17 January 2009
Μεγαλεία...
Το Βατικανό «συγχωρεί» τον Γαλιλαίο!!
(Καθημερινή, 24/12/2008)
Το Βατικανό αναδιαμόρφωσε τις κατηγορίες που είχε απευθύνει στον Γαλιλαίο, χαρακτηρίζοντας τον «άνθρωπο του πνεύματος», λίγο πριν το έτος εορτασμού της Αστρονομίας, όπως ορίστηκε από τον ΟΗΕ.
Ο πάπας Βενέδικτος απένειμε τα εύσημα στον Ιταλό αστρονόμο και φυσικό, δηλώνοντας ότι αυτός και άλλοι επιστήμονες βοήθησαν τους πιστούς να κατανοήσουν τα έργα του Κυρίου. Το Μάιο, διάφοροι αξιωματούχοι του Βατικανού θα συμμετάσχουν σε διεθνές συνέδριο με θέμα την επανεξέταση των σχέσεων με το Γαλιλαίο, ενώ κάποιοι αναφέρουν ότι θα έπρεπε να ονομαστεί «πατέρας» του διαλόγου ανάμεσα στην πίστη και την αιτία.Πρόκειται για μια αξιοπρόσεκτη στροφή απόψεων απέναντι στον επιστήμονα που κατασκεύασε το πρώτο τηλεσκόππιο και το χρησιμοποίησε για τη συγκέντρωση αποδείξεων περιστροφής της Γης γύρω από τον Ήλιο, αντίθετα με τις πεποιθήσεις της εκκλησίας ότι η Γη βρίσκεται στο κέντρο του Σύμπαντος.
Η εκκλησία αποκήρυξε τη θεωρία του Γαλιλαίου ως επικίνδυνη για την πίστη, δικάζοντας τον ως αιρετικό και καταδικάζοντας τον σε ισόβια φυλάκιση το 1633, ποινή που μετατράπηκε αργότερα σε κατ' οίκον περιορισμό. Ήδη το 1992, ο πάπας Ιωάννης - Παύλος Β' είχε δηλώσει ότι η απόφαση εναντίον του Γαλιλαίου ήταν αποτέλεσμα «τραγικής αμοιβαίας παρεξήγησης».
Όπως φάνηκε ωστόσο, αυτό δεν ήταν αρκετό. Τον περασμένο Ιανουάριο, ο πάπας Βενέδικτος ακύρωσε ομιλία του σε ιταλικό πανεπιστήμιο, μετά από δηλώσεις καθηγητών που παρουσίαζαν τον πάπα ως θρησκευτική προσωπικότητα αντίθετη στην επιστήμη. Το έτος αστρονομίας φαίνεται ότι δίνει στο Βατικανό μια νέα αφορμή για τη διευθέτηση του ζητήματος. Σε αυτή την προσπάθεια, αξιωματούχοι τονίζουν την πίστη του Γαλιλαίου και τη συμβολή του στην επιστήμη, θέλοντας να δείξουν ότι το ένα δεν ακυρώνει το άλλο.
Ωστόσο, η ταύτιση απόψεων Βατικανού-Γαλιλαίου έχει, όπως φαίνεται, τα όρια της, αφού τα σχέδια κατασκευής αγάλματος του Γαλιλαίου σε περίοπτη θέση στο Βατικανό, δεν υλοποιήθηκαν ποτέ εξαιτίας αντιδράσεων αξιωματούχων του κρατιδίου.
Τυχερός ο Γαλιλαίος, αφού τον συγχωρεί το παπαδαριό! Ξεφτιλίστηκαν διαχρονικά και τώρα προσπαθούν να οικειοποιηθούν έναν έναν τους ερευνητές. Κάποια στιγμή θα αποκαλέσουν και τον Giordano Bruno "πρόδρομο της συμφιλίωσης εκκλησίας και επιστήμης" και τον Δαρβίνο υποκινητή του "διαλόγου ανάμεσα στον ορθολογισμό και τη θρησκοληψία". Έτσι κι αλλιώς δεν έχουν καμιά ντροπή, αποτελούν σταθερά την προτελευταία γραμμή της οπισθοδρομικότητας (έσχατη είναι η απανταχού Ορθοδοξία!) και η μόνη αγωνία τους είναι να εισπράξουν όσα προλαβαίνου, γιατί τους έχει πάρει η κάτω βόλτα.
16 January 2009
Διαχρονική οπισθοδρομικότητα
(Πανδώρα, ΒΗΜΑ, 13/1/2009)
Στο κύριο άρθρο του «Εconomist» που κυκλοφορεί αναφέρονται για το θέμα της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, μεταξύ άλλων, τα εξής:
Πρόκειται για τη διαμάχη δύο λαών για την κυριαρχία στο ίδιο κομμάτι γης και, επομένως, η ελπίδα ότι οι αντιμαχόμενοι κάποτε θα κουραστούν και θα καταθέσουν τα όπλα είναι αβάσιμη. [...] Αν το Ισραήλ κατορθώσει να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο κατά της Χαμάς, οφείλει αμέσως να καταδείξει στους πάντες τη βούλησή του να παραχωρήσει εδάφη και από τη Δυτική Όχθη, για την ίδρυση ανεξάρτητου, αναγνωρισμένου και βιώσιμου παλαιστινιακού κράτους.
Στον αντίποδα αυτής της ορθολογικής προσέγγισης στο θέμα, βρίσκεται ο σκοταδισμός του μεταφυσικού αντισημιτισμού. Για να βρείτε την πληρέστερη έκφρασή του δεν χρειάζεται να ψάξετε στην ιδρυτική διακήρυξη της Χαμάς ή στους λόγους του Ιρανού προέδρου Μαχμούτ Αχμαντινετζάντ. Πηγαίνετε μια βόλτα ως τη Θεσσαλονίκη και ακούστε το κυριακάτικο κήρυγμα του τοπικού Μητροπολίτη κ. Άνθιμου.
Δεν έχουν περάσει δέκα ημέρες αφότου, στις 4 του μηνός, ο Σεβασμιότατος την ανέπτυξε με τη συνήθη ευφράδεια και μειλιχιότητά του. Πρώτα εξέφρασε τη φρίκη του για τα τρομερά πράγματα που συμβαίνουν στη Γάζα. Έπειτα, μας κάλεσε να θυμηθούμε ότι οι Εβραίοι ήταν εκείνοι που προτίμησαν να σταυρωθεί ο Ιησούς παρά ο Βαραββάς, αποδεχόμενοι το αίμα του επί των κεφαλών τους και των γενεών που θα ακολουθούσαν. Κατέληξε μάλιστα διαπιστώνοντας την εκπλήρωση της κατάρας σε όσα συμβαίνουν στη Γάζα. Άρα, για όλα φταίνε οι Εβραίοι, επειδή σταύρωσαν τον Χριστούλη μας! Εδώ βρίσκεται η ρίζα του ευρωπαϊκού αντισημιτισμού από την εποχή του Μεσαίωνα και, όπως βλέπετε, ο Μεσαίωνας δεν είναι και τόσο μακρινός όσο νομίζουμε...
Πρόκειται για τη διαμάχη δύο λαών για την κυριαρχία στο ίδιο κομμάτι γης και, επομένως, η ελπίδα ότι οι αντιμαχόμενοι κάποτε θα κουραστούν και θα καταθέσουν τα όπλα είναι αβάσιμη. [...] Αν το Ισραήλ κατορθώσει να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο κατά της Χαμάς, οφείλει αμέσως να καταδείξει στους πάντες τη βούλησή του να παραχωρήσει εδάφη και από τη Δυτική Όχθη, για την ίδρυση ανεξάρτητου, αναγνωρισμένου και βιώσιμου παλαιστινιακού κράτους.
Στον αντίποδα αυτής της ορθολογικής προσέγγισης στο θέμα, βρίσκεται ο σκοταδισμός του μεταφυσικού αντισημιτισμού. Για να βρείτε την πληρέστερη έκφρασή του δεν χρειάζεται να ψάξετε στην ιδρυτική διακήρυξη της Χαμάς ή στους λόγους του Ιρανού προέδρου Μαχμούτ Αχμαντινετζάντ. Πηγαίνετε μια βόλτα ως τη Θεσσαλονίκη και ακούστε το κυριακάτικο κήρυγμα του τοπικού Μητροπολίτη κ. Άνθιμου.Δεν έχουν περάσει δέκα ημέρες αφότου, στις 4 του μηνός, ο Σεβασμιότατος την ανέπτυξε με τη συνήθη ευφράδεια και μειλιχιότητά του. Πρώτα εξέφρασε τη φρίκη του για τα τρομερά πράγματα που συμβαίνουν στη Γάζα. Έπειτα, μας κάλεσε να θυμηθούμε ότι οι Εβραίοι ήταν εκείνοι που προτίμησαν να σταυρωθεί ο Ιησούς παρά ο Βαραββάς, αποδεχόμενοι το αίμα του επί των κεφαλών τους και των γενεών που θα ακολουθούσαν. Κατέληξε μάλιστα διαπιστώνοντας την εκπλήρωση της κατάρας σε όσα συμβαίνουν στη Γάζα. Άρα, για όλα φταίνε οι Εβραίοι, επειδή σταύρωσαν τον Χριστούλη μας! Εδώ βρίσκεται η ρίζα του ευρωπαϊκού αντισημιτισμού από την εποχή του Μεσαίωνα και, όπως βλέπετε, ο Μεσαίωνας δεν είναι και τόσο μακρινός όσο νομίζουμε...
Αν πράγματι τα συμβαίνοντα στη Γάζα αποτελούσαν εκπλήρωση της όποιας "κατάρας" οραματίζεται ο κ. Άνθιμος, θα έπρεπε οι Παλιστίνιοι να ρίχνουν τα τεράστια φορτία βομβών κατά των Ισραηλινών κι αυτοί να ζητούν συγγνώμη για το "έγκλημα" που έκαναν οι πρόγονοί τους πριν από 2.ΟΟΟ χρόνια. Αλλά τα πράγματα εξελίσσονται αλλέως: οι "κακοί" Ισραηλινοί βομβαρδίζουν και αποδεκατίζουν τους Παλαιστίνιους που ήταν αμέτοχοι στην καταδίκη και εκτέλεση του Χριστούλη. Λέτε οι θρησκευτικές κατάρες να λειτουργούν ανάποδα ή μήπως ο κ. Άνθιμος δίνει δείγματα της προχωρημένης ηλικίας του ;
Μια και αναφέρθηκε όμως ο σεβαστός εκκλησιαστικός πατήρ σ' εκείνες τις ιστοριούλες, θα έλεγα να κάνουμε μια επανάληψη και να θυμηθούμε ότι ο Ιησούς (αν υπήρξε ποτέ), καταδικάστηκε και εκτελέστηκε -ορθώς μάλλον, αφού εκπληρωνόταν μια προφητεία- με σταύρωση, ποινή που προβλεπόταν από το ρωμαϊκό νόμο για πολιτικά αδικήματα. Άρα κάποια επανάσταση θα ετοίμαζε ο μεγάλος και τον κάρφωσαν οι συμπατριώτες του στους Ρωμαίους. Αυτοί τον δίκασαν και τον εκτέλεσαν! Έτσι, θα έπρεπε να ισχύει η "κατάρα" για τους Ρωμαίους και όχι για τους Ιουδαίους... Αλλά, ας μην το κάνουμε τώρα θέμα, δεν είναι και η μόνη καραμπινάτη αντίφαση στις διηγήσεις των χριστόπληκτων!
Εγώ, πάντως, θα πρότεινα να διαβάζουν οι διπλωμάτες που ασχολούνται με το παλαιστινιακό πρόβλημα, το οποίο φουντώνει όλο και περισσότερο απειλητικά τα τελευταία 5Ο χρόνια, τα ελληνικά σχολικά βιβλία των Θρησκευτικών με τις ιστορίες του Χριστούλη, όπως τις συναρμολόγησαν προ αιώνων οι κρατικοδίαιτοι παπάδες και τις μεταφράζει για καθημερινή χρήση ο επίσης κρατικοδίαιτος κ. Άνθιμος. Έτσι μόνο θα βοηθηθούν για να λύσουν το πρόβλημα! Τελικά, πρόβλημα σωστής βιβλιογραφίας είναι!
15 January 2009
Βιβλία, βιβλία
Ένας αγώνας που συνεχίζεται
(του Γ.Κιούση, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 08/01/2009)
«Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις», έλεγε ο κυνικός φιλόσοφος Αντισθένης. Οι Ησύχιος ο Αλεξανδρέας, Αέτιος ο Αμιδηνός, Γαληνός Κλαύδιος, Μητροδώρα, Πεδάνιος, Ορειβάσιος, Παύλος ο Αιγινήτης, Θεοφάνης Νόννος, Ιωάννης Ακτουάριος, Μιχαήλ Ψελλός περιγράφουν το νόσημα με λέξεις όπως: καρκίνος, καρκίνωμα, καρκινοειδές.
Συχνά στις ογκόμορφες εξεργασίες που περιγράφει, ο Ιπποκράτης χρησιμοποιεί τη λέξη σκίρρος (ή σκίρος), καθώς και το ρήμα σκιρρόομαι ή σκιρρούμαι. Η λέξη σήμαινε αρχικά (και μεταξύ άλλων εννοιών) τη σκληρή γη. Στη συνέχεια ονομάστηκε έτσι κάθε σκληρό μόρφωμα του ανθρώπινου σώματος, και με αυτή την έννοια χρησιμοποιεί τη λέξη ο Ιπποκράτης. Ανάμεσα στα σκληρά αυτά μορφώματα ήταν και ορισμένοι καρκίνοι, γι' αυτό και οι δύο έννοιες πλησίασαν πολύ, ενώ τους νεότερους αιώνες η λέξη έφτασε να σημαίνει συγκεκριμένο τύπο καρκίνου.
«Η ιστορία του καρκίνου και της ογκολογίας», εκδόσεις «Ascent», τηλ.: 210-7213225, είναι το νέο βιβλίο του γιατρού, πανεπιστημιακού, λαογράφου και συγγραφέα Γεράσιμου Ρηγάτου.
Στις 300 σελίδες του αποτυπώνεται μεθοδικά κι ευσύνοπτα η παγκόσμια προσπάθεια για την καταπολέμηση της νόσου, μια αληθινή εποποιία που τιμά την επιστήμη και τον ανθρώπινο πολιτισμό. Ο πολυσχιδής επιστήμονας παρουσιάζει την προϊστορία του καρκίνου, τους πρωτοπόρους στην αναγνώριση και στην προσπάθεια αντιμετώπισής του, τις παγκόσμιες συμβολές έως τον 20ό αιώνα, το χρονολόγιο της ογκολογίας, τις θεραπευτικές μεθόδους, τα πρόσωπα και τα Νόμπελ της επιστήμης.
«Στη χώρα μας το 1902 ο Αριστοτέλης Π. Κούζης δημοσιεύει την ιστορική μονογραφία του με θέμα "Ο καρκίνος παρά τοις αρχαίοις Ελλησιν ιατροίς". Ηταν μια πραγματεία γραμμένη για το "Συμβουλίδειον Αγώνισμα" της Ιατρικής Εταιρείας, διαγωνισμός στον οποίο και βραβεύτηκε» σημειώνει ο κ. Ρηγάτος.
«Το 1935, το πρώτο διοικητικό συμβούλιο του Ελληνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου συνέρχεται για την προώθηση των σχεδίων. Το νοσοκομείο θα ονομαστεί "Ο Αγιος Σάββας", από τον προστάτη Αγιο του ιδιωτικού παρεκκλησίου της οικογένειας Κούζη. Τον ίδιο χρόνο μπαίνει ο θεμέλιος λίθος!
Συχνά στις ογκόμορφες εξεργασίες που περιγράφει, ο Ιπποκράτης χρησιμοποιεί τη λέξη σκίρρος (ή σκίρος), καθώς και το ρήμα σκιρρόομαι ή σκιρρούμαι. Η λέξη σήμαινε αρχικά (και μεταξύ άλλων εννοιών) τη σκληρή γη. Στη συνέχεια ονομάστηκε έτσι κάθε σκληρό μόρφωμα του ανθρώπινου σώματος, και με αυτή την έννοια χρησιμοποιεί τη λέξη ο Ιπποκράτης. Ανάμεσα στα σκληρά αυτά μορφώματα ήταν και ορισμένοι καρκίνοι, γι' αυτό και οι δύο έννοιες πλησίασαν πολύ, ενώ τους νεότερους αιώνες η λέξη έφτασε να σημαίνει συγκεκριμένο τύπο καρκίνου.«Η ιστορία του καρκίνου και της ογκολογίας», εκδόσεις «Ascent», τηλ.: 210-7213225, είναι το νέο βιβλίο του γιατρού, πανεπιστημιακού, λαογράφου και συγγραφέα Γεράσιμου Ρηγάτου.
Στις 300 σελίδες του αποτυπώνεται μεθοδικά κι ευσύνοπτα η παγκόσμια προσπάθεια για την καταπολέμηση της νόσου, μια αληθινή εποποιία που τιμά την επιστήμη και τον ανθρώπινο πολιτισμό. Ο πολυσχιδής επιστήμονας παρουσιάζει την προϊστορία του καρκίνου, τους πρωτοπόρους στην αναγνώριση και στην προσπάθεια αντιμετώπισής του, τις παγκόσμιες συμβολές έως τον 20ό αιώνα, το χρονολόγιο της ογκολογίας, τις θεραπευτικές μεθόδους, τα πρόσωπα και τα Νόμπελ της επιστήμης.
«Στη χώρα μας το 1902 ο Αριστοτέλης Π. Κούζης δημοσιεύει την ιστορική μονογραφία του με θέμα "Ο καρκίνος παρά τοις αρχαίοις Ελλησιν ιατροίς". Ηταν μια πραγματεία γραμμένη για το "Συμβουλίδειον Αγώνισμα" της Ιατρικής Εταιρείας, διαγωνισμός στον οποίο και βραβεύτηκε» σημειώνει ο κ. Ρηγάτος.
«Το 1935, το πρώτο διοικητικό συμβούλιο του Ελληνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου συνέρχεται για την προώθηση των σχεδίων. Το νοσοκομείο θα ονομαστεί "Ο Αγιος Σάββας", από τον προστάτη Αγιο του ιδιωτικού παρεκκλησίου της οικογένειας Κούζη. Τον ίδιο χρόνο μπαίνει ο θεμέλιος λίθος!
Εννοείται, δεν γιατρεύει ο "άγιος Σάββας" ή όποιος άλλος άγιος, αλλά η ιατρική επιστήμη!
14 January 2009
Διαχρονική οπισθοδρομικότητα
Μια δίκη ιδιαζόντως επίκαιρη...
(του ΠΕΤΡΟΥ ΜΑΝΤΑΙΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 13/01/2009)
Είναι γεγονός ότι η «αλήθεια» των φανατικών είναι, για τους ίδιους, η μοναδική. Γεγονός είναι, επίσης, ότι οι φανατικοί θέλουν να δουν «στο σκαμνί» -αν όχι στην απόλυτη σιωπή- όσους οι ίδιοι κρίνουν ότι προσβάλλουν τα «πιστεύω» τους. Από ανάλογα πάθη έχει περάσει άπειρες φορές η ανθρωπότητα, και τούτες τις ώρες τα ζούμε τραγικά μερικές εκατοντάδες μίλια νοτιοανατολικότερα.
Ομως, δεν φανταζόμουν ότι, σήμερα, θα βρισκόταν εισαγγελέας που θα έκανε δεκτή μήνυση χριστιανών ορθοδόξων και θα παρέπεμπε σε δίκη «ως υπαίτιο του ότι καθύβρισε δημόσια και κακόβουλα την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού...» θίασο θεατρικής παράστασης, την οποία, επιπλέον, οι δύο μηνύτριες δεν είδαν...
Αύριο, λοιπόν, ο συγγραφέας και σκηνοθέτης της θεατρικής σάτιρας «Εγώ είμαι το Θείο Βρέφος», Γιάννης Καλαβριανός, σύμπας ο θίασος και ο ιδιοκτήτης του Θεάτρου Νέου Κόσμου Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, δικάζονται, επειδή... ο ήρωας του έργου, ένας «σαλεμένος» νεαρός, «την είδε» Χριστός, για να καταλήξει -κάτι που αντιπαρέρχονται μήνυση και κατηγορητήριο...- Βούδας! Η «Ε» (9/1) υπενθυμίζει την επεισοδιακή παράσταση της 21.2.06, όταν «σκληροπυρηνικοί θεοσεβούμενοι» εισέβαλαν στο θέατρο προπηλακίζοντας και καθυβρίζοντας τους θεατές...
Συμπτωματικά, σήμερα, στο Θέατρο Νέου Κόσμου και σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, κάνει αθηναϊκή πρεμιέρα (προερχόμενο από τις Σέρρες, καθότι συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών) το έργο «Σφαγείο» του Ισραηλινού Ιλάν Χατσόρ, με ήρωες τρία αδέλφια Παλαιστινίους της Δυτικής Οχθης. Οπως σημειώνει ο συγγραφέας -ως έναυσμα γραφής (1990): «Ενιωσα ότι δίπλα στα σπίτια μας ξετυλίγονται μεγάλα δράματα, με διλήμματα και αποφάσεις ζωής ή θανάτου, και είχα την ανάγκη να μιλήσω γι' αυτά». Από την κατανόηση στα αδιανόητα...
Αθωώθηκαν οι κατηγορούμενοιΟμως, δεν φανταζόμουν ότι, σήμερα, θα βρισκόταν εισαγγελέας που θα έκανε δεκτή μήνυση χριστιανών ορθοδόξων και θα παρέπεμπε σε δίκη «ως υπαίτιο του ότι καθύβρισε δημόσια και κακόβουλα την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού...» θίασο θεατρικής παράστασης, την οποία, επιπλέον, οι δύο μηνύτριες δεν είδαν...
Αύριο, λοιπόν, ο συγγραφέας και σκηνοθέτης της θεατρικής σάτιρας «Εγώ είμαι το Θείο Βρέφος», Γιάννης Καλαβριανός, σύμπας ο θίασος και ο ιδιοκτήτης του Θεάτρου Νέου Κόσμου Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, δικάζονται, επειδή... ο ήρωας του έργου, ένας «σαλεμένος» νεαρός, «την είδε» Χριστός, για να καταλήξει -κάτι που αντιπαρέρχονται μήνυση και κατηγορητήριο...- Βούδας! Η «Ε» (9/1) υπενθυμίζει την επεισοδιακή παράσταση της 21.2.06, όταν «σκληροπυρηνικοί θεοσεβούμενοι» εισέβαλαν στο θέατρο προπηλακίζοντας και καθυβρίζοντας τους θεατές...Συμπτωματικά, σήμερα, στο Θέατρο Νέου Κόσμου και σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, κάνει αθηναϊκή πρεμιέρα (προερχόμενο από τις Σέρρες, καθότι συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών) το έργο «Σφαγείο» του Ισραηλινού Ιλάν Χατσόρ, με ήρωες τρία αδέλφια Παλαιστινίους της Δυτικής Οχθης. Οπως σημειώνει ο συγγραφέας -ως έναυσμα γραφής (1990): «Ενιωσα ότι δίπλα στα σπίτια μας ξετυλίγονται μεγάλα δράματα, με διλήμματα και αποφάσεις ζωής ή θανάτου, και είχα την ανάγκη να μιλήσω γι' αυτά». Από την κατανόηση στα αδιανόητα...
Αθώοι κρίθηκαν από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο οι έξι κατηγορούμενοι συντελεστές της θεατρικής παράστασης «Εγώ είμαι το θείο βρέφος» που είχε ανέβει τον Σεπτέμβριο του 2006. Στο σύνολο τους αντιμετώπιζαν την κατηγορία της κακόβουλης καθύβρισης της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Απολογούμενοι οι έξι κατηγορούμενοι τόνισαν ότι δεν είχαν πρόθεση να βλασφημήσουν ενώ, όπως ανέφεραν, κανένας από τους θεατές δεν είχε αισθανθεί προσβεβλημένος. Το δικαστήριο έκρινε ότι δεν στοιχειοθετήθηκε η κατηγορία.
Μόλις ανακοινώθηκε η αθωωτική απόφαση, η μηνύτρια κ. Ι. Παπανδρέου και οι φίλοι της αποχώρησαν φωνάζοντας προς τον πρόεδρο και τον εισαγγελέα «τα πήρατε» και «χρηματιστήκατε». Η... προτελευταία ατάκα της κ. Παπανδρέου ήταν «βγάλτε την εικόνα του Χριστού γιατί θα πέσει στο κεφάλι σας».
Απολογούμενοι οι έξι κατηγορούμενοι τόνισαν ότι δεν είχαν πρόθεση να βλασφημήσουν ενώ, όπως ανέφεραν, κανένας από τους θεατές δεν είχε αισθανθεί προσβεβλημένος. Το δικαστήριο έκρινε ότι δεν στοιχειοθετήθηκε η κατηγορία.
Μόλις ανακοινώθηκε η αθωωτική απόφαση, η μηνύτρια κ. Ι. Παπανδρέου και οι φίλοι της αποχώρησαν φωνάζοντας προς τον πρόεδρο και τον εισαγγελέα «τα πήρατε» και «χρηματιστήκατε». Η... προτελευταία ατάκα της κ. Παπανδρέου ήταν «βγάλτε την εικόνα του Χριστού γιατί θα πέσει στο κεφάλι σας».
Subscribe to:
Posts (Atom)