Ο βασιλιάς Ήλιος

Θαυμαστά πράγματα συμβαίνουν στο καθ' ημάς βασίλειο της πράσινης και αειφόρου ανάπτυξης. Μιαν ακόμα επιτροπή ιδρύει ο πρωθυπουργός της χώρας - και τι επιτροπή! «Επιτροπή για τον Εκσυγχρονισμό της Λειτουργίας της Κυβέρνησης»!

Τι σημαίνει τώρα αυτό, ίσως να μας το εξηγήσει ο κ. Χάρης Παμπούκης, όστις άλλωστε θα προΐσταται της εν λόγω επιτροπής για τον εκσυγχρονισμό και τα λοιπά, ήτις μάλιστα με τη σειρά της θα επικουρείται από πολλούς διεθνείς εμπειρογνώμονες (κοινώς «σοφούς»)!

Ανάμεσά τους, για να αναπτερωθούν οι ελπίδες σας, συγκαταλέγονται οι κ.κ. Kevin Featherstone καθηγητής, Richard Parker λέκτωρ, Roger Wilkins, Γ. Γρ. της Γενικής Εισαγγελίας Αυστραλίας, Leif Pagrosky, πρώην υπουργός και Jeoff Mulgan τέως επικεφαλής σε κάτι στο Γραφείο Πρωθυπουργού της Μεγ. Βρετανίας. 

Θαυμαστή σύνθεση, αν και θα μπορούσε να θεωρηθεί κάπως ανησυχητική η απουσία του κ. Καλατράβα και του κ. Γιάτσεκ Γκμοχ.

Πλην, όμως, σε τέτοιους χαλεπούς και δύστηνους καιρούς μια κάποια νότα αισιοδοξίας ου μην και ευθυμίας είναι απαραίτητη. Και γι' αυτό το τελευταίο (την ευθυμία) φαίνεται να φροντίζει ιδιαίτερα ο κ. Γ. Παπανδρέου με ορισμένες επιλογές του.

Οπως κάθε καλός ηγεμών...

(«ναυτίλος», Ελευθεροτυπία, 4/2/2010)

Μάλλον ξέχασε επίσης τον Ασεμπίγιο ο Γιωργάκης που θα έφτιαχνε την Αθήνα... Τον κάλεσε 3-4 μέρες μετά την εκλογική νίκη και είδαν από ψηλά την πόλη... Να την έφτιαξε άραγε, ποιος ξέρει;

Ανοικτό θέμα τα Θρησκευτικά στα σχολεία

Ανοιχτό αφήνει το ενδεχόμενο ακόμη και για άρση της υποχρεωτικότητας του μαθήματος των Θρησκευτικών στα σχολεία η υπουργός Αννα Διαμαντοπούλου, καθώς, κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στην Κύπρο, ερωτηθείσα σχετικά δήλωσε: «Δεν έχουμε μπει ακόμη στο θέμα αυτό και υπάρχουν πολλές συζητήσεις που αφορούν τη δυνατότητα επιλογής για τα παιδιά τα οποία δεν θέλουν μάθημα με ομολογιακά και κατηχητικά χαρακτηριστικά, κυρίως για παιδιά από άλλα δόγματα». Και συμπλήρωσε: «Την τελική θέση μας θα τη διατυπώσω όταν θα έχουμε προχωρήσει ως προς τα αναλυτικά προγράμματα και τις μεθόδους διδασκαλίας, αλλά και λαμβάνοντας υπόψη τα πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά που έχει σήμερα η σύνθεση του ελληνικού σχολείου».

Η θέση της υπουργού δείχνει να υπάρχει διάσταση από την άποψη των προκατόχων της, που δεν συζητούσαν την άρση της υποχρεωτικής διδασκαλίας των Θρησκευτικών στα σχολεία. Ενδεικτική η διαφορά απόψεων μεταξύ Συνηγόρου του Πολίτη κ. Γ. Καμίνη και του πρώην υπ. Παιδείας κ. Ευ. Στυλιανίδη, τον Νοέμβριο του 2008. Τότε, μετά καταγγελίες γονιών πως διευθυντές σχολείων ζήτησαν από γονείς να δηλώσουν το λόγο για τον οποίο ήθελαν την απαλλαγή του μαθητή από τα Θρησκευτικά, ο Συνήγορος παρενέβη τονίζοντας ότι (με βάση απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) μία απλή δήλωση του γονιού αρκεί για όλους τους μαθητές –και όχι μόνο τους αλλόθρησκους ή ετερόδοξους– ώστε να απαλλαγούν από το μάθημα. Η παρέμβαση Καμίνη είχε προκαλέσει την αντίδραση του κ. Στυλιανίδη, ο οποίος έστειλε επιστολή στον κ. Καμίνη, στην οποία ανέφερε ότι «υπερέβη τα όρια της θεσμικής του αρμοδιότητας». Τότε το ΥΠΕΠΘ είχε πει ότι το μάθημα των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό για όλους τους ορθόδοξους μαθητές.

Ο Στυλιανίδης διέπρεψε στο Υπ. Παιδείας και μετά ανέλαβε το Υπ. Συγκοινωνιών & Επικοινωνιών, στο οποίο διέπρεψε επίσης ως αποτυχών. Σημειώνω ότι σε κάποια προεκλογικά αγιογραφικά φυλλάδια αναφέρεται ότι ο Στυλιανίδης "έδωσε στον τομέα των επικοινωνιών προτεραιότητα στις νέες τεχνολογίες". Φανταστείτε να έδινε προτεραιότητα στις παλιές τεχνολογίες.. Αλλά και για τη Διαμαντοπούλου δεν έχω καμιά ψευδαίσθηση, ψαρεύει στα θολά νερά και ψηφοθηρεί!

Agora - Υπατία

(Lifo, του ΘΟΔΩΡΗ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ, 28.1.2010)

Ο αγώνας της αστρονόμου Υπατίας στην Αλεξάνδρεια του 4ου μ.Χ. αιώνα είναι ουσιαστικά η πάλη της γνώσης ενάντια στον θρησκευτικό σκοταδισμό.

Ο Αλεχάντρο Αμενάμπαρ συνεχίζει το θέμα της αυτοδιαχείρισης του ατόμου και του δικαιώματος στην ελεύθερη βούληση που ξεκίνησε με το Η θάλασσα μέσα μου, αλλά με μεγαλύτερο προϋπολογισμό, φόντο εποχής και μια γυναίκα στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Και τι γυναίκα: τη Ρέιτσελ Βάις ως Υπατία στην μπερδεμένη Αλεξάνδρεια του 4^ου αιώνα, τότε που η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία παρέπαιε, οι Εβραίοι παραγόντιζαν με ανάμεικτα αποτελέσματα και η χριστιανική μειοψηφία αναδυόταν από τα κατώτερα στρώματα με όπλο την υπόσχεση για λιγότερη καταπίεση και τέλος στη φτώχια.

Η Υπατία, αριστοκρατική και όμορφη, αιχμάλωτη στο κυνήγι και τη διάσωση της γνώσης και το πάθος της για την αστρονομία, δεν αντιλήφθηκε πως ο παλιός κόσμος γκρεμιζόταν, η έξυπνη και χειραφετημένη ανύπαντρη γυναίκα δεν είχε θέση και υπόσταση στα ανερχόμενα θρησκευτικά ήθη και πως αναγκαστικά θα θεωρείτο παγανίστρια, άρα αιρετική, άρα υποψήφια για θάνατο - κάτι που τελικά έγινε, όχι με λιθοβολισμό, αλλά με πολύ χειρότερο τρόπο, που ο Αμενάμπαρ επιλέγει να μη δείξει.

Θύμα του δογματισμού, η Υπατία δεν θέλησε να παρέμβει στην ανεξάρτητη φύση της και να υποκύψει σε κάτι που υποτιμούσε τις αξίες της. Ο δηλωμένα άθεος Αμενάμπαρ δεν στέκεται στην προφανή στηλίτευση της πρωτοχριστιανικής προπαγάνδας ως παράδειγμα της βίας εξ ονόματος του Θεού, αλλά πλέκει ένα παράξενο ερωτικό τρίγωνο ανάμεσα στην Υπατία, τον μαθητή της Ορέστη και τον δούλο της, που δεν μπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό του εκχριστιανισμού, ούτε όμως και στον ανομολόγητο θαυμασμό του για την ιδιοκτήτρια και, στα εφηβικά του μάτια, απόλυτη Θεά.

Ο Ισπανός σκηνοθέτης τα καταφέρνει μια χαρά σε παραγωγή μεγάλης κλίμακας, γυρίζοντας με πονηρό τρόπο μια υπερπαραγωγή που σωματικά παραπέμπει στα βιβλικά έπη της δεκαετίας του '50 αλλά πνευματικά δεν κρύβει μια αιρετική πρόθεση και lo-fi προσέγγιση. Οι προφορές, όπως συνηθίζεται σε τέτοιου είδους ταινίες, είναι άλλα αντί άλλων, εκτός από την οξφορδιανή της Βάις, που ταιριάζει γάντι στη σνομπ στάση της και τη μακρινή, ονειροπόλα ματιά της, έξω από τα κοινά πάθη του κόσμου τούτου. Με την εξαιρετική της προσωπικότητα ισορροπεί μια από τις βασικές αδυναμίες της Αγοράς, το μονοδιάστατο σκετσάρισμα πολλών από τους περιφερειακούς χαρακτήρες.

Από την παράγκα του σοσιαλισμού...

στη χριστιανική ηθική!

Πήρα το ακόλουθο μήνυμα:

Σχετικά με την ανάρτησή σας: http://sfrang.blogspot.com/2010/02/blog-post_02.html

Σας ενημερώνω ότι καμία σχέση δεν έχω με το συγκεκριμένο πρόσωπο. Πρόκειται για απλή συνωνυμία.

Επιφυλάσσομαι για τα δέοντα. 

Τηλέμαχος Γ. Χυτήρης

Ανακαλώ το σχόλιό μου ως προς τη μεταπήδηση του γνωστού Τηλέμαχου Χυτήρη από τη σοσιαλιστική παράγκα στη χριστιανική ηθική. Σίγουρα πρόκειται για συνωνυμία ή ψευδωνυμία! Η άποψή μου για το ρόλο του συγκεκριμένου πολιτικού στις εποχές που ανέφερα, δεν αλλάζει βέβαια, αλλά αυτό είναι εκτός τρέχουσας επικαιρότητας. 

Αποκαθήλωση θρησκευτικών ειδωλίων

(BHMA, 31/1/2010)

Ανοίγει και στην Ελλάδα, μετά την Ιταλία και την Ισπανία, ησυζήτηση για την κατάργηση της τοποθέτησης θρησκευτικών συμβόλων στους δημόσιους χώρους. Η αφορμή δόθηκε από δήλωση του Πρωθυπουργού ότι πρόκειται για «ένα θέμα ισορροπίας μεταξύ του σεβασμού στις παραδόσεις και του σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι ένα δύσκολο θέμα, αλλά εμείς είμαστε εδώ για να το λύσουμε».

Η τοποθέτηση αυτή του κ. Παπανδρέου πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Στρασβούργο, όπου και μίλησε στην Ολομέλεια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Και προκλήθηκε όταν Πολωνός βουλευτής ρώτησε για τη θέση της Ελλάδος στο ζήτημα της αποκαθήλωσης των συμβόλων.

Αυτή όμως δεν ήταν η πρώτη φορά που ετέθη το ζήτημα. Μια σειρά αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου διαπιστώνουν παραβιάσεις της θρησκευτικής ελευθερίας στη χώρα μας. Θα ζήσουμε λοιπόν μια νέα «εικονομαχία»;