Άτυχοι προσηλυτιστές του Ιεχωβά...

Βγήκα σήμερα να περπατήσω στη λιακάδα και τσουπ, πέφτω επάνω σε ομάδα προσηλυτιστών «Μαρτύρων του Ιεχωβά», ένας ηλικιωμένος 60-65 και ένας νεαρός μαθητευόμενος, 20-25 ετών…

Μου δίνει ο ηλικιωμένος ένα φυλλάδιο (αυτό δίπλα!). Το κόβω ότι είναι για προσηλυτισμό, αλλά κάνω τον αδαή. «Πουλάτε κινητά;» ρωτάω… Χαμογέλασε με κατανόηση, «Όχι είναι ο λόγος του κυρίου μας!» Βγάζω τα γυαλιά για να διαβάσω σωστά, μπρος πίσω, «Αααα, του λέω για τη θρησκεία από τη Μέση Ανατολή είναι;» Τα χρειάστηκε, θα σκέφτηκε μήπως τον περνάω για ισλαμιστή:

«Όχι, εδώ στην Ελλάδα είναι…»

«Ιουδαϊκή θρησκεία είναι, άρα Μέση Ανατολή…»

«Από εκεί ξεκίνησε, αλλά θα κατακτήσει όλο τον κόσμο…»

«Η δική σας εκδοχή δεν βλέπω να κατακτάει ούτε ένα χωριό, αφού δεν έχετε ούτε ένα κράτος με το μέρος σας. Οι θρησκείες επιβιώνουν μόνο με κρατική επιβολή και χρηματοδότηση, τι να κάνετε εσείς με τις αμερικάνικες επιχορηγήσεις;»

«Μα όχι, είμαστε ανεξάρτητοι…»

Στο πίσω μέρος γράφει, του το έδειξα, © 2014 Watch Tower, Bible and Tract Society of Pennsylvania. Και επίσης  Wachtturm, Selters/Taunus, Printed in Germany. «Ναι, μας βοηθούν οι αδελφοί μας, αλλά είμαστε ανεξάρτητοι…»

«Καλά» τους λέω, μπαίνοντας στο ζουμί, «γιατί ασχολείστε με αυτά και δεν παίζετε ένα μπιλιάρδο, αφού όλα είναι παραμύθια, θεός δεν υπάρχει, αλλιώς θα άφηνε τους οπαδούς του να σφάζουν μεγάλους και μικρούς με αποτρόπαιο τρόπο εκεί στην Αραπιά; Βλέπε πώς κόβουν τους λαιμούς, όπως έκαναν οι χριστιανοί στο Μεσαίωνα;»   

«Μα δεν φταίει ο θεός… πώς είναι το όνομά σας;», κόλπο για να αποκτήσει οικειότητα.

«Άσε το όνομά μου! Ο παντοδύναμος, πανάγαθος και παντογνώστης θεός, άσε που είναι επίσης πανταχού παρών και δίκαιος, δεν βλέπει τι γίνεται; Δεν ξέρει ότι αυτοί σκοτώνουν στο όνομά του, όποια θρησκεία κι αν πρεσβεύουν, χωρίς να κάνει τίποτα;»

Να μην τα πολυλογώ, πήγαινα για πεντάλεπτο και μιλάγαμε τρία τέταρτα, βιάζονταν λέει να φύγουν γιατί είχαν μελέτη της βίβλου σε κάποιο σπίτι κι αν ήθελα θα μπορούσα να πάω κι εγώ μαζί. Έμενε όμως εκεί γιατί του έκανα ερωτήσεις, στις οποίες –ίσως να μην τις είχε ξανακούσει– δεν μπορούσε να απαντήσει. Π.χ. γιατί βάζουν στους ναούς, στις συναγωγές και στα τζαμιά αλεξικέραυνο, αφού ο θεός έπρεπε να προστατεύει τον οίκο του; Φυσικά δεν είχε απάντηση!

Υπάρχει έστω και ένα περιστατικό, τον ρωτάω, να εμφανίστηκε και να διευθέτησε κάτι ο θεός, όχι τώρα με τους πολέμους αλλά και παλιά, π.χ. τότε που χλεύασαν 42 πιτσιρικάδες τον ηλικιωμένο προφήτη (δεν θυμόμουν το όνομα, μου το είπε αυτός: Ελισσαίος) και, αντί να εμφανιστεί ο θεός ή κάποιος απεσταλμένος του να νουθετήσει τα τσογλάνια, επειδή δεν είναι ορθόν να χλευάζουν τους φαλακρούς που ασθμαίνουν στην ανηφόρα (όπως εγώ, του τόνισα), αυτός έστειλε –ο ίδιος ο θεούλης– αρκούδες και έφαγαν τα 42 παιδιά;

Του έκανε εντύπωση που ήξερα το περιστατικό. Πήγε να απαντήσει ο μικρός, «Μα να εμφανιστεί ο ίδιος ο θεός στην παρέα;»

«Γιατί όχι, θα έδειχνε την ύπαρξή του και οι 42 θα γίνονταν φανατικοί οπαδοί του, τον είδαμε θα λέγανε μπροστά μας. Αντ' αυτού έβαλε τις αρκούδες να φάνε 42 παιδιά, σκέψου 42 οικογένειες που χάσανε τα παιδιά τους για μία σαχλαμάρα…»

«Ναι, δεν λέω…»

«Πείτε μου, πού εμφανίστηκε για καλό… πέρα από τα ψευτοθαύματα που επινοούν οι παπάδες; Κάποιοι φίλοι μέτρησαν στην Π.Δ. και βρήκαν ότι ο θεός έχει σκοτώσει πάνω από 12.000 ανθρώπους, ο σατανάς όμως μόνο δύο! Ποιος είναι καλύτερος λοιπόν;»

Ναι, ναι συμφώνησαν, γίνεται καπηλεία με θαύματα, αλλά δεν πιστεύουν ότι σκότωσε ο θεός χωρίς λόγο… «Μα και λόγο να είχε, ποια αγάπη έδειξε στα 42 παιδιά που έκαναν μια κουταμάρα και χλεύασαν ημάς τους φαλακρούς;» Του άρεσε που έκανα και χιούμορ... Είπαμε πολλά, δεν θυμόμουν βέβαια τα στοιχεία συγκεκριμένων αποφθεγμάτων, αλλά και ο μικρός που τα έψαχνε στο ιερόν βιβλίον δεν τα έβρισκε.

Πάνω εκεί, περνάει με το μηχανάκι ο υδραυλικός της περιοχής, με τον οποίο πίνουμε πότε πότε κανένα τσίπουρο, «Γεια σου Στέλιο!» μου φωνάζει… Χαμογέλασε ο ηλικιωμένος προσηλυτιστής που έμαθε και το όνομα: «Εκπλήσσομαι κύριε Στέλιο», μου λέει, «που ξέρετε τόσα πολλά, χωρίς να είστε κληρικός…»

«Δεν άκουσες ακόμα τίποτα», του λέω, έχω και κάποια φιλαράκια, με τα οποία θα σε στριμώξουμε και θα δηλώσεις άθεος εκ γενετής, αν σε πιάσουμε στις εξηγήσεις! Εκτός αν παίρνεις μεροκάματο… Εκεί δεν μπορώ να κάνω τίποτα», του λέω…

«Όχι όχι, για την πίστη μας ασχολούμαστε, αντί για μπιλιάρδο…» μου λέει. Είχε κι αυτός χιούμορ.

Τους έδωσα και το e-mail για να μου γράψουν, σε ποιο σημείο ισχυρίζεται ο Ησαΐας ότι η Γη είναι σφαιρική. Είπα εκ προοιμίου ότι κάθε συγκροτημένος διανοούμενος μπορεί να κατέληγε σ’ αυτό το συμπέρασμα, όπως κατέληξε ο Αριστοτέλης και οι πριν απ’ αυτόν. Το θέμα είναι όμως ότι αυτό δεν έγινε συνείδηση στους Ιουδαίους, αλλιώς θα το είχαν υιοθετήσει και οι χριστιανοί που ξεκίνησαν ως ιουδαϊκή αίρεση. Δεν λέω ότι ήταν περιορισμένης αντιλήψεως οι θεόπληκτοι, του λέω, ήταν δεσμευμένοι από τα λανθασμένα που είχαν γράψει και αποτελούσαν γι' αυτούς κατοχυρωμένη γνώση.

Χωρίσαμε με χαιρετούρες και εύχομαι να μην αρχίσουν να μου στέλνουν με copy-paste κατεβατά από τα ιερά τους βιβλία, αλλιώς θα τους παραπέμψω στους ευγενείς φίλους μου για να απαντήσουν δεόντως! 

Βραχογραφίες στην Ινδονησία — «η αρχαιότερη γνωστή τέχνη»

Βήμα Science, Newsroom ΔΟΛ, 9/10/2014

Η Ασία διεκδικεί πλέον με αξιώσεις από την Ευρώπη τον επίζηλο τίτλο της κοιτίδας της ανθρώπινης τέχνης, καθώς σε σπήλαια στην Ινδονησία ανακαλύφθηκαν βραχογραφίες ηλικίας τουλάχιστον 40.000 ετών, οι οποίες μπορεί να είναι οι αρχαιότερες που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα. Σε κάθε περίπτωση, η ανακάλυψη αναγκάζει τους επιστήμονες να ξαναγράψουν το αρχικό κεφάλαιο στην ιστορία της τέχνης, καθώς αποδεικνύεται ότι, πέρα από τα σπήλαια της Γαλλίας και της Ισπανίας με τις διάσημες βραχογραφίες, μια αντίστοιχη καλλιτεχνική δραστηριότητα αναπτυσσόταν παράλληλα και στην άλλη πλευρά του πλανήτη, κάτι άγνωστο έως τώρα.

Εξαιρετική τεχνική

Οι ινδονησιακές βραχογραφίες, οι οποίες απεικονίζουν ζώα και ανθρώπινες παλάμες (που θυμίζουν την τεχνική του «στένσιλ»), έχουν ζωγραφιστεί στο εσωτερικό επτά ασβεστολιθικών σπηλαίων του μεγάλου νησιού Σουλαβέζι. Για τη δημιουργία των περισσότερων βραχογραφιών χρησιμοποιήθηκε μια χρωστική ουσία, που λέγεται ερυθρά ώχρα.

Έως τώρα πιστευόταν ότι η Δυτική Ευρώπη αποτελεί το λίκνο της τέχνης, πριν περίπου 35.000 έως 40.000 χρόνια. Το γεγονός ότι οι προϊστορικοί κάτοικοι της Ινδονησίας, την ίδια περίπου εποχή, έκαναν παραπλήσια πράγματα, δείχνει, σύμφωνα με τους επιστήμονες, ότι η τέχνη των σπηλαίων πιθανώς αναπτύχθηκε ανεξάρτητα σε όλο τον κόσμο, από την Ευρώπη έως τη νοτιοανατολική Ασία. Ένα εναλλακτικό σενάριο είναι ότι η τέχνη μεταφέρθηκε στην Ασία από τους πρώτους μετανάστες (Homo sapiens), οι οποίοι έφθασαν από την Αφρική αρχικά στην Ευρώπη και μετά εξαπλώθηκαν προς τα ανατολικά. H «απρόσμενη» -όπως χαρακτηρίστηκε- ανακάλυψη παρουσιάστηκε στην επιθεώρηση «Nature» από αυστραλούς και ινδονήσιους επιστήμονες με επικεφαλής τον Μαξίμ Ομπέρ του Πανεπιστημίου Γκρίφιθ.

Γνωστά αλλά… άγνωστα

Τα προϊστορικά έργα τέχνης της Ινδονησίας ήσαν γνωστά από τη δεκαετία του ’50, όμως ποτέ ως τώρα δεν είχε προσδιοριστεί η χρονολόγησή τους. Μερικοί ειδικοί νόμιζαν ότι είναι περίπου 10.000 ετών, αλλά η νέα ανάλυσή τους με τις πιο σύγχρονες μεθόδους (μέτρηση ραδιενεργών ισοτόπων ουρανίου - θορίου) δείχνει πως ορισμένα είναι πολύ πιο παλιά, τουλάχιστον 39.900 ετών.

Υπάρχουν επίσης έργα πιο πρόσφατα, ηλικίας περίπου 27.000 ετών, πράγμα που σημαίνει ότι οι άνθρωποι των σπηλαίων ζωγράφιζαν στο ίδιο μέρος επί 13.000 χρόνια. Σε ένα άλλο ινδονησιακό σπήλαιο, 100 χιλιόμετρα βορειότερα, βρέθηκαν επίσης βραχογραφίες που δεν έχουν χρονολογηθεί ακόμη, αλλά φαίνονται εξίσου παλιές.

Πανάρχαια τέχνη

Η αρχαιότερη γνωστή απεικόνιση σε βράχους μέχρι σήμερα στον κόσμο -μία ερυθρά κηλίδα ηλικίας περίπου 40.800 ετών- έχει ανακαλυφθεί στο ισπανικό σπήλαιο Ελ Καστίγιο. Οι βραχογραφίες ζώων στα γνωστά γαλλικά σπήλαια Λασκό και Σοβέ είναι πιο πρόσφατες, περίπου 26.000 έως 18.000 ετών, αν και μία απεικόνιση ρινόκερου στο Σοβέ έχει χρονολογηθεί πριν από 35.000 χρόνια (κάτι που αμφισβητείται).

Οι απεικονίσεις της παλάμης στην Ινδονησία είναι οι αρχαιότερες στον κόσμο (τουλάχιστον 2.000 χρόνια παλαιότερες από τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές) και γίνονταν με τον ίδιο τρόπο όπως στην Ευρώπη και όπως κάνουν ακόμη σήμερα τα παιδιά και μερικοί καλλιτέχνες. Οι άνθρωποι πίεζαν τα χέρια τους πάνω στον βράχο και φυσούσαν (με το στόμα ή άλλο τρόπο) μια χρωστική ουσία ανάμεσα στα ανοιγμένα δάχτυλά τους, έτσι ώστε να μείνει τελικά το αποτύπωμα του περιγράμματος της παλάμης τους.

«Η ανακάλυψη είναι πραγματικά σημαντική, επειδή μας επιτρέπει να ξεφύγουμε από την ευρωκεντρική άποψη ότι η έκρηξη της δημιουργικότητας ήταν κάτι που αφορούσε μόνο την Ευρώπη και ότι δεν εμφανίστηκε σε άλλα μέρη του κόσμου παρά πολύ αργότερα», δήλωσε ο καθηγητής Κρις Σίνγκερ του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου.

Οι επιστήμονες θεωρούν πλέον πιθανό ότι αρκετές γνωστές τοποθεσίες στην Ασία περιέχουν εξίσου αρχαία έργα τέχνης, απλώς δεν έχουν ακόμη χρονολογηθεί με ακρίβεια. Πολλά, όμως, από αυτά τα έργα φαίνεται να έχουν υποστεί ανεπανόρθωτες ζημιές από τη βιομηχανική ρύπανση της ατμόσφαιρας και την εξορυκτική δραστηριότητα.

Συμβολή στην αρχαία Αθηναϊκή Τοπογραφία: ο Φαίδρος και ο Σωκράτης στον Ιλισό

Eυστάθιος Χιώτης,  Δρ. Μηχανικός Μεταλλείων-Μεταλλουργός, πρώην Δ/ντής ΙΓΜΕ.  

Περίληψη διάλεξης που θα γίνει στις 20/10/2014, ώρα 18.30, 
στην αίθουσα του «Συλλόγου των Αθηναίων», Κέκροπος 10
στην Πλάκα. 

Το  φυσικό σκηνικό του διαλόγου Φαίδρος του Πλάτωνα είναι ειδυλλιακό, περιγράφεται  με λεπτομέρειες και χάρη και  δίνει έναυσμα συζήτησης  του Σωκράτη και του Φαίδρου σε μυθολογικά θέματα. Ο Σωκράτης και ο Φαίδρος συναντιούνται κοντά στο Ολυμπιείο, βγαίνουν εκτός των τειχών από γειτονική πύλη και φθάνουν καταμεσήμερο και με ζέστη σε πανύψηλο πλατάνι κοντά σε πηγή, όπου εξελίσσεται ο διάλογος με θέμα τον έρωτα. Στην πορεία τους αναφέρονται στην αρπαγή της Ωρείθυιας από τον Βορέα κοντά στη διάβαση του Ιλισού προς το Ιερό της Άγρας και στο Ιερό των Νυμφών και του Αχελώου.  

Η αναγνώριση της τοπογραφίας του περιπάτου μέχρι την πλατάνα και των θέσεων που αναφέρονται προσέλκυσε πολλούς ερευνητές, οι απόψεις των οποίων προβάλλονται στο χάρτη. Κρίσιμοι παράγοντες αξιολόγησης, όπως η απόδοση του αρχαίου κειμένου, η πύλη εξόδου, ο δρόμος του περιπάτου, η κοίτη του Ιλισού κατά την κλασική αρχαιότητα και οι αρχαιολογικές απόψεις για τη θέση του Ιερού των Νυμφών και τη διάβαση του Ιλισού οδηγούν σε διαφορετικές εκδοχές για την τοπογραφία του φιλοσοφικού περιπάτου (Εικ. 1).

Η πρόταση του ομιλητή αξιολογεί πρόσθετα δεδομένα, χαρτογραφικά και γεωλογικά και έχει ως αφετηρία την ταυτοποίηση της πηγής, η ύπαρξη της οποίας τεκμηριώνεται από την αρχαιότητα μέχρι και τις αρχές του 20ου αι. σε χάρτη του 1920 (Εικ. 2). Στοιχεία του χάρτη αυτού μπορούν να αναγνωρισθούν σε φωτογραφίες του 1880 (Εικ. 3).  Ένα ακόμη σημαντικό θέμα που υπεισέρχεται είναι η εκτροπή του Ιλισού στην περιοχή της Καλλιρρόης κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, που είχε προταθεί ήδη το 1893 από το Σκιά. 

(click)

«Τρικ» του μυαλού oι επιθανάτιες εμπειρίες

HealthyLiving.gr, 31/10/2011

Οι επιθανάτιες εμπειρίες που αναφέρουν πολλοί άνθρωποι, όπως ότι αισθάνονται να βγαίνουν από το σώμα τους και να το κοιτούν από ψηλά, ότι μιλούν με πεθαμένους συγγενείς τους ή ότι βλέπουν έντονο φως στο βάθος ενός σκοτεινού τούνελ, προέρχονται από διαταραχές στην φυσιολογική λειτουργία του νου, σύμφωνα με μια βρετανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του Τμήματος Ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και του Συμβουλίου Ιατρικής Έρευνας του Κέμπριτζ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό “Trends in Cognitive Science”, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όλες αυτές οι διηγήσεις δεν είναι παρά ”τρικ” του μυαλού και όχι αυθεντικές περιηγήσεις στο υπερπέραν. ”Ο εγκέφαλός μας είναι πολύ ικανός στο να μας εξαπατά”, δήλωσε χαρακτηριστικά η ερευνήτρια δρ Καρολάιν Βατ.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, πολλές από τις συνήθειες επιθανάτιες αναφορές μπορούν να εξηγηθούν με βάση την προσπάθεια του νου να βγάλει νόημα από τις ασυνήθιστες αισθήσεις και αντιλήψεις που λαμβάνουν χώρα στη διάρκεια ενός τραυματικού συμβάντος. ”Πολλοί άνθρωποι που βιώνουν μια επιθανάτια εμπειρία, δεν βρίσκονται σε πραγματικό κίνδυνο να πεθάνουν, αλλά οι περισσότεροι νομίζουν πως είναι. Οι επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι όλες οι όψεις μιας επιθανάτιας εμπειρίας έχουν βιολογική βάση”, δήλωσε η Βατ.

Σε μία τυπική περίπτωση επιθανάτιας εμπειρίας, όσοι τη βιώνουν, έχουν την (εσφαλμένη) επίγνωση πως έχουν πεθάνει, κάτι όμως που συμβαίνει επίσης και σε μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, το ”σύνδρομο Κοτάρ”, στην οποία ένας άνθρωπος νιώθει σαν πτώμα που περπατάει, καθώς πιστεύει ότι είναι ήδη νεκρός.

Nευρο-φυσιολογική η εξήγηση

Συνηθισμένες είναι και οι αναφορές για εξωσωματικές εμπειρίες, στις οποίες συνήθως οι άνθρωποι νιώθουν να ”πλέουν” στον αέρα πάνω από τον εαυτό τους και τους άλλους μέσα σε ένα χώρο. Όμως, σύμφωνα με τους επιστήμονες, τέτοιες εντυπώσεις μπορούν επίσης να δημιουργηθούν στο νου τεχνητά μέσω διέγερσης μιας συγκεκριμένης περιοχής του εγκεφάλου, η οποία ρυθμίζει την αντίληψη και την επίγνωση.

Όσο για το περίφημο ”φως στην άκρη του σκοτεινού τούνελ”, το οποίο μερικοί έχουν συσχετίσει με την πρόγευση του επέκεινα και του παραδείσου, είναι κάτι που επίσης είναι δυνατό να προκληθεί τεχνητά στο εργαστήριο, ενώ κάτι ανάλογο βιώνουν καμία φορά και οι πιλότοι αεριωθουμένων, όταν υφίστανται μεγάλες επιταχύνσεις βαρύτητας (το φαινόμενο της ”υπερτασικής συγκοπής”). Αμερικανοί ερευνητές πιστεύουν ότι το ”τούνελ” προκαλείται από την ελλιπή τροφοδοσία αίματος και οξυγόνου στα μάτια.

Εξάλλου, τα δυνατά αισθήματα ευδαιμονίας και ευφορίας, επίσης κοινά στις επιθανάτιες εμπειρίες, είναι δυνατό να προκληθούν μέσω διαφόρων φαρμάκων. Μεταξύ άλλων, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η ορμόνη νοραδρεναλίνη, που απελευθερώνεται από τον εγκέφαλο, μπορεί να δημιουργήσει έντονα θετικά συναισθήματα, ψευδαισθήσεις και άλλες ψυχικές εμπειρίες παρόμοιες με αυτές των επιθανάτιων. Εν κατακλείδι, κατά τους επιστήμονες, ”η επιστημονική εμπειρία δείχνει ότι όλες οι όψεις μιας επιθανάτιας εμπειρίας έχουν νευρο-φυσιολογική ή ψυχολογική βάση”.

Ρομά, γκέι, γυναίκες

της Ξένιας Κουναλάκη, Καθημερινή, 2/10/2014

Πριν από λίγες ημέρες έγινε η παρουσίαση του βιβλίου «Η Χρυσή Αυγή μπροστά στη Δικαιοσύνη» του Δημήτρη Ψαρρά σε έκδοση του Ιδρύματος Rosa Luxemburg. Δεν κατάφερα να πάω, πήγε όμως μία φίλη μου και τη ρώτησα πώς ήταν. «Τι να σου πω; Ολο τα ίδια και τα ίδια. Οι ίδιοι άνθρωποι να αλληλοσυγχαίρονται, αναρωτιέμαι αν όλα αυτά έχουν κάποια απήχηση στην ευρύτερη κοινωνία...», μου απάντησε. 

Κι εγώ έχω προβληματιστεί πολλές φορές: ένας μικρός κύκλος ανθρώπων, που τείνει να γίνει σχεδόν γραφικός, αναμασά τις ευαισθησίες του την ώρα που γύρω μας γίνονται σημεία και τέρατα. Μπορεί η Χ.Α. να έχει αποδεκατιστεί και η ηγεσία της να έχει προφυλακιστεί, οι ιδέες της όμως είναι ελεύθερες κι ωραίες. Διαχέονται σε ευρύτερα τμήματα του πληθυσμού ως mainstream ρητορική και ίσως αυτή είναι η πιο καταστροφική επιρροή του φιλοναζιστικού κόμματος στην ελληνική κοινωνία: η αποδραματοποίηση και νομιμοποίηση του λόγου μίσους.

1. Μόλις χθες η κυβερνητική εκπρόσωπος, Σοφία Βούλτεψη, επέμενε να αντιδιαστέλλει τους Ρομά από τους ανθρώπους. Δίπλα στον καταυλισμό στο Νομισματοκοπείο «ζουν και άνθρωποι», είπε χαρακτηριστικά.

2. Σε ανακοίνωσή του στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, σε μια προσπάθεια αποδόμησης της θεωρίας του Βρετανού επιστήμονα Στίβεν Χόκινγκ, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Είναι απολύτως συμπαθής ιδιαιτέρως διότι ευρίσκεται εις μίαν δραματικήν κατάστασιν υγείας απεικονιζομένην εις δημοσιευθέντα φωτογραφικά στιγμιότυπα, απολύτως καθηλωμένος και επικοινωνών με ηλεκτρονικήν φωνήν, που επιφέρει την κατανόησιν διά την συμπλεγματικότητα και τραγικότητα των απόψεών του που αδίκως βεβαίως ενοχοποιούν ουσία τον Τρισάγιον Θεόν διά την δυσχερεστάτην θέσιν της υγείας του».

3. «Ανασκευάζοντας» την επίμαχη ανάρτησή του στο Twitter κατά του Λουξεμβούργιου πρωθυπουργού, ο βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος εξήγησε: «Ωραία, ας μην το έλεγα “πουσταριό”. θα έλεγα “η Ευρώπη των τοιούτων”. Εχει πολύ μεγάλη δύναμη αυτό το κλαμπ των ομοφυλοφίλων. Αυτό κυβερνά. Αυτό διοικεί. Εχει δεσποτάδες, έχει βουλευτές, έχει υπουργούς έχει νταβατζήδες και έχει πολλούς χαζοχαρούμενους που χειροκροτάνε».

4. Η Ελλη Στάη απαλείφθηκε πρόσφατα από τη λίστα των υποψηφίων για την παρουσίαση του δελτίου ειδήσεων του Μεγάλου καναλιού ως «ηλικιωμένη». Στη συνέχεια διαπίστωσα ότι έχει γεννηθεί ακριβώς την ίδια χρονιά με τον Γιάννη Πρετεντέρη. Ουδέποτε, όμως, έχω ακούσει να αποκαλεί κάποιος τον κ. Πρετεντέρη «ηλικιωμένο».

Μέσα σε λίγες μόνον ημέρες επίσημοι φορείς, όπως η κυβέρνηση, η Εκκλησία, η Βουλή, τα ΜΜΕ, προωθούν τον ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία, την ομοφοβία. Εχω παρατηρήσει ότι κατά σειρά τα θέματα που ενοχλούν περισσότερο τους αναγνώστες είναι οι Ρομά, οι γκέι, οι μετανάστες και τελευταίες οι γυναίκες. Πάνω από όλα όμως εξοργίζει η κριτική στην Εκκλησία.

Αυτό δεν είναι ένα δημοφιλές άρθρο.