Σκληρή επίθεση στο Βατικανό για την παιδεραστία

Για κουκούλωμα και ναρκισσισμό κατηγορούν την Αγία Εδρα, με αφορμή έγγραφο του 1997

ΒΗΜΑ, 20/7/2011

Με ασυνήθιστα σκληρά λόγια στράφηκε εναντίον της Αγίας Εδρας το ιρλανδικό Κοινοβούλιο για την υπόθεση παιδεραστίας στους κόλπους της Καθολικής Εκκλησίας, επιρρίπτοντας στο Βατικανό «υπονόμευση των θεσμών προστασίας της παιδικής ηλικίας» και κάνοντας λόγο για «ελιτισμό και ναρκισσισμό» στις ηγετικές τάξεις του.

Το αυστηρό κείμενο του Κοινοβουλίου της Ιρλανδίας – μίας χώρας στην οποία ο καθολικισμός κατέχει κεντρική θέση – αντικατοπτρίζει τη στροφή της ιρλανδικής οργής από τους εγχώριους ιερείς στην ηγεσία της Καθολικής Εκκλησίας για την αντιμετώπιση του σκανδάλου.Το κείμενο, που ψηφίστηκε την Τετάρτη από τους ιρλανδούς βουλευτές, κατηγορεί την Αγία Εδρα ότι υποβάθμισε τις υποθέσεις κακοποίησης ανηλίκων από ιερείς για να προστατεύσει την εικόνα της Καθολικής Εκκλησίας.

Τις τελευταίες ημέρες πολιτικοί από όλο το κομματικό φάσμα έχουν επικρίνει σε δηλώσεις τους τη στάση του Βατικανού, ενώ η κυβέρνηση άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο υποβάθμισης της διπλωματικής του αντιπροσωπείας στο Δουβλίνο.Η μεταστροφή της οργής από τους εγχώριους ιερείς ανοιχτά στην Αγία Εδρα οφείλεται εν μέρει και σε έγγραφο του Βατικανού προς την Εκκλησία της Ιρλανδίας του 1997, που ήρθε στο φως κατά τη διάρκεια έρευνας για την υπόθεση που έγινε με εντολή της κυβέρνησης: στο έγγραφο, το πλαίσιο που καθορίζει τις διαδικασίες παραπομπής υποθέσεων κακοποίησης, θεωρήθηκε ότι υποβαθμιζόταν καθώς αναφερόταν απλώς ως «κατευθυντήριες γραμμές».

Κατά την έρευνα φάνηκε επίσης ότι πρώην επίσκοπος είχε αναφέρει ψευδώς στις ιρλανδικές Αρχές ότι παρέπεμπε όλες τις κατηγορίες για κακοποίηση στην αστυνομία. Η ίδια η Αγία Εδρα καταδίκασε τις εγκληματικές συμπεριφορές που περιγράφονται στο πόρισμα της έρευνας που έφτασε στην ιρλανδική Βουλή, αρνήθηκε όμως ότι ενθάρρυνε τους ιερείς να αγνοήσουν το θεσμικό πλαίσιο της χώρας για την προστασία των παιδιών.«Δεν υπάρχει τίποτε στην επίμαχη επιστολή [του 1997] που να αποτελεί παρότρυνση για να παραβλέψει κανείς τους νόμους της Ιρλανδίας» ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο επικεφαλής του γραφείου Τύπου του Βατικανού.

Μπα, υπάρχουν κληρικοί παιδεραστές; Υπερβολές καλέ!

Αφορολόγητος... χιτώνας

της Ντόρας Νταϊλιάνα, Ελευθεροτυπία, 18/7/2011

Τι σχέση έχουν οι «έχοντες και κατέχοντες», φυσικά και νομικά πρόσωπα, με την Εκκλησία; Στους παροικούντες την υπό χρεοκοπία Ελλάδα, η απάντηση στο κουίζ είναι πανεύκολη. Εως αυτονόητη. Αποτελούν, διαχρονικά, τα χαϊδεμένα παιδιά του πολιτικού συστήματος. Είναι οι «νόμιμοι» και παράνομοι φοροφυγάδες.

Και αν στην περίπτωση των πρώτων οι κυβερνήσεις καταφεύγουν κατά καιρούς σε πομπώδεις διακηρύξεις περί σύλληψης όσων αναζητούν καταφύγιο σε εξωχώριους παραδείσους ή καλύπτονται από εγχώριους κρατικούς μηχανισμούς και φορείς εξουσίας (πολιτικούς, εφοριακούς κ.λπ.), για τον οργανισμό που ακούει στη λέξη Εκκλησία δεν ισχύει ούτε καν αυτό. Κι ας έρχονται, κατά διαστήματα, στο προσκήνιο συνθήματα για χωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος, υπονοώντας και αποσύνδεση των οικονομικών της από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Τον τελευταίο καιρό, βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Την ώρα που τα συνήθη θύματα των φορολογικών επιδρομών -μισθωτοί και συνταξιούχοι- υφίστανται άγρια λεηλασία και αφαίμαξη του εισοδήματός τους με ποικιλία μεθόδων, τη στιγμή που η τρόικα εξαναγκάζει την κυβέρνηση να ξεπουλήσει δημόσια περιουσία και επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας, ο υπουργός Οικονομικών Β. Βενιζέλος διαβεβαιώνει τον αρχιεπίσκοπο ότι η Εκκλησία δεν κινδυνεύει να απολέσει οποιαδήποτε παροχή ή ευνοϊκή μεταχείριση απολαμβάνει από το υπό πτώχευση κράτος.

Ούτε τους μισθούς των κληρικών θα κληθεί να πληρώσει η ίδια, ξαλαφρώνοντας τον κρατικό προϋπολογισμό, ούτε τα τεράστιας αξίας ακίνητα, που κατέχει με περίεργα οθωμανικά φιρμάνια, θα ενταχθούν στην εταιρεία αξιοποίησης της δημόσιας περουσίας για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους, ούτε τις σκανδαλώδεις φορολογικές απαλλαγές των εσόδων από το παγκάρι των ναών ή τις μισθώσεις γαιών και οικοδομών θα στερηθεί.

Και, για να ρίξουν «στάχτη στα μάτια» των σκληρά φορολογούμενων χαμηλοσυνταξιούχων και χαμηλόμισθων, αρχιεπίσκοπος και υπουργός επικαλέστηκαν το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά, με τα χρήματα που οφείλει να αποδίδει στο Δημόσιο, για την ενίσχυση του κράτους πρόνοιας, η Εκκλησία παριστάνει -με κρατικά κόλλυβα- τη φιλάνθρωπη, επιτυγχάνοντας μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Από τη μια, προσελκύει... πελάτες και από την άλλη κρατάει αυτούσια τα περιουσιακά της στοιχεία. Μάλιστα, ο υπουργός Αμυνας Π. Μπεγλίτης τής παραχώρησε και το στρατόπεδο «Λιόση» για την κατασκευή προνοιακών υποδομών, ωσάν να μη διαθέτει ανά την Ελλάδα τεράστιες εκτάσεις και μεγάλης αξίας ακίνητη περιουσία.

Εν ολίγοις, τα συγκοινωνούντα δοχεία πολιτικής και εκκλησιαστικής εξουσίας καλά κρατούν εις βάρος του Ελληνα φορολογούμενου και σε τούτους τους δίσεκτους καιρούς. Με τον Β. Βενιζέλο να «δίνει ρέστα», σπεύδοντας να διαβεβαιώσει τους ιεράρχες ότι δεν θα υλοποιήσει τις διακηρύξεις του προκατόχου του, Γ. Παπακωνσταντίνου, για συμμετοχή της Εκκλησίας στη μισθοδοσία των κληρικών και την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Και όμως, ενώ το κοινοβουλευτικό σύστημα, όπως εκφράζεται και εκπροσωπείται από κόμματα και βουλευτές, λιθοβολείται (εν πολλοίς δικαίως, αλλά και αδίκως), η Εκκλησία μένει στο απυρόβλητο. Ακόμη και από τους αγανακτισμένους πολίτες. Την οργή των οποίων εκμεταλλεύεται και υποδαυλίζει από άμβωνος, με περίσσια θρασύτητα, παριστάνοντας τον κήνσορα κατά των σκληρών μέτρων. Την ίδια στιγμή που η ίδια, προς ίδιον όφελος, λειτουργεί ως συνεταίρος του ρημαγμένου δημόσιου ταμείου.

Οποία υποκρισία από έναν φορέα που, μεταξύ των άλλων, ευαγγελίζεται το «αν έχεις δύο χιτώνες, δώσε τον ένα»! Μόνο με προσπάθεια χειραγώγησης των μαζών, για την επιβολή της αναχρονιστικής της εξουσίας, ισοδυναμεί η στάση της. Και βέβαια, ουδόλως διαφέρει από εκείνη του Β. Βενιζέλου, ο οποίος, με τη σειρά του, αξιοποιεί την επιρροή της θρησκείας στις ευρύτερες μάζες υπέρ των πολιτικών του στόχων. Το πελατειακό σύστημα με μεσάζοντα το ιερατείο ζει και βασιλεύει.

«Δεν ήθελε να γίνει πρωθυπουργός»

Η αποκάλυψη του Νίκου Παπανδρέου για τον αδερφό του

Newsbeast.gr, 17/7/2011

Την αποκάλυψη ότι δεν ήθελε να γίνει πρωθυπουργός έκανε ο Νίκος Παπανδρέου για τον αδερφό του, μιλώντας στους New York Times, με αφορμή σχετικό δημοσίευμα για την οικογένεια Παπανδρέου.

Και συμπλήρωσε λέγοντας: «Αν θέλετε να κάνουμε ψυχανάλυση, τα παιδιά που τους λείπουν οι πατεράδες τους θέλουν να είναι αρεστά και αυτό σημαίνει ότι δεν συγκρούονται. Και αν δεν σου αρέσει η σύγκρουση, τότε είναι δύσκολο να δίνεις εντολές».

Συγκρίνοντας τον με τον πατέρα του, Ανδρέα, είπε: «Θα μπορούσε να το είχε “πουλήσει” καλύτερα, αλλά την ίδια στιγμή θα έλεγε “Ω Θεέ μου, αυτοί οι άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους”».

Φυσικά δεν ήθελε! Θυμάστε εσείς να έβαλε υποψηφιότητα για αρχηγός κόμματος; (τότε που πλακωνόταν με τον Μπένυ) Φυσικά όχι! Θυμάστε εσείς να ζήταγε από τον παχύδερμο Κωστάκη εκλογές; Ποτέ! Θυμάται κανείς να κατέβηκε o Τζέφρυ υποψήφιος στις εκλογές και να έταζε λεφτά; Ουχί! Όλα ψέματα... Aυτός είχε το γνώθι σ' αυτόν, ήξερε πόσο χαζός είναι και δεν ήθελε να ανακατευτεί με τίποτα... Mε το ζόρι τον κάνανε πρωθυπουργό κι αυτός υποχώρησε και δέχτηκε! Να μην του ζητάμε τώρα και τα ρέστα, ε;

Δεν βοηθά ούτε την κυβέρνηση ούτε την Εκκλησία

του Διονυση Γουσετη, Καθημερινή, 14/7/2011

Περπατώντας σε δρόμο της Αγγλίας βλέπω ξαφνικά μια εκκλησία με την ένδειξη «Πωλείται». Ξαφνιασμένος, ρωτάω τον Εγγλέζο φίλο. Εκείνος μου απαντά ατάραχος: «Δεν υπάρχουν χρήματα για τη λειτουργία της». Στη συνέχεια έμαθα ότι παντού στην Ευρώπη η εκκλησία χρηματοδοτείται όχι από το κράτος, αλλά από τους πιστούς. Παντού, εκτός από τα καθ’ ημάς Βαλκάνια.

Ο υπουργός Οικονομικών, κ. Βενιζέλος, είναι έξυπνος πολιτικός, που ξέρει να ελίσσεται. Απόδειξη ότι, ενώ πέρυσι καταδίκαζε την προσφυγή στο ΔΝΤ και προτιμούσε δάνειο από τις αγορές -αν και το επιτόκιο ήταν μεγαλύτερο- τώρα διαπραγματεύεται με το ΔΝΤ. Γνωρίζει, λοιπόν, ότι δεν βοηθά τη δημοτικότητα της κυβέρνησης η συνέχιση του καθεστώτος να καλύπτεται εξ ολοκλήρου η μισθοδοσία και οι συντάξεις των κληρικών, ύψους περίπου 255 εκατ. ευρώ τον χρόνο, από τον κρατικό προϋπολογισμό, όταν χρειάστηκε να περικοπούν μισθοί και συντάξεις και να ληφθούν μέτρα που οδηγούν σε εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Ούτε την Εκκλησία βοηθά αυτή η απόφαση Βενιζέλου - Αρχιεπισκόπου.

Η οχύρωση πίσω από μια σύμβαση που υπέγραψε το κράτος το 1952 δεν πείθει. Και ο ισχυρισμός του Αρχιεπισκόπου ότι η εκκλησία δεν έχει λεφτά, δεν συνοδεύτηκε από τη διαβεβαίωση πως, μόλις αποδεσμευτούν με το καλό τα ακίνητά της, θα αναλάβει το κόστος της μισθοδοσίας. Ομοίως, δεν βοηθά ούτε την κυβέρνηση ούτε την Εκκλησία η εξαίρεση της ακίνητης περιουσίας της από τις απαιτούμενες ιδιωτικοποιήσεις για τη συλλογή των 50 δισ. ευρώ του μεσοπρόθεσμου προγράμματος. Το επιχείρημα της Εκκλησίας ότι έχει ήδη παραχωρήσει στο κράτος το μεγαλύτερο ποσοστό της ακίνητης περιουσίας της δεν ικανοποιεί, αφού το σύνολο των ακινήτων που σήμερα κατέχει -130 είναι μόνο τα δεσμευμένα από το κράτος- συνιστά μια κολοσσιαία περιουσία που ούτε η ίδια γνωρίζει το ακριβές μέγεθός της.

Ο κ. Βενιζέλος δεν έκρυψε ποτέ την ιδεολογική και πολιτική σχέση του με την Εκκλησία. Την ανέδειξε στο θέμα του χωρισμού της από το κράτος, στην υποστήριξη του θρησκεύματος στις ταυτότητες, στην άρση της υποστήριξης του υπουργείου του (Πολιτισμού) στην ταινία «Μέγας Αλέξανδρος» επειδή ασχολούνταν και με τις σεξουαλικές προτιμήσεις του στρατηλάτη, στη λογοκρισία «άσεμνου» πίνακα από έκθεση που ο ίδιος είχε οργανώσει κ. ά. Θα πρέπει, όμως, να αναλογιστεί αν η σχέση αυτή, πελατειακή προφανώς, θα του αποφέρει πλέον τα εκλογικά οφέλη που του απέφερε παλαιότερα ή αν οι καιροί άλλαξαν και πιθανόν η Εκκλησία να γίνει στα μάτια των πολιτών κάτι σαν τους υπαλλήλους της Βουλής με τις παχυλές αμοιβές ή και τους ίδιους τους βουλευτές. Τότε κι αυτός θα γίνει το μαύρο πρόβατο.

Επίσης, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος είναι γνωστός για τη σύνεση και τη μετριοπάθειά του. Απέχει ως αντίληψη από τον άγιο Κοζάνης που μας βεβαίωσε ότι το Μνημόνιο υπογράφτηκε για να… πληγεί η Ορθοδοξία! Θα πρέπει κι αυτός να αναλογιστεί μήπως σε στιγμές σαν κι αυτή η Εκκλησία δεν ωφελείται από την αποθησαύριση τόσο, όσο βλάπτεται από τη συνέχιση αυτών των πελατειακών σχέσεων, τις οποίες άλλωστε καταδικάζει.

Δέκα θέσεις για τον Φιλελευθερισμό

του Νίκου Δήμου, Lifo, 6/7/2011

1. Ο Φιλελευθερισμός είναι η πολιτική θεωρία που βάζει την ελευθερία πάνω από την ισότητα.

2. Η πείρα των τελευταίων αιώνων απέδειξε ότι όσα καθεστώτα έβαζαν πρώτη την ελευθερία πετύχαιναν και την καλύτερη ισότητα. Αντίθετα, αυτοί που επέβαλλαν την ισότητα, εκτός που έχαναν την ελευθερία, δεν κέρδιζαν ούτε την ισότητα (νομενκλατούρες).

3. Η επιδίωξη της ισότητας δεν καταπατούσε μόνο τα ανθρώπινα δικαιώματα – αλλά και τη δημιουργική πρωτοβουλία. Στα καθεστώτα ισότητας επί δεκαετίες δεν εμφανίστηκαν σημαντικές νέες εφευρέσεις (π.χ. ένα νέο φάρμακο), ούτε αξιόλογο καλλιτεχνικό έργο. (Οι δημιουργοί ήταν είτε κρατικοί υπάλληλοι είτε στα στρατόπεδα.)

4. Τα καθεστώτα ισότητας απέτυχαν και στην οικονομία. Μη παράγοντας πλούτο, μοίραζαν φτώχια. Εκτός κι αν άνοιγαν την αγορά (βλ. σημερινή Κίνα). Αλλά το μείγμα της Κίνας είναι απεχθές: δικτατορικό κράτος με ασύδοτο, άγριο καπιταλισμό. Θύματα: και η ισότητα και η ελευθερία…

5. Ο πολιτικός φιλελευθερισμός είναι αδελφός του ορθολογισμού και του διαφωτισμού - γεννήθηκαν μαζί και μοιράζονται την ίδια βασική αξία: την ελευθερία. Ο διαφωτισμός είναι ο φιλελευθερισμός στη σκέψη. Από εκεί γεννήθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα, δηλαδή ο νέος ανθρωπισμός.

6. Ο νέο-φιλελευθερισμός (λέξη βρισιά στα νεοελληνικά) είναι μία υπερβολή του οικονομικού φιλελευθερισμού - και, σαν κάθε υπερβολή, λανθασμένος. Οι αγορές δεν αυτό-ρυθμίζονται. Αντίθετα, ο κλασικός οικονομικός φιλελευθερισμός εμπεριέχει μέριμνα για τον άνθρωπο.

7. Τα πολιτικά και οικονομικά συστήματα ξεκινάνε ως θεωρίες αλλά αποδείχνονται στην πράξη. Μόνον η εφαρμογή τους τα κρίνει. Η άποψη: «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός» είναι υπέροχη σαν ιδανικό, αλλά μένει να περιγραφεί ακριβώς ο «άλλος κόσμος», να εφαρμοστεί με δημοκρατικές διαδικασίες και να κριθεί. Όπως και στην επιστήμη, το πείραμα επιβεβαιώνει τη θεωρία. Μη συγκρίνετε το υπαρκτό με το ανύπαρκτο.

8. Επιμένω στις δημοκρατικές διαδικασίες γιατί, ενώ οι ιδεολογίες και οι ουτοπίες είναι ωραίες στα βιβλία, η επιβολή τους με τη βία μετέβαλε τα οράματα σε εφιάλτες. Οι ιδεολογίες (και οι θρησκείες) έχουν φονεύσει περισσότερους ανθρώπους από όλους τους κατακτητές, τυράννους, Αττίλες και Ταμερλάνους.

9. Ο κόσμος δεν προχωράει με τη βία αλλά με την εξέλιξη. Η μεταρρύθμιση αποδείχθηκε πάντα πιο αποτελεσματική και μόνιμη από την επανάσταση.

10. Ο Φιλελευθερισμός ΔΕΝ ταυτίζεται με τον Καπιταλισμό (Κίνα) και ουδέποτε εφαρμόστηκε στην Ελλάδα.