Ένας ήρωας με την γκάιντα

(Στέφανος Κασιμάτης, Καθημερινή, 5/9/2010)

Οσοι έχουν δει την κινηματογραφική υπερπαραγωγή του 1962 «The Longest Day», για τη συμμαχική απόβαση στη Νορμανδία, ασφαλώς θυμούνται τη σκηνή, ακόμη και αν έχουν ξεχάσει όλα τα άλλα από την ταινία: Σκωτσέζοι στρατιώτες αποβιβάζονται στην παραλία Sword, υπό τον καταιγισμό γερμανικών πυρών, ενώ με βήμα αργό και σταθερό, όπως αρμόζει στην αξιοπρέπεια του ρόλου του, τους συνοδεύει ένας στρατιώτης που παίζει την γκάιντα. Το περιστατικό είναι πραγματικό και ο στρατιώτης με την γκάιντα ήταν υπαρκτό πρόσωπο. 

Λεγόταν Μπιλ Μίλιν και απεβίωσε στις 17 Αυγούστου, πλήρης ημερών στα 88 του. Τη μεθεπομένη του θανάτου του, δεν υπήρξε εθνικής κυκλοφορίας εφημερίδα στη Βρετανία η οποία να τυπώθηκε χωρίς μισή σελίδα αφιερωμένη στη μνήμη του Μίλιν. Ακόμη και το «The Economist», του οποίου η στήλη των νεκρολογιών είναι εναρμονισμένη με τη διεθνή οπτική του περιοδικού, αφιέρωσε τη σχετική σελίδα του, στο τελευταίο τεύχος του Αυγούστου, στον στρατιώτη που έπαιξε την γκάιντα στην απόβαση της Νορμανδίας.

Ο Μίλιν ήταν τότε 21 ετών. Την προηγουμένη της απόβασης, ο διοικητής της μονάδας του, ο ταξίαρχος λόρδος Λόβατ, με τον οποίο στο μεταξύ είχε πιάσει φιλίες, του είχε ζητήσει να συνοδεύσει με τους ήχους της γκάιντας την απόβαση στην παραλία. Ο Μίλιν γνώριζε ότι αυτό απαγορευόταν, βάσει διαταγής η οποία ίσχυε από την εποχή του Μεγάλου Πολέμου. Αλλά ο Λόβατ τον καθησύχασε με τα λόγια: «Μα αυτό είναι διαταγή του αγγλικού υπουργείου Πολέμου, ενώ εσύ κι εγώ είμαστε Σκωτσέζοι».

Μόλις πάτησε σταθερό έδαφος, ο Μίλιν άρχισε αμέσως να παίζει την γκάιντα (ο Λόβατ του είχε ορίσει μάλιστα playlist με τα αγαπημένα του...), βηματίζοντας ατάραχος πάνω κάτω κατά μήκος της παραλίας, σύμφωνα με τον παραδοσιακό τρόπο των Σκωτσέζων. Με τον ίδιο τρόπο, συνόδευσε τη μονάδα στις αιματηρές επιχειρήσεις για την κατάληψη δύο γεφυρών. Οταν μάλιστα ένας αξιωματικός τον διέταξε να τρέξει, εκείνος αρνήθηκε να υπακούσει: η γκάιντα περπατά, ποτέ δεν τρέχει. Δεν είχε συναίσθηση του κινδύνου που διέτρεχε και το μόνο που συγκράτησε στη μνήμη από τις ώρες που πέρασε στην ακτή ήταν η θέα των πληγωμένων στο έδαφος.

Ενιωθε βέβαιος -το αφηγείτο ο ίδιος στα χρόνια που ακολούθησαν- ότι δεν επρόκειτο να πεθάνει εκείνη την ημέρα, 6 Ιουνίου 1944, στη ακτή της Νορμανδίας, επειδή «όλοι αγαπούν τη μουσική». Το αν ο ήχος της γκάιντας νοείται ως μουσική ενδεχομένως να είναι συζητήσιμο, όμως ο Μίλιν είχε δίκιο στην εκτίμησή του, μολονότι την βάσισε σε λάθος λόγο. Στο τέλος της πιο μακριάς ημέρας του πολέμου, όπως έμαθε από τους Γερμανούς που είχαν αιχμαλωτισθεί, οι ελεύθεροι σκοπευτές τους τον είχαν διαρκώς στα σκόπευτρα των όπλων τους, αλλά τον λυπήθηκαν. Οχι επειδή τους άρεσε η μουσική του (σ.τ.σ.: στο Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γερμανοί έφριτταν στον ήχο της γκάιντας και γι’ αυτό είχαν βαφτίσει τους Σκωτσέζους «οι κυρίες από την κόλαση»...), αλλά επειδή τον θεώρησαν... παλαβό.

Τι σκέφτονται οι Κινέζοι για τη χώρα τους; (III)

(>>> συνέχεια)

Mipham Jamyang: Η Κίνα είναι ήδη παγκόσμια δύναμη!

Ο Mipham Jamyang, 38 ετών, είναι διευθυντής μιας Σχολής για μετακινούμενους εργαζόμενους και για μέλη εθνικών μειονοτήτων. Ονειρεύεται να αποκτήσει ένα μικρό διαμέρισμα και ένα αυτοκίνητο. Όσον αφορά τη δημοκρατία θεωρεί ότι η Κίνα πρέπει να ακολουθήσει το δικό της δρόμο:

Ερώτηση: Μερικοί φοβούνται την Κίνα, γιατί;

Mipham Jamyang: Αυτό σχετίζεται κάπως με την οικονομία. Κάποιοι φοβούνται ότι η Κίνα θα καταλάβει τις αγορές τους. Για παράδειγμα στην ένδυση: ένα πουκάμισο που παράγεται στην Ταϊλάνδη κοστίζει ίσως 10 γουάν, το ίδιο πουκάμισο κοστίζει 7 γουάν, όταν παράγεται στην Κίνα.

Ερώτηση: Είναι η Κίνα παγκόσμια δύναμη;

Mipham Jamyang: Κατά τη γνώμη μου η Κίνα είναι ήδη παγκόσμια δύναμη, όπως η Αμερική. Μερικοί πιστεύουν ότι η Αμερική είναι τόσο υπέροχη, αλλά στην πραγματικότητα πολλοί Αμερικάνοι δεν μπορούν να ζήσουν σωστά. Η πρόνοια στην Αμερική είναι χάλια. Αντίθετα, στην Κίνα η πρόνοια γίνεται όλο και καλύτερη, κρίνοντας από το μέγεθος της χώρας και το πλήθος των ανθρώπων της.

Ερώτηση: Τι είναι ο κομμουνισμός;

Mipham Jamyang: Γι’ αυτό δεν έχω ιδέα. Πιστεύω όμως ότι η ουσία είναι να έχουν οι άνθρωποι μια καλύτερη ζωή και να αισθάνονται ότι επικρατεί δικαιοσύνη. Αυτό είναι μια ιδανική κατάσταση. Εφόσον οι άνθρωποι ζουν καλύτερα, είναι αδιάφορο από ποιον «-ισμό» προέρχεται αυτό.

Ερώτηση: Σας αρέσει η κινέζικη ηγεσία;

Mipham Jamyang: Από την εποχή του σεισμού στο Σιχουάν (σημείωση: συνέβη το 2008, με περίπου 70.000 νεκρούς και 6 εκατομμύρια αστέγους) έχω την εντύπωση ότι είναι πράγματι καλή. Ενδιαφέρονται για τους ανθρώπους.

Ερώτηση: Πώς θα αλλάζατε τη ζωή σας;

Mipham Jamyang: Θα ήθελα πολύ ένα μικρό διαμέρισμα. Επίσης θα ήθελα ένα μικρό αυτοκίνητο, δεν χρειάζεται να είναι σπουδαίο, αρκεί να μπορώ να ταξιδεύω με αυτό.

Ερώτηση: Τι θα έπρεπε να αλλάξει στην Κίνα;

Mipham Jamyang: Η προστασία του περιβάλλοντος. Πρέπει να καταναλώνουμε λιγότερα και να παράγουμε λιγότερα σκουπίδια.

Ερώτηση: Ποια είναι η γνώμη σας για τη λογοκρισία στο internet;

Mipham Jamyang: Πιστεύω ότι το internet έπρεπε να είναι πιο ελεύθερο για να μαθαίνουν οι Κινέζοι περισσότερα από το εξωτερικό. Η κατάσταση στην Κίνα βελτιώνεται με το χρόνο, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που θα έπρεπε να αποσιωπηθεί.

Ερώτηση: Πότε θα γίνει η Κίνα δημοκρατική;

Mipham Jamyang: Η Κίνα είναι ήδη πολύ δημοκρατική και δεν πιστεύω ότι χρειάζεται απόλυτη Δημοκρατία. Θα έπρεπε να ακολουθήσει το δικός της δρόμο και να μην αντιγράφει από άλλους. Αν αντιγράψουμε τη Δημοκρατία από αλλού, θα διαλυθεί η χώρα μας.

Ερώτηση: Τι επιθυμείτε για τον εαυτό σας;

Mipham Jamyang: Επιθυμώ να εξελιχθεί καλά η Σχολή μου και να μου επιτρέψει η κυβέρνηση να επεκταθώ, δεδομένου ότι πρόκειται για μια οργάνωση κοινής ωφέλειας.

(συνεχίζεται >>>)

Δεν χρειάστηκε δημιουργός, λέει ο Χόκινγκ...

και χαλάει τις εισπράξεις των παπάδων!

Το Σύμπαν δεν είχε ανάγκη το «χέρι» του Θεού για να δημιουργηθεί και το Μπιγκ Μπανγκ υπήρξε αναπόφευκτο αποτέλεσμα των νόμων της φυσικής, υποστηρίζει στο νέο του βιβλίο ο Στίβεν Χόκινγκ. Σε αυτό ο πιο διακεκριμένος επιστήμονας της Βρετανίας αναθεωρεί παλαιότερες θέσεις του και λέει τώρα ότι η επιστήμη της κοσμολογίας και η θεολογία δεν είναι συμβατές.

Ο παραπληγικός επιστήμονας γράφει ότι η σύγχρονη φυσική δεν αφήνει καμία θέση για τον Θεό στη δημιουργία του Σύμπαντος, ακολουθώντας τα «βήματα» του δαρβινισμού που απάλλαξε τη σφαίρα της βιολογίας και της εξέλιξης από την ανάγκη κάποιου «Δημιουργού».

«Είχε ανάγκη το Σύμπαν από έναν Δημιουργό; Όχι» απαντά ο Χόκινγκ στο βιβλίο του με τίτλο «Το Μεγάλο Σχέδιο», αποσπάσματα του οποίου δημοσιεύθηκαν στους «Τimes» του Λονδίνου.

«Το χέρι του Θεού δεν ήταν απαραίτητο για να δημιουργηθεί το Σύμπαν, το οποίο σχηματίστηκε από μόνο του, με τη λογική των νόμων της φυσικής. Επειδή ακριβώς υπάρχει ο νόμος της βαρύτητας, το Σύμπαν μπορεί να δημιουργηθεί από μόνο του, εκ του μηδενός. Η αυθόρμητη δημιουργία είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχει κάτι και όχι τίποτε, ο λόγος για τον οποίο υπάρχει το Σύμπαν, για τον οποίο υπάρχουμε εμείς» συνεχίζει ο βρετανός αστροφυσικός, αποδομώντας έτσι τη θεωρία του Ισαάκ Νεύτωνα σύμφωνα με την οποία το Σύμπαν δεν μπορεί να δημιουργήθηκε χωρίς τη βοήθεια κάποιας ανώτερης δύναμης.

Ο Χόκινγκ επικαλείται ιδιαίτερα την ανακάλυψη το 1992 ενός πλανήτη σε τροχιά γύρω από ένα άστρο άλλο από τον Ηλιο.

«Αυτό καθιστά τη σύμπτωση των συνθηκών μας- ένας μόνο Ηλιος και μια τέλεια απόσταση ανάμεσα στη Γη και στον Ηλιο- πολύ λιγότερο αξιοσημείωτη, πολύ λιγότερο πειστική ως απόδειξη ότι η Γη σχεδιάστηκε προσεκτικά με τον συγκεκριμένο στόχο να ικανοποιεί εμάς τους ανθρώπους» γράφει.

Οχι μόνο άλλοι πλανήτες, αλλά και άλλα Σύμπαντα είναι πιθανό να υπάρχουν, υποστηρίζει ο Χόκινγκ. «Αν πρόθεση του Θεού ήταν να δημιουργήσει την ανθρωπότητα, τότε αυτοί οι μακρινοί κόσμοι θα ήταν περιττοί» προσθέτει.

Είναι σαφές ότι έχει αλλάξει γνώμη. «Αν ανακαλύψουμε μια ολοκληρωμένη θεωρία, θα είναι ο απόλυτος θρίαμβος της ανθρώπινης λογικής- γιατί τότε θα γνωρίσουμε τον νου του Θεού» έγραφε το 1988 στο έργο του «Μια σύντομη ιστορία του χρόνου».

(πλήρες κείμενο >>>, βλέπε επίσης >>>)

Καλόμαθε από τις υποτακτικές κυβερνήσεις...

και θέτει όρους!

(από το blog "Αντίφωνο" μέσω της Μαρίνας Ροδιάς)

Ιερό βέτο

Ενα απρόβλεπτο πρόβλημα πρέπει να επιλύσει η κυβέρνηση, πριν ανεβεί ο Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη για τα εγκαίνια της ΔΕΘ. Πρόβλημα με ράσα. Λέγεται ότι ο μητροπολίτης Ανθιμος διεμήνυσε ότι δεν δέχεται να κηρύξει την έναρξη της Έκθεσης ο… πρόεδρός της Γιάννης Κωνσταντίνου – στον οποίο έχει καταλογίσει χαμηλή εθνική ευαισθησία. Και αν συμβεί, ο ίδιος δεν προτίθεται να τελέσει την παραδοσιακή δοξολογία των εγκαινίων.

«Διεμήνυσε» λοιπόν ο Άνθιμος ότι «δεν δέχεται» (ο Άνθιμος πάλι) να κηρύξει την έναρξη της ΔΕΘ ο καθ’ ύλην αρμόδιος γι’ αυτό, ο πρόεδρός της. Γιατί (ο Άνθιμος) έχει μέτρο και μετράει την εθνική ευαισθησία των δημόσιων λειτουργών και με το μέτρο αυτό τους αξιολογεί. Και θεωρεί (ο Άνθιμος) ότι αυτή η αξιολόγηση θα έπρεπε να ενδιαφέρει κι άλλους εκτός από τον ίδιο.

Και το διαβάζουν αυτό στην κυβέρνηση και παίρνουν και το μήνυμα που τους διαμηνύει (ο Άνθιμος) και δεν βρίσκεται ένας να τον βάλει στη θέση του. Και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν έχει μια λέξη για να προστατεύσει στοιχειωδώς την όποια σοβαρότητα και αξιοπρέπεια του πολιτικού κόσμου.

Και τους απειλεί (ο Άνθιμος) με τεντωμένο το δάχτυλο σε ρόλο τιμητή, ότι δε θα τελέσει δοξολογία. Και δε βρίσκεται κανείς να του πει ότι ούτως ή άλλως η δοξολογία σε εγκαίνια έκθεσης είναι ανέκδοτο, άρα δε χάλασε κι ο κόσμος να ξεκινήσει η έκθεση χωρίς την ευλογία του εξέχοντος αυτού παράγοντα της πόλης. Καιρός είναι να κάνουμε ένα βηματάκι μακρύτερα από τους νοσταλγούς της θεοκρατίας.

Και τόσοι και τόσοι λαλίστατοι κατά τα λοιπά δε βρίσκουν μια φράση για να βάλουν στη θέση του αυτόν τον εκπρόσωπο του παραληρηματικού ρασοφόρου ιμπεριαλισμού.

Είμαστε με τα καλά μας;

Αφού δεν βρίσκεται ένας υπουργός να του "κόψει" το δάκτυλο και να τον στείλει στα αχρείαστα της ιστορίας και της κοινωνίας, θα συνεχίσει ο συγκεκριμένος να απειλεί και να ζητάει ανταλλάγματα. Σιγά μην τον καίνε οι απόψεις του προέδρου της ΔΕΘ, εκείνα τα οικόπεδα θέλει να ξεκολλήσει για να φτιάξει το κερδοσκοπικό του φιλανθρωπικό ίδρυμα!

Μαθήματα «Ιστορίας της Επιστήμης» και «Ηθικής»

Ο Σύνδεσμος Γερμανικών Πανεπιστημίων (DHV) που εκπροσωπεί τους εκπαιδευτικούς πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στη Γερμανία και έχει στις γραμμές του περί τα 24.000 μέλη, εκφράζεται υπέρ της εισαγωγής των μαθημάτων «Ιστορίας της Επιστήμης» και «Ηθικής» σε όλα τα τμήματα των γερμανικών πανεπιστημίων και ζητάει να τεθούν αυτά τα μαθήματα  ως υποχρεωτικά σε όλα τα προγράμματα σπουδών.

Η «Ιστορία της Επιστήμης» υπηρετεί την αυτογνωσία της επιστήμης και των επιμέρους αντικειμένων της και ανταποκρίνεται στην πολιτισμική εντολή της κοινωνίας προς τα πανεπιστήμια, δήλωσε ο πρόεδρος του DHV, καθηγ. Δρ. Bernhard Kempen. Όποιος σπουδάζει πρέπει αποκτήσει θεμελιωμένες γνώσεις για τη δημιουργία και την εξέλιξη του επιστημονικού αντικειμένου του. Η απουσία του μαθήματος της «Ιστορίας της Επιστήμης» από αρκετά πανεπιστήμια αποτελεί αστοχία της εκπαιδευτικής οργάνωσης.

Από το 1996 έπεσαν στη Γερμανία 17 έδρες «Ιστορίας της Επιστήμης» θύμα μέτρων εξοικονόμησης, ανάμεσά τους και οι λαμπρές ιστορικές έδρες στα πανεπιστήμια Göttingen και München. Έτσι, «οι απόφοιτοι των γερμανικών πανεπιστημίων υποβιβάζονται από υπεύθυνους επιστήμονες με αυτοπεποίθηση για την αποστολή τους, σε εντολοδόχους υπαλλήλους με κάποια εξειδίκευση», τονίζει ο κ. Kempen.

Ειδικά στις παγκοσμιοποιημένες κοινωνίες της γνώσης και της επιστήμης απουσιάζει ο σαφής προσανατολισμός. «Η τρέχουσα οικονομική κρίση δείχνει ότι σε πολλούς από τους υπεύθυνους απουσιάζει η ηθική πυξίδα των ενεργειών τους», λέει ο καθηγητής Kempen. Είναι απαραίτητο να θεμελιωθεί η επιστημονική υπευθυνότητα των επιστημόνων, κάτι που μπορεί να υποστηριχτεί σημαντικά με την εισαγωγή ενός υποχρεωτικού μαθήματος «Ηθικής» στα πανεπιστήμια.

«Όποιος δεν θέλει οι απόφοιτοι να είναι στεγνοί τεχνοκράτες, πρέπει να διαμορφώσει ήδη το πλαίσιο των σπουδών κατάλληλα και να προσφέρει τα αντίστοιχα διαμορφωμένα μαθήματα» - εννοείται, διεκδικώντας ταυτόχρονα ως ως πανεπιστήμιο τη σχετική αρμοδιότητα από εξω-επιστημονικούς φορείς που οικειοποιούνται ιδιοτελώς τα θέματα της Ηθικής.