όχι υπόσκαπτοι όπως της Καππαδοκίας, μονολιθικοί κανονικά λαξευμένοι εξωτερικά και εσωτερικά στον βράχο - καταπληκτικές κατασκευές) που χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα. Οι πιστοί, μορφωτικού και οικονομικού επιπέδου αντίστοιχου με τους ανάλογους τους του τότε, κυκλοφορούν και προσκυνούν όπως πάντα. Γύρω από κάποιους ναούς, όσο το επιτρέπει ο χώρος, υπάρχουν σκαλιστές ανθρωποτρύπες, μικρές σπηλιές που χωράνε έναν άνθρωπο συν λίγο χώρο ακόμη. Μέσα τους είδα 'αγιους' - ή όσιους, δεν ξέρω τί γαλόνια είχαν αποκτήσει- δηλ κάποιους βρωμερούς ρακένδυτους (και αν) που είχαν μπει εκει μεσα χρόνια πριν για να αγιάσουν.. Βλέπεις συνήθως ένα χέρι που μισοβγαίνει ή ένα σκοτεινό γενειοφόρο κεφάλι κουκουλωμένο με κάποιο ύφασμα. Ζούν με προσφορές από πιστούς που έρχονται να πάρουν ευλογία. Σε αντάλλαγμα κουνάνε μαγικά το χέρι κα ψελίζουν κάποιους ήχους. Μπορεί κανείς να υποθέσει τί τρομερές σοφίες και τί βαθειές αλήθειες εκφράζει ένας που χώθηκε σε μια τρύπα πριν από δεκαπέντε χρόνια, τί εμπειρίες ζωής είναι ικανός να διδάξει.. (Δεν έλεγξα το αποχετευτικό σύστημα που διαθέτουν αυτές οι τρύπες, άσε καλύτερα..) Σε κάποιες είχαν απομείνει πια μόνο οι σκελετοί αλλά έβλεπες μικροπροσφορές απ' έξω και σταυρούς χαραγμένους στον βράχο.
Το ιδανικό και το πρότυπο για τους οπαδούς..! Η γνώση που είναι σε θέση να σχολιάσει και να κατακεραυνώσει τον Χώκινγκ..
Θα μπορούσες να πείς 'what a waste' της ανθρώπινης αξίας, αλλά χάνεις την φωνή σου αναλογιζόμενος ότι αυτό το πρότυπο κυριάρχησε δύο χιλιετίες κ προβάλλεται ακόμα.
Δείτε μερικούς μονολιθικούς ναούς σε βίντεο που τράβηξα τότε. Κάπου εμφανίζονται και οι ανθρωπότρυπες, αλλά και κάποιοι σκελετοί.
Το εκπληκτικό είναι ότι σκάφτηκε αρχικά το όρυγμα για να μείνει στη μέση ένας βράχος ο οποίος στη συνέχεια σκαλίστηκε απ' έξω κ από μέσα σε μορφή μεγάλης εκκλησίας.. Tουλάχιστον αυτό έχει μείνει για να το θαυμάζουμε - αν καταφέρουμε να απαλλαγούμε από τη σκέψη της απίστευτης σπατάλης ανθρώπινης ενέργειας κ έργου (μιλάμε για δουλειά του 11ου αιώνα σε έναν τόπο που και σήμερα δεν έχουν ούτε φτυάρια..) εν ονόματι μιας κακουργηματικής ανοησίας -έτσι την χαρακτηρίζω εγώ..
Εδώ οι σύνδεσμοι:
http://www.youtube.com/watch?v=3YmiwjutINk
και
http://www.youtube.com/watch?v=beieyQCLS_I
Πάρα πολύ ενδιαφέρον!
Όπως θα ξέρεις, σε πολλές κουλτούρες ο τρελός θεωρείται ότι προστατεύεται από τους θεούς και είναι ταμπού να τον πειράξεις. Υποθέτω ότι ήταν ένας τρόπος να προστατεύσουν τους δύστυχους ψυχασθενείς από τη σκληρότητα των άλλων ανθρώπων.
Post a Comment