03 December 2008

Η επανεφεύρεση του τροχού

...
Για την πρώτη χρήση του τροχού σε άμαξες δεν υπάρχουν πληροφορίες και ευρήματα. Πρέπει να χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά κάπου μεταξύ της σημερινής Περσίας και της Μικράς Ασίας, αν δεν ήρθε (κι αυτό) από την Κίνα. Για το πρώτο ελαστικό οχημάτων, φουσκωμένο με αέρα, ξέρουμε όμως ότι παρουσιάστηκε πριν από 113 χρόνια, το 1895, από τους αδελφούς Édouard και André Michelin.

Τώρα εφηύρε η εταιρία Michelin εκ νέου τον τροχό, όχι αυτόν που γνωρίζουμε επί δεκαετίες, αιώνες και χιλιετίες, αλλά τον αυτοκινούμενο, ενεργό τροχό, «active wheel»: οι ερευνητές της εταιρίας ενσωμάτωσαν σε ένα τροχό αυτοκινήτου ένα ηλεκτροκινητήρα και όλη την ανάρτηση με δισκόφρενο, ελατήριο και αποσβεστήρα που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.

(click)

::


Με 4 τέτοιους ηλεκτροκίνητους τροχούς αδειάζει το αμάξι από τη βενζινοκίνητη ή πετρελαιοκίνητη μηχανή, καθώς επίσης από το διαφορικό, τον άξονα μετάδοσης κίνησης, το ντεπόζιτο υγρού καυσίμου κ.ο.κ. Ο ελεύθερος χώρος και το βάρος περιορίζονται, βέβαια, λόγω του όγκου και του βάρους των μπαταριών και των ηλεκτρονικών συστημάτων, αλλά τελικά το όχημα προκύπτει πιο ελαφρύ και πιο μικρό. Τα οχήματα γίνονται κατά περίπου 7Ο κιλά ελαφρύτερα από τα συγκρίσιμα μοντέλα και διαθέτουν μπρος και πίσω χώρο για αποσκευές κτλ.

Ένα Opel Agila που μετατράπηκε σε Heuliez Will και κυκλοφόρησε δοκιμαστικά με «ενεργούς τροχούς», είχε πολύ καλή οδική συμπεριφορά και, ανάλογα με το μέγεθος των μπαταριών, κάλυψε με μία φόρτιση μπαταριών αποστάσεις 150, 300 και 400 χιλιομέτρων.

Ο Patrick Oliva διευθυντής στην εταιρία Michelin και υπεύθυνος για την ανάπτυξη του «ενεργού τροχού», χρειάστηκε με την ομάδα του 12 χρόνια για να ολοκληρώσει τις εργασίες και να παρουσιάσει σε λειτουργία το νέο τροχό, ο οποίος στα επόμενα χρόνια θα αξιοποιηθεί όλο και περισσότερο σε νέα μικρά οχήματα.


02 December 2008

Έγινε η έκρηξη του ηφαιστείου

της Σαντορίνης το έτος 1613 π.Χ.;



Δύο ελαιόδενδρα που θάφτηκαν από τη μινωική έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, επιτρέπουν μια άμεση και ακριβή χρονολόγηση, με βάση τη μέθοδο του ραδιοάνθρακα, του καταστροφικού γεγονότος, το οποίο συνέβη το 1613 π.Χ. (συν/πλην δέκα χρόνια). Αυτό εκτιμούν δύο ερευνητές, που παρουσίασαν χθες βράδυ τα πορίσματα των μελετών τους σε ομιλία τους στο αρχαιολογικό Δανικό Ινστιτούτο Αθηνών στην Πλάκα, με τίτλο «Το αίνιγμα της χρονολόγησης της μινωικής έκρηξης - στοιχεία από τη Σαντορίνη και την Αίγυπτο».

Η έρευνα έγινε από τον δρα Βάλτερ Φρίντριχ του δανικού πανεπιστημίου του Άαρχους και τον δρα Βάλτερ Κούτσερα του αυστριακού πανεπιστημίου της Βιέννης. Όπως ανέφεραν, οι πληροφορίες που άφησε πίσω του ένα κλαδί ελιάς με 72 δακτυλίους ανάπτυξης, χρησιμοποιήθηκε για χρονολόγηση με ραδιοάνθρακα. Ένα δεύτερο κλαδί ελιάς -που βρέθηκε μόλις εννιά μέτρα μακριά από το πρώτο- ανασκάφηκε τον Ιούλιο του 2007, αλλά δεν έχει ακόμα αναλυθεί.

Και τα δύο κλαδιά ελιάς βρίσκονταν κοντά σε ένα τοίχο φτιαγμένο από ανθρώπους της Εποχής του Χαλκού, δίνοντας την εντύπωση ότι αποτελούσαν μέρος ενός ελαιώνα δίπλα σε κάποιο οικισμό, κοντά στο χείλος της σημερινής καλντέρας. Τα δένδρα ανακαλύφθηκαν όρθια, καθώς, όπως φαίνεται, καλύφθηκαν από τη θηραϊκή ελαφρόπετρα αμέσως μετά την έκρηξη του ηφαιστείου.

Σύμφωνα με τους δύο επιστήμονες, άλλες μετρήσεις με τη μέθοδο του ραδιοάνθρακα από αρχαιολογικές τοποθεσίες στη Σαντορίνη και τα γύρω νησιά, καθώς και στην τοποθεσία Τελ-αλ-Ντάμπα στο δέλτα του Νείλου στην Αίγυπτο, συμφωνούν με την ημερομηνία χρονολόγησης με βάση το ελαιόδενδρο.

Από την άλλη όμως, όπως ανέφεραν, αρχαιολογικά στοιχεία που συνδέονται με την Ιστορική Χρονολόγηση της Αρχαίας Αιγύπτου, υποδεικνύουν ότι η έκρηξη στη Θήρα πρέπει να συνέβη μετά την έναρξη του Νέου Βασιλείου στην Αίγυπτο το 1530 π.Χ. Όπως είπαν οι ερευνητές, το εύρημά τους (ελαιόδενδρο) αντιπροσωπεύει μια σοβαρή αντίφαση ανάμεσα στα πορίσματα των μεθόδων της επιστήμης (ραδιοάνθρακας) και των ανθρωπιστικών επιστημών (ιστορία-αρχαιολογία), με τις δύο πλευρές να έχουν η κάθε μια ισχυρά επιχειρήματα να προβάλουν υπέρ τους.

(www.kathimerini.gr, 2/12/2008)

Η θεολογία της απάτης II

Στη συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης με το κείμενο του Γιώργου Βότση, εδώ ένα μέρος από το κείμενο της εκπομπής του Μ. Τριανταφυλλόπουλου, Ζούγκλα, της 1ης Δεκεμβρίου 2008:

Ηγούμενοι και μοναστήρια πίσω από χρηματιστηριακές


Η ηγουμένη της Μονής Εμμαούς του Λαγκαδά είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της χρηματιστηριακής εταιρείας «Ρούμπικον Συμμετοχών Α.Ε.»

Η κατά κόσμον Φανή Βλαχοστεργίου, γνωστότερη ως Φιλοθέη, επένδυσε χρήματα του μοναστηριού στην εταιρεία όπου η ίδια έλεγχε. Η εταιρεία πτώχευσε, αφού πρώτα εξαπατήθηκαν πολίτες. Η ηγουμένη Φιλοθέη συνεταιρίστηκε με ένα άτομο που εξαφανίστηκε από το 2005 μαζί με τα χρήματα που κατέθεσαν στη χρηματιστηριακή εταιρεία οι εξαπατημένοι πολίτες.

Το όνομα του συνεταίρου της ηγουμένης είναι Παναγιώτης Μπαλτατζής. Τυπικά βεβαίως, η Φιλοθέη κατέθεσε μήνυση κατά του εξαφανισθέντος Μπαλταζτή, κατηγορώντας τον για πλαστογράφηση της υπογραφής της. Τυπικά πάντα.

Ο Παναγιώτης Μπαλτατζής δεν ήταν όποιος κι όποιος. Εκτός από τη συμμετοχή του στην εταιρεία «Ρούμπικον Α.Ε» είχε και μία έντονη δραστηριότητα στο χώρο του χρηματιστηρίου, αφού ήταν και βασικός μέτοχος στην εταιρεία «Γένεσις Χρηματιστηριακή ΑΧΕΠΕΥ».

Αμέσως μετά την εξαφάνιση του Παναγιώτη Μπαλτατζή, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ανακάλεσε την άδεια της εταιρείας «Γένεσις» με τους 1890 εντολείς να χάνουν τα χρήματά τους. Το ποσόν της υπεξαίρεσης έφθανε το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 60 εκατομμυρίων ευρώ.
Η ευνέχεια στο Internet: http://www.zougla.gr/news.php?id=15315

Είναι ακριβώς η περίπτωση που έγραφε γενικά ο Γ. Βότσης: "Κάθε πονηρή υστερική θεούσα φοράει ένα ράσο, βρίσκει έναν νεόκοπο «άγιο», σημαδεύει το κορμί της, διαλαλεί ασυνάρτητα ενύπνια και στήνει τη μονή της - για να προσελκύσει μιλιούνια αφελείς". Ο Βότσης βρίσκεται πολύ πίσω. Όταν έγραφε το σχόλιό του, δεν φανταζόταν ότι οι ευσεβείς ηγούμενοι και ηγουμένισσες έχουν φτιάξει και χρηματιστηριακές.

01 December 2008

Η θεολογία της απάτης

(του Γιώργου Βότση, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 01/12/2008)

Σε φωλεές αδίστακτων απατεώνων έχουν μετατραπεί κάποια μοναστήρια - ακόμη και μητροπόλεις. Και κοντά στα παλαιά, που επικαλούνται ψευδεπίγραφα βυζαντινά και οθωμανικά προνόμια, ξεφυτρώνουν κάθε τόσο και νέα: Κάθε πονηρή υστερική θεούσα φοράει ένα ράσο, βρίσκει έναν νεόκοπο «άγιο», σημαδεύει το κορμί της, διαλαλεί ασυνάρτητα ενύπνια και στήνει τη μονή της -για να προσελκύσει μιλιούνια αφελείς. Με αμέριστη, αλίμονο, κρατική υποστήριξη και παρακρατικές και παραθρησκευτικές υπόγειες διασυνδέσεις το μοναστήρι γίνεται χρυσωρυχείο...

Περίσσεψαν οι θεομπαίχτες, αλλά και ξεχείλισε η λαϊκή οργή: 67,5% στις δημοσκοπήσεις θέλουν τον Εφραίμ και τους συνεργούς του στη φυλακή.

Κακό της κεφαλής τους για τα κόμματα εξουσίας, αν δεν αρχίσουν να ευαγγελίζονται ριζικές λύσεις για τις σχέσεις Εκκλησίας και κράτους. Και τόσο το χειρότερο για την Εκκλησία μας, αν οι προκαθήμενοί της, ο Βαρθολομαίος και ο Ιερώνυμος, δεν αρχίσουν να κραδαίνουν καθαρτήρια ρομφαία - εφ' όσον, βεβαίως, αισθάνονται αναμάρτητοι... (βλέπε συνέχεια >>>)


Τo μόριο της ζωής στον γαλαξία μας

...
Ένα απλό σάκχαρο, που όμως αποτελεί συστατικό της ζωής, εντοπίστηκε για πρώτη φορά σε ένα σχετικά φιλόξενο σημείο του γαλαξία. Η σύνδεση της γλυκολαλδεΰδης με τις απαρχές της ζωής, την καθιστά ιδιαίτερα σημαντικό μόριο, καθώς μπορεί να σχηματίσει ριβόζη, βασικό συστατικό του νουκλεϊκού οξέος RNA.

Πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύεται στο Astrophysical Journal Letters, δείχνει την ύπαρξη τέτοιων οργανικών μορίων σε μία περιοχή το διαστήματος όπου σχηματίζονται πλανήτες.

Η γλυκολαλδεΰδη πρωτοανακαλύφθηκε στο γαλαξιακό κέντρο το 2000. Ωστόσο, οι ακραίες συνθήκες που επικρατούν εκεί, καθιστούσαν ασαφές αν το μόριο θα μπορούσε να σχηματιστεί στον υπόλοιπο γαλαξία. Για να το διαπιστώσουν, η Maria Teresa Beltran και οι συνάδελφοί της από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, έστρεψαν τα τηλεσκόπια της διάταξης Plateau de Bure στο G31.41+031, μία μεγάλη περιοχή όπου συνεχώς σχηματίζονται νέα άστρα, περίπου 26.000 έτη φωτός μακριά από τη Γη.

Γνωστή ως θερμός μοριακός πυρήνας, η περιοχή βρίθει νεοδημιούργητων άστρων. Στις εκπομπές ραδιοκυμάτων από τον πυρήνα, η ερευνητική ομάδα βρήκε αρκετά ραδιοσήματα ενδεικτικά της παρουσίας γλυκολαλδεΰδης. Η σύγκριση αυτών των σημάτων μέσω ενός υπολογιστικού μοντέλου για το πώς τα μόρια ενώνονται σε μικροσκοπικούς κόκκους διαστρικής σκόνης, υποδεικνύει ότι η γλυκολαλδεΰδη είναι ηλικίας λίγων εκατοντάδων χιλιάδων χρόνων.

«Η σημασία της ανακάλυψης έγκειται στο γεγονός ότι η γλυκολαλδεΰδη έχει ανιχνευτεί σε μία περιοχή όπου αναμένεται να υπάρχουν πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από νεαρά άστρα – και οι πλανήτες θα μπορούσαν να είναι το λίκνο της ζωής», λέει ένας εκ των συντακτών της έρευνας, ο Claudio Codella από το Ινστιτούτο Ραδιοαστρονομίας στη Φλωρεντία.

Τα συγκεκριμένα ευρήματα θα ωθήσουν περαιτέρω την αναζήτηση σύνθετων μορίων που μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί μόνο στο γαλαξιακό κέντρο. «Η έρευνα προβιοτικών μορίων σε περιοχές όπου δημιουργούνται άστρα είναι ακόμη σε πρωταρχικά στάδια, αλλά η πόρτα πλέον είναι ανοιχτή», επισημαίνει ο αστρονόμος Roberto Neri, επίσης συντάκτης της έρευνας, από το Ινστιτούτο Μιλιμετρικής Ραδιοαστρονομίας. «Πιστεύω ότι πολλά ακόμη τέτοια μόρια θα εμφανιστούν στο κοντινό μέλλον», προσθέτει.
(Focus, 26/11/2008)

Ίσως να μην ήρθαν από το διάστημα οι ΕΛ, αλλά το ζάχαρο, το οποίο έβαλε μπρος στη διαδικασία της ζωής... Λέτε τελικά η Εύα που έκανε γλύκες στον Αδάμ, σύμφωνα με την ιουδαϊκή μυθολογία που έχουν ασπαστεί και οι καθ' ημάς Εφραίμ και Αρσένιοι, να εξαπατήθηκε από το ζάχαρο, το οποίο την παρέσυρε να προκαλέσει ακατάλληλες ενώσεις; Τελικά, οι θεολόγοι πρέπει να μάθουν και Οργανική Χημεία για να μας εξηγήσουν "πώς έγιναν" πραγματικά τα γεγονότα...
(βλέπε επίσης >>>)