Διαφημιστική εκστρατεία άθρησκων στις ΗΠΑ

...

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη χώρα όπου έξι στους δέκα δηλώνουν ότι προσεύχονται σε καθημερινή βάση και τα τρία τέταρτα των κατοίκων πιστεύουν στον παράδεισο, μία ομάδα άθρησκων ξεκίνησε διαφημιστική καμπάνια που διερωτάται γιατί οι Αμερικανοί χρειάζονται τον Θεό για να βαδίσουν στον ίσιο δρόμο.

«Γιατί να πιστεύετε στο Θεό; Να είστε καλοί επειδή οι ίδιοι θέλετε» αναφέρει η σχετική διαφήμιση που προβλήθηκε αυτή την εβδομάδα στην Washington Post και του New York Times, ενώ θα προβληθεί και στα δημόσια μέσα μεταφοράς στην Ουάσιγκτον από την επόμενη εβδομάδα.

Στόχος της καμπάνιας είναι να φτάσει σε εκείνους που δεν πιστεύουν, να δουν ότι δεν είναι μόνοι, ακόμη και την περίοδο των Χριστουγέννων που παραδοσιακά ο κόσμος βομβαρδίζεται από θρησκευτικά μηνύματα., όπως εξήγησε ο Ρόι Σπέκχαρντ, διευθυντής της Αμερικανικής Ανθρωπιστικής Ένωσης, που οργάνωσε την καμπάνια.

Παρά το ότι η διαφήμιση είχε περιορισμένη προβολή στις δύο εφημερίδες, έχει ήδη προκαλέσει έντονες συζητήσεις σε πολλές διαδικτυακές κοινότητες. «Είναι εντάξει αν θες να πιστεύεις, αλλά μη περιμένεις αιώνια ζωή όταν έρθει η ώρα επιστροφής του Ιησού» ανέφερε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σχόλια στην ιστοσελίδα τηλεοπτικού σταθμού της Ουάσιγκτον.

Πολλοί υπερασπίστηκαν το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου, ενώ κάποιοι τόνισαν το γεγονός ότι οι Αμερικανοί αποφεύγουν να χρησιμοποιήσουν τον όρο «Χριστούγεννα» αλλά αναφέρονται σε αυτά ως «εορταστική περίοδος» για να αποφύγουν τις προστριβές με όσους δεν πιστεύουν.

Ο χριστιανισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία στις ΗΠΑ, με προτεστάντες και καθολικούς να συνιστούν τα τρία τέταρτα του πληθυσμού, σύμφωνα με έρευνα σε 35.000 ενήλικες που πραγματοποίησε πριν μερικούς μήνες το Ινστιτούτο Pew.

(www.kathimerini.gr, 12/11/2004)

Εκεί, εκεί, στη βήτα ευρωπαϊκή...

Τα αποτελέσματα της έρευνας PISA

Αυτό το σύνθημα μου ήρθε στο μυαλό όταν διάβασα τα νεότερα αποτελέσματα για τις επιδόσεις των εκπαιδευτικών συστημάτων στις χώρες του ΟΟΣΑ (OECD), τα οποία αποτελέσματα συνοψίζονται στην έκθεση της PISA (= Programme for International Student Assessment) και αφορούν μαθητές Λυκείου του έτους 2006.

Με δεδομένη την κατάταξη αυτής της ηλικιακής ομάδας και με τη βεβαιότητα ότι και στα επόμενα χρόνια δεν θα αλλάξει ουσιαστικά τίποτα (κάθε εκπαιδευτική αλλαγή παίρνει κατ' ελάχιστον 15-20 χρόνια για να φανεί στις στατιστικές των γνώσεων), μπορούμε να θεωρήσουμε ότι αυτά τα παιδιά θα χαρακτηρίζουν και το επίπεδο γνώσεων και αντιλήψεων της κοινωνίας όπου ζουν, μέχρι πέρα από τα μέσα του αιώνα μας. Αυτό σημαίνει ότι στον ανταγωνισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κάποιοι Ευρωπαίοι έχουν σημαντικότατο προβάδισμα γνώσεων και δεξιοτήτων έναντι κάποιων άλλων.
      (click)

Η αγαπημένη μας πατρίδα βρίσκεται και πάλι τρίτη από το τέλος, μόλις μπροστά από την Τουρκία και το Μεξικό. Kαι, εννοείται, κάτω από το Μέσο Όρο! Παλαιότερα ήμασταν μπροστά από Ισπανία και Πορτογαλία, αλλά μας πέρασαν κι αυτοί.

Τώρα μπορούν να αρχίσουν οι εκτιμήσεις και δικολαβικές ερμηνείες, π.χ. ότι ο τρόπος μέτρησης ευνοεί τους κρυόκωλους Φινλανδούς, αλλά όχι τους λεβέντες Έλληνες που έχουν τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό στα κύτταρά τους, ότι φταίνε οι Μεξικάνοι και όλοι οι ισπανόφωνοι, όπως έγραψαν ήδη στις ΗΠΑ, φταίνε γενικώς οι ξένοι και ειδικότερα οι Τούρκοι, όπως έγραψαν κάποιοι στη Γερμανία, οι οποίοι ξένοι χαμηλώνουν το συνολικό επίπεδο. Ότι φταίει το ένα ή το άλλο - φτάνει να μην φταίνε οι διαχρονικές πολιτικές και μορφωτικές επιλογές των κυβερνήσεων και της κοινωνίας, τελικά, κατά τα τελευταία 20-30 χρόνια.

Η αξιολόγηση γίνεται κάθε τρία χρόνια, με αρχή το έτος 2000. Το 2003 η Ελλάδα ήταν στην 3Οη θέση σε σύνολο 4Ο χωρών, ενώ στον διαγωνισμό του 2000 στην 25η θέση σε σύνολο 31 χωρών. Τα αποτελέσματα αφορούν την κατάταξη στην κατανόηση κειμένου και στα μαθηματικά, δύο τομείς στους οποίους δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στους δύο προηγούμενους διαγωνισμούς αντίστοιχα. Συγκεκριμένα, οι Έλληνες μαθητές 15 ετών που συμμετείχαν στον διαγωνισμό συγκέντρωσαν 473 βαθμούς, 8 βαθμούς λιγότερους από τον διαγωνισμό του 2003, όταν πήραν 481 βαθμούς.

Λεπτομέρειες για τα πολλά και σύνθετα συμπεράσματα των ερευνητών του ΟΟΣΑ περιέχονται εδώ! Σ' αυτό το τεύχος δίνονται και εξηγήσεις για τη σημασία που έχουν οι μπάρες με τα πολλαπλά χρώματα στο προηγούμενο διάγραμμα. Μεταφέρω μόνο ένα σύνθετο πίνακα, από τον οποίο προκύπτει η σχέση μεταξύ των επιστημονικών επιδόσεων και της αποτελεσματικότητας σε κάθε χώρα.

(click)

(βλέπε παλαιότερα σχόλια, όταν πρωτοδημοσιεύτηκαν
τα αποτελέσματα το 2007 >>>)

Ιστορίες χριστιανικής αγάπης!

Πενήντα παρθένες για το χαρέμι

Προ ημερών έκανε το γύρο του κόσμου η είδηση και το βίντεο με το ξυλοφόρτωμα μεταξύ Ελλήνων και Αρμενίων κληρικών και των βοηθών τους σε ναό της Ιερουσαλήμ. Αυτοί οι καυγάδες και οι αντιδικίες δεν είναι καινούργιο φαινόμενο και εξελίσσονται εδώ και περίπου 1000 χρόνια. Για τον 17ο αιώνα υπάρχει η εξής περιγραφή από την ελληνική πλευρά. Η αρμενική θα τα περιγράφει, σίγουρα, κάπως διαφορετικά! Αληθώς, ιστορίες χριστιανικής αγάπης!

Στη διάρκεια του 17ου αιώνα Ορθόδοξοι και Αρμένιοι συμπλέκονται. Σε μια προσπάθεια να περιγράψει στις ρωσικές αρχές τα δεινά που του προκαλούσαν οι Αρμένιοι, ο Πατριάρχης Παΐσιος αναφέρει ότι «δίκην αλήτου περιπλανάται από τόπου εις τόπον ζητών ελεημοσύνην παρά των ορθοδόξων ίνα σώζη τον άγιον τάφον, ον εζήτουν να υφαρπάσουσιν "άγρια θηρία"».

Όταν είπε ο κύριος "αγαπάτε αλλήλλους", δεν εννοούσε τους Αρμένιους! Αυτοί είναι "άγρια θηρία"... Ο κύριος εννοούσε εκείνους που δεν απειλούν το ταμείο!

Δεκάδες φορές οι Αρμένιοι, σύμφωνα με τους μελετητές, προσπάθησαν να ανατρέψουν τα όσα προέβλεπαν τα φιρμάνια των σουλτάνων για το status quo. Σύμμαχοί τους σε πολλές περιπτώσεις ήταν οι τοπικοί διοικητές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και μεγάλοι βεζίρηδες. Και με τις προσβάσεις που διέθεταν κατάφεραν ακόμη και να εκδιώξουν τους Έλληνες μοναχούς από την τελετή της αφής του Αγίου Φωτός.

Δηλαδή γινόταν το "θαύμα" του αγίου φωτός και χωρίς τους Έλληνες; Καλά, δεν έβλεπε ο θεούλης ότι έχει πέσει ξύλο και δεν θα έπρεπε να κάνει εκ νέου το θαύμα του; Τελικά, ούτε στο θεό μπορείς να εμπιστεύεσαι!

Σε τρεις μάλιστα τουλάχιστον περιπτώσεις - στα τέλη του 14ου, του 16ου και του 19ου αιώνα - οι ηγέτες των Αρμενίων προσέφεραν χιλιάδες χρυσά γρόσια στην προσπάθειά τους να επεκτείνουν τα δικαιώματά τους στους Ναούς της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ και της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ. Σύμφωνα με μία παράδοση, για να επιτύχουν τον στόχο τους απέστειλαν δεκάδες παρθένες -πενήντα σε μία περίπτωση, λέει μια από τις ιστορίες- στα χαρέμια των σουλτάνων και άλλων αξιωματούχων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

(ΒΗΜΑ, 16/11/2008)

Τι να υποθέσω για τις Αρμένισσες παρθένες που ήταν σε τέτοιο πλήθος διαθέσιμες; Οι Ελληνορθόδοξοι δεν έβρισκαν πλέον παρθένες; Οι Οθωμανοί δέχονταν όμως και παρθένους, γιατί δεν προσπάθησαν οι απόγονοι του πολυμήχανου Οδυσσέα με αυτή τη δυνατότητα; Καμιά επιφοίτηση δεν είχαν;

Σύγκρουση γαλαξιών

...
Το ζεύγος γαλαξιών Arp 147 στη φωτογραφία (Hubble) βρίσκεται σε απόσταση περί τα 400 εκατ. έτη φωτός από το δικό μας γαλαξία και έχει προκύψει από σύγκρουση μεταξύ των δύο τμημάτων που φαίνονται. Συγκεκριμένα, ο αριστερός γαλαξίας πέρασε κάθετα μέσα από ένα μεγαλύτερό του και παρέσυρε όλο τον πυρήνα του. Το υπόλειμμα του μεγαλύτερου, μάλλον οι βραχίονες του αρχικού γαλαξία, σχημάτισε ένα γαλαξιακό δακτυλίδι, το οποίο θα περιφέρεται στο σύμπαν, μέχρι να απορροφηθεί από κάποιον συνοδοιπόρο με μεγαλύτερη μάζα.

(βλέπε επίσης >>>)

Βιβλία, βιβλία

Γράμμα από τη Νέα Υόρκη

Καίτοι στην Αμερική υπάρχει διαχωρισμός θρησκείας και κράτους, στις τελευταίες εκλογές φάνηκε πως, ιδιαίτερα οι ευαγγελικοί, που αποτελούν και τον πιο συντηρητικό θρησκευτικό πληθυσμό της χώρας, πήραν ενεργά μέρος, κυρίως όσον αφορά τη διάδοση συγκεκριμένων κατηγοριών. Ετσι λοιπόν η ίδια ομάδα, που μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου άρχισε να κατηγορεί το Ισλάμ ως διαβολική και βίαιη από τη φύση της θρησκεία, έσπειρε προεκλογικά φήμες ότι ο Μπαράκ Ομπάμα ήταν μουσουλμάνος, και ότι οι Δημοκρατικοί πέραν του κράτους είχαν σκοπό να καταλύσουν και τη θρησκεία.

Στο βιβλίο του «American Christians and Islam: Evangelical Culture and Muslims from the Colonial Period to the Age of Terrorism» (εκδόσεις «Princeton University Press») ο Thomas S. Kidd, καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστημιο Baylor, αποδεικνύει ότι οι απόψεις αυτές των σημερινών ευαγγελικών δεν είναι καινούριες αλλά έχουν βαθιές ρίζες στην αμερικανική ιστορία.

Εξετάζοντας τον ρόλο που έπαιξε το Ισλάμ στη φαντασία των χριστιανών Αμερικανών, από τη δημιουργία του αμερικανικού κράτους μέχρι σήμερα, αποδεικνύει ότι οι ευαγγελικοί πάντα θεωρούσαν το Ισλάμ μια παγκόσμια απειλή, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να προσηλυτίσουν μουσουλμάνους στη χριστιανική πίστη. Ο συγγραφέας δείχνει πως οι περιγραφές του δεσποτισμού σε μουσουλμανικές χώρες, καθώς και οι ιστορίες για Ευρωπαίους που είχαν πιαστεί αιχμάλωτοι από Βερβερίνους πειρατές κι έγιναν σκλάβοι, τροφοδότησαν τους όψιμους ευαγγελικούς ώστε να καλλιεργήσουν τον φόβο του Ισλάμ. Ο Kidd στο βιβλίο περιγράφει ακόμη την αγωνία που νιώθουν οι χριστιανοί στην Αμερική σχετικά με μια εσωτερική αυτή τη φορά ισλαμική απειλή από ομάδες όπως το «Nation of Islam» της δεκαετίας του '60 καθώς και από τη μουσουλμανική κοινότητα μεταναστών σήμερα στις ΗΠΑ.

Ενα δεύτερο βιβλίο, από τις ίδιες εκδόσεις, με τίτλο «The Aryan Jesus : Christian Theologians and the Bible in Nazi Germany» παρουσιάζει τη στενή σχέση της χριστιανικής προτεσταντικής θρησκείας με τους ναζί, με συνέπειες πολύ πιο σοβαρές αυτή τη φορά. Το έχει γράψει η Heschel, καθηγήτρια Εβραϊκών Σπουδών στο Dartmouth College, και αναφέρεται στον ρόλο των Γερμανών θεολόγων προτεσταντών κατά τη διάρκεια του Γ' Ράιχ. Ηταν ο Ιησούς ναζί; Σύμφωνα με αυτούς, ναι. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά βασιζόμενοι στον υπάρχοντα ρατσισμό και χρησιμοποιώντας τον παραδοσιακό αντισημιτισμό των χριστιανών, θεωρούσαν τον Ιησού άριο και το Χριστιανισμό τη θρησκεία που βρίσκεται σε πόλεμο με τον Ιουδαϊσμό. Το 1939 οι θεολόγοι αυτοί ίδρυσαν ένα Ινστιτούτο για τη μελέτη της εβραϊκής επιρροής στη θρησκευτική ζωή των Γερμανών.

Κατά τη διάρκεια του τρίτου Ράιχ το Ινστιτούτο αυτό έγινε ένα από τα πιο σημαντικά όργανα προπαγάνδας των Γερμανών προτεσταντών και απέκτησε τεράστια επιρροή φτιάχνοντας ένα είδος ναζιστικού χριστιανισμού, με τον αντισημιτισμό στο κέντρο της θεωρίας του .

Ερευνώντας επί σειρά ετών διάφορα αρχεία η συγγραφέας παρουσιάζει στο βιβλίο τις δραστηριότητες της θρησκευτικής αυτής οργάνωσης. Το Ινστιτούτο διοργάνωνε συνεδριάσεις προπαγάνδας σε όλη τη Γερμανία , εξέδιδε βιβλία ενάντια στον Ιουδαϊσμό, συμπεριλαβανομένης και μιας έκδοσης της Καινής Διαθήκης όπου είχε εξαφανιστεί οτιδήποτε είχε σχέση με τους Εβραίους και είχε έναν κατηχισμό, όπου διακήρυσσαν ότι ο Ιησούς ήταν ο Σωτήρας των αρίων. Τα μέλη του Ινστιτούτου, που ήταν καθηγητές Θεολογίας, επίσκοποι και παπάδες, θεωρούσαν τις προσπάθειές τους αυτές ζωτικής σημασίας για την υποστήριξη του πολέμου που είχε κηρύξει ο Χίτλερ ενάντια στους Εβραίους. Η συγγραφέας εξετάζει ιδιαίτερα τον Walter Grundmann, διευθυντή του Ινστιτούτου και καθηγητή της Καινής Διαθήκης στο Πανεπιστήμιο της Ιένα. Ο Grundmann και οι συνάδελφοί του έφτιαξαν μια ομάδα αποτελούμενη από ομοϊδεάτες χριστιανούς ναζί, η οποία παρέμεινε δραστήρια και πρόσφερε αλληλοβοήθεια στα μέλη της και μεταπολεμικά.


(ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΓΙΑΝΝΟΥΤΣΟΥ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - 14/11/2008)