Οι μισθοί των παπάδων

Όχι άλλο μέλλοντα, τώρα ό,τι γίνει και γρήγορα!

του Βαγγέλη Μακρή, Lifo, 13/7/2012

Η είδηση ότι η κυβέρνηση εξετάζει το 50% των μισθών των παπάδων να πληρώνεται από την ίδια με θυμώνει. Βρίσκω ότι παίζει ένα παιχνίδι επικοινωνιακής πολιτικής, το φέρνει σιγά-σιγά για να μην εκνευρίσει τους ρασοφόρους μας και παράλληλα αφήνει να εννοηθεί στους υπόλοιπους ότι κάνει σκληρές προσπάθειες για να υποστούμε όλοι τις συνέπειες του ρημαδομνημόνιου. Για να τελειώνουμε: Σταματήστε την εξέταση και προχωρήστε στη θεραπεία.

Δεν είναι δυνατόν οι ζωές όλων μας να άλλαξαν μέσα σε ένα βράδυ με τις απερίσκεπτες αποφάσεις όσων ψήφισαν το μνημόνιο, χωρίς όχι μόνο να το εξετάσουν ούτε καν να το διαβάσουν όπως αποδείχτηκε και να έχω τώρα τους προσεκτικούς χειρισμούς για να μην στεναχωρηθεί η Εκκλησία μας. Εξέτασε κανένας πως θα ζήσουμε με τους μισθούς που μας αναγκάζουν να παίρνουμε; Εξέτασε κανένας πως θα τα βγάλουν πέρα οικογένειες με παιδιά που δουλεύει ο ένας και παίρνει το μισθό που παίρνει; Εξέτασε κανένας πόσο θα κρατήσει όλο αυτό που ζούμε; Για ποιο λόγο στις ζωές των υπολοίπων οι αποφάσεις των κυβερνώντων ήταν «μπάμ και κάτω» και τώρα έχουμε την «εξέταση»;

O κύριος Σαμαράς πρέπει κάποια στιγμή να γίνει δυσάρεστος στην Εκκλησία. Ας την πάρει επιτέλους την απόφαση χωρίς επικοινωνιακά τρικ. Ναι, μας έχετε κάνει δύσπιστους. Αν δεν το δούμε στην πράξη δεν το πιστεύουμε. «Θα πληρώνει το 50% η Εκκλησία». Τέλος με το «θα». Όχι άλλο μέλλοντα. Θέλουμε ενεστώτα. Εδώ και τώρα. Και το 50% είναι λίγο για την περιουσία της.

Υ. Γ

Όπως φαίνεται για τον διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους έχουμε δρόμο ακόμα. Εδώ σε άλλα και άλλα το φέρνουν με το μαλακό. Φαντάσου να γίνει και αυτό.

Γεύσεις του 12ου αιώνα

Η ιστορία διδάσκεται στα σχολεία με πολέμους και με στρατηγικές αποφάσεις και κινήσεις δήθεν ιδιοφυών ηγεμόνων. Ιδίως κατά το Μεσαίωνα αυτοί οι ηγεμόνες ήταν, σε Ανατολή και Δύση, τυχάρπαστοι πλατσικολόγοι που κατάφεραν να επιβληθούν με τη συμμορία τους και κατέλαβαν την εξουσία. Αυτό που δεν μαθαίνουμε συνήθως είναι, πώς ζούσαν οι άνθρωποι τις παλιές εποχές, τι έτρωγαν, τι ρούχα φορούσαν, τι δουλειές και με τι εργαλεία τις έκαναν. Όλα αυτά είναι άχρηστα, ίσως και άγνωστα, για τους κρατικούς προπαγανδιστές και ελάχιστα από αυτά φτάνουν στους μαθητές, γιατί δεν προσφέρονται για να περάσουν μηνύματα υποταγής στην θεϊκή και κρατική εξουσία... Ο δείπνος που διοργανώνεται από τον Σ.Ε.Α. αποτελεί όμως εξάσκηση ιστορίας, συμμετοχή σε μια ειρηνική πράξη περίπου όπως αυτή συνέβαινε πριν από 800 χρόνια...

Καθημερινή, 12/7/2012

Μια πολύ ενδιαφέρουσα, «νόστιμη» στην κυριολεξία εκδήλωση είναι η αυριανή βραδιά (Παρασκευή 13/7) που διοργανώνουν ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων και η Μαριάννα Καβρουλάκη, ερευνήτρια της Ιστορίας της Ελληνικής Διατροφής, στο κτίριο του Συλλόγου (Ερμού 134 - 136, Θησείο, 9 μ.μ.). 

«Γεύσεις από την Κωνσταντινούπολη του 12ου αιώνα», ένα δείπνο εμπνευσμένο από τις πληροφορίες που διαθέτουμε για τη διατροφή της Κωνσταντινούπολης του 12ου αιώνα. Το μενού περιλαμβάνει πιάτα που θα μπορούσαν να εμφανίζονται τόσο στις λαϊκές κουζίνες όσο και στα τραπέζια των ανώτερων τάξεων της πρωτεύουσας μιας αυτοκρατορίας χριστιανικής, η οποία όμως υπήρξε χωνευτήρι γαστρονομικών παραδόσεων. 

Όσοι παρευρεθούν θα δοκιμάσουν μεταξύ άλλων τις «μαύρες ελαίες οξομέλιτι και σίναπη» (μαύρες ελιές, ξίδι, μέλι, σινάπι), «φακή μεθ’ όξους, κοριάνδρου και ρου» (φακή, ξίδι, κόλιαντρο, ρους), «απάκι» (χοιρινό παστό και καπνιστό), «άρτο μεταξωτό» (ψωμί φτιαγμένο με πολύ καλά κοσκινισμένο αλεύρι) κ.ά. 

Επίσης, θα παρουσιαστεί ένα αραβικό πιάτο, το maghmuma για να πάρουμε ιδέα για το πώς έτρωγαν οι Αραβες τις μελιτζάνες κατά την περίοδο που διαδόθηκαν αυτές στο Βυζάντιο. Οσο για τα γλυκά... θα σερβιριστεί γλυκό του κουταλιού και «ορύζιν με μέλιν» (ρύζι, γάλα κατσικίσιο, μέλι) με τη συνοδεία ηδύποτων όπως το ροσάτον (κρασί αρωματισμένο με τριαντάφυλλο) και θασόροφον (σουμάδα).

Tο σωματίδιο Higgs

Καθημερινή, 11/7/2012

Kύριε διευθυντά,

Eξ αφορμής της ανακαλύψεως του σωματίου Higgs έγιναν πολλές συζητήσεις. Eιδικότερα, ο Mητροπολίτης Πειραιά κ. Σεραφείμ έκανε προσφάτως ορισμένες δηλώσεις, που δημοσιεύθηκαν στο Διαδίκτυο και εχαρακτήρισε τις έρευνες για το μποζόνιο Higgs, αλλά και όλα τα επιτεύγματα της σύγχρονης φυσικής επιστήμης ως δαιμονικά. Kαι για να δικαιολογήσει τις απαράδεκτες εκφράσεις του αναμειγνύει άσχετα θέματα, όπως τη δημιουργία της ζωής, τους πιθήκους κ.λπ. Δεν μπορεί να συζητήσει κανείς σοβαρά τα επιχειρήματα του κ. Σεραφείμ. Θα ήθελα όμως να δώσω μερικές εξηγήσεις όσον αφορά στο λεγόμενο «θεϊκό σωματίδιο» (God particle) Higgs, δεδομένου ότι η ανακάλυψή του αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της συγχρόνου φυσικής.

Yπάρχουν στη φύση διάφορα πεδία δυνάμεων και σε κάθε πεδίο αντιστοιχούν ορισμένα σωμάτια, σύμφωνα με την κβαντική θεωρία. Π.χ. στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο αντιστοιχεί το φωτόνιο. Tο φωτόνιο έχει ενέργεια, άρα και μάζα, σύμφωνα με την εξίσωση του Einstein E=mc2. Aλλά η «μάζα ηρεμίας» του είναι μηδέν, γιατί το φωτόνιο κινείται με την ταχύτητα του φωτός. Aνάλογα πεδία και σωμάτια υπάρχουν στον πυρήνα του ατόμου, π.χ. υπάρχει το πεδίο των ασθενών πυρηνικών δυνάμεων και τα αντίστοιχα σωμάτια είναι W+W και Z. 

H ανακάλυψη των σωματίων αυτών έγινε στο Cern το 1983. Aλλά τα σωμάτια αυτά έχουν μεγάλες μάζες ηρεμίας (ενέργεια πάνω από 80 γιγαηλεκτρονιοβόλτ) και κινούνται με ταχύτητες μικρότερες από την ταχύτητα του φωτός. Διατυπώθηκε λοιπόν το ερώτημα: Γιατί τα σωμάτια αυτά δεν έχουν μηδενική μάζα ηρεμίας όπως τα φωτόνια; Tότε ο Higgs διατύπωσε τη θεωρία ότι υπάρχει ένα άλλο πεδίο (το πεδίο Higgs) που δίνει μάζα ηρεμίας στα άλλα σωμάτια. Aν η θεωρία αυτή είναι σωστή, τότε πρέπει να υπάρχουν και αντίστοιχα σωμάτια Higgs. Aλλά επειδή δεν ήταν γνωστό πόση είναι η μάζα-ενέργεια των σωματίων αυτών, δεν ήταν εύκολη η ανακάλυψή τους.

Tελικά όμως βρήκαν ορισμένα σωμάτια, που παράγονται κατά τη σύγκρουση πρωτονίων με μεγάλη ενέργεια στο Cern, τα οποία φαίνεται ότι είναι τα αναμενόμενα σωμάτια Higgs. H μάζα-ενέργειά τους είναι περίπου 150 γιγαηλεκτρονιοβόλτ, δηλαδή πολύ μεγάλη (ας σημειωθεί ότι ένα πρωτόνιο έχει μάζα-ενέργεια περίπου 1 γιγαηλεκτρονιοβόλτ). H ύπαρξη του πεδίου και των σωματίων Higgs αποτελεί μια επαλήθευση της βασικής θεωρίας των πυρηνικών δυνάμεων που ονομάζεται καθιερωμένο πρότυπο (standard model) και γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία.

Oσον αφορά την ονομασία «θεϊκό σωμάτιο», πρέπει να τονίσω ότι οι φυσικοί χρησιμοποιούν πολλές φορές εκφράσεις εντυπωσιακές, χωρίς να έχουν κάποια βαθύτερη σημασία. Π.χ. ονομάζουν τα κουάρκς (που είναι βασικά συστατικά των πρωτονίων κ.λπ.) ως κόκκινα, πράσινα και μπλε, ενώ βεβαίως τα κουάρκς δεν έχουν χρώματα. Eτσι, κάθε συζήτηση για θεϊκές ιδιότητες του σωματίου Higgs δεν μπορεί να γίνει στα σοβαρά. Eξάλλου, εφόσον κανείς πιστεύει στον Θεό, ασφαλώς δέχεται ότι όλα τα δημιουργήματα (συμπεριλαμβανομένων και των σωματίων Higgs) έγιναν από τον Θεό...

Γεώργιος Kοντόπουλος - Πρόεδρος της Aκαδημίας Aθηνών

Kύριε διευθυντά,

Tο 1993 ο Aμερικανός νομπελίστας Leo M. Lederman προσπάθησε να εκδώσει ένα βιβλίο με αναφορά στο σωματίδιο Higgs, υπό τον τίτλο: «The Goddamned Particle» (Tο καταραμένο σωματίδιο), για να εκφράσει απόγνωση για την έως τότε αποτυχημένη αναζήτησή του. O εκδοτικός οίκος του, όμως, αρνήθηκε αυτόν τον τίτλο επειδή θα είχε αρνητική απήχηση στο θρησκευόμενο κοινό των HΠA! Eτσι, το βιβλίο του Lederman εκδόθηκε με τον ακριβώς αντίθετο τίτλο: «The God Particle» (Tο σωματίδιο του Θεού). Δυστυχώς, ως σωματίδιο του Θεού είναι γνωστό μέχρι σήμερα στο μη επιστημονικό περιβάλλον.

Στην «Kαθημερινή» της 15-12-2011 (σελ. 16) αναγράφεται ότι: «Tο μποζόνιο Higgs... θα μας δώσει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που έχουμε σχετικά με τη γένεση του σύμπαντος». 

Tώρα που το περιώνυμο σωματίδιο βρέθηκε, πλήθυναν οι φωνές και τα δημοσιεύματα ότι φθάσαμε στην κατανόηση της δημιουργίας του σύμπαντος. Πιστεύω ότι ο άνθρωπος ορθώς προσπαθεί να ερμηνεύσει τον κόσμο στον οποίο τοποθετήθηκε για να ζήσει και προχωρεί με τις έρευνές του, όσο επιτρέπουν οι πολλές αλλά πεπερασμένες δυνάμεις του. Aρκεί, όμως, να μην πιστέψει ότι θα φτάσει ώς το τέλος, γιατί η προσπάθειά του θα μοιάζει με τη φιλοδοξία του να χωρέσει τα νερά των ωκεανών σ’ ένα ποτήρι.

Γεώργιος Tόλης - Kαρδιοχειρουργός, επίκουρος καθηγητής της Xειρουργικής του Πανεπιστημίου Aθηνών - Φιλοθέη

Αλλαγή χρήσης ναών...

Σε παλαιότερες αναρτήσεις είχαμε αναφερθεί σε αλλαγή χρήσης ναών στην Ευρώπη, αφού δεν υπάρχουν πιστοί να παρακολουθήσουν τις τελετές. Στην περίπτωση του γοτθικού ναού στο Μάαστριχτ ο ναός έγινε βιβλιοθήκη... Έτσι απέκτησε επιτέλους κάποια κίνηση, κυρίως εμφανίστηκαν εκεί και νέοι άνθρωποι...

(click)

Η αλήθεια για τα πανεπιστήμια

Ή στραβός είν’ ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε...

του καθηγ. Λουκά Βλάχου, ΤΑ ΝΕΑ, 9/7/2012

Τελευταία αναρωτιέμαι αν συμφωνούμε όλοι για ποιο σκοπό υπάρχουν τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στη χώρα μας και ποια προβλήματα καλούνται να λύσουν τα επόμενα χρόνια. Ο σημαντικότερος, ίσως, λόγος ύπαρξης των ΑΕΙ είναι η εκπαίδευση των νέων επιστημόνων. Η πραγματικότητα που ζούμε την περίοδο των εξετάσεων διορθώνοντας γραπτά, μας δείχνει καθαρά ότι πάνω από 70% των φοιτητών και φοιτητριών έχουν σοβαρά προβλήματα έκφρασης και δομημένης σκέψης. Δυστυχώς δεν είναι ικανοί (οι περισσότεροι) να πάνε πέρα από το υλικό που παπαγάλισαν τις προηγούμενες ημέρες. Από τους δύο χιλιάδες ενεργούς φοιτητές στο Τμήμα μου, πάνω από τους μισούς έχουν ξεπεράσει τα έξι έτη σπουδών (το πρόγραμμα σπουδών προβλέπει τέσσερα χρόνια φοίτησης). 

Οι λεγόμενοι «αιώνιοι» φοιτητές στην ουσία δεν έχουν ολοκληρώσει τα μαθήματα από κανένα έτος και οι δυσκολίες τους είναι ακόμα μεγαλύτερες γιατί τα κενά τους είναι τεράστια. Αποτέλεσμα των «παροχών και διευκολύνσεων» του Νόμου 1268/1982 ήταν και η δυνατότητα να μεταφέρουν οι φοιτητές\τριες ελεύθερα όλα τα μαθήματα όσα χρόνια θέλουν και ουδέποτε να διαγράφονται από τα τμήματα. Είναι κοινό μυστικό στα πανεπιστήμια ότι οι λεγόμενοι «αιώνιοι» φοιτητές έχουν τόσο σοβαρές ελλείψεις στις γνώσεις τους που είναι αδύνατον ακόμα και ο πιο καλοπροαίρετος εργοδότης να μπορέσει να τους απασχολήσει δημιουργικά σε αυτό που σπούδασαν. Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν παραμένει ή όχι στο πανεπιστήμιο ένας φοιτητής ή μια φοιτήτρια πολλά χρόνια, το θέμα είναι αν οι απόφοιτοι θα μπορέσουν ποτέ να εξασφαλίσουν δουλειά χωρίς προβλήματα. Παρουσιάζεται δηλαδή το περίεργο φαινόμενο για μια θέση εργασίας να υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι, αλλά να μην είναι κανένας κατάλληλος για την προσφερόμενη θέση και οι εταιρείες να καταφεύγουν σε ειδικά γραφεία αναζήτησης στελεχών.

Αυτό είναι το ένα σκέλος του προβλήματος που αντιμετωπίζουν τα πανεπιστήμια. Το άλλο είμαστε εμείς οι πανεπιστημιακοί. Κράτος εν κράτει, οι καθηγητές μπορούν με βάση τον Νόμο 1268/1982 (αν το επιθυμούν) να στήσουν τα μαγαζάκια τους, να πουλάνε τα βιβλία τους σε φοιτητές\τριες, να διδάσκουν για δέκα, είκοσι ή και περισσότερα χρόνια το ίδιο μάθημα, να δίνουν θέματα μέσα από το βιβλίο και το μάθημα που διδάσκουν, να πιστεύουν ότι είναι δικό τους, όπως και το πανεπιστήμιο. Τα μαθήματα αλλάζουν χέρια μόνο όταν πάρει σύνταξη κάποιος καθηγητής και ο Τομέας αποφασίσει να αλλάξει διδάσκοντα (πάντα από τα διαθέσιμα μέλη του). Τα «δίκτυα» των καθηγητών στους τομείς και τα τμήματα είναι γνωστά στους φοιτητές και τους πανεπιστημιακούς δασκάλους και η αγωνία αρκετών πανεπιστημιακών είναι… να μη «διαταραχτούν».

Τα προβλήματα λοιπόν είναι πολλά και μεγάλα σε έναν από τους πιο σοβαρούς λόγους ύπαρξης του πανεπιστημίου, την εκπαιδευτική διαδικασία. Οι πρυτάνεις συναντήθηκαν πρόσφατα στην Ερέτρια για την 70ή Σύνοδό τους. Ποιο νομίζετε ότι ήταν το κεντρικό θέμα με το οποίο ασχολήθηκαν; Ενα και μόνο, που το επαναλαμβάνουν μονότονα σε κάθε ευκαιρία: να μην εφαρμοστεί το νέο νομικό πλαίσιο που πρόσφατα ψήφισε η ελληνική Βουλή και κυρίως να απαλλαγούμε από το κομμάτι που αφορά τον νέο τρόπο διοίκησης των πανεπιστημίων. Γιατί τους απασχολεί ειδικά αυτό το μέρος του νόμου και τίποτα άλλο; Γιατί μέσα από το αθώο και δημοκρατικό δικαίωμα «να εκλέγονται τα όργανα από τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας» πέρασε ο κομματικός έλεγχος, στήθηκαν τα δίκτυα των πανεπιστημιακών πάνω στα οποία οργανώθηκαν οι πελατειακές σχέσεις. Η εκπαίδευση των φοιτητών και η αριστεία στην έρευνα δεν μπορούν να προχωρήσουν χωρίς ένα νέο θεσμικό πλαίσιο, απαλλαγμένο από συντεχνιακά συμφέροντα. Με δέκα διαφορετικά ψηφίσματα (ομόφωνα) η 70ή Σύνοδος απειλεί ότι αν δεν τους κάνουμε αυτά που ζητούν στα ψηφίσματά τους, τα πανεπιστήμια δεν θα μπορέσουν να λειτουργήσουν τον Σεπτέμβριο.

Κανένα από τα ψηφίσματα δεν αναφέρεται στην εκπαίδευση και την απασχόληση των αποφοίτων μας, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο το πρώτο θέμα που απασχολεί τους πρυτάνεις και τις διοικήσεις των πανεπιστημίων είναι η εκπαίδευση στα νέα δεδομένα και τις δυνατότητες που παρέχει η πληροφορική. Το εκβιαστικό και ανούσιο δίλημμα που διατυπώνουν οι πρυτάνεις των ελληνικών ΑΕΙ με δέκα ψηφίσματα είναι: τριάντα χρόνια πίσω στο νομικό πλαίσιο του 1982 ή κλειστά πανεπιστήμια τον Σεπτέμβριο; Η απάντηση της κυβέρνησης πρέπει να είναι απλή. Λίγους μήνες παράταση της θητείας των σημερινών διοικήσεων και άμεση και ταχύτατη εφαρμογή του νέου νομικού πλαισίου χωρίς τροποποιήσεις. Σε πέντε χρόνια επανεξέταση του νόμου και τροποποιήσεις όπου χρειάζεται.