Την πάντρεψαν εν αγνοία της!

Διαχρονική οπισθοδρομικότητα

Η Sabatina James, αλλά στην πραγματικότητα με μυστικό ονοματεπώνυμο, κατάγεται από το Πακιστάν και είναι εγγονή ενός μουζεΐνη, μωαμεθανού κληρικού. Η Σαμπατίνα ήταν πολύ πιστή στη θρησκεία της και κάποτε έλεγε ότι έχει αφιερώσει τη ζωή της στον Αλλάχ.

Αλλά όλα έχουν ένα όριο! Όταν πληροφορήθηκε ότι πρέπει να παντρευτεί έναν ξάδελφό της, τον οποίο γνώριζε ελάχιστα και ότι ο πατέρας της είχε ήδη υπογράψει τα απαραίτητα πιστοποιητικά γάμου, εγκατέλειψε η ευφυής Σαμπατίνα την οικογένειά της, τη μωαμεθανική θρησκεία και τον τρόπο ζωής που είχε διδαχτεί από μικρή. Όταν συγκρούστηκαν μέσα της τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι επιταγές μιας οπισθοδρομικής θρησκείας, επέλεξε το πρώτο!

Τώρα ζει η Σαμπατίνα στην Ευρώπη με αλλαγμένο ονοματεπώνυμο, αφού οι συγγενείς της ορκίστηκαν εκδίκηση αίματος, επειδή προσέβαλε την οικογένειά της και, κυρίως, τον λαμπρό ξάδελφο, ο οποίος έμεινε με το ... πιστοποιητικό γάμου στο χέρι.

Η ωραιότατη Σαμπατίνα δεν περιορίστηκε όμως μόνο στην απόδραση από το καταπιεστικό ισλαμικό περιβάλλον, έγραψε και ένα βιβλίο (φωτο αριστερά), στο οποίο περιγράφει την καταπίεση των γυναικών στις ισλαμικές κοινωνίες που αποτελούν σκεύη επιλογής και διαχείρισης των ανδρών, σύμφωνα με το «ιερόν κοράνιον».

Ευτυχώς που στην Ευρώπη προϋπήρξε ένας «Διαφωτισμός» και προφύλαξε τις γυναίκες από τη μεσαιωνική θεοκρατική μισαλλοδοξία. Βέβαια, κάποιες γυναίκες ξεφτιλίζονται ακόμα οικειοθελώς στις διάφορες θρησκευτικές τελετές και διαδικασίες, αλλά άμα τολμήσει κάποιος να επιλέξει για λογαριασμό τους γαμπρό, θα φάει επί τόπου διπλό χαστούκι! Είπαμε, όλα έχουν ένα όριο...

Και δεν βλάπτει εδώ να θυμηθούμε κάποιον, μακαρίτης πλέον, που κακολογούσε τα ανθρώπινα δικαιώματα, επειδή «δημιουργούν την ψευδαίσθηση σεβασμού του άλλου»! Μόνο ψευδαίσθηση δημιουργούν τα ανθρώπινα δικαιώματα... εννοούσε γι' αυτούς που τους τα έχουν εξασφαλίσει άλλοι!

Η πάλη του σπέρματος

Πριν από 15O χρόνια

Φέτος γιορτάζουμε την επέτειο 150 ετών από την έκδοση του πιο σημαντικού ίσως βιβλίου που έχει γραφεί στην ιστορία της ανθρωπότητας: «Περί της Καταγωγής των Ειδών», του Αγγλου φυσιοδίφη Κάρολου Δαρβίνου. Ενώ άλλα σημαντικά βιβλία ερμηνεύουν την οικονομία, την πολιτική, τους φυσικούς νόμους κ.λπ., στόχος του βιβλίου του Δαρβίνου ήταν να απαντήσει επιστημονικά σε ένα πολύ πιο σημαντικό ερώτημα:

Ποιο είναι το νόημα της ζωής; Γιατί είμαστε αυτό που είμαστε;

Οι απαντήσεις που έδωσε ο Δαρβίνος δεν αφορούν μόνο τη φυσική μας ανατομία αλλά ακόμα και τους τρόπους συμπεριφοράς, τις συνήθειες και τη σκέψη μας. «Ολες οι προσπάθειες», γράφει ο διακεκριμένος ζωολόγος G.G.Simpson, «που έγιναν ώς το 1859 για να απαντηθεί το ερώτημα σχετικά με το νόημα της ζωής, είναι ανάξιες λόγου. Θα ήταν καλύτερο να τις αγνοήσουμε παντελώς».

Μέχρι τότε όλα τα ερωτήματα σχετικά με τη φύση του ανθρώπου ανήκαν αποκλειστικά στη δικαιοδοσία του Θεού. Με την έκδοση του βιβλίου του Δαρβίνου, ο Μεγαλοδύναμος εξαφανίστηκε από το προσκήνιο και την θέση του πήρε ο βιολόγος ο γενετιστής, ο παλαιοντολόγος, ο ανθρωπογεωγράφος, ο ζωολόγος. Φυσικά, οι αντιδράσεις ήσαν έντονες και συνεχίζονται και σήμερα, παρά το γεγονός ότι η επιστήμη τον δικαίωσε απόλυτα.

Οι αντιδράσεις στις απόψεις του Δαρβίνου τότε, όπως και τώρα, δεν οφείλονταν μόνο στο γεγονός ότι παραμέρισε τον Θεό από τα ανθρώπινα τεκταινόμενα. Εκανε και μια άλλη εξίσου αιρετική πράξη: Υποστήριξε ότι η μελέτη του ανθρώπου θα αποτελούσε εφεξής μέρος της μελέτης του ζωικού βασιλείου, γιατί δεν μπορείς να καταλάβεις τον άνθρωπο αν δεν καταλάβεις τα άλλα έμβια όντα -από τους στενούς συγγενείς του, όπως ο χιμπατζής μέχρι τους πολύ μακρινούς συγγενείς του, όπως ο σολομός. Και αυτή φυσικά η άποψη προκάλεσε -και προκαλεί- θύελλα αντιδράσεων μεταξύ όσων θεωρούν ότι υπάρχει μια ποιοτική διαφορά μεταξύ του ανθρώπου και των ζώων -ότι δηλαδή ο άνθρωπος έχει κάνει μια ουσιαστική «υπέρβαση», που τον έχει αποκόψει οριστικά από το ζωικό βασίλειο.

Η θεωρία του Δαρβίνου μπορεί να συνοψιστεί σε μία μόνο λέξη: Αναπαραγωγή. Αυτός είναι ο ένας και μοναδικός στόχος της ανθρώπινης ύπαρξης. Επιβιώνουμε για να αναπαράγουμε -η επιβίωση είναι το μέσο για την αναπαραγωγή και όχι το αντίστροφο. «Τα σώματά μας είναι απλές μηχανές επιβίωσης» γράφει ο γνωστός καθηγητής Βιολογίας Richard Dawkins, «αυτόματα οχήματα τυφλά προγραμματισμένα να αποθηκεύουν τα μόρια -γονίδια- που θα περάσουν στις επόμενες γενιές. («Το εγωιστικό γονίδιο», εκδ. «Τροχαλία»)

Η«πάλη του σπέρματος» και όχι η πάλη των τάξεων είναι ο μηχανισμός που εξηγεί τη βασανιστική πορεία μας, που ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια και μας έφερε από τη σαβάνα της Αφρικής στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης στις Βρυξέλλες.

Γιατί μας αρέσει η ζάχαρη; Γιατί το μεγαλύτερο ποσοστό παιδοκτονιών το διαπράττουν οι θετοί γονείς; Γιατί οι άνδρες βρίσκουν ελκυστικές τις ξανθιές; Γιατί οι γυναίκες προτιμούν τους επιτυχημένους; Δικαιώνει ο δαρβινισμός την επιβίωση του ισχυρότερου; Οδηγεί η εξελικτική διαδικασία στον σοσιαλισμό ή στον φιλελευθερισμό; Είναι ο ρατσισμός φυσικό φαινόμενο; Γιατί υπάρχει οικογενειοκρατία στην πολιτική; Γιατί οι μουσικοί και οι τραγουδιστές έχουν περισσότερους ερωτικούς συντρόφους σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό; Γιατί οι άνθρωποι των πόλεων φοβούνται τα φίδια περισσότερο από τις πρίζες -παρότι πολύ περισσότεροι έχουν πεθάνει από τις πρίζες παρά από τα φίδια; Ποιο ήταν το πραγματικό νόημα της «Ιλιάδας»; Γιατί τρώμε «του σκασμού» στις γιορτές; Πού διαφέρει η ανδρική από τη γυναικεία ζήλια;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα στα οποία η νέα αυτή στήλη αυτή θα προσπαθήσει να δώσει απαντήσεις τις επόμενες εβδομάδες και τους επόμενους μήνες. Πάντοτε, φυσικά, από τη σκοπιά της «πάλης του σπέρματος».

Κάρολος

(Ελευθεροτυπία 10/2/2009)

Epicurus Wiki

...
Στο διαδίκτυο έχει δημιουργηθεί ένας αυτοτελής ιστότοπος στην αγγλική γλώσσα, με τίτλο Epicurus Wiki και στόχο την προβολή σε παγκόσμια κλίμακα του έργου του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου.

Τα έργα του ιδρυτή της Σχολής του Κήπου καταστράφηκαν με ιδιαίτερο ζήλο, τόσο από ολιγαρχικούς της ελληνιστικής εποχής, όσο και από χριστιανούς του Μεσαίωνα, γιατί τους ενοχλούσε η αισιόδοξη και γεμάτη αυτοπεποίθηση φυσιοκρατική ματιά για τη ζωή και τον κόσμο του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου.

Όμως πολλά από τα έργα του Επίκουρου και των μαθητών του ανασυγκροτούνται με τεχνικές της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας και ένα μέρος είναι ήδη διαθέσιμο σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή. Η σημαντικότερη από αυτές τις προσπάθειες πραγματοποιείται στη Σχολή Φιλοσόφων της Ηράκλειας (Herculaneum) κοντά στο Βεζούβιο, όπου η μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη του 79 μ.Χ. σκέπασε την πόλη και τη διατήρησε ανέπαφη μέχρι των ημερών μας.

Οι σχεδόν 1.8OO πάπυροι, κυρίως με έργα του Επίκουρου, βρέθηκαν εκεί "ξεροψημένοι", όμως αργά και υπομονετικά "διαβάζονται" αυτά τα κείμενα και αποδίδονται στους ερευνητές και τους μελετητές της αθάνατης επικούρειας φιλοσοφίας.

(βλέπε επίσης >>>)

Φιλοσοφικές Σχολές

...
Σε προηγούμενη ανάρτηση αναφερθήκαμε στη γιγαντογραφία του Ραφαήλ στο Βατικανό με θέμα τη «Φιλοσοφική Σχολή» της Αθήνας. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια απεικόνιση φιλοσόφων, μαθηματικών και αστρονόμων από μια χρονική περίοδο 6-7 αιώνων, οι οποίοι δεν ήταν δυνατόν να συνυπάρξουν και να συζητούν μεταξύ τους. Η ιδιοφυής αυτή σύλληψη του 27χρονου Ραφαήλ παρουσιάζει τους κυριότερους εκπροσώπους του ανθρώπινου πνεύματος που έφερε την επιστήμη στο επίπεδο, στο οποίο τη βρήκαν οι αναγεννησιακοί φυσιοδίφες και καλλιτέχνες, μετά από μια σκοτεινή χιλιετία.

Στο επόμενο σκίτσο δίνεται ένα πραγματικό τοπογραφικό διάγραμμα των φιλοσοφικών σχολών: Σε ένα σκαρίφημα της αρχαίας Αθήνας, έχουν σημειωθεί οι θέσεις των κυριότερων φιλοσοφικών σχολών (Ακαδημία, Λύκειο, Κήπος και Στοά) και οι αποστάσεις τους από το "κέντρο του πολιτισμού" εκείνης της εποχής, την αθηναϊκή Αγορά, στους πρόποδες της Ακρόπολης.

(click)

Καλές ειδήσεις!

Κύμα φυγής Αυστριακών ιερέων
 

Κύμα αποχωρήσεων από την καθολική εκκλησία έχει προκαλέσει στην Αυστρία η απόφαση του Βατικανού να προαγάγει έναν υπερσυντηρητικό ιερέα στο αξίωμα του βοηθού επισκόπου στην πόλη Linz.

Ο Γκέρχαρντ Μαρία Βάγκνερ, γνωστός για την καταδίκη του Χάρι Πότερ ως σατανικού, για τον χαρακτηρισμό της ομοφυλοφιλίας ως ψυχολογικής διαταραχής και για τη θεώρηση των φυσικών καταστροφών ως θεϊκής τιμωρίας, δεν περιλαμβανόταν στη λίστα των υποψηφίων που είχε προτείνει η τοπική επισκοπή προς το Βατικανό. Ο πάπας τον επέλεξε όμως, εξοφλώντας κάποιο «γραμμάτιο» ή αφήνοντας να φανεί πόσο συντηρητικός είναι στην πραγματικότητα.

Ο Βάγκνερ εκτέθηκε λόγω των παράλληλων κοινωνιών που έχουν συγκροτηθεί και λειτουργούν σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες: απ' τη μια απευθύνθηκε στους αγρότες χαμηλής παιδείας και υψηλής οπισθοδρομικότητας. Γι' αυτούς προοριζόταν η αξιολόγησή του ότι ο «ο θεός έστειλε τις πλημμύρες στη Νέα Ορλεάνη, επειδή υπήρχαν εκεί κλινικές εκτρώσεων και πολλά κακόφημα μπαρ». Στους αστούς με καλύτερη μόρφωση έλεγε ο παπάς ιστοριούλες αγάπης και θυσίας του κυρίου κτλ. - το σωστό δόλωμα για το κατάλληλο ψάρι. Κάπου εκεί μπλέχτηκε ο Βάγκνερ, οι θεολογικές απόψεις του έφτασαν και σε άλλες ομάδες ακροατών, για τις οποίες δεν προορίζονταν. Θύμα της κοινωνίας της πληροφόρησης ο παπάς!

Πολυάριθμοι Αυστριακοί κληρικοί, μεταξύ αυτών και ο επίσκοπος του Ζάλτσμπουργκ, Αλοϊς Κοθγκάσερ κατέκριναν τον διορισμό. «Πρέπει η καθολική εκκλησία να συρρικνωθεί σε τέτοιο βαθμό που να γίνει σαν σέκτα, με λίγα μόνο μέλη που ακολουθούν την επίσημη γραμμή;» διερωτήθηκε με νόημα ο Κοθγκάσερ. Άλλοι πάλι δεν καθυστέρησαν με δηλώσεις και σχόλια, παραιτήθηκαν από τη θέση του κληρικού και αναζήτησαν κάποιο έντιμο κοσμικό επάγγελμα. Από αυτούς θα ακούσουμε, αργά ή γρήγορα, πολλές πληροφορίες από τα παρασκήνια, για τις οποίες σιωπούσαν μέχρι τώρα, στο πλαίσιο της υπεσχημένης εχεμύθειας.

Από τα μέσα της δεκαετίας του '8O, εγκαταλείπουν την αυστριακή καθολική εκκλησία 30.000-50.000 μέλη το χρόνο. Μετά την ανακοίνωση του διορισμού του Βάγκνερ, την περασμένη εβδομάδα, οι αποχωρήσεις από την καθολική εκκλησία διπλασιάστηκαν στη Βιέννη και τριπλασιάστηκαν στο Λιντς. Ένας αντιδραστικός επίσκοπος αποτέλεσε αφορμή για να εκραγούν εκ νέου οι συσσωρευμένες αντιθέσεις στην καθολική εκκλησία.

Σημ.: Η αποχώρηση από τον εκκλησιαστικό μηχανισμό στην Αυστρία ή στη Γερμανία έχει το πρακτικό αποτέλεσμα ότι ο "πιστός" παύει να πληρώνει εκκλησιαστικό φόρο. Αν ο ίδιος συνεχίζει να είναι πιστός ή έχει ήδη διαρρήξει τη σχέση του πολύ πριν αποχωρήσει επίσημα, δεν είναι εύκολο να διαπιστωθεί.