12 July 2008

Καθολική επέτειος

...
Στις 8 Ιουλίου 1933, πριν από 75 χρόνια, μονόγραψαν αφενός ο Γενικός Γραμματέας των καρδιναλίων του Βατικανού, Eugenio Pacelli, ο μετέπειτα πάπας Πίος 8ος και αφετέρου ο Γερμανός αντικαγκελάριος Franz von Papen τη σύμβαση (Konkordat) μεταξύ του Βατικανού και του Γερμανικού Ράιχ, με το οποίο εξασφαλίστηκε, όπως δήλωσαν οι εθνικο-σοσιαλιστές (Ναζί) στο Βερολίνο ότι «η καθολική εκκλησία θα τεθεί χωρίς επιφυλάξεις στην υπηρεσία του εθνικο-σοσιαλιστικού κράτους». Η σιωπή της καθολικής πλευράς σ’ αυτές τις ανακοινώσεις δήλωναν την αποδοχή και σύμφωνη γνώμη της καθολικής εκκλησίας για το νέο ρόλο της.

Μερικές εβδομάδες μετά ακολούθησε η πανηγυρική υπογραφή, οπότε ήχησαν σε όλη τη Γερμανία χαρμόσυνα οι καμπάνες των καθολικών ναών. Η ευαγγελική εκκλησία της Γερμανίας υπέγραψε επίσης αντίστοιχες συμφωνίες με το ναζιστικό καθεστώς μέσω του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου που την εκπροσωπούσε.

Αυτή η σύμβαση ισχύει μέχρι σήμερα και ρυθμίζει ακόμα τις σχέσεις του Βατικανού με το σύγχρονο γερμανικό κράτος, π.χ. πώς ενισχύεται οικονομικά η εκκλησία με τους εκκλησιαστικούς φόρους που παρακρατούνται, πώς θα λειτουργούν τα θρησκευτικά σχολεία στοιχειώδους και μέσης εκπαίδευσης, πώς θα πραγματοποιείται η διδασκαλία των θρησκευτικών στα καθολικά σχολεία, ότι απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου καρδιναλίου για την κατάληψη συγκεκριμένων πανεπιστημιακών θέσεων από υποψήφιους καθηγητές κ.ά.

Σήμερα διαδίδουν οι καθολικοί ότι στα χρόνια του Ναζισμού αποτέλεσαν κέντρο αντίστασης κατά του καθεστώτος, προβάλλοντας τώρα ορισμένα λίγα μέλη τους, τα οποία με δική τους πρωτοβουλία πολέμησαν τον Ναζισμό και υπέστησαν, χωρίς καμία επίσημη συμπαράσταση, τις γνωστές για εκείνο το καθεστώς ποινές, κατά κανόνα εγκλεισμό σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, βασανιστήρια, εκτελέσεις κ.ά.!
(Στέλιος Φραγκόπουλος, Stelios Frangopoulos)

Καλύ τύχη!

...
Κατά τη φωτογράφηση ενός γάμου έξω από τον (μάλλον χριστιανικό) ναό στην Κίνα, έγινε ο πρόσφατος ισχυρός σεισμός! Άντε τώρα να ευχηθείς "Καλή τύχη!" στους νεονύμφους...



...

11 July 2008

Εθνικές μυθοπλασίες

...
Το σύμβολο της Ρώμης, το πασίγνωστο μπρούντζινο γλυπτό της λύκαινας, η Lupa Capitolina, δεν είναι έργο της ρωμαϊκής εποχής όπως πιστευόταν για αιώνες. Το μπρούντζινο γλυπτό απεικονίζει μια μητέρα λύκαινα η οποία θηλάζει τα δίδυμα Ρώμο και Ρωμύλο, από τα οποία πήρε το όνομά της η Αιώνια Πόλη.

Τώρα η πρόοδος της επιστημονικής γνώσης αποδεικνύεται ζημιογόνος για την πολιτιστική κληρονομιά της Ρώμης. Επιστήμονες που εξέτασαν το συγκεκριμένο άγαλμα με τη μέθοδο του ραδιενεργού Άνθρακα 14 διαπίστωσαν ότι χρονολογείται από τον 13ο αιώνα.
Συνεπώς η Lupa Capitolina δεν φτιάχτηκε όταν οι Ρωμαίοι φορούσαν τόγες και έκαναν αρματοδρομίες στο Καπιτώλιο, αλλά πολύ αργότερα, κατά τον Μεσαίωνα. Η αρχαιολόγος Αννα-Μαρία Καρούμπα δήλωσε ότι η χρήση κεριού σε όλη το καλούπι του αγάλματος είναι μια τεχνική άγνωστη στον αρχαίο κόσμο.

Η αντιπαράθεση μεταξύ των επιστημόνων για την ηλικία της Lupa Capitolina κρατάει από τον 18ο αιώνα. Όσοι πίστευαν ότι ήταν έργο της αρχαιότητας, επιδείκνυαν ατέλειες στο ένα από τα πόδια της λύκαινας. «Η ζημία στο πόδι προήλθε πιθανότατα από λάθος κατά τη διάρκεια της ιστορικά νεότερης αυτής διαδικασίας» υποστήριξε η κ. Καρούμπα.

Απογοητευμένοι από την αποκάλυψη εμφανίζονται οι πιο παραδοσιακοί Ιστορικοί, αλλά και οι ρομαντικοί λάτρεις της ιταλικής πρωτεύουσας. Σημειώνεται ότι η πολιτική επιρροή πολλών εκ των παραδοσιακών ακαδημαϊκών Ιστορικών συνέβαλε στην καθυστέρηση της εν λόγω αποκάλυψης, αφού τα τεστ του Άνθρακα 14 πραγματοποιήθηκαν τον Φεβρουάριο του 2007.

Η τελική επιβεβαίωση για την ηλικία του γλυπτού ήλθε από τον πιο διαπρεπή αρχαιολόγο, κ. Αντριάνο Λα Ρεντζίνα, ο οποίος, μιλώντας στην εφημερίδα «La Repubblica» τόνισε ότι, πράγματι, είναι έργο του 13ου αιώνα. Είχε προηγηθεί η αποκάλυψη ότι τα βρέφη κατασκευάστηκαν ακόμη μεταγενέστερα, στα τέλη του 15ου αιώνα, καθώς η τεχνοτροπία τους διαφέρει αισθητά σε σχέση με τη λύκαινα. Επιπλέον, τον περασμένο Νοέμβριο κατερρίφθη ως απλός μύθος από τους επιστήμονες ο ισχυρισμός του τότε υπουργού Πολιτισμού Φρανσέσκο Ρουτέλι ότι είχε βρεθεί «η σπηλιά στην οποία η λύκαινα θήλαζε τα βρέφη». Εικόνες της λύκαινας με τα βρέφη συμβολίζουν τη Ρώμη από την αρχαία εποχή, ενώ ο Κικέρων ανέφερε ότι το άγαλμα της λύκαινας είχε χτυπηθεί από κεραυνό το 65 π.Χ.

(ΒΗΜΑ, 11/7/2008)


Φαίνεται ότι το 13ο αιώνα είχε δημιουργηθεί μια βιομηχανία συστηματικών πλαστογραφιών. Από εκείνη την εποχή προέρχεται η λεγόμενη «Ιερά Σινδόνη», τότε χαλκεύτηκε και η δήθεν επιστολή του ιστορικά ανύπαρκτου στρατιωτικού διοικητή στην Ιερουσαλήμ Πόπλιου Λεντούλου (Publius Lentulus), ο οποίος περιέγραφε ως αυτόπτης τα σωματικά χαρακτηριστικά του Ιησού (που πιθανότατα επίσης δεν υπήρξε ποτέ!), την ίδια εποχή πλαστογραφήθηκαν και πολλά αρχαία κείμενα, όπως φανταστικές επιστολές του φιλόσοφου Σενέκα (Lucius Annaeus Seneca) προς τον Απόστ. Παύλο, με τις οποίες τεκμηρίωναν διάφοροι θεολόγοι ότι οι σημαντικοί Ρωμαίοι φιλόσοφοι (μάλλον σε αντιπαράθεση με τους Έλληνες) είχαν προσχωρήσει στο Χριστιανισμό κ.ο.κ. Πράγματι, μια πολύ «δημιουργική» εποχή! (Στέλιος Φραγκόπουλος, Stelios Frangopoulos)

09 July 2008

Σατανά, δεύρο έξω μπρε!

Διαχρονική οπισθοδρομικότητα



Ο Πολωνός καθολικός εξορκιστής (egzorcysta), Slawomir Plusa, ξέρει να αντιμετωπίζει τον σατανά: «Παραμένεις ψύχραιμος, ακόμα κι αν ο σατανάς σε προσβάλλει. Αρχίζεις να ψιθυρίζεις απόρρητες προσευχές, τις οποίες όμως ο σατανάς καταλαβαίνει. Αν είσαι επίμονος, αναγκάζεται να βγει έξω και να εγκαταλείψει το θύμα του!»

Όλα αυτά ακούγονται σαν μεσαιωνικό παραμύθι για μικρά παιδιά, αποτελούν όμως καθημερινή πρακτική σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή και χριστιανική χώρα: ο σατανάς που εισήχθη από τη Μέση Ανατολή, ταλαιπωρεί τους «πιστούς» και αποδίδει τα δέοντα στους κληρικούς της «αληθινής θρησκείας»!

Ο καθολικός κληρικός Plusa, 44 ετών σήμερα, δεν ήταν πάντα εξορκιστής. Πέθανε όμως ο ηλικιωμένος εξορκιστής της περιοχής και ο επίσκοπος τον κάλεσε στη σύναξη των Πολωνών εξορκιστών στο Niepokolanow. «Εκεί αγόρασα αυτό το βιβλιαράκι», λέει και δείχνει ένα τεύχος μικρού σχήματος με κάπου 80 σελίδες, «και άρχισα να το μελετάω».

Δεν άργησαν, βέβαια, να παρουσιαστούν οι προκλήσεις. Οι γονείς μιας νεαρής τον κάλεσαν να διώξει το σατανά από την κόρη τους. Η μαθήτρια στο Γυμνάσιο ξύπναγε στις 3 το πρωί, «την ώρα του σατανά», λέει ο Plusa με ύφος γνώστη, και φοβόταν να ξανακοιμηθεί. Μια φορά ονειρεύτηκε τον πεθαμένο παππού της, «σαφές μήνυμα για σατανική παρουσία», μια άλλη φορά πάλι ονειρεύτηκε ένα φίδι, «γνωστή μορφή του σατανά».

Ο Plusa πήγε να αντιμετωπίσει τον εχθρό, αλλά γρήγορα κατάλαβε ότι επρόκειτο για κάτι διαφορετικό: «Μια γειτόνισσα είχε κάνει μάγια στη μαθήτρια και αυτό την αναστάτωνε. Ράντισα με αγιασμό το δωμάτιό της και έκτοτε εξομαλύνθηκαν όλα». Από τις 20 περίπου κλήσεις του για εξορκισμό μόνο οι τρεις «αποδείχθηκε» ότι είχαν σχέση με τον σατανά.

Και ποια είναι λέτε τα εργαλεία ενός εξορκιστή; Καμιά σχέση με τις μεσαιωνικές τελετουργίες και τα μαγικά. «Η προσευχή και μόνο η προσευχή διώχνει τον σατανά. Την τελευταία φορά χρειάστηκαν 15 λεπτά για να διαβάσω τις σωστές προσευχές από το βιβλιαράκι. Στα λατινικά! Μόλις φώναξα "σατανά δεύρο έξω!", εξαφανίστηκε».

Ήδη από την εφηβεία του σκεφτόταν ο Plusa να ασχοληθεί με τον εξορκισμό, αλλά μόλις μετά από 20 χρόνια του δόθηκε αυτή η δυνατότητα. «Στη δυτική Ευρώπη δεν θα έκανα εξορκισμό! Στην Ελβετία, για παράδειγμα, ζητάνε εδώ και χρόνια έναν εξορκιστή, αλλά δεν ενδιαφέρεται κανείς. Εκεί ούτε οι παπάδες δεν πιστεύουν στη δύναμη του σατανά. Με τέτοιες συνθήκες δεν θα δεχόμουν να εργαστώ!» Το προφανές ότι ο σατανάς παρουσιάζεται μόνο σ' εκείνους που πιστεύουν στην ύπαρξη και τις δραστηριότητές του, δεν περνάει από το μυαλό του Plusa.


Και να μην νομιστεί ότι η Πολωνία είναι πολύ μακριά μας. Σ’ ένα μοναστήρι στη Φυλή, στη δυτική πλευρά της Πάρνηθας, γίνονται εξορκισμοί κάθε Τετάρτη. Γεμίζει η εκκλησία με γριές που σέρνουν ταλαίπωρους ψυχοπαθείς, συζύγους, γιους, ανιψιούς, γείτονες... για να τους βγάλει ο παπάς τον σατανά. Όταν έχουν επιδράσει τα ηρεμιστικά του γιατρού και ο ασθενής παραμένει απαθής, διαπιστώνουν όλοι (ποιοι όλοι, 10-15 γριές είναι) το θαύμα και σταυροκοπιούνται. Όποτε ξεχάσει ο φουκαράς ψυχοπαθής να πάρει τα φάρμακά του, τον ξαναπάνε για εξορκισμό – σχεδόν τσάμπα!

(Στέλιος Φραγκόπουλος, Stelios Frangopoulos)

08 July 2008

Καταδίκη για εγκληματική ενέργεια

...
Πριν από 6 μήνες δημοσίευσα σ' αυτό το blog την είδηση (μάλιστα πριν ακόμα φτάσει στις ελληνικές εφημερίδες) για την εγκληματική ενέργεια δύο νεαρών αλλοδαπών στο Μόναχο, ενός Τούρκου κι ενός Έλληνα, να κτυπήσουν πολύ άσχημα έναν συνταξιούχο εκπαιδευτικό ηλικίας 76 ετών, επειδή τους είχε υποδείξει να μην καπνίζουν στο τραίνο.

Οι κάμερες ασφαλείας του υπόγειου σταθμού είχαν καταγράψει με ακρίβεια τα γεγονότα και, εννοείται, κανείς δεν μπορούσε να τα διαστρεβλώσει. Οι δύο δράστες προέβαλαν, μετά τη σύλληψή τους, τον ισχυρισμό ότι είχαν μεθύσει και δεν καταλάβαιναν τί έκαναν... περίπου ότι, όποιος θέλει να κάνει κάποιο έγκλημα, αρκεί να πιει προηγουμένως μερικές μπύρες για να αποκτήσει το ακαταλόγιστον!

Τώρα ανακοινώθηκαν οι ποινές που επέβαλε το δικαστήριο και είναι 12 χρόνια κάθειρξη για τον Τούρκο (σήμερα 21 ετών) και 8,5 χρόνια φυλάκιση για τον Έλληνα (σήμερα 18 ετών) - σίγουρα σκληρές ποινές. Στη συνέχεια, μετά την αποφυλάκισή τους, θα απελαθούν αμφότεροι στις πατρίδες τους...

Ξαναδιαβάζοντας τώρα τα σχόλια στην προηγούμενη ανάρτησή μου βλέπω πάλι αυτό που βρήκε να γράψει ένας από τους θλιβερούς ανώνυμους, εθνικιστές και θρησκόληπτους σχολιαστές που περιφέρονται και μαγαρίζουν τα blogs με τα σχόλιά τους: «Δεν υπήρχε Έλληνας μεταξύ των δραστών και οι δύο ήταν Τούρκοι!» Αυτός ήταν ο καϋμός του, όχι η εγκληματική ενέργεια!

Σε μερικά χρόνια θα βρίσκεται εδώ ανάμεσά μας ο ένας από τους δύο δράστες, φρέσκος αποφυλακισμένος. Εύχομαι στον άθλιο σχολιαστή που προανέφερα να μην συναντηθεί μαζί του στο δρόμο, γιατί θα καταλάβει από πρώτο χέρι ότι, όταν αντιμετωπίζεις εγκληματίες, δεν παίζει κανένα ρόλο ποια εθνικότητα και υπηκοότητα διαθέτουν.
(Στέλιος Φραγκόπουλος, Stelios Frangopoulos)