Από ρυάκι, Το Ποτάμι

της Λώρης Κέζα, ΒΗΜΑ, 30/6/2014

Οι κακεντρεχείς παρακαλούνται να καταπιούν τη γλώσσα τους. «Αυτό δεν είναι κόμμα, είναι εκπομπή», «Αυτός δεν είναι αρχηγός, είναι αυτοκράτορας», «Αυτό δεν θα έχει μέλλον, το έχουν βάλει οι εργολάβοι για να κόψει από τον Σύριζα». Να λοιπόν που και κόμμα έγινε και νομιμοποιήθηκε ο επικεφαλής και συντάχθηκε καταστατικό και μαζεύτηκαν επώνυμες συνδρομές και κατέληξαν σε προτάσεις. Το Ποτάμι στο πρώτο του συνέδριο επέλεξε πρόσωπα και θέσεις.

Οι 466 σύνεδροι ψήφισαν τα μέλη της Πανελλήνιας Επιτροπής. Μαζί με τους δυο ευρωβουλευτές που συμμετέχουν αυτοδίκαια και την εφαρμογή ποσόστωσης των δυο φύλων, μαζεύονται 86 άτομα, από όλη τη χώρα. Η Πανελλήνια Επιτροπή εξέλεξε την Συντονιστική Επιτροπή, η οποία αποτελείται από τους: Νικόλα Γιατρομανωλάκη, Παύλο Ελευθεριάδη, Λεωνίδα Καστανά, Αννα Λυδάκη, Γιώργο Μαυρωτά, Θανάση Σκόκο, Χριστίνα Ταχιάου. Ο Σταύρος Θεοδωράκης αναδείχτηκε ως  «ο επικεφαλής». Στο καταστατικό δεν υπάρχει λέξη «πρόεδρος» ούτε η λέξη «μέλος». Το Ποτάμι έχει εθελοντές. Οι προσδιορισμοί αυτοί αποτέλεσαν τις τελευταίες πινελιές στις εργασίες του συνεδρίου.

Πέρα από τα πρακτικά, δηλαδή την οργάνωση του κόμματος σε κόμμα, είχε ενδιαφέρον η διερεύνηση στις προθέσεις των συνέδρων. Πού πάει το κόμμα; Ένα πρώτο στίγμα έχει δοθεί από την επιλογή της ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το Ποτάμι εντάχθηκε στους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες (S+D) και όχι στους φιλελεύθερους. Αυτό από μόνο του λέει πολλά. Στο Λαύριο οι σύνεδροι κλήθηκαν να ψηφίζουν θέσεις σε πρακτικά ζητήματα. Παραδείγματα: Να μοιράζονται δωρεάν τα συγγράμματα στα πανεπιστήμια; Να αποκτήσουν δικαίωμα υιοθεσίας ζευγάρια του ιδίου φύλου; Να υπάρξει μοναδικός συντελεστής φορολόγησης για όλα τα εισοδήματα;

Οι κακεντρεχείς θα πουν ότι όλα τούτα είναι παιδαριώδη. Ψηφοφορία με τελίτσες και αηδίες. Πλην όμως τώρα υπάρχει εικόνα. Με την πρωτότυπη διαδικασία του Dotmocracy οι σύνεδροι έβαλαν 11.341 τελίτσες σε πίνακες που αφορούσαν 49 πρακτικά θέματα. Προκύπτει λοιπόν το πρώτο υλικό συζήτησης. Ο Σταύρος Θεοδωράκης μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργήσει το Ποτάμι: θα επισημαίνει το πρόβλημα, κατά τόπους, και θα προτείνει πρακτική λύση. Δεν θα αναλωθεί σε θεωρητικές συζητήσεις για το μέλλον της κεντροαριστεράς, ούτε θα κρυφτεί πίσω από γενικότητες του τύπου «θέλω μια καλύτερη Ελλάδα και δικαιότερο δίκαιο με δικαιοσύνη».

Κάτι ακόμη είχε ενδιαφέρον στο ιδρυτικό συνέδριο. Οι σύνεδροι χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και εργάστηκαν σε παράλληλες συναντήσεις με θεματικούς άξονες την εργασία, την παιδεία και την δικαιοσύνη. Δεν ήταν δηλαδή ένα πανηγυράκι με αφηρημένα μπλα μπλα μπλα. Αν καταγράφεται κάποια διαφορά σε σχέση με συνέδρια άλλων κομμάτων είναι πως κανείς δεν προσήλθε στο διάλογο με γαλόνια. Δεν υπάρχουν ιερές αγελάδες, ούτε κανείς μοστράρει το επαναστατικό παρελθόν του για να εξασφαλίσει τον βιοπορισμό του. Κάποιοι από τους εθελοντές έχουν περάσει από άλλους πολιτικούς χώρους αλλά αυτό δεν βαραίνει ούτε υπέρ ούτε κατά.

Αν υπάρχει ένα παράδοξο με "Το Ποτάμι" είναι ότι πρώτα κατέγραψε ποσοστό, εκλέγοντας ευρωβουλευτές και κατόπιν έγινε κόμμα. Οι κακεντρεχείς είπαν ότι πρόκειται για ποτάμι αβαθές. Ετσι είναι τα ποτάμια που διαρρέουν την Ελλάδα, αβαθή και ορμητικά. Ας το κρατήσουμε αυτό ως υποσημείωση.  

Vamos Koloellines!

της Έλενας Ακρίτα, ΝΕΑ, 21/6/2014

Η κολομβιανή σταρ Σοφία Βεργκάρα είναι για τις ΗΠΑ ό,τι υπήρξε η νεαρή τότε Μάρθα Καραγιάννη για τους Ελληνες: μια εξαιρετικά ταλαντούχα και σέξι comédienne - σουμπρέτα. Η πρωταγωνίστρια της ανατρεπτικής τηλεοπτικής κωμωδίας «Modern Family». 

Τη βραδιά στο Μουντιάλ, όπου η Ελλάδα θα έπαιζε με την πατρίδα της, η πολυβραβευμένη ηθοποιός έκανε το ειδεχθές έγκλημα να γράψει στον λογαριασμό της στο facebook το ελεεινό, τρισάθλιο κι άκρως προσβλητικό για τη φυλή μας «Vamos Colombia!». Ακουσον, άκουσον δηλαδή: μια Κολομβιανή τόλμησε να εμψυχώσει τους συμπατριώτες της. Η αχρεία. Η γελοία. Η ξεφτιλισμένη. Το σίχαμα. Το όνειδος του ανθρώπινου γένους. 

Προσέξτε το αυτό: Εγραψε «Vamos Colombia!». Μόνο. Σκέτο. Ξεροσφύρι. Δεν μας έβρισε. Δεν μας μείωσε. Δεν μας προσέβαλε. Δεν μας απαξίωσε. Δεν έγραψε τίποτα αρνητικό για μας και την πατρίδα μας. Εγραψε μόνο δυο λεξούλες για τη δική της πατρίδα: «Vamos Colombia!». Που πείτε την τρελή, παράλογη και βιτσιόζα – προτιμούσε η ομάδα της να κερδίσει το ματς. Οπως ο Βέλγος στηρίζει τη βελγική ομάδα, ο Ιταλός την ιταλική κι η Μέρκελ τη γερμανική. Απλά πραγματάκια. 

Κάτω από το status της ξύπνησε ο... ηρωικός ελληνισμός και ξεδίπλωσε ως θέα πιάτα τα μαγευτικά Σόδομα και Γόμορρα: Ορισμένοι Ελληνες (απευθείας απόγονοι του Περικλή και της Ασπασίας και μπατζανάκηδες του Θουκυδίδη) άρχισαν να τη βρίζουν σε ένα μαγευτικό τρίπτυχο ελληνικών - αγγλικών και Greeklish. 

Είναι πρακτικά, δεοντολογικά – και αισθητικά – αδύνατον να μεταφέρω εδώ τον βόρβορο των σχολίων. Συγκεκριμένες ανατομικές λεπτομέρειες της χυμώδους ηθοποιού – στην πιο χυδαία εκδοχή του πλούσιου λεξιλογίου τους – άναψαν τα πληκτρολόγια. Συνοδεύτηκαν με ενθουσιώδεις προτροπές για πιθανές ενασχολήσεις της κυρίας Βεργκάρα στον ελεύθερο χρόνο της: Προτροπές όπου το «fuck off mori patsavoura» ήταν το πιο ήπιο – εξού και το μεταφέρω. 

Αλλοι «σχολιαστές» πρότειναν δημιουργικές δραστηριότητες με όοοολη την ενδεκάδα των κολομβιανών ποδοσφαιριστών. Και στο καπάκι επανάληψη της ίδιας λιποδιαλυτικής άσκησης με την ελληνική ενδεκάδα: Οπου, όσο να πεις, η τάση ρεβανσισμού των ελλήνων επιβητόρων θα έδινε μια άλλη διάσταση στη φαντασμαγορική συνουσία. Ενδελεχώς, επίσης, εξετάστηκαν οι ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις της μάνας της, της θείας της και της Παναγίας της. 

Το εξαιρετικά εμπνευσμένο ποστ – που θα ζήλευε και ο Μανόλης Αναγνωστάκης – «άντε γ@μήσ*υ μωρή πεταμένη» έχει από κάτω 1.500 like – που ΔΕΝ θα είχε ο Μανόλης Αναγνωστάκης, έτσι για να σκάσει ο μακαρίτης από τη ζήλεια του! «Go f*ck yourshelf... Not come in our country (GREECE) for holidays». Αυτή η απαγόρευση λογικά θα την κουρέλιασε ψυχικά τη σταρ. «Μono thimisou pou tha ertheis diakopes se liges meres e?» λέει απειλητικά ένας άλλος και την μπερδεύει την κοπέλα: Τελικά να έρθει ή να μην έρθει, αποφασίστε κάποτε. 

Ενας παρακάτω βαριέται να αναλύσει το πρόγραμμα διακοπών της κυρίας Βεργκάρα. Περιορίζεται σε ένα απλό, λιτό κι απέριττο «Skase mori!». Eνώ ένας άλλος  – ο μόνος ωραίος, α, το σωστό να λέγεται – της γράφει σε άψογα ελληνικά τον πόνο του: «Ας μην είχα Γκέκα, Κατσουράνη, Χολέβα, Μανωλά, θα σου έλεγα εγώ vamos μετά...». 

Ολα τα στερεότυπα, όλος ο μισογυνισμός, όλα τα συμπλέγματα, όλα τα κλισέ καλά κρατούν στον 21ο αιώνα: Μια πανέμορφη γυναίκα είναι «εύκολη», τσούλα, σκεύος ηδονής, ηλίθια και λογικά θα γίνει ρόμπα ξεκούμπωτη από τους απογόνους των αρχαίων ημών που έφεραν στην «ΑΝΘΡΟΠΟΤΙΤΑ ΤΑ ΦΟΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΙΖΜΟΥ ΜΟΡΗ ΚΑΡΓΙΟΛΑ!». 

Τι να πω; Na ton xairomaste ton periousio lao mas! 

«Κωλοέλληνες
μασκαρλίκια δες
στο Αλφα της Αξίας
της Αρχής της Μίας
λουτροκαμπινές.
Τιμωρός καιρός
πέντε αιώνες δύσης
εθνικής θα ζήσεις
από ‘δώ και μπρος
με αγγλικές αλφαβήτες
μαλλιαροί μου Ελλαδίτες
θλιβερές μου πορδές»
Διονύσης Σαββόπουλος

Ο καρκίνος «αρχαίος όσο η πολυκύτταρη ζωή»

www.in.gr, 26/6/2014

«Ο καρκίνος είναι εξίσου παλιός με τους πολυκύτταρους οργανισμούς και πιθανότατα δεν θα εξαλειφθεί ποτέ» λένε οι συντάκτες της μελέτης. Το δυσοίωνο συμπέρασμα προκύπτει από την ανακάλυψη καρκινικών όγκων σε έναν οργανισμό που πιστεύεται ότι παραμένει ίδιος εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια.

Διεθνής ερευνητική ομάδα αναφέρει στην επιθεώρηση Nature Communications ότι εντόπισε για πρώτη φορά όγκους σε μικροσκοπικά υδρόβια πλάσματα του γένους Hydra, τα οποία ανήκουν στην ίδια ομάδα με τα κοράλλια και τις μέδουσες.

Οι ύδρες, συνήθεις κάτοικοι των γλυκών νερών στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές όλου του κόσμου, είναι σχετικά απλοί πολυκύτταροι οργανισμοί με κυλινδρικό σώμα μήκους μερικών χιλιοστών και μακρόστενα πλοκάμια γύρω από το στόμα.

Εδώ και δεκαετίες οι ύδρες είναι αντικείμενο μελέτης λόγω της θαυμαστής ικανότητάς τους να αναγεννούν οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Υπάρχουν μάλιστα ενδείξεις ότι τα ταπεινά αυτά πλάσματα δεν γερνούν ποτέ.

«Στη διάρκεια της αναζήτησης για την προέλευση των γονιδίων που προκαλούν καρκίνο, κάναμε μια αναπάντεχη ανακάλυψη σε αυτή την αρχαία ομάδα ζώων» αναφέρει ο Τόμας Μπος του Πανεπιστημίου του Κιέλου στη Γερμανία, επικεφαλής της τελευταίας μελέτης.

«Τα δεδομένα μας είχαν ήδη προβλέψει ότι οι πρώτοι πολυκύτταροι οργανισμοί είχαν ήδη τα περισσότερα από τα γονίδια που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο στον άνθρωπο. Αυτό που έλειπε ως τώρα ήταν οι ενδείξεις ότι αυτά τα ζώα όντως εμφανίζουν όγκους» επισημαίνει.

Πράγματι, η ομάδα του ανακάλυψε ότι η ύδρα εμφανίζει όγκους, οι οποίοι προέρχονται από τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό βλαστικών κυττάρων του αναπαραγωγικού συστήματος. Η συσσώρευση αυτών των κυττάρων μάλλον οφείλεται σε αστοχία του μηχανισμού προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, γνωστού και ως απόπτωση, ο οποίος κανονικά προστατεύει τον οργανισμό από τον καρκίνο.

Το περίεργο μάλιστα είναι ότι οι όγκοι εντοπίστηκαν μόνο σε θηλυκές ύδρες και θυμίζουν καρκίνους των ωοθηκών στον άνθρωπο.

«Η λεπτομερής μοριακή ανάλυση των όγκων αποκάλυψε ένα γονίδιο που γίνεται εξαιρετικά δραστήριο στους ιστούς των όγκων και αποτρέπει τον προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο» λέει ο Αλεξάντερ Κλίμοβιτς, συνεργάτης του Δρ Μπος στο Κίελο.

Όπως επισημαίνει, οι βλάβες του μηχανισμού απόπτωσης ευθύνονται για την εμφάνιση καρκίνων και στον άνθρωπο, και οι ομοιότητες με αυτό που παρατηρήθηκε στην ύδρα είναι «εντυπωσιακές».

Στην τελευταία φάση των πειραμάτων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα καρκινικά κύτταρα της ύδρας είναι επιθετικά, καθώς αναπτύσσονται σε νέους όγκους όταν μεταμοσχευθούν σε μια άλλη, υγιή ύδρα.

Και αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι «ο επιθετικός χαρακτήρας των καρκινικών κυττάρων είναι παλιό χαρακτηριστικό από εξελικτική άποψη».

Θα ήταν βέβαια δύσκολο να εξάγει κανείς συμπεράσματα από τη μελέτη για τη μάχη κατά των ανθρώπινων καρκίνων. Ο Δρ Μπος, πάντως, εκτιμά ότι μια ασθένεια τόσων εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών θα είναι δύσκολο να εξαλειφθεί οριστικά:

«Η μελέτη μας καθιστά απίθανη την οριστική νίκη στον "Πόλεμο κατά του Καρκίνου" που κηρύχθηκε στη δεκαετία του 1970».

»Παρόλα αυτά, το να γνωρίζει κανείς την προέλευση του εχθρού του είναι ο καλύτερος τρόπος για να τον πολεμήσει, ίσως και να κερδίσει πολλές μάχες».

Newsroom ΔΟΛ

Μπέρδεμα

του Σταύρου Θεοδωράκη, protagon.gr, 19/11/2013

Στην παραλιακή  ένα «μαγαζί» είναι στολισμένο με πορτραίτα ηρώων. Όταν λέω «μαγαζί» εννοώ κάτι ανάμεσα σε μπουζούκια και «μουσικό θέατρο», με σκαμπό αντί για καρέκλες. Τίμιο μαγαζί, φτηνό. Τη μια μπορεί να παίζει ο Ψαραντώνης και την άλλη η Πίτσα Παπαδοπούλου. Μπαίνεις λοιπόν και μπροστά σου ξετυλίγεται η ιστορία της Ελλάδας. Αλέκος Παναγούλης, Νίκος Καζαντζάκης. Ανάμεσά τους και άλλος ένας «ήρωας» που προς στιγμή δεν σου θυμίζει τίποτα. Πλησιάζεις και διαβάζεις: Σωκράτης Γκιόλιας, ο δημοσιογράφος που δημιούργησε το troktiko. Στον απέναντι τοίχο σε κοιτούν ο Χατζιδάκις και ο Ελύτης. Πιο πίσω Καζαντζίδης, Σεφέρης, Μακάριος, Κολοκοτρώνης και ξανά ο Σωκράτης Γκιόλιας.

Το άρθρο θα μπορούσε να τελειώνει εδώ, αλλά θέλω να συνεχίσω γιατί το μπέρδεμα δεν αφορά μόνο την «παραλιακή» αλλά αφορά και τα Εξάρχεια. Τα αλώνια και τα σαλόνια, την Αυγή και τη Δύση, την Αριστερά και τη Δεξιά.

Στα «παράθυρα» ένας υπάλληλος του Καποδιστριακού με τρεμάμενη φωνή (αλλά Παπαχρήστου, εκφωνητή) αναρωτιέται γιατί η χούντα ήθελε κλειστά τα πανεπιστήμια. (Ρητορικό το ερώτημα, μην απαντήσετε). «Και γιατί τώρα που ανεβαίνει ξανά το αγωνιστικό φρόνημα του λαού οι κυβερνώντες θέλουν ξανά κλειστά τα πανεπιστήμια». «Δηλαδή θα τα ανοίξετε;» ρωτάει περιχαρής ο δημοσιογράφος νομίζοντας ότι θα έχει πρώτος τη μεγάλη είδηση. «Όχι! Γιατί εμείς δεν θέλουμε να υπηρετήσουμε καμία χούντα». Τσιμπιέμαι, αλλά άκρη δεν βγάζω.

Πριν κάποιους μήνες μια από τις πιο διάσημες εφημερίδες του «χώρου» θέλησε να υπερασπιστεί τους τσιγγάνους. «Τσιγκάνους» τους ανέφερε, αλλά δεν ήταν το σημαντικότερο λάθος. «Η φυλή μου δεν γέννησε ποτέ κανένα πούστη»! Έτσι ξεκινούσε το κομμάτι της «κοκκινόμαυρης» εφημερίδας!  Ήταν η κραυγή ενός «τσιγκάνου» που «είχε το κουράγιο να απαντήσει στο ρατσιστικό υβρεολόγιο»... Η ωμή ομοφοβία του «τσιγκάνου», όχι μόνο δεν έγινε αντιληπτή από τους «αντικαπιταλιστές – αντιρατσιστές – αντιφασίστες – αντιεξουσιαστές» αλλά προβαλλόταν ως αντιστασιακός λόγος μαζί με άλλες στοχαστικές φράσεις του «τσιγκάνου» που τύγχανε και πρόεδρος αθλητικού συλλόγου.  «Τι μας έκανε, βρε, η Γερμανία και τσακωνόμαστε μεταξύ μας». Έλα ντε! Τι έφταιξε και «αδελφές και παλικάρια γίναμε μαλλιά-κουβάρια» (που λέει το αρχαίο ρητό αλλά και ο «τσιγκάνος» φαντάζομαι).

Τι έφταιξε και «αριστεροί» γραφιάδες ζητούν λογοκρισία και δεξιοί «τουιτάδες» εμφανίζονται ως μετενσαρκώσεις του Ρήγα Φεραίου; Γιατί η Ζωή στον στύλο είναι σεξισμός και ο Βενιζέλος με ζαρτιέρες δεν είναι; Είναι η Θεοδώρα Τζάκρη η νέα Ρόζα Λούξεμπουργκ και αν ναι η Ραχήλ Μακρή ποια είναι; Η Ουλρίκε Μάινχοφ; Όταν ένας βουλευτής ψηφίζει όλα τα μνημόνια και μετά δηλώνει ότι θα συμβάλλει με «όλες τις δυνάμεις του στην ανασύσταση της μεγάλης προοδευτικής παράταξης, η οποία τώρα εκφράζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ», αυτό σημαίνει ότι αν μετανοήσουμε θα πάμε όλοι στον παράδεισο; Το χάρισμα των αγίων Συγχωρητηρίων το οποίο ο Θεός (!) παραχώρησε στην εκκλησία το αποκτά εφεξής και η εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση; Είναι η αποστασία το ανώτερο στάδιο του σοσιαλισμού ή ο σοσιαλισμός είναι το ανώτερο στάδιο της αποστασίας; Όταν ο (απολυθείς από τον Ριζοσπάστη) Μπογιόπουλος αναφωνούσε «είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε» σε ποιον ηλίθιο απευθυνόταν; Και αν τα κόμματα είναι σαν τις βασιλικές αυλές όπως λέει η «Αυγή» και ο Τατσόπουλος είναι ο γελωτοποιός του ΣΥΡΙΖΑ όπως ο Άδωνις είναι ο γελωτοποιός της ΝΔ και ο Πάγκαλος του ΠΑΣΟΚ, τότε ποιοι είναι οι αυλοκόλακές της Κουμουνδούρου; 

Και, τέλος, ο Πελεγρίνης σε ποιους κάνει πλάκα όταν τη μέρα του Πολυτεχνείου, με κλειστό το Πανεπιστήμιο «του», αρθρογραφεί για την «Αισθητική απόλαυση», επαναλαμβάνοντας τα λόγια του Ντιντερό «χρειάζομαι ξεκάθαρη κι απρόσκοπτη χαρά»;

Τα Βρετανικά σχολεία διδάσκουν την εξέλιξη από το Δημοτικό

Απορρίπτουν τη διδασκαλία του ευφυούς σχεδιασμού  

www.openscience.gr/  

Ο ευφυής σχεδιασμός δεν μπορεί να διδαχθεί ως μια επιστημονικά ορθή θεωρία σε κανένα δημόσιο σχολείο ή ακαδημία στη Βρετανία, σύμφωνα με διάταγμα του Βρετανικού Υπουργείου Παιδείας. Το διάταγμα, που εκδόθηκε στις 9 Ιουνίου, καθορίζει την έννοια του ευφυούς σχεδιασμού, αναφέρει ότι είναι μια μειοψηφική άποψη στο πλαίσιο της Αγγλικής και της Καθολικής Εκκλησίας και προσθέτει ότι «η απαίτηση ότι κάθε ακαδημία και δημόσιο σχολείο πρέπει να παρέχει ένα ευρύ και ισορροπημένο πρόγραμμα σπουδών αποτρέπει τη διδασκαλία του δημιουργισμού ως μια θεωρία που βασίζεται σε επιστημονικές ενδείξεις».

Το διάταγμα αυτό έρχεται σαν αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης εκστρατείας ανθρωπιστικών οργανώσεων που αρχικά πέτυχαν την απαγόρευση στα δημόσια σχολεία που θα αρχίσουν να λειτουργούν στις επόμενες σχολικές χρονιές, ενώ η απαγόρευση στα ήδη ανοικτά σχολεία είναι κάτι πρωτόγνωρο. Σύμφωνα με τον Pavan Dhaliwal, υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων της British Humanist Association, «σε συνδυασμό με την επιβολή ενός ενιαίου προγράμματος σπουδών σε όλα τα σχολεία, το οποίο από το Σεπτέμβρη περιλαμβάνει ένα μάθημα για την εξέλιξη από το επίπεδο του Δημοτικού σχολείου, οι στόχοι της εκστρατείας έχουν μάλλον επιτευχθεί». Η απόφαση του Υπουργείου ακολουθεί την αναταραχή που προκλήθηκε πριν λίγες μέρες από μια προσπάθεια που ονομάστηκε «Δούρειος Ίππος» ώστε να εισαχθούν εξαιρετικά συντηρητικές Μουσουλμανικές πρακτικές σε σχολεία στο Μπέρμινχαμ.

Σύμφωνα με το διάταγμα, «τα άρθρα 2.43 και 2.44 της συμφωνίας χρηματοδότησης... ρητά απαιτούν τη διδασκαλία της εξέλιξης στους μαθητές και αποτρέπουν τα σχολεία από το να διδάσκουν το "δημιουργισμό" σαν επιστημονική αλήθεια». Πιο κάτω, το διάταγμα αναφέρει ότι ο δημιουργισμός καλύπτει οποιαδήποτε θεωρία περιγράφει ότι οι φυσικές βιολογικές διεργασίες δε μπορούν να εξηγήσουν την ιστορία, ποικιλότητα και πολυπλοκότητα της ζωής στη Γη, απορρίπτοντας έτσι την επιστημονική θεωρία της εξέλιξης, παρά τα σημαντικά ευρήματα της επιστημονικής κοινότητας – οι θεωρίες αυτές δεν εφαρμόζουν με ακρίβεια και συνέπεια την επιστημονική μέθοδο κι έτσι δε θα πρέπει να εμφανίζονται στους μαθητές των σχολείων και των ακαδημιών σαν επιστημονικές θεωρίες. Αυτό δε σημαίνει ότι αποτρέπεται κάθε συζήτηση σχετικά με τις πεποιθήσεις για την προέλευση της ζωής και των ζωντανών οργανισμών στη Γη, στο πλαίσιο της θρησκευτικής εκπαίδευσης, αρκεί να μην υπονοείται ότι είναι μια εναλλακτική απέναντι στις επιστημονικές θεωρίες.

Ένας εκπρόσωπος του Βρετανικού Υπουργείου Παιδείας ανέφερε ότι αυτό το διάταγμα απλά ξεκαθαρίζει τη δεδομένη θέση του Υπουργείου πάνω στο θέμα και συγκέντρωσε όλες τις συμφωνίες και απαιτήσεις για τη χρηματοδότηση των σχολείων σε ένα ενιαίο κείμενο.