Βιβλία, βιβλία

Αποχαιρετισμός στην πίστη - Abschied vom Glauben

Στα τελευταία χρόνια προέκυψε ένας σημαντικός αριθμός βιβλίων στην ευρωπαϊκή αγορά από ανθρώπους που, είτε εξ αρχής είχαν κριτική στάση απέναντι σε κάθε είδους πίστης και (εννοείται) την εμπορευματοποίησή της, είτε υπηρετούσαν παλαιότερα επαγγελματικά τη θρησκευτική πίστη τους και, κάποια στιγμή, αποχαιρέτησαν το σκάφος που βυθίζεται, διαχώρισαν τη θέση τους από τα επινοημένα εκκλησιαστικά δόγματα και αποδέχονται πλέον μία συγκροτημένη κοσμική εικόνα του κόσμου και της κοινωνίας.

Από το πλήθος των σχετικών δημοσιεύσεων εξέχουν αυτή την εποχή τρία βιβλία στο γερμανόφωνο χώρο, το «Γιατί δε θέλω να είμαι χριστιανός» του Uwe Lehnerts, το «ο δρόμος μου από την παραδοσιακή πίστη στην πραγματικότητα χωρίς θεό» του Reinhold Millers και το «Πέρα από το Καλό και το Κακό» του Michael Schmidt-Salomon.

Uwe Lehnert: «Warum ich kein Christ sein will – Mein Weg vom christlichen Glauben zu einer naturalistisch-humanistischen Weltanschauung» (Γιατί δε θέλω να είμαι χριστιανός, Ο δρόμος μου από τη χριστιανική πίστη προς μία φυσιοκρατική ουμανιστική κοσμοαντίληψη), 3η έκδοση, σελ. 389, Teia Verlag, Berlin 2009.

Ο Lehnert ήταν μέχρι το έτος 2002 καθηγητής της «Πληροφορικής στην Παιδεία» στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου (FU Berlin). Το έτος 2000 είχε βραβευτεί με το επιστημονικό βραβείο «Wiener-Schmidt-Wissenschaftspreis». Στο βιβλίο του «Γιατί δε θέλω να είμαι χριστιανός» σκιαγραφεί αρχικά ο Lehnert τη σημερινή φάση εξέλιξης των επιστημών, ειδικότερα της Κοσμολογίας, της Κβαντικής Φυσικής, της Εξελικτικής Βιολογίας και της έρευνας σχετικά με τον ανθρώπινο εγκέφαλο και θέτει το ερώτημα για τις φιλοσοφικές και θεολογικές συνέπειες που έχουν αυτά τα επιστημονικά πορίσματα. 

Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου ασχολείται ο Lehnert με τη διδασκαλία και την ιστορία του Χριστιανισμού και της Εκκλησίας και αξιολογεί τα ευρήματα υπό το φως της λογικής και των   επιστημονικών πορισμάτων.

Στο τρίτο και τελευταίο μέρος του βιβλίου διατυπώνει ο συγγραφέας ένα φυσιοκρατικό, ουμανιστικό μοντέλο ζωής, το οποίο συμφωνεί με αντίστοιχα μοντέλα άλλων επιφανών συγγραφέων του παρελθόντος και της σημερινής εποχής.

Reinhold Miller: Gott, ein Geschöpf des Menschen, Mein Weg vom traditionellen Glauben zur Wirklichkeit ohne Gott (Ο θεός, ένα δημιούργημα του ανθρώπου: ο δρόμος μου από την παραδοσιακή πίστη στην πραγματικότητα χωρίς θεό), σελ. 293, Georg Olms Verlag, Hildesheim 2008.

Ο Δρ. R. Miller γεννήθηκε και μεγάλωσε στο κατάμαυρο, βαθύ καθολικό και βαυαρικό Altötting, είναι πτυχιούχος της Παιδαγωγικής και της Θεολογίας και εργάστηκε συστηματικά στη συνεχιζόμενη εκπαίδευση των δασκάλων στο γερμανόφωνο χώρο, αλλά και ως διευθυντής εκκλησιαστικών χορωδιών. Οι γονείς του ήταν μουσικοί, δάσκαλοι στο πιάνο και ο Miller λέει σήμερα ότι «Σε μικρή ηλικία ήμουν βέβαιος ότι όλοι οι άνθρωποι παίζουν πιάνο και είναι καθολικοί! Σύντομα έμαθα ότι δεν παίζουν όλοι πιάνο και, σε ηλικία 11 ετών, όταν βρέθηκα για πρώτη φορά στο Μόναχο, διαπίστωσα ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι καθολικοί». Τα βιβλία του πάνω σε ψυχολογικά και παιδαγωγικά θέματα έφτασαν περίπου στις 200.000 αντίτυπα.

Στο βιβλίο του «Ο θεός, ένα δημιούργημα του ανθρώπου» περιγράφει ο συγγραφέας την προσωπική διαδρομή του από τον απλοϊκό πιστό νεαρό στον ενεργό υποψήφιο καθολικό κληρικό και, στη συνέχεια, από τη θέση του προβληματισμένου θεολόγου σ’ αυτή του πεπεισμένου άθεου, ο οποίος απέρριψε τις φοβίες και έκλεισε ειρήνη με την αποκλειστικότητα της παρούσης πεπερασμένης ζωής.

Σπάνια μέχρι τώρα έχει παρουσιαστεί σε ένα βιβλίο με τέτοια ακρίβεια η «εσωτερική άποψη» ενός θρησκευόμενου καθολικού. Γι’ αυτό θεωρούμε σημαντικό να διαβάσουν αυτό το βιβλίο, εκτός από αμφιταλαντευόμενους ή σταθερούς πιστούς, επίσης εκείνοι οι άνθρωποι που δεν είχαν οποιαδήποτε θρησκευτική εμπειρία και απασχόληση στη ζωή τους για να μπορέσουν να τοποθετηθούν στη θέση ενός συνειδητού (έστω και πρώην) πιστού!

Το βιβλίο του Miller αποτελεί μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ πιστών και αδιάφορων ή αθέων και αυτό ακριβώς είναι το σημαντικό πλεονέκτημά του.

Michael Schmidt-Salomon: Jenseits von Gut und Böse – Warum wir ohne Moral die besseren Menschen sind (Πέρα από το Καλό και το Κακό - Γιατί είμαστε καλύτεροι άνθρωποι χωρίς την Ηθική), σελ. 352, Pendo/Piper 2009.

Ποτέ άλλοτε δεν άλλαξε τόσο ριζικά η παραδοσιακή εικόνα για τον κόσμο, ποτέ δεν μελετήθηκε η φυσιοκρατική ουμανιστική θέση τόσο εμπεριστατωμένα και ταυτόχρονα δεν παρουσιάστηκε τόσο παραστατικά. Η συντάκτρια του hpd Fiona Lorenz μίλησε με τον συγγραφέα για το βιβλίο και τις πιθανές συζητήσεις που θα προκαλέσει. Εδώ ένα απόσπασμα:

hpd: Είναι γνωστό ότι ο τίτλος «Πέρα από το Καλό και το Κακό» είναι ο τίτλος ενός έργου του Νίτσε (Friedrich Nietzsche, 1844-1900) Τι σας οδήγησε να κυκλοφορήσετε ένα βιβλίο με ίδιο τίτλο;

M.S.S: Δεν ήταν δική μου ιδέα αλλά του εκδότη. Αν και αυτός ο τίτλος ταιριάζει απόλυτα με το περιεχόμενο του βιβλίου, μου είναι δυσάρεστο να προσεγγίσω τόσο εμφανώς τον Νίτσε. Θυμήθηκα όμως ότι ο Νίτσε είχε δώσει στο βιβλίο του τον υπότιτλο «Προοίμιο μιας φιλοσοφίας του μέλλοντος», και αυτό δίνει σημαντικό ερέθισμα.

hpd: Μια στιγμή! Εννοείς ότι έχεις συγγράψει τη φιλοσοφία του μέλλοντος, για την οποία ο Νίτσε προσέφερε μόνο ένα προοίμιο;

M.S.S: Ακούγεται φοβερά υπεροπτικό, έτσι; Για να μην παρεξηγηθώ, δεν θεωρώ ότι είμαι ένας σημαντικότερος φιλόσοφος απ’ ότι ο Νίτσε. Η διαφορά είναι ότι, λόγω της ανεβασμένης στάθμης γνώσεων της εποχής μας, μπορούμε πολύ ευκολότερα να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις που είχε θέσει ο Νίτσε σε μια «Φιλοσοφία του Μέλλοντος». Ο «ανατροπέας όλων των αξιών», ο Νίτσε, δεν είχε ιδέα από έρευνες για τη λειτουργία του εγκεφάλου, για Γενετική, για Εξελικτική Βιολογία, για Ψυχολογία και Κοινωνιολογία.

hpd: Θα συμφωνούσε ο Νίτσε με το βιβλίο σου;

M.S.S: Δύσκολο να απαντηθεί! Αν ζούσε σήμερα ο Νίτσε, θα είχε άλλες εμπειρίες από εκείνες της εποχής του και γι’ αυτό, θα είχε αναπτύξει μια άλλη φιλοσοφία. Ο Νίτσε του 19^ου αιώνα σίγουρα θα συμφωνούσε με μερικά πράγματα από αυτά που έχω γράψει, άλλα θα τα απέρριπτε πανηγυρικά.

hpd: Με ποια έννοια;

M.S.S: Ο Νίτσε ήταν εξαίσιος στιλίστας και, από πολλές απόψεις, ένας μεγαλειώδης ψυχολόγος, αλλά σίγουρα δεν ήταν ουμανιστής. Η ουμανιστική (ανθρωπιστική) βασική κατεύθυνση του βιβλίου μου, ο τονισμός της κοινωνικής δικαιοσύνης, η ικανότητα να συμπάσχεις και να χαίρεσαι μαζί με άλλους ανθρώπους ως θεμέλιο μιας φιλάνθρωπης ηθικής, σίγουρα θα τον απωθούσαν. Απ’ την άλλη πλευρά θα χαιρετούσε χωρίς αμφιβολία τον αποχωρισμό από «το Καλό και το Κακό» ή από το «εργαλείο βασανισμού της ελεύθερης θέλησης». Όσον αφορά την απόρριψη της «τρέλας του ηθικισμού», βρισκόμαστε στην ίδια γραμμή.

.

Karheinz Deschner...

για τις σεξουαλικές κακοποιήσεις από κληρικούς

Εξ αιτίας των καταγγελιών για σεξουαλικές κακοποιήσεις νεαρών από κληρικούς (πρώτα στην Ιρλανδία, την Αμερική και την Ιταλία, τώρα και στη Γερμανία) πραγματοποίησε η Αστυνομία με παρουσία εισαγγελέων έρευνα στο μοναστήρι της κωμόπολης Ettal της Άνω Βαυαρίας. Το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (dpa) πήρε από τον Karlheinz Deschner της ακόλουθη συνέντευξη:

dpa:  Κύριε Deschner, εδώ και δεκαετίες συγγράφετε το πολύτομο έργο «Εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού», είχαν συμβεί στο παρελθόν αστυνομικές έρευνες σε χριστιανικά μοναστήρια, όπως αυτή που έγινε στο Ettal;

D.: Κάτι πραγματικά συγκρίσιμο δεν υπάρχει, τουλάχιστον σιωπούν οι βιβλιογραφικές πηγές της «Εγκληματικής Ιστορίας του Χριστιανισμού», όπως σιωπούν επίσης οι πηγές της σεξουαλικής ιστορίας του «Ο σταυρός με την Εκκλησία». Πρέπει όμως να θυμηθούμε ότι η καθολική εκκλησία είχε εδώ και πολλούς αιώνες, για κατανοητούς λόγους, ένα εσωτερικό δικαστικό μηχανισμό, με τον οποίο αποτρεπόταν η κυκλοφορία επιβαρυντικών πληροφοριών μεταξύ των πιστών. Η υποκρισία ανήκει μέχρι σήμερα στα χαρακτηριστικά της χριστιανικής εκκλησίας. Σύμφωνα με τον κανόνα «si non caste caute», αφού δεν είσαι αγνός, φρόντισε να είσαι προσεκτικός, διαφοροποιούσαν οι πάπες τις ποινές για αμαρτήματα που έγιναν γνωστά, μέχρι διπλάσιες και τριπλάσιες, σε σύγκριση με εκείνες  για αμαρτήματα που έμειναν κρυφά. Για τις ίδιες τις αμαρτίες δεν είχαν φυσικά καμιά αντίρρηση, ήταν και παραμένουν ευπρόσδεκτες, αφού από αυτές ζουν.

dpa:  Σας εκπλήσσουν οι όλο και περισσότερες σεξουαλικές κακοποιήσεις που γίνονται γνωστές;

D.: Όχι, ούτε μια στιγμή! Όπως δεν εκπλήσσουν κανέναν γνώστη της σεξουαλικής ιστορίας των καθολικών κληρικών. Και δεν δίνω από καιρού σημασία στις σχετικές ειδήσεις. Θα εκπλησσόμουν πολύ, πάρα πολύ, αν άκουγα ότι κάποιος παραιτήθηκε από τους υπεύθυνους σε ανώτερο επίπεδο, οι οποίοι πάντα δίνουν την εντύπωση ότι οι σεξουαλικές διαστροφές αποτελούν συνήθειες του απλού λαού.

dpa:  Είναι οι σεξουαλικές κακοποιήσεις ένα νέο φαινόμενο στην εκκλησιαστική ιστορία;

D.: Τα σεξουαλικά «παραστρατήματα» είναι τόσο παλιά, όσο και η εκκλησιαστική ιστορία και διαδίδονταν, όσο περισσότερο προχωρούσε ο εκχριστιανισμός. Τα μοναστήρια; Ήταν συνήθως κανονικά μπορντέλα, ιστορίες συνουσιασμού με μοναχές, με εξομολογητές, με ανήλικα παιδιά, με ζώα και άλλα πολλά. Όπως οι ιππότες του «γερμανικού τάγματος» υποχρεώνονταν με όρκο να διαβιώνουν «στην υπηρεσία της ουράνιας παρθένας», αλλά διακόρευαν ό,τι θηλυκό τους προέκυπτε, συγγενικό ή ξένο, νεαρά κορίτσια, ενήλικες παρθένες και, όπως προκύπτει από καταγεγραμμένα περιστατικά, θηλυκά ζώα. Ανάλογα συνέβαιναν στο Βατικανό, όπου για πολλούς αιώνες ίσχυαν χαλαρά ήθη, π.χ. ο πάπας Sixtus IV, ο χορηγός της Capella Sixtina και ενός μπορντέλου, συνουσιαζόταν με την αδελφή του και με τα παιδιά του, ο καρδινάλιος Pietro Riario πέθανε κυριολεκτικά από σεξουαλική υπερκόπωση και πήρε μετά θάνατον ως αφιέρωση έναν από τους πιο όμορφα διακοσμημένους τάφους – τιμή σε όποιον τη δικαιούται!

dpa:  Βλέπετε σ’ αυτές τις ιστορίες τα παραπατήματα μεμονωμένων ανθρώπων ή υπάρχουν εκκλησιαστικές δομές, οι οποίες επιτρέπουν καταχρήσεις, δηλαδή ποινικές δραστηριότητες;

D.: Το κύριο αίτιο των αθλιοτήτων, για τις οποίες συζητάμε εδώ, βρίσκεται στη «χριστιανική ηθική». Είναι από τη ρίζα της ενάντια στη φύση, παρεμποδίζει τη σεξουαλική ενέργεια και την καθοδηγεί στην καταστροφική δράση, μετασχηματίζει την ευχαρίστηση σε τιμωρία. Κι άλλες θρησκευτικές ή κοσμικές δικτατορίες έχουν αξιοποιήσει ανάλογους μηχανισμούς. Αλλά η καταπίεση της σεξουαλικότητας δεν οδηγεί μόνο στην έξαρση του πολεμικού πνεύματος, όπως επιθυμούσαν οι ηγέτες, αλλά και σε ένα μόνιμο εσωτερικό πόλεμο. Έχω λάβει τις τελευταίες δεκαετίες πολλές εκατοντάδες συγκλονιστικές επιστολές από θύματα αυτής της μεθόδευσης, θύματα της σεξουαλικής καταπίεσης κληρικών με απίστευτη ψυχική κατάπτωση. Αυτή η συσσωρευμένη ψυχική ένταση εκτονώνεται σε άλλους ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται σε εξάρτηση από τους κληρικούς και τον εκκλησιαστικό μηχανισμό.

dpa:  Τι πιστεύετε ότι θα έπρεπε να γίνει για να μην υπάρχει στο μέλλον ο κίνδυνος να εξαφανιστούν αυτά τα φαινόμενα σεξουαλικών διαστροφών και κακοποιήσεων;

D.: Δεν είναι μόνο οι σεξουαλική κακοποίηση το πρόβλημα, γιατί αυτή ανθεί στο έδαφος μιας προηγούμενης πνευματικής κακοποίησης που είναι χειρότερη. Μόνη σωτηρία από αυτά τα προβλήματα είναι η εξαφάνιση του εκκλησιαστικού μηχανισμού!

Και πάνω που έχουν στριμώξει τον πάπα επειδή γνώριζε για τους παιδεραστές της Γερμανίας, όταν ήταν εκεί επίσκοπος, αλλά δεν τους έδιωχνε παρά μόνο τους μετέθετε, ώστε αυτοί να συνεχίσουν την κακοποιό δράση τους, παρουσιάστηκε και ο εξορκιστής Gabriele Amorth, ο οποίος αποφάνθηκε -λόγω αρμοδιότητας, έχει γνωριμίες ο άνθρωπος!- ότι πίσω από αυτούς που επιτίθενται στον πάπα κρύβεται αυτοπροσώπως ο ιουδαιοχριστιανός σατανάς! Για το συγκεκριμένο εξορκιστή γράψαμε προ καιρού εδώ, τον έχουν αφήσει λυμένο και ζωγραφίζει!

(βλέπε επίσης >>>)

Ένας μεσσίας με το ζόρι!

Ο Raj Patel είναι η προσωποποίηση της παγκοσμιοποίησης: γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1972 και ζει στο San Francisco, η μητέρα του κατάγεται από την Κένια, ο πατέρας του από τα νησιά Φίτζι στον Ειρηνικό. Ο ίδιος σπούδασε Φιλοσοφία, Πολιτικές Επιστήμες και Οικονομικά και σκέφτηκε, όπως χιλιάδες και εκατομμύρια άλλοι νέοι άνθρωποι, να ανοιχθεί με τις γνώσεις και ικανότητές του σ' αυτή την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία.

Έγραψε λοιπόν ένα βιβλίο με τίτλο «Η αξία του Τίποτα» (The Value of Nothing), πάνω στην οικονομική κρίση που περνάμε και φαίνεται ότι θα μας ταλαιπωρήσει για κάποιο διάστημα ακόμα.

Κάποια στιγμή τον προσκάλεσαν στην ψυχαγωγική εκπομπή The Colbert Report, για να ενημερώσει το ακροατήριο για τις οικονομικές απόψεις του. Εκεί, ανάμεσα σε αστείες ιστοριούλες και πολύ μπλα μπλα, είπε ο Patel ό,τι είχε να πει για την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία και τα οικονομικά της προβλήματα και αποχώρησε.

Ούτε που φανταζόταν ότι αυτή η τηλεοπτική του εμφάνιση θα τον έκανε παγκόσμια γνωστό για κάτι τελείως διαφορετικό και αναπάντεχο: μια οργάνωση θρησκευόμενων που ψάχνει για τον μεσσία, ο οποίος δεν έχει έρθει ακόμα –και απόδειξη γι' αυτό είναι η κατάντια του κόσμου και των ανθρώπων, λένε–, τον ανακήρυξε ως τον αναμενόμενο μεσσία. Θα μου πείτε, μήπως οι άλλοι μεσσίες που έχουν κυκλοφορήσει στην πορεία της παγκόσμιας ιστορίας, ρωτήθηκαν ποτέ; Κάποιοι τους αναδείκνυαν και προέβαλαν με ιδιοτελείς στόχους, αφού οι «μεσσίες» είχαν πεθάνει.

Ο 87χρονος Σκοτσέζος αποκρυφιστής Benjamin Creme και ηγέτης της θρησκευτικής ομάδας «Share International», ανακήρυξε τον Patel ως τον «παγκόσμιο δάσκαλο»! Προηγουμένως, πριν από αρκετά χρόνια, είχε ετοιμάσει ο Creme το προφίλ του αναμενόμενου μεσσία και έκτοτε έψαχνε, μαζί με όλους τους οπαδούς της θρησκευτικής ομάδας του να βρει, σε ποιον ταιριάζει αυτό το προφίλ. Εκεί, λοιπόν, που ο Patel έδινε στην τηλεόραση τις εξηγήσεις του για την οικονομία, άλλοι του παίρνανε μέτρα για μεσσία… Τσεκάρανε τη λίστα των προσόντων που είχαν οι ίδιοι συγκροτήσει και, ω του θαύματος, ταίριαζε απόλυτα στον άγνωστο μέχρι τότε Patel.

Ο ίδιος ο «μεσσίας» παραξενεύτηκε που ξαφνικά άρχισε να παίρνει μηνύματα αναγνώρισης, «Γεια σου μεγάλε!», «Κύριε σώσε μας!» και άλλα τέτοια — υποψιάζομαι μαζί με αιτήσεις για πρόσληψη ως μαθητής, απόστολος, απολογητής, άγιος κτλ. Απαντούσε να τον παρατήσουν ήσυχο, αλλά σιγά σιγά δεν μπορούσε καν να κυκλοφορήσει, τον έκαναν νούμερο οι «οπαδοί» του… Και, όπου έτρεχαν οι άλλοι και τον αποκαλούσαν μεσσία, τόσο και μεγάλωνε ο αριθμός των πιστών.

Αποδεσμευόμενοι οι άνθρωποι από την «υποχρεωτική» πίστη, δεν σημαίνει ότι δεν πιστεύουν σε τίποτα, απλά πιστεύουν σε οτιδήποτε! Έτσι και με τον Patel, βρήκαν πολλοί αυτό που αναζητούσαν, κάτι να πιστέψουν, κάτι να στηριχτούν, αφού οι ιστορίες από την έρημο της Μέσης Ανατολής μόνο επιφανειακά εγγίζουν πλέον τους «πιστούς»! Βλέπουν ότι δεν επηρεάζεται τίποτα στη ζωή τους, διαπιστώνουν ότι οι αναρριχητές και θρασείς επιπλέουν και οι ολιγαρκείς και σεμνοί καταρρακώνονται… Το μόνο που εισπράττει ο απλός άνθρωπος είναι λόγια παρηγοριάς, τι είπε ο Παύλος και τι εννοούσε ο άλλος άγιος, και άντε τελετουργίες κάθε τόσο χωρίς περιεχόμενο και προοπτική, άντε κανένα θαυματουργό πτώμα που δεν λιώνει, άντε ένα νέο θαύμα της παναγίτσας... Τελικά κάποιοι ζουν σαν πρίγκιπες και το πλήθος ταΐζεται με παραμύθια!

Εννοείται, όλοι αυτοί οι απλοϊκοί άνθρωποι έχουν στο μυαλό τους λάθος προδιαγραφές για τη ζωή και την κοινωνία, αλλά αυτά τούς έμαθαν, αυτό τον τρόπο σκέψης τούς δίδαξαν, δεν απέκτησαν δια της παιδείας την απαιτούμενη κριτική ικανότητα να επιλέγουν μόνοι μέθοδο και στόχους.

Κι ενώ ο Patel αποποιείται κάθε σκέψη ότι μπορεί αν είναι αυτός ο «αναμενόμενος μεσσίας» ή ο «δάσκαλος του κόσμου» και άλλα τέτοια –δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας φυσιολογικός άνθρωπος της εποχής μας, μέσα στο χυλό της κοινωνίας– παρουσιάζονται όλο και περισσότεροι σαρλατάνοι, οι οποίοι υπόσχονται προβλέψεις του μέλλοντος, επικοινωνία με το υπερπέραν, επίλυση οικογενειακών, κληρονομικών και δικαστικών υποθέσεων κτλ. Ό,τι υπόσχονταν πάντα οι χαρτορίχτρες, οι καφετζούδες, οι παπάδες και τα μέντιουμ.

Μόνο που τώρα έχει εκσυγχρονιστεί το τοπίο, μπήκαν στη δουλειά και μετανάστες από την Αφρική, ίσως επειδή η πιο ταπεινωμένη και περιφρονημένη ομάδα πολιτών στη χώρα μας από αυτούς τους μετανάστες, όπως ήταν κάποτε οι δούλοι που προσχωρούσαν γεμάτοι ελπίδες στην «αληθινή θρησκεία» από τη Μέση Ανατολή. Μου λέει μια γειτόνισσα, η οποία μάζεψε το φέιγ βολάν της φωτογραφίας (click) που μοιράζεται στις πολυκατοικίες και το έβαλε στην τσάντα της, «Στον κ. Manja δεν μπορείς να κλείσεις ραντεβού πριν από 2 μήνες, είναι διαρκώς πιασμένος, ουρά κάνει ο κόσμος στην Κυψέλη!» Ούτε σε μεγαλογιατρό δεν βρίσκεις μάλλον τέτοιες ουρές!

Λέτε τελικά ο μεσσίας να είναι από την Αφρική ή από τις νήσους Φίτζι κι εμείς να έχουμε δεσμευτεί συνταγματικά με τον άλλον από την Παλαιστίνη; Γρήγορα συνταγματική αναθεώρηση βρε, να προλάβουμε το τραίνο! 
.

Βιβλία, βιβλία

MOVIES, DOCUMENTARIES, BOOKS, TEXTS, VIDEO AND

SOUND CLIPS RELATED TO ATHEISM, FREETHINKING

AND SCIENCE

Νέα επιστημονική ειδικότητα: Σεισμολόγος-παπαρολόγος...

Πρόβλεψη για σεισμό 6 Ρίχτερ


Νέα ειδοποίηση-έκθεση της ομάδας ΒΑΝ, για επικείμενο μεγάλο σεισμό 6 Ρίχτερ στον ελλαδικό χώρο, με βάση σεισμικά σήματα που καταγράφηκαν στα μέσα Ιανουαρίου, αναρτήθηκε την 1η Φεβρουαρίου στη βάση δεδομένων «Statistical mechanics» του αμερικανικού πανεπιστημίου Cornell.

Το επιστημονικό συμπέρασμα από τα δύο ισχυρά, προσεισμικά ηλεκτρικά σήματα «SΕS», που έχει καταγράψει το δίκτυο ΒΑΝ στις 10 Ιανουαρίου στην Πάτρα και στις 14 Ιανουαρίου στον Πύργο, είναι ότι στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να αναμένουμε ισχυρό σεισμό, μεγαλύτερο από 6 Ρίχτερ!

Οι επιστήμονες που συνεργάζονται με την ομάδα ΒΑΝ του καθηγητή Παναγιώτη Βαρώτσου, με συντονιστή τον καθηγητή Ακη Τσελέντη, βρίσκονται σε συναγερμό, περνούν πολλές ώρες στο ύπαιθρο, παρακολουθώντας συνέχεια σεισμικές παραμέτρους, καθώς και μετρήσεις από τα όργανα του δικτύου.

(ΕΘΝΟΣ, 10/2/2008)

Θα γίνει αργά ή γρήγορα κάποιος σεισμός 5, 6, 7 Ρίχτερ και θα βγουν οι σκιτζήδες της παπαρολογίας να διακηρύξουν ότι προβλέφθηκε ο σεισμός και παρακολουθείται το φαινόμενο!