23 August 2015

Το στρατηγικό πλαίσιο των εκλογών

του Ευ.Βενιζέλου, iefimerida.gr, 23/8/2015

Η κυβέρνηση Τσίπρα / Καμμένου υπέβαλε την παραίτησή της επτά μήνες μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και την τερατογένεση της κυβερνητικής συνεργασίας με την εθνικολαϊκιστική ακροδεξιά και ενάμιση μόλις μήνα μετά το θριαμβευτικό, αλλά εκ γενετής αντιφατικό και διαψευσμένο 61,4 % του «όχι» στο δημοψήφισμα.

Η παραίτηση της κυβέρνησης δεν είναι κάποια ευφυής πολιτική πρωτοβουλία.  Οφείλεται θεσμικά στο γεγονός ότι η κυβέρνηση απώλεσε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία μετά την διαφοροποίηση μεγάλου αριθμού βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ από την κεντρική, τελική επιλογή της συνομολόγησης και ψήφισης του «μνημονίου Τσίπρα». Μνημονίου με σκληρούς όρους που κατέστησε αναγκαίο ο τρόπος με τον οποίο κινήθηκε η κυβέρνηση τους μήνες αυτούς βλάπτοντας βαθειά το εθνικό συμφέρον. Η αλυσίδα τραγικά εσφαλμένων εκτιμήσεων και κακών επιλογών προσώπων, η εμμονή σε αυταπάτες και δημαγωγίες.

Η κυβέρνηση θα μπορούσε να παραμείνει στην εξουσία μόνο ως κυβέρνηση μειοψηφίας / ανοχής βασισμένη στις ψήφους της αντιπολίτευσης, άρα ουσιαστικά ως κυβέρνηση ευρύτερης συνεργασίας με τις δυνάμεις του δημοκρατικού  ευρωπαϊκού τόξου. Με την κυρία ευθύνη να ανήκει στον «τρώσαντα» που πρέπει και να θεραπεύσει την ζημία που προκάλεσε.  Όμως αυτό θα ήταν και ετεροβαρές σε βάρος της αντιπολίτευσης και αναποτελεσματικό τώρα που χρειάζεται κυβέρνηση πολιτικά και επιχειρησιακά ισχυρή με πίστη σε αυτό που κάνει. Το τέχνασμα μιας κυβέρνησης «εναλλασσόμενης πλειοψηφίας», μιας με την αντιπολίτευση για τα μεγάλα και δύσκολα και μιας με τους διαφωνούντες για τα μικρά, «αριστερά» και ανώδυνα, δεν άντεξε μπροστά στο βάρος του μνημονίου Τσίπρα και στο μέγεθος της ανατροπής.

Η ομάδα Τσίπρα επιχειρεί όμως με την παραίτηση και τις γρήγορες εκλογές μια δεύτερη πολιτική απάτη, σχεδόν εφάμιλλη αυτής της αντιμνημονιακής εξαπάτησης των προηγούμενων πέντε ετών και κυρίως του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης» και του δημοψηφίσματος που ήταν η κορύφωση του τυχοδιωκτισμού και ταυτοχρόνως το τέλος των εύκολων ψεμάτων, με τεράστιο κόστος για την Πατρίδα και τους πολίτες.

Προσπαθεί να προσδιορίσει το πεδίο της νέας αντιπαράθεσης μεταξύ του νέου δήθεν προσγειωμένου, μνημονιακού πλέον, ΣΥΡΙΖΑ ως εκφραστή της μονής υπεύθυνης πολιτικής και της ανεύθυνης και επικίνδυνης πολιτικής πρότασης των διαφωνούντων που έχουν πλέον ως κορμό την Λαϊκή Ενότητα υπό τον Π. Λαφαζάνη.

Ο μνημονιακός Τσίπρας εμφανίζεται ως αυτός που το πάλεψε, αλλά συμβιβάστηκε για να αποφευχθεί η καταστροφή - τον κίνδυνο της οποίας προκάλεσε ο ίδιος- και έφερε το δικό του μνημόνιο, επειδή δεν μπόρεσε να εφαρμόσει την πολιτική που επιδίωξε και στην οποία εξακολουθεί να πιστεύει, αλλά ας όψεται η δύσκολη πραγματικότητα στην οποία προσέκρουσε.

Απευθύνεται στους μέχρι πρότινος συντρόφους και συνεργάτες του και ήδη  ορκισμένους αντιπάλους του, υιοθετώντας αναδρομικά τα επιχειρήματά μας του 2010, του 2011, του 2012. Ξεχνά ότι αν δεν είχαν μεσολαβήσει οι εκλογές που ο ίδιος επέβαλε τον Ιανουάριο, οι τραγικοί χειρισμοί των τελευταίων μηνών και το ιστορικό έγκλημα του δημοψηφίσματος - που εξαπάτησε το εκλογικό σώμα και οδήγησε στα capital controls, στην άμεση απειλή του Grexit και σε νέο μνημόνιο με σκληρότατους όρους -  τώρα δεν θα λέγαμε αυτά που αντιστοιχούσαν στα δεδομένα του 2010 - 2013, αλλά αυτά που αντιστοιχούσαν στα δεδομένα του Δεκεμβρίου του 2014. Ο καθένας μπορεί να κρίνει σε ποια κατάσταση βρισκόταν η χώρα πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου και σε ποια βρίσκεται επτά μήνες αργότερα.

Η ενιαία ομάδα Τσίπρα / Καμμένου / Λαφαζάνη / Κωνσταντοπούλου / Βαρουφάκη κοκ πήγε τη χώρα τρία τουλάχιστον χρόνια πίσω. Την ξαναγύρισε στο πρωτογενές έλλειμμα και την ύφεση. Την επιβάρυνε με το κλείσιμο των τραπεζών, την διόγκωση του χρέους, την εκτίναξη των δανειακών αναγκών. Αφού προκάλεσαν αυτή την τεράστια βλάβη, μαλώνουν μεταξύ τους. Με τους μεν να υπαινίσσονται ότι κάνουν κάτι που δεν το πιστεύουν για να αποφύγουν την καταστροφή με την οποία φλέρταραν και τους δε να δηλώνουν ευθαρσώς ότι η λύση περνάει μέσα από την δραχμή, την έξοδο από το ευρώ και - γιατί όχι - την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τώρα ο κ. Τσίπρας ζητάει νέα εντολή για να εφαρμόσει το μνημόνιο στο οποίο οδήγησαν οι επιλογές του, οι λάθος εκτιμήσεις του, τα ψέματά του! Θέλει δε αυτό να το κάνει μόνος με αυτοδύναμη κυβέρνηση (!) ή το πολύ ξανά με τον κ. Καμμένο.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση δεν έχει νόημα να λένε διάφοροι αναλυτές ότι ο κ. Τσίπρας κακώς παραιτήθηκε από Πρωθυπουργός γιατί όφειλε να  «κυβερνήσει». Το να «κυβερνά» ο κ. Τσίπρας κοστίζει πολύ ακριβά στη χώρα. Συνεπώς, πολύ καλά έκανε και παραιτήθηκε γιατί προκάλεσε τεράστια ζημιά και η παραμονή του στην εξουσία δεν προδικάζει τίποτα καλό. Η πολιτική και οικονομική αβεβαιότητα θα ανακυκλώνεται λόγω της αμφιθυμίας και των αντιφάσεών του και το Grexit θα καραδοκεί.

Η χώρα χρειάζεται συγκροτημένη, καθαρή, στρατηγική. Ολοκληρωμένο σχέδιο εξόδου από την κρίση που υπερβαίνει το τρίτο μνημόνιο και επαναφέρει την Ελλάδα στο ευρωπαϊκό και διεθνές γίγνεσθαι. Η πατρίδα μας χρειάζεται νέο παραγωγικό μοντέλο. Κινητοποίηση όλων των δημιουργικών δυνάμεων της κοινωνίας. Πολιτική σταθερότητα, συναίνεση και συστράτευση. Αποκατάσταση της αλήθειας. Ειλικρινείς εξηγήσεις προς το λαό που άκουσε και ψήφισε ψέματα και τώρα υφίσταται τις επιπτώσεις.

Συνεπώς η κυβέρνηση ορθότατα παραιτήθηκε γιατί δεν διαθέτει πλέον πλειοψηφία, στερείται νομιμοποίησης και έβλαψε τον τόπο και τον τρόπο σκέψης των Ελλήνων και των Ελληνίδων. Έβρισε, συκοφάντησε, συσκότισε, αδίκησε. Τα έκανε παντού μαντάρα. Όχι μόνο στην οικονομία. Στην παιδεία, την δημόσια διοίκηση, την δικαιοσύνη, το μεταναστευτικό, την εξωτερική πολιτική, την άμυνα, τους θεσμούς. Η χώρα πέρασε ξυστά από τον κίνδυνο κατάλυσης των δημοκρατικών θεσμών. Ο εξευτελισμός των κοινοβουλευτικών θεσμών παίρνει πλέον τη μορφή παρακμιακής σύγκρουσης μεταξύ τέως συντρόφων έτοιμων να στήσουν δίκες της Μόσχας ο ένας εναντίον του άλλου. Επιπλέον έχουν το θράσος να εμφανίζονται ως ενσάρκωση των θεσμών. Όπου κυβέρνηση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και Βουλή οι διαφωνούντες. Μια μεταμοντέρνα διάκριση των εξουσιών!

Το εθνικό συμφέρον απαιτούσε να μη χαθεί και πάλι πολύτιμος χρόνος, αλλά να σχηματισθεί από την παρούσα Βουλή κυβέρνηση εθνικής ενότητας με τη συμμετοχή όλων των δημοκρατικών ευρωπαϊκών δυνάμεων, φυσικά και του ανανήψαντος ΣΥΡΙΖΑ που έχει το μεγαλύτερο αριθμό εδρών. Με πρωθυπουργό κοινής αποδοχής και με την επιστράτευση μιας ικανής εθνικής ομάδας σχεδιασμού και εφαρμογής της  μόνης -  όπως αποδείχθηκε -  εθνικής στρατηγικής.

Ο κ. Τσίπρας με τη στάση του δεν άφησε κανένα  περιθώριο. Επέβαλε τις πρόωρες εκλογές με την τυχοδιωκτική επιδίωξη να διατηρήσει την πρώτη θέση και να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων με προγραμματική εντολή τελείως αντίθετη από αυτή που απέσπασε πριν μόλις επτά μήνες και από αυτή που με προτροπή του δόθηκε στο δημοψήφισμα πριν μόλις σαρανταπέντε ημέρες. Εκπληκτικές πιρουέτες.

Οι εκλογές θα οδηγήσουν όμως ή σε αδιέξοδο ή στη μόνη λύση που υπηρετεί το εθνικό συμφέρον ενόψει των συνθηκών. Αυτή που προτείνουμε σταθερά ως ΠΑΣΟΚ από το 2012 και επαναλάβαμε προεκλογικά το 2015. Κυβέρνηση συνεργασίας όλων των δημοκρατικών δυνάμεων ευρωπαϊκού προσανατολισμού. Κάποιοι ίσως έχουν ξεχάσει ότι τόσο το 2012, όσο και το 2015, η πρότασή μας αφορούσε ευρύτατο σχήμα με τη συμμετοχή και του ΣΥΡΙΖΑ εφόσον αυτοτοποθετείται μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Αυτός όμως δεν ήθελε επαφή με τις δυνάμεις του «μνημονιακού δωσιλογισμού», τις σταθερές όπως το ΠΑΣΟΚ, τις ανανήψασες όπως η ΝΔ και τις παλινδρομήσασες όπως η τότε ΔΗΜΑΡ.

Ο κ. Τσίπρας θέλει αλαζονικά αλλά ανεπιγνώστως εκλογές για να επιβεβαιώσει  την δήθεν ηγεμονία του ως ιδεολογικά και προγραμματικά κενός. Ως διαθέσιμος πρωθυπουργός παντός καιρού. Λέγοντας σε άλλους ότι προσγειώθηκε στον ακραίο ρεαλισμό και σε άλλους ότι έχει απλώς το ριζοσπαστικό του όπλο παρά πόδα. Έχασε προσωρινά το «οχυρό της κυβέρνησης», άφησε για λίγο το όπλο του, αλλά δεν το παρέδωσε, όπως κάποιοι στη Βάρκιζα. Ζητάει ξανά ψήφο από άλλους ως νεομνημονιακός και από άλλους ως κρυπτοαντιμνημονιακός. Αρκεί να βρεθεί ξανά ανεξέλεγκτος στην κυβέρνηση. Μόνος ή με δουλικούς συμμάχους. Με τη λογική αυτή τίποτα δεν τον εμποδίζει να προκαλέσει όχι μονές αλλά διπλές εκλογές. Για να είμαι ακριβής, μόνο ο ίδιος ο λαός μπορεί να θέσει φραγμό σε τέτοιους τυχοδιωκτισμούς.

Η εκλογική πρόταση της ομάδας Τσίπρα είναι προγραμματικά ανερμάτιστη, εθνικά βλαπτική, δημοκρατικά προκλητική, αξιακά ανήθικη. Αυτή η δήθεν προγραμματική πρόταση (το περιεχόμενο της οποίας είναι το τρίτο μνημόνιο ως επιτομή της και κατά κράτος ήττας των απόψεων και των επαγγελιών  του ΣΥΡΙΖΑ και της ομάδας Τσίπρα) πρέπει να εισπράξει τον εκλογικό καταλογισμό των ψεμάτων, του κυνισμού, των ανακολουθιών, των λαθών, του τυχοδιωκτισμού και τελικά της βλάβης που προκάλεσε. Έχει ευθύνη κομματική και προσωπική, τεράστια και συγκεκριμένη.

Ολοκληρωμένη εναλλακτική κυβερνητική λύση υπάρχει, αλλά δεν προσφέρεται ευθέως στις εκλογές. Η θέση της ΝΔ ότι επιδιώκει να εκφράσει το σύνολο του «ναι» στο δημοψήφισμα υποτιμά το εύρος και τα πολιτικά και αξιακά προτάγματα των δυνάμεων του «ναι». Η εναλλακτική λύση πρέπει συνεπώς να επιβληθεί από το λαό δια των εκλογών. Και αυτή είναι η ευρύτατη κυβερνητική συνεργασία με τη συμμετοχή όλων των δημοκρατικών ευρωπαϊκών δυνάμεων. Με τη συμμετοχή βεβαίως των δυο μεγαλύτερων  κομμάτων, χωρίς αποκλεισμούς. Χωρίς κάποιους σε εύκολους αντιπολιτευτικούς και κάποιους σε δύσκολους κυβερνητικούς ρόλους, όπως τα προηγούμενα χρόνια. Ο αυτοαποκλεισμός και η αλαζονεία πρέπει να τιμωρηθούν.

Ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ ως καταλύτη και εγγυητή προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο εθνικά, κοινωνικά και οικονομικά επιβεβλημένος στόχος είναι σημαντικός. Όχι για να βρουν κυβερνητικό ρόλο κάποια στελέχη του, αλλά για να διασφαλισθεί η πορεία της χώρας. Παρά τα λάθη και τις ακόμη υπαρκτές αμφιθυμίες, το ΠΑΣΟΚ είχε και έχει την πιο καθαρή και συνεπή στάση. Πλήρωσε τεράστιο κόστος που από ένα σημείο και μετά έγινε προφανώς δυσανάλογο και άδικο. Δεν ζητάει δικαίωση δική του, αλλά της προσπάθειας που έκανε ο λαός. Ο λαός που κουράστηκε πολύ και, λίγο πριν το τέλος της προσπάθειας, έκανε επιλογές παρακινδυνευμένες που δυστυχώς τώρα πληρώνονται ακριβά. Το ΠΑΣΟΚ, εις πείσμα πολλών που εξακολουθούν να εποφθαλμιούν το μικρό αλλά κρίσιμο ποσοστό του, έχει να παρουσιάσει την τιτάνια προσπάθεια των τελευταίων ετών. Η εμπειρία και η κατάληξη των τελευταίων επτά μηνών επιτρέπουν μια πιο ψύχραιμη και δίκαιη αξιολόγηση της προσπάθειας των τεσσεράμιση προηγούμενων ετών . Κυρίως όμως έχει να παρουσιάσει τις συγκροτημένες προτάσεις του για το μέλλον. Για  το εθνικό σχέδιο ανάκαμψης. Ομόφωνη δε απόφαση του συνεδρίου του Ιουνίου ήταν η αναφορά του όχι μόνο στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, αλλά σε όλο το φάσμα του δημοκρατικού προοδευτικού κέντρου. Αυτό προσδιορίζει και την πρότασή του για το πώς πρέπει να πορευτεί και ο τόπος, αλλά και η παράταξη, μετά τις εκλογές. Με το μέγιστο δυνατό εύρος, με ευκρινές στίγμα, χωρίς μιζέριες αλλά με μνήμη, με αίσθηση των δυσκολιών αλλά και με αισιοδοξία. Κυρίως με αξιοπρέπεια που είναι η πιο προοδευτική αρετή.

Η αναζήτηση κυβερνητικής λύσης από την παρούσα Βουλή δεν έχει νόημα με δεδομένη τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ. Εκτός όμως από τις θεσμικές φαντασιώσεις ενός προσώπου που τώρα χρησιμοποιείται για να καταστεί συμπαθής ο κ. Τσίπρας που ευθύνεται και για το λάθος αυτό, υπάρχουν σοβαρά θεσμικά ζητήματα που μακάρι να μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο συνεννόησης των κομμάτων, έστω της αντιπολίτευσης. Η σύγκληση της Βουλής πριν τη διάλυσή της θα είχε πχ νόημα μόνο για να ψηφισθεί η άμεση αλλαγή του εκλογικού συστήματος και η κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών. Αυτό θα λειτουργούσε ευεργετικά και θα διευκόλυνε τις εθνικά αναγκαίες συνεργασίες και συναινέσεις. Το ΠΑΣΟΚ έχει καταθέσει εδώ και καιρό σχετική πρόταση νόμου που μπορεί να ψηφιστεί εντός μιας ημέρας. Ακόμη και τώρα, έως τη στιγμή που θα δημοσιευθεί το διάταγμα διάλυσης της Βουλής, αν θέλουν τα κόμματα.

Το εκλογικό σώμα μπορεί πάντως να ψηφίσει έτσι στις εκλογές ώστε να ακυρωθεί στην πράξη, σε μεγάλο βαθμό, η επικίνδυνη και τεχνητή αλαζονεία του μπόνους. Η ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ στο πλαίσιο αυτό είναι ψήφος χρήσιμη, με πρακτική σημασία.

Εξίσου κρίσιμο είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να κινηθεί επί ένα περίπου μήνα η κυβέρνηση διεξαγωγής των εκλογών, η λεγόμενη υπηρεσιακή. Αυτός ο χρόνος δεν μπορεί να καταστεί οικονομικά νεκρός. Πρέπει να γίνουν συγκεκριμένα πράγματα για το ΕΣΠΑ, τις τράπεζες, την στήριξη των επιχειρήσεων και της απασχόλησης, την προετοιμασία των νομοθετικών μέτρων του Οκτωβρίου κοκ. Αυτά πρέπει να συμφωνηθούν στη σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Οι σχετικές συμφωνίες προσδιορίζουν και τη σύνθεση της εκλογικής κυβέρνησης μέσα στο συγκεκριμένο, αλλά όχι τόσο ασφυκτικό όσο νομίζουν κάποιοι,  πλαίσιο του άρθρου 37 παρ. 3 του Συντάγματος.

Το κυριότερο όμως είναι ότι η στάση των κομμάτων στα θέματα αυτά είναι ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο βλέπουν την μετεκλογική πορεία της χώρας. Υπεύθυνα και εθνικά ή μικροκομματικά και κυνικά. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να δώσει τον τόνο της υπευθυνότητας. 

21 August 2015

20 ψέματα του Τσίπρα σε ένα μόνο διάγγελμα παραίτησης!

της Σοφίας Βούλτεψη, Ysterografa.gr, 21/8/2015

Για τον κ. Τσίπρα, η ώρα της αλήθειας δεν έρχεται ποτέ. Ακόμη και τη στιγμή που παραιτείται ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, όταν τόλμησε να δηλώσει πως με την ολοκλήρωση της συμφωνίας και την εκταμίευση της πρώτης δόσης… «αποκαταστάθηκε πλήρως η οικονομική σταθερότητα»!

Το δε «διάγγελμα παραίτησης» του κ. Τσίπρα περιλάμβανε τουλάχιστον 20 ψέματα. Τα ακόλουθα:

1.Είπε: Η λαϊκή εντολή που πήρα στις 25 του Γενάρη εξήντλησε τα όριά της. Και τώρα πρέπει να πάρει το λόγο εκ νέου ο κυρίαρχος λαός.
Η αλήθεια: Οι εκλογές δεν διεξάγονται κάθε έξι μήνες, ούτε η εντολή μετά από εκλογές εξαντλείται σε έξι μήνες.

2.Είπε: Η σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές υπήρξε μεγάλη δοκιμασία τόσο για την κυβέρνηση, όσο και για τη χώρα.
Η αλήθεια: Η δήθεν «σκληρή διαπραγμάτευση» της δημιουργικής ασάφειας και των παλινωδιών, οδήγησε σε νέα δοκιμασία τον ελληνικό λαό.

3.Είπε: Χωρίς τη λαϊκή αποφασιστικότητα που κατέγραψε το δημοψήφισμα, οι δανειστές είτε θα είχαν επιβάλει απολύτως τη βούλησή τους, είτε θα μας είχαν οδηγήσει στην καταστροφή.
Η αλήθεια: Το δημοψήφισμα οδήγησε στα capital controls και στο τρίτο βαρύτατο μνημόνιο που επέβαλαν οι δανειστές.

4.Είπε: Με την εκταμίευση της πρώτης δόσης των 23 δις ευρώ η οικονομία θα αναπνεύσει, η αγορά θα εξομαλυνθεί, οι τράπεζες θα βρουν σιγά-σιγά τον κανονικό τους ρυθμό.
Η αλήθεια: Οι δόσεις θα δίνονται με το σταγονόμετρο, η χώρα θα βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση και διαρκή αξιολόγηση, η οικονομία παραμένει σε καθεστώς ασφυξίας.

5.Είπε: Θα είναι η αρχή του τέλους μιας δύσκολης κατάστασης.
Η αλήθεια: Τσίπρας και Καμμένος έφεραν ένα μνημόνιο διάρκειας τριακονταετίας.

6.Είπε: Φέραμε μια συμφωνία που στους δεδομένους συντριπτικά αρνητικούς συσχετισμούς στην Ευρώπη και με δεδομένα όσα κληρονομήσαμε από την απόλυτη πρόσδεση της χώρας στους όρους των μνημονίων, ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε κανείς να πετύχει.
Η αλήθεια: Το «ό,τι καλύτερο» ήταν τελικά το «ό,τι χειρότερο». Οι συσχετισμοί στην Ευρώπη και τα μνημόνια ήσαν γνωστά πριν από τις εκλογές, αλλά ο κ. Τσίπρας έλεγε στον λαό ότι έχει βρει τις συμμαχίες του Νότου και ότι θα βαράει νταούλια, ζουρνάδες και λύρες.

7.Είπε: Αυτή τη συμφωνία είμαστε υποχρεωμένοι να την τηρήσουμε, αλλά ταυτόχρονα να δώσουμε τη μάχη να ελαχιστοποιήσουμε τις αρνητικές της συνέπειες.
Η αλήθεια: Ο κ. Τσίπρας ανακάλυψε το επόμενο, προεκλογικό πλέον, ψέμα: Θα… ελαχιστοποιήσει τις συνέπειες μιας συμφωνίας που ο ίδιος έφερε! Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι!

8.Είπε: Τη μάχη θα την δώσουν χωρίς να αποδέχονται οριζόντιες περικοπές, εργασιακές αγριότητες, αφαίμαξη πάντα των ασθενέστερα κοινωνικών δυνάμεων.
Η αλήθεια: Όλα αυτά τα έχει ήδη υπογράψει μετά την «περήφανη και σκληρή διαπραγμάτευση».

9.Είπε: Μας ζητούσαν κατάργηση του ΕΚΑΣ, ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ και της μικρής ΔΕΗ, εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά ταμεία και πως δεν υπάρχει πια το εισιτήριο των 5 ευρώ στα νοσοκομεία, με επιχείρημα ότι στη συμφωνία υπάρχει ρητή αναφορά σε αναζήτηση ισοδυνάμων.
Η αλήθεια: Και αυτά τα έχει υπογράψει με το τρίτο μνημόνιο που έφερε. Και ποια θα είναι τα νέα ισοδύναμα που «υπόσχεται»; Μήπως μια νέα αύξηση του ΦΠΑ;

10.Είπε: Η επαναφορά των εργασιακών σχέσεων και η αποτροπή της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα είναι ο ακλόνητος στόχος μας και πιστεύω ότι θα τον πετύχουμε.
Η αλήθεια: Και αυτά περιλαμβάνονται στο κείμενο του Μνημονίου που έφερε. Απλώς δίνει και πάλι ψευδείς υποσχέσεις ότι θα πετύχει κάποιον στόχο!

11.Είπε: Οι απολύσεις στο Δημόσιο αποτελούν πια παρελθόν.
Η αλήθεια: Οι επαναπροσλήψεις θα συμψηφιστούν και έγιναν εις βάρος των προσλήψεων νέων επιστημόνων στο Δημόσιο.

12.Είπε: Συμφωνήσαμε δραματικά μικρότερα πλεονάσματα από αυτά της προηγούμενης κυβέρνησης, με αποτέλεσμα μέτρα χαμηλότερα κατά 20 δις.
Η αλήθεια: Τα μικρότερα πλεονάσματα είναι συνάρτηση της ύφεσης που ο ίδιος και η κυβέρνησή του έφερε. Όσο για τα χαμηλότερα μέτρα, θυμίζουν την καλύβα του Χότζα, με το mail Χαρδούβελη να αποτελεί πλέον τον απολεσθέντα παράδεισο.

13.Είπε: Η νέα δανειακή σύμβαση δεν είναι στο αποικιοκρατικού χαρακτήρα Αγγλικό Δίκαιο, αλλά διέπεται από το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο.
Η αλήθεια: Το Αγγλικό Δίκαιο εμφιλοχωρεί κάθε φορά που στο πρόγραμμα εντάσσεται το ΔΝΤ — και το Ταμείο δεν έχει λάβει ακόμη τις αποφάσεις του. Το δάνειο –άγνωστου ακόμη ύψους– αφορά στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και επομένως υπόκειται στο ευρωπαϊκό δικαστήριο που εδρεύει στο Λουξεμβούργο, όπως άλλωστε συνέβη και με το προηγούμενο πρόγραμμα. Όσο για τα περί διεθνούς δικαίου, ο κ. Τσίπρας οφείλει να εξηγήσει τι ακριβώς εννοεί.

14.Είπε: Για πρώτη φορά με τόσο ρητό και κατηγορηματικό τρόπο προσδιορίστηκε η διαδικασία για την απομείωση του ελληνικού χρέους.
Η αλήθεια: Στο κείμενο γίνεται μια απλή αναφορά στη δήλωση του Eurogroup Νοεμβρίου 2012 (όπως άλλωστε συνέβαινε πάντοτε τα τελευταία τρία χρόνια), ενώ αναφέρεται σαφώς ότι «το Eurosummit επισημαίνει ότι ονομαστικό κούρεμα του χρέους δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Οι Ελληνικές Αρχές επαναβεβαιώνουν την ανεπιφύλακτη δέσμευσή τους να εκπληρώσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές πλήρως και εγκαίρως».

15.Είπε: Κάναμε την υπόθεση της Ελλάδας παγκόσμια υπόθεση, κάναμε την αντίσταση του λαού μας σημαία και κίνητρο πάλης για άλλους ευρωπαϊκούς λαούς, η Ευρώπη δεν είναι ίδια μετά το δύσκολο αυτό εξάμηνο.
Η αλήθεια: Σε περίπτωση που ερωτηθεί, ο κ. Τσίπρας δεν θα είναι σε θέση να φέρει ούτε ένα σχετικό παράδειγμα, ούτε να υποδείξει με ποιον τρόπο άλλαξε η Ευρώπη, αφού του επιβλήθηκε ένα σκληρό τρίτο μνημόνιο.

16.Είπε: Καταφέραμε να αφήσουμε πίσω ένα διαφορετικό μίγμα διακυβέρνησης (με αναφορές στο νομοθετικό έργο και στις «μάχες» κατά διαπλοκής, φοροδιαφυγής και αλλαγής του κράτους).
Η αλήθεια: Το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης υπήρξε πενιχρό και σε πολλές περιπτώσεις καταργήθηκε μέσω του τρίτου μνημονίου. Όσο για τις «μάχες των μαχών», η αλήθεια είναι ότι το αλά ΣΥΡΙΖΑ μίγμα διακυβέρνησης χαρακτηρίστηκε από προκλητική οικογενειοκρατία και μεγάλη ανικανότητα.

17.Είπε: Θα ζητήσω την ψήφο του ελληνικού λαού για να κυβερνήσουμε και να ξεδιπλώσουμε όλες τις πλευρές του κυβερνητικού μας προγράμματος.
Η αλήθεια: Για τους ίδιους λόγους είχε ζητήσει την ψήφο του ελληνικού λαού και στις 25 Ιανουαρίου. Αλλά προφανώς δεν κυβέρνησε! Όσο για το κυβερνητικό του πρόγραμμα, αυτό ήταν το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης», το οποίο έθαψε κάτω από το τρίτο μνημόνιο.

18.Είπε: Πιο έμπειροι, πιο έτοιμοι, πιο προσγειωμένοι (…) θα σταθούμε όρθιοι και συνεπείς στις νέες συνθήκες.
Η αλήθεια: Η απειρία και η ανικανότητα οδήγησαν στην καταστροφή μέσα σε μόλις έξι μήνες.

19.Είπε: Όλα αυτά απαιτούν καθαρή εντολή, ισχυρή κυβέρνηση, σταθερή και χωρίς ταλαντεύσεις πορεία.
Η αλήθεια: Έλαβε καθαρή εντολή στις 25 Ιανουαρίου, την σπατάλησε επί έξι μήνες και έχασε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του, μαζί με τέσσερις υπουργούς της κυβέρνησής του.

20.Και το κορυφαίο! Είπε: Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις ζήσαμε ακόμα.
Η αλήθεια: Τα ίδια έλεγε και προ των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου και στο μεταξύ έφερε τις χειρότερες μέρες με διάλυση της οικονομίας και νέα μέτρα”.

20 August 2015

Δεδομένα της Google έγιναν καπνός εξαιτίας… κεραυνών

Τέσσερις διαδοχικοί κεραυνοί χτύπησαν ένα από τα κέντρα δεδομένων της εταιρείας στο Βέλγιο, προκαλώντας βλάβες

της Ειρήνης Βενιού, ΒΗΜΑ, 20/8/2015

Δεδομένα χρηστών που φυλάσσονταν στα κέντρα της Google στο Βέλγιο σβήστηκαν έπειτα από τετραπλό χτύπημα κεραυνού. Κάτι τέτοιο, είχε ως αποτέλεσμα αρκετοί χρήστες να μην έχουν πλέον πρόσβαση σε αρχεία που είχαν αποθηκεύσει στο ψηφιακό «σύννεφο» (cloud) της εταιρείας.

Τα συγκεκριμένα κέντρα δεδομένων διαθέτουν ισχυρή αλεξικέραυνη προστασία. Ωστόσο το σχετικά σπάνιο μετεωρολογικό φαινόμενο των τεσσάρων διαδοχικών κεραυνών ήταν αρκετό ώστε να προκαλέσει βλάβες, παρά το γεγονός ότι οι κεραυνοί δεν χτύπησαν το ίδιο σημείο.

Όταν οι κεραυνοί έπληξαν το… cloud

Σύμφωνα με ειδικούς στον τομέα της αλεξικέραυνης προστασίας από τη βρετανική εταιρεία Orion, ο κεραυνός μπορεί να πλήξει καλωδιώσεις παροχής ρεύματος ή τηλεπικοινωνιών οι οποίες καταλήγουν σε ένα από τα τέσσερα κτίρια της εταιρείας, γεγονός που σημαίνει ότι ακόμα και αν δεν χτυπήσει το ίδιο το κτίριο μπορεί να προκαλέσει βλάβες… εξ αποστάσεως.

«Αν οι καλωδιώσεις χτυπηθούν σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από τις εγκαταστάσεις, τότε το ηλεκτρικό φορτίο από την εκκένωση του κεραυνού μπορεί να μεταφερθεί στο κέντρο δεδομένων καίγοντας οτιδήποτε περιέχει αυτό» αναφέρει ο Τζάστιν Γκέιλ από την Orion.

Η υπηρεσία Google Compute Engine, γνωστή και ως GCE, του αμερικανικού κολοσσού επιτρέπει στους χρήστες να αποθηκεύουν αρχεία και δεδομένα στο ψηφιακό της «σύννεφο» (cloud).

Σε διαδικτυακή ανακοίνωση η εταιρεία δήλωσε ότι οι κεραυνοί επηρέασαν μόνιμα δεδομένα που βρίσκονταν αποθηκευμένα σε μόλις το 0,000001% των δίσκων της.

«Παρά το γεγονός ότι τα αυτόματα βοηθητικά συστήματα ανέκτησαν την ηλεκτροδότηση ταχύτατα και ότι τα συστήματα αποθήκευσης είναι σχεδιασμένα ώστε να συνοδεύονται από ενεργειακή υποστήριξη ασφαλείας, ορισμένα δεδομένα τα οποία είχαν πρόσφατα καταχωρηθεί, βρίσκονταν αποθηκευμένα σε συστήματα αποθήκευσης τα οποία ήταν πιο ευάλωτα σε διακοπές ηλεκτροδότησης εξαιτίας της παρατεταμένης ή επαναλαμβανόμενης εξάντλησης των συνδεδεμένων μπαταριών» αναφέρει η Google στην ανακοίνωσή της. Έσπευσε να προσθέσει ακόμα, ότι πρόκειται να αναβαθμίσει το hardware της και να βελτιώσει την ανταπόκρισή της για την αντιμετώπιση παρόμοιων συμβάντων προκειμένου να περιορίσει ακόμα περισσότερο το ενδεχόμενο μελλοντικής απώλειας δεδομένων.

«Μέσα σε ένα κέντρο δεδομένων, όλα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους με τον έναν ή τον άλλον τρόπο» σχολιάζει από την πλευρά του ο διευθυντής μηχανικής Τζέιμς Γουίλμαν, από την εταιρεία Future-Tech η οποία ειδικεύεται στην ανάπτυξη και στην ασφαλή λειτουργία κέντρων δεδομένων.  «Αν το χτυπήσουν τέσσερις ισχυροί κεραυνοί, τότε πραγματικά οι βλάβες στις εγκαταστάσεις δεν αποτελούν έκπληξη».

19 August 2015

Το αρχαιότερο άνθος στη Γη

A.P., Καθημερινή, 19/8/2015

Παρότι τα φυτά βρίσκονται παντού στον πλανήτη μας, η εξέλιξή τους παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της επιστήμης. Για το λόγο αυτό, ο πρόσφατος εντοπισμός του αρχαιότερου άνθους, ηλικίας 130 εκατ. ετών, προκαλεί ρίγη συγκίνησης στον κόσμο της παλαιοφυτολογίας. Το υδρόβιο παλαιολιθικό φυτό διατηρήθηκε σε απολιθωμένο πέτρωμα, το οποίο ανακαλύφθηκε πριν από έναν περίπου αιώνα στην Ισπανία. Οι επιστήμονες, όμως, διαπίστωσαν μόλις πρόσφατα τη σημασία της ανακάλυψης εκείνης. Το Monsechia vidalii θεωρείται το αρχαιότερο φυτό, με χαρακτηριστικά άνθους. Το φυτό θεωρείται αγγειόσπερμα, καθώς παράγει σπόρους, οι οποίοι περικλείονται σε κλειστό κουκούλι.

Το χρώμα του άνθους, αλλά και των φύλλων, πρέπει να ήταν σκούρο πράσινο, ενώ αναπτυσσόταν σε γλυκό νερό και αποτελούσε τροφή για βαχιόσαυρους και ιγκουανόδοντες πριν από 125 με 130 εκατ. χρόνια. Η σύγχρονη εκδοχή του είναι το κερατόφυλλο, φυτό δημοφιλές στα οικιακά ενυδρεία γλυκού νερού.

Ο βοτανολόγος του Πανεπιστημίου του Ιντιάνα στις ΗΠΑ, Ντέιβιντ Ντίλτσερ, εξηγεί ότι ο εντοπισμός του παλαιολιθικού αγγειόσπερμου ανοίγει τον Ασκό του Αιόλου σχετικά με ερωτήματα για την εξελικτική ιστορία των ανθοφόρων φυτών, καθώς και για τη συμβολή τους στη διατροφή των φυτοφάγων δεινοσαύρων.

Μέχρι στιγμής, ο τομέας της παλαιοφυτολογίας θεωρούσε το Archaefructus sinensis ως το αρχαιότερο άνθος, το οποίο ανακαλύφθηκε στη Γη. Το Archaefructus εντοπίσθηκε σε απολιθώματα στην Κίνα, ενώ οι επιστήμονες εκτιμούν ότι επρόκειτο για ερμαφρόδιτο αγγειόσπερμα.

«Το πρώτο λουλούδι, όπως ο πρώτος άνθρωπος, είναι μύθοι, καθώς ουδέποτε θα μπορέσουμε να βεβαιωθούμε ότι δεν υπήρχε κάποιος πρόγονος πριν από αυτά, ο οποίος εξελίχθηκε πρώτος, αλλά πέθανε, χωρίς να αφήσει το παραμικρό ίχνος πίσω του. Οσο περισσότερα γνωρίζουμε, όμως, για τους οργανισμούς αυτούς, τόσο καλύτερα μπορούμε να περιγράψουμε την εξελικτική διαδικασία των ειδών. Μένει να καταλάβουμε πώς τα παλαιολιθικά αυτά είδη φυτών οδήγησαν στη μαγική ποικιλία ανθέων που υπάρχει σήμερα στον κόσμο», λέει ο δρ Ντίλτσερ.

16 August 2015

Το αρχαίο DNA «μιλάει» για το παρελθόν μας

Οι νέες τεχνολογίες φέρνουν στο φως τις «κρυμμένες» γενετικές πληροφορίες αποκαλύπτοντας από πού κρατάει η σκούφια των Ινδιάνων της Αμερικής αλλά και των Ινδοευρωπαίων

του Τάσου Καφαντάρη, ΒΗΜΑ, 15/8/2015

Τους δύο προηγούμενους αιώνες οι αρχαιολόγοι βάδιζαν με τη σκαπάνη στο ένα χέρι και το βιβλίο της Ιστορίας στο άλλο. Η επιστήμη τους ήταν, θαρρείς, ταγμένη στην πειραματική επαλήθευση ή διάψευση των όσων είχαν γράψει ή υπονοήσει οι ιστορικοί του παρελθόντος. Αναπόδραστα, ο κόσμος τους σταματούσε εκεί που άρχιζαν τα σύνορα της παλαιοντολογίας. Το τι είχε συμβεί στην Προϊστορία του ανθρώπινου γένους ήταν για αυτούς αναπόδεικτες εικασίες, ίσως και «βολικές» μυθολογίες.

Τις τελευταίες δεκαετίες όμως μια κολοσσιαία αλλαγή συμβαίνει στην αρχαιολογία: «τα εργαλεία μεταλλάσσουν την τέχνη». Δηλαδή οι σύγχρονες τεχνολογίες εντοπισμού ιχνών του μακρινού παρελθόντος, η πολύ πιο άμεση διεπιστημονική επικοινωνία και συνεργασία και οι νέες δυνατότητες ανάλυσης γενετικού υλικού επέτρεψαν στην αρχαιολογία όχι μόνο να ερμηνεύσει πληρέστερα τα δικά της ευρήματα αλλά και να διεισδύσει στο παλαιοντολογικό πεδίο. Το αποτέλεσμα είναι μια θεαματική μετεξέλιξη, γεμάτη απρόσμενες νέες ερμηνείες του «πούθε κρατάει η σκούφια μας». Ταυτόχρονα όμως η μετεξέλιξη αυτή ξυπνάει ρατσιστικά φαντάσματα του παρελθόντος και φουσκώνει τα πανιά του εθνικισμού σε έναν πλανήτη που ήδη κοχλάζει. 

Το πώς ακριβώς συμβαίνει αυτή η μετεξέλιξη και πού μας πάει, ως επιστήμη αναψηλάφησης της κοινωνίας των ανθρώπων, εξετάζουμε στις επόμενες σελίδες.

Η ανακοίνωση του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης (www.amth.gr) ήταν διατυπωμένη λιτά: «Το Μουσείο, σε συνεργασία με το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, εγκαινιάζει την περιοδική έκθεση με τίτλο "Αρχαίο DNA. Παράθυρο στο παρελθόν και το μέλλον". Η έκθεση εγκαινιάστηκε την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015 και θα διαρκέσει ως τις 31 Μαΐου 2016. Θέμα της έκθεσης είναι η παρουσίαση της σύγχρονης έρευνας για το παλαιογενετικό υλικό (αρχαίο DNA) και της σημαντικής συμβολής της στη γνώση μας για τη βιολογική ιστορία του ανθρώπου».

(click)

Ένα τέτοιο λεκτικό σίγουρα δεν θα προδιέθετε για μια επανάσταση στην αρχαιολογία, αν τα ΜΜΕ δεν διάνθιζαν αρκούντως την ανακοίνωση: «Εντονος φωτισμός, χρήση λευκού, μπλε και πράσινου χρώματος, καθώς και άλλες παρεμβάσεις, θα παραπέμπουν στην ατμόσφαιρα ενός απολυμασμένου εργαστηριακού περιβάλλοντος, ενώ κατά τη διάρκεια των εκπαιδευτικών προγραμμάτων θα παρέχονται στα παιδιά ποδιές, μάσκες και γάντια». Δηλαδή... καλώς ορίσατε σε ένα «εργαστήριο εξιχνίασης αρχαιολογικών μυστηρίων», όπου τον κύριο λόγο έχει η ανάλυση δειγμάτων γενετικού υλικού.

Έστω λοιπόν ότι η αρχαιολογία γνωρίζει τώρα τα πλεονεκτήματα που προσέφερε στην εγκληματολογία η ανάλυση του DNA. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ένας σκελετός που έφερε στην επιφάνεια η αρχαιολογική σκαπάνη ενδέχεται να μας αποκαλύψει την αιτία θανάτου ή και να ταυτοποιηθεί; Η προ μηνών ανακάλυψη του σκελετού του σαιξπηρικού βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδου Γ' εμπίπτει ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο νέων δυνατοτήτων — δυνατοτήτων εξιχνίασης μυστηρίων της Ιστορίας. Ωστόσο το πλαίσιο που ανάγει τη γενετική αρχαιολογία σε πραγματική επανάσταση για τον τομέα είναι πολύ ευρύτερο και αφορά την εξιχνίαση και της Προϊστορίας.

Το τεύχος της 24ης Ιουλίου 2015 του περιοδικού «Science» κυκλοφόρησε με κεντρικό θέμα μια τέτοια συγκλονιστική εξιχνίαση: Το πότε και από πού έφτασαν στην Αμερική οι πρώτοι κάτοικοί της. Για να βρουν την άκρη, οι επιστήμονες των πανεπιστημίων της Κοπεγχάγης και του Μπέρκλεϊ είχαν αναλύσει την αλληλουχία του γονιδιώματος 31 ζώντων Ινδιάνων της Αμερικής, Σιβηριανών και νησιωτών του Ειρηνικού Ωκεανού και τις είχαν συγκρίνει με εκείνες 23 σκελετών της Βόρειας και της Νότιας Αμερικής, με χρονολογία θανάτου 200 ως 6.000 χρόνια πριν, όπως και του παλαιολιθικού σκελετού ενός παιδιού που είχε βρεθεί στη Μάλ'τα της ΝΑ Σιβηρίας - δυτικά του Ιρκούτσκ. Το πόρισμα στο οποίο κατέληξαν διαλεύκανε καταλυτικά την καταγωγή των Ινδιάνων και έλυσε ένα αίνιγμα που ταλάνιζε αρχαιολόγους και παλαιοντολόγους εδώ και 80 χρόνια: την Εικασία της Βερίγγειας.

Οι μετανάστες των παγετώνων

Όταν πρωτοσυνάντησε ιθαγενείς στην Αμερική ο Κολόμβος δεν χρειάστηκε δεύτερη σκέψη για να τους ονομάσει «Ιndios», καθ' όσον... για την Ινδία είχε μπαρκάρει ο άνθρωπος. Όταν όμως τα επόμενα πενήντα χρόνια ο Μπαλμπόα ανακάλυψε τον Ειρηνικό Ωκεανό και ο Μαγγελάνος τον διέσχισε κάνοντας τον πρώτο περίπλου της Γης, όλοι κατάλαβαν ότι οι Indios της Αμερικής δεν είχαν σχέση με την Ινδία. Αλλά, τότε, από πού είχαν έρθει αυτοί οι άνθρωποι και πότε;

Οι θεωρίες που αναπτύχθηκαν από ανθρωπολόγους, αρχαιολόγους και... μέντιουμ στη μισή χιλιετία που επακολούθησε ήταν πάμπολλες και μυθοπλαστικά συναρπαστικές: περιελάμβαναν από τους απογόνους της Ατλαντίδας ως δυτικούς αποίκους της Αρχαίας Αιγύπτου και από βορειοαμερικανούς χαλκοθήρες των Μινωιτών ή νοτιοαμερικανούς απογόνους των Αργοναυτών ως... τις χαμένες φυλές του Ισραήλ, ως και μετανάστες της Δυτικής Αφρικής ή και καταδιωγμένους από τους Βανδάλους Μαυριτανούς. Όλες όμως αυτές οι θεωρίες - ολότελα φανταστικές ή και με κάποια ανεξήγητα ευρήματα ως θεμέλιο - δεν μπορούσαν να απαντήσουν σε μιαν απλή ανατομική παρατήρηση: όλοι ανεξαιρέτως οι Ινδιάνοι της Αμερικής είχαν κοντόφαρδο σκελετό, πράγμα που έδειχνε καταγωγή από ανθρώπους που είχαν ζήσει επί χιλιετίες σε κρύο κλίμα.

Ο πρώτος που έδωσε μια ταιριαστή απάντηση ήταν ένας Σουηδός βοτανολόγος, ο Όσκαρ Χουλτέν (Oskar Eric Gunnar Hultén, 1894-1981), ο οποίος μελέτησε επί τρία συναπτά έτη τη χλωρίδα και την πανίδα της χερσονήσου Καμτσάτκα της Σιβηρίας, των Αλεούτιων νήσων και της Αλάσκας. Στη διδακτορική του διατριβή, το 1937, διατύπωσε για πρώτη φορά την Εικασία της Βερίγγειας Ανάπαυλας (γνωστή και ως Beringian Incubation Model - ΒΙΜ). Κατ' αυτήν η τελευταία Εποχή των Παγετώνων (πριν από 30.000 χρόνια) είχε δημιουργήσει μια γέφυρα στεριάς που ένωνε τη Σιβηρία με την Αλάσκα. Ο ισθμός αυτός -που ο Χουλτέν βάφτισε Βερίγγεια- βρίσκεται τώρα βυθισμένος κάτω από τον Βερίγγειο Πορθμό, περικυκλωμένος από μια αλυσίδα ενεργών υποθαλάσσιων ηφαιστείων. 

Βάσει των δειγμάτων χλωρίδας που μελέτησε ο Χουλτέν, αποφάνθηκε ότι στην Εποχή των Παγετώνων η Βερίγγεια είχε βλάστηση και κλιματικές συνθήκες τούνδρας, άρα συνιστούσε μια Γη της Επαγγελίας για τα ζώα της Σιβηρίας και τις φυλές θηρευτών που τα κυνηγούσαν. Είκασε λοιπόν ότι τέτοιοι πληθυσμοί είχαν εισρεύσει στη Βερίγγεια αλλά εγκλωβίστηκαν επί χιλιετίες σε αυτήν από τους παγετώνες της οροσειράς Βερχοβάνσκ της Σιβηρίας στα δυτικά και εκείνους της κοιλάδας του ποταμού Μακένζι της Αλάσκας στα ανατολικά. Μόνον όταν το κλίμα άλλαξε, οι πάγοι έλιωσαν και η στάθμη της θάλασσας υψώθηκε σκεπάζοντας τη Βερίγγεια, αναγκάστηκαν οι κάτοικοί της να διαφύγουν στην Αλάσκα και από εκεί σε όλη την Αμερική.

Η εικασία της Βερίγγειας προσέφερε μια πιστευτή εξήγηση, αλλά έμεινε χωρίς πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία επί μισό αιώνα. Τότε, το 2007, μια γενετική ανάλυση μιτοχονδριακού DNA (mtDNA) 623 δειγμάτων από 20 φυλές της Αμερικής και 26 της Ασίας - βλ. http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0000829 - κατέδειξε κάτι μοναδικό: οι περισσότεροι Ινδιάνοι της Αμερικής διαφοροποιούνταν από τους Ασιάτες μόνο από ένα σετ απλοομάδων (A2, B2, C1b, C1c, C1d*, C1d1, D1 και D4h3a) που είχαν μεταξύ τους κοινό. Αυτές οι απλοομάδες δεν μπορεί παρά να είχαν συγκροτηθεί μετά την αναχώρηση των προγόνων τους από την Ασία, αλλά πριν από τη διασπορά τους στην αμερικανική ήπειρο. Κάτι τέτοιο θα ήταν όντως συμβατό με μια βερίγγεια ανάπαυλα χιλιετιών (γύρω στα 28.000 - 18.000 χρόνια πριν από σήμερα).

Οι Ευρωπαίοι Ινδιάνοι

Η πολύ πρόσφατη εφετινή δημοσίευση των Δανών και Αμερικανών επιστημόνων στο «Science» (βλ. sciencemag.org) επιβεβαίωσε με νέες γενετικές αναλύσεις το σενάριο του Χουλτέν: Η συντριπτική πλειονότητα των Ινδιάνων της Αμερικής προήλθε από ένα και μόνο μεταναστευτικό ρεύμα Σιβηριανών - της περιοχής του Ιρκούτσκ - που έφτασαν στη Βερίγγεια όχι νωρίτερα από το 21000 π.Χ. και εγκλωβίστηκαν εκεί για 7.000 ως και 9.000 χρόνια. Επακολούθησε το πέρασμά τους στην Αλάσκα, όπου άφησαν και τα πρώτα ευρήματα του πολιτισμού τους που σήμερα ονομάζεται «πολιτισμός των Κλόβις» (12000 - 10600 π.Χ.). Σε εκείνη την περίοδο συνέβη και ο διαχωρισμός τους σε ένα μεταναστευτικό ρεύμα που εξαπλώθηκε στη Βόρεια Αμερική (οι Αθαμπάσκαν και οι Αμερινδοί) και σε ένα άλλο που κατηφόρισε στην Κεντρική και στη Νότια Αμερική (οι πρόγονοι Ολτέκων, Αζτέκων, Μάγιας και Ίνκα). Το «κατέβασμα» του δεύτερου ρεύματος ως την Παταγονία τούς πήρε άλλα 2.000 χρόνια.

Αυτοί όλοι, όπως είπαμε, απαρτίζουν τη μεγάλη πλειονότητα των προγόνων του συνόλου των Ινδιάνων της Αμερικής. Υπήρξαν όμως και δύο γενετικά διαφοροποιημένες περιπτώσεις: η των Ινουίτ του Καναδά και εκείνη κάποιων φυλών του Αμαζονίου. Η περίπτωση των Ινουίτ είχε να κάνει με μεταγενέστερη και πολύ μικρότερη σε αριθμό μετανάστευση από τη ΒΑ Σιβηρία (γύρω στο 7000 π.Χ.), ενώ εκείνη των φυλών του Αμαζονίου εμφανίζει γονίδια όμοια με των ιθαγενών της Αυστραλίας και της Μελανησίας, που εικάζεται ότι έφτασαν στην Αμερική μέσω των Αλεούτιων νήσων, γύρω στο 6000 π.Χ.

Όπως προαναφέραμε, ο πολύτιμος κρίκος σύνδεσης των τωρινών Ινδιάνων με τους παλαιολιθικούς προγόνους τους ήταν ο σκελετός ενός παιδιού που βρέθηκε κοντά στη λίμνη Βαϊκάλη της Σιβηρίας, ηλικίας 24.000 ετών. Η γενετική ανάλυση τόσο του μιτοχονδριακού DNA όσο και του χρωμοσώματος Υ του σκελετού αυτού του παιδιού έδειξε ότι οι Ινδιάνοι κατάγονταν από την ίδια με αυτό φυλή, αλλά έδειξε και κάτι άλλο: ως και 38% του εν λόγω γενετικού υλικού του σκελετού -και των Ινδιάνων της Αμερικής- είναι... ευρωπαϊκής καταγωγής!

Ακούγεται απίστευτο, αλλά προτού μας το πουν οι γενετικές αναλύσεις μάς το είχαν επισημάνει - από το 1998 - κάποιοι αρχαιολόγοι, όπως ο Ντένις Στάνφορντ του Ιδρύματος Σμιθσόνιαν και ο Μπρους Μπράντλεϊ του Πανεπιστημίου του Έξετερ: η λιθοτεχνία κατασκευής των όπλων των Ινδιάνων Κλόβις ήταν εντελώς όμοια με εκείνη του «Σολούτριου πολιτισμού» που άφησε τα ίχνη του στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και στη Γαλλία από το 20000 ως το 15000 π.Χ. Αν λοιπόν η μετανάστευση της Εποχής των Παγετώνων που κατέληξε στην Αμερική είχε αρχική αφετηρία τη Δυτική Ευρώπη, το ερώτημα είναι τι το συνταρακτικό συνέβη εκείνα τα παγωμένα «πέτρινα χρόνια» του ανθρώπινου είδους, ώστε να μεταναστεύουν από τις ακτές του Ατλαντικού ως τις στέπες της Ασίας και από εκεί να «παίρνουν τον Υπερσιβηρικό».

Οι Ινδοευρωπαίοι

Δεν έχουμε ακόμη εξιχνιάσει τα υπόλοιπα «παγωμένα μυστικά» του απώτατου παρελθόντος μας αλλά χάρη στη γενετική σκαπάνη έχουμε αρχίσει να καταλαβαίνουμε τι συνέβη όταν έλιωσαν οι πάγοι, στη Νεολιθική Εποχή και στην Εποχή του Χαλκού που ακολούθησαν.

Όπως όλοι έχουμε ακουστά, η αρχή του πολιτισμού έγινε κάπου στην Ανατολία του 9000 π.Χ., όταν οι άνθρωποι ανακάλυψαν διαδοχικά την κτηνοτροφία και τη γεωργία και μπόρεσαν, επιτέλους, να πάψουν να μετακινούνται αέναα πίσω από κοπάδια θηραμάτων, να στήσουν ως νοικοκυραίοι μόνιμα καλύβια, σπίτια, χωριά, πόλεις... και όλα όσα έφεραν την κοινωνική οργάνωση κρατών. Αυτή η νέα μορφή διαβίωσης ήταν που διαδόθηκε και ίδρυσε και τις πρώτες πόλεις στη Μεσοποταμία, στη Μέση Ανατολή, στην Αίγυπτο και στην Ευρώπη, με πρωτοπόρους στην τελευταία τους προ-Έλληνες, Πελασγούς, Λέλεγες και Μινωίτες. Ωστόσο γύρω στο 3000 π.Χ. μια φοβερή ανατροπή συνέβη: η διάδοση της μεταλλουργίας έφερε επανάσταση στα όπλα και συνδυάστηκε με την ανακάλυψη των αρμάτων. Πολύ σύντομα, φυλές αρματωμένες και έφιππες άρχισαν να κατηφορίζουν από τον Βορρά προς τις γεωργικά ανεπτυγμένες πόλεις του Νότου: οι Άριοι στην κοιλάδα του Ινδού, οι Χετταίοι στη Μικρά Ασία και στη Μεσοποταμία, τα ελληνικά φύλα στα Βαλκάνια. Από πού είχαν έρθει όλοι αυτοί;

Αρχαιολογικά, οι ενδείξεις ακολουθούσαν τα ίχνη των αλόγων τους: Όπως μας είπε από το 1956 η γλωσσολόγος - ανθρωπολόγος - αρχαιολόγος του Χάρβαρντ, Λιθουανή Μαρίγια Γκιμπούτας, η φύτρα των «Ινδοευρωπαίων» βρισκόταν εκεί που πρωτοδαμάστηκαν τα άλογα, γύρω στο 4500 π.Χ., στις στέπες που εκτείνονται μεταξύ του Βόλγα, των Ουραλίων και της Κασπίας. Κοινό χαρακτηριστικό του πολιτισμού τους ήταν ο ενταφιασμός των νεκρών σε τύμβους (κουργκάν στα ρωσικά, εξ ου και Πολιτισμός των Κουργκάν).

(click)

Γλωσσολογικά, επίσης, η γλωσσοχρονολογική ανάλυση των γλωσσών που μιλήθηκαν ανά τους αιώνες από τους λαούς του βόρειου ημισφαιρίου δικαίωσε τον Βρετανό Ιησουίτη μοναχό Τόμας Στίβενς, ιεραπόστολο στη νήσο Γκόα του Ινδικού Ωκεανού, ο οποίος το 1583 έγραψε πρώτος για τις ομοιότητες μεταξύ σανσκριτικών, ελληνικών και λατινικών. Όπως έχει καταδειχθεί ως σήμερα, από τις 7.472 γλώσσες και διαλέκτους που μιλιούνται στον πλανήτη, οι 445 ανήκουν στην ινδοευρωπαϊκή οικογένεια, με κοινή αφετηρία και εξάπλωση από τη Δυτική Ευρώπη ως τη Δυτική Κίνα και τη Νότια Ασία. Αλλά για το πού ακριβώς βρισκόταν αυτή η κοινή αφετηρία και για πόσο καιρό μιλήθηκε εκεί η κοινή πρωτο-ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, προτού οι έφιππες ορδές διασκορπιστούν στους τέσσερις ανέμους και την μπολιάσουν με τις ντοπιολαλιές των κατακτημένων γεωργών, είναι κάτι στο οποίο οι αρχαιολόγοι και οι γλωσσολόγοι δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν. Οι μεν έστρεφαν το βλέμμα στις πέραν του Καυκάσου στέπες, οι δε επέμεναν ότι μόνο από τους γεωργούς και μεταλλουργούς της Ανατολίας μπορεί να είχε προέλθει εκείνη η «προ του Πύργου της Βαβέλ» κοινή γλώσσα.

Τελικά οι απαντήσεις άρχισαν να μας έρχονται πάλι μέσω της εμπλοκής της γενετικής ανάλυσης τόσο στην εξέταση των αρχαιολογικών ευρημάτων όσο και στη γλωσσοχρονολόγηση - ένας ολόκληρος κλάδος γενετικής γλωσσολογίας έχει εμφανιστεί, όπως μπορείτε να δείτε στο sciencemag.org και στο mpi.nl.

Χαλκός, άρματα και γάλα

Από το 1995 και μετά υπήρξαν τουλάχιστον 12 σημαντικές δημοσιεύσεις ως προς την προέλευση των Ινδοευρωπαίων, αλλά η πρώτη καταλυτική δημοσίευση μέσω γενετικής ανάλυσης ήταν εκείνη που έγινε από την ομάδα ερευνητών του Genographic Consortium στο περιοδικό «Science» της 11ης Οκτωβρίου 2013, υπό τον τίτλο «Το αρχαίο DNA αποκαλύπτει τα κύρια στάδια σχηματισμού της κεντροευρωπαϊκής μιτοχονδριακής γενετικής ποικιλότητας» (βλ. sciencemag.org). Στη σύνοψή τους οι ερευνητές σημείωναν:

«Οι διεργασίες που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ποικιλότητα μιτοχονδριακού DNA (mtDNA) παραμένουν ασαφείς. Ο αρχικός εποικισμός της Ευρώπης από παλαιολιθικούς θηρευτές και τροφοσυλλέκτες, γύρω στα 42.000 χρόνια πριν από σήμερα, και η μετανάστευση των νεολιθικών γεωργών, πριν από περίπου 8.000 χρόνια, φαίνεται ότι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο, αλλά δεν εξηγούν τη σημερινή ποικιλομορφία του mtDNA. Πήραμε δείγματα από 364 άτομα προϊστορικών πολιτισμών της Κεντρικής Ευρώπης και δημιουργήσαμε το κατά mtDNA προφίλ τους προκειμένου να αποκτήσουμε μια μελέτη με χρονολογική σειρά που να καλύπτει από την αρχαιότερη Νεολιθική ως την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (5.500-1.550 χρόνια πριν από την τωρινή εποχή). Χρησιμοποιώντας αυτή την τομή στον χρόνο εντοπίσαμε τέσσερις σημαντικές αλλαγές στη γενετική σύνθεση κατά τη νεολιθική περίοδο, που αποκάλυψαν τον βασικό ρόλο που έπαιξαν οι ύστεροι νεολιθικοί πολιτισμοί στη διαμόρφωση της σύγχρονης κεντροευρωπαϊκής γενετικής ποικιλομορφίας».

Τα πορίσματα εκείνης της μελέτης συμπληρώθηκαν εφέτος από τη σημαντικότατη εργασία που δημοσίευσαν στο περιοδικό «Nature» της 11ης Ιουνίου 2015 επιφανείς επιστήμονες 25 πανεπιστημίων και ερευνητικών ινστιτούτων από όλον τον κόσμο (μεταξύ τους, οι Ελληνες Ιωσήφ Λαζαρίδης και Χρήστος Οικονόμου). Υπό τον τίτλο «Η μαζική μετανάστευση από τη στέπα ήταν η πηγή ανάπτυξης των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών στην Ευρώπη» (nature.com), μας εξήγησαν στη σύνοψή τους:

«Δημιουργήσαμε μια δεξαμενή γενετικών δεδομένων από 69 Ευρωπαίους που έζησαν 8.000-3.000 χρόνια πριν από σήμερα, με στόχο εξέτασης περίπου 400.000 πολυμορφισμούς (μεταλλάξεις) στις βιβλιοθήκες αρχαίου DNA. Καταδείξαμε ότι πριν από 8.000-5.000 χρόνια οι πληθυσμοί της Δυτικής Ευρώπης και της Άπω Ανατολικής Ευρώπης ακολούθησαν αντίρροπες τροχιές. Κατά την έναρξη της νεολιθικής περιόδου στην Ευρώπη (8.000-7.000 χρόνια πριν), συγγενείς ομάδες αγροτών που διέφεραν από τους αυτόχθονες θηρευτές-συλλέκτες εμφανίστηκαν στη Γερμανία, στην Ουγγαρία και στην Ισπανία, ενώ η Ρωσία εποικίστηκε από έναν ξεχωριστό πληθυσμό θηρευτών-τροφοσυλλεκτών που είχε υψηλή συγγένεια με έναν 24.000 ετών σιβηρικό σκελετό. Στην περίοδο των 6.000-5.000 ετών πριν από σήμερα οι αγρότες μεγάλου μέρους της Ευρώπης εμφανίζονται να κατάγονται από θηρευτές πολύ περισσότερο απ' ό,τι οι προκάτοχοί τους, αλλά και στη Ρωσία των χρόνων εκείνων οι κτηνοτρόφοι Γιαμνάγια της στέπας κατάγονταν όχι μόνο από τους προαναφερθέντες θηρευτές της Ανατολικής Ευρώπης αλλά και από πληθυσμούς της Ανατολίας. Καθ' όσον στους κατοίκους της Γερμανίας της Υστερης Νεολιθικής Εποχής ανιχνεύθηκε κατά 75% καταγωγή από τους Γιαμνάγια, προκύπτει ότι η Δυτική και η Ανατολική Ευρώπη ήρθαν σε επαφή πριν από 4.500 χρόνια, μέσω μιας μαζικής μετανάστευσης στην καρδιά της Ευρώπης από τα ανατολικά. Αυτή η καταγωγή από τη στέπα εμφανίστηκε αταλάντευτη σε όλα τα γενετικά δείγματα Κεντροευρωπαίων που έζησαν ως πριν από 3.000 χρόνια και παραμένει πανταχού παρούσα στους σημερινούς Ευρωπαίους. Τα αποτελέσματα αυτά υποστηρίζουν την προέλευση από τη στέπα τουλάχιστον μέρους των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών».

Στο ίδιο τεύχος του «Nature» δημοσιεύθηκε μία ακόμη εργασία με τον ίδιο στόχο (nature.com), από την ομάδα των πανεπιστημίων της Κοπεγχάγης και του Μπέρκλεϊ που είχε εξιχνιάσει γενετικά την καταγωγή των Ινδιάνων της Αμερικής. Χρησιμοποιώντας διαφορετική μεθοδολογία και έναν ακόμη μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων (από 101 αρχαίους σκελετούς) κατέληξαν όχι μόνο στα ίδια συμπεράσματα προέλευσης των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών αλλά και απέδειξαν ότι «το ανοιχτόχρωμο δέρμα στους Ευρωπαίους ήταν ήδη παρόν σε υψηλή συχνότητα κατά την Εποχή του Χαλκού, αλλά όχι η ανοχή στη λακτόζη». Κατά τους ερευνητές, οι πρώτοι που διέδωσαν την ανοχή στη λακτόζη στην Ευρώπη ήταν ακριβώς οι αλογατάρηδες κτηνοτρόφοι της στέπας, οι Γιαμνάγια.

Δυνατότητες αλλά και ρίσκο

Η συνολική εικόνα της Προϊστορίας που συντίθεται πλέον από τη σύζευξη των όσων μας είχε αποκαλύψει η αρχαιολογική σκαπάνη με όσα φωτίζει τώρα η γενετική ανάλυση έχει περίπου ως εξής: Η ξηρασία μιας κλιματικής αλλαγής έκανε πριν από περίπου 60.000 χρόνια τον Homo sapiens να εγκαταλείψει την Αφρική και, μέσω της Μέσης Ανατολής, να ανεβεί στις γεμάτες θηράματα πεδιάδες της Ρωσίας και της Ευρώπης. Η έλευση της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων όμως τον έσπρωξε σε ένα αγωνιώδες ψάξιμο κυνηγότοπων που τον έσυρε από τα λιβάδια της Ισπανίας ως τις στέπες της Ανατολικής Σιβηρίας - και από εκεί στην Αμερική. Αυτά τα «πέτρινα χρόνια» του θηρευτή-τροφοσυλλέκτη τελείωσαν οριστικά γύρω στο 9000 π.Χ. όταν ο Homo sapiens βρήκε τον τρόπο να εκτρέφει ζώα, να καλλιεργεί τη γη και να μεταμορφώνει τα μεταλλεύματα σε σκεύη και όπλα. Οι καταλυτικές αυτές εξελίξεις συνέβησαν στα υψίπεδα της Ανατολίας όπου πηγάζουν ο Τίγρης και ο Ευφράτης. Εκεί γεννήθηκε ο «πολιτισμός των πόλεων» που έχουμε ως σήμερα, αλλά εκεί γεννήθηκαν και οι μαζικοί πόλεμοι των κρατών.

Από τα όσα μάς λένε πλέον οι γενετικές αναλύσεις προκύπτει ότι δύο μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα διαμόρφωσαν τόσο τον πολιτισμό όσο και τις γλώσσες της Ευρώπης. Το πρώτο ήταν εκείνο των κτηνοτρόφων-αγροτών της Ανατολίας, που έφτασαν στα μέρη μας μπολιάζοντας τους υπάρχοντες πληθυσμούς θηρευτών. Το δεύτερο ήταν εκείνο των κτηνοτρόφων της στέπας, που είχαν αφήσει την Ανατολία και - μέσω Καυκάσου - είχαν ξεχυθεί στα ατέλειωτα βοσκοτόπια των σημερινών Ουκρανίας, Ρωσίας και Καζακστάν. Αυτοί οι δεύτεροι ήταν οι φτωχότεροι συγκριτικά με τους γεωργούς και τους πολίτες του Νότου, αλλά απέκτησαν σύντομα ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα: δάμασαν το άλογο και εφηύραν τον τροχό, το κάρο και το άρμα. Επιπλέον, η μόνιμη ενασχόληση με τα κοπάδια επέφερε τη γενετική μετάλλαξη που τους χάρισε ανοχή στη λακτόζη. Ετσι μπορούσαν πλέον να μετακινούνται σε μεγάλες αποστάσεις, χειμώνα-καλοκαίρι, βασιζόμενοι στα άλογά τους και στο τυρί που έφτιαχναν από τα κοπάδια τους.

Η συνέχεια της ιστορίας είναι γνωστή: αντί να μεταναστεύουν πια για να βρουν κυνηγότοπους ή βοσκοτόπια, οι αλογατάρηδες της στέπας κατηφόριζαν σε ορδές προς τα μέρη όπου αφθονούσαν μεταλλεύματα για τα όπλα τους και... περίσσευαν τα πλούτη. Έτσι έφθασαν οι Ινδοευρωπαίοι στα πέρατα της Ευρασίας, από την Ισλανδία και τη Νορβηγία ως την Ινδία και την Κίνα. Μια αντιπαραβολή του χάρτη εξάπλωσης των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών με εκείνον της διάδοσης της μεταλλουργίας αρκεί για του λόγου το αληθές.

Η συνοπτική και απλουστευτική αυτή σύνοψη της προϊστορίας μας είναι μόνο «η κορυφή του παγόβουνου» από όσα έχει να μας προσφέρει ακόμη η γενετική ανάλυση των αρχαιολογικών ευρημάτων. Θυμηθείτε ότι έχει ξεκινήσει μόλις εδώ και λίγο περισσότερο από μία δεκαετία. Και εκεί που αρχικά η κάθε ανάλυση DNA κόστιζε εκατομμύρια, τώρα προσφέρεται μέσω Διαδικτύου έναντι λίγων ευρώ (π.χ. 23andMe: 89 €, GenoChip Genographic: 175 €, iGENEA: 229-338 €). Σε λίγο κάθε αρχαιολόγος (επαγγελματίας ή ερασιτέχνης) θα έχει στην τσέπη ένα USB stick που θα του λέει σχεδόν άμεσα την ηλικία και τη σύσταση του δείγματος που βρήκε. Επομένως οι μελλοντικές αποκαλύψεις για το παρελθόν μας (σε ατομικό, φυλετικό, εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο) αναμένονται να πολλαπλασιαστούν εκθετικά.

Είναι λοιπόν ευχαριστημένοι οι αρχαιολόγοι με αυτή την εξέλιξη και προοπτική; Από τα όσα παρακολουθούμε να συζητούνται στα σχετικά διεθνή φόρα, τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Ναι μεν το δυναμικό που προσφέρεται είναι πλέον απροσμέτρητο, αλλά από την άλλη διαγράφεται μια έντονη δυσφορία για την «επέλαση των γενετιστών». Πολλοί αρχαιολόγοι τούς θεωρούν αλαζόνες, οι οποίοι δημοσιεύουν ανενδοίαστα τα πορίσματά τους χωρίς να τους συμβουλεύονται, καλυπτόμενοι πίσω από την «επιστημονική ακρίβεια των μεθόδων τους». Επισημαίνουν ότι έτσι πολλές από τις πρόσφατες μελέτες έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τα αρχαιολογικά δεδομένα και δημιουργούν στρεβλές εντυπώσεις.

Από την άλλη, δεν μπορούμε να μη θυμηθούμε την τραγική στρέβλωση και πολιτική εκμετάλλευση που επιφυλάχθηκε στο παρελθόν στη Θεωρία των Ινδοευρωπαίων. Το σύγχρονο διεθνές τοπίο, όπου τα σύνορα επαναχαράσσονται με γνώμονα θρησκευτικές πεποιθήσεις και φυλετικές καταβολές, φέρνει ανατριχιαστικά στη μνήμη το «ιστορικό δικαίωμα της Άριας Φυλής» που χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα κατάκτησης οι Ναζί. Θα δούμε άραγε τις επόμενες γενετικές αναλύσεις αρχαίου DNA να χρηματοδοτούνται από φορείς που στοχεύουν ακριβώς στη διαμόρφωση «ιδιαίτερης προγονικής ιστορίας» με παρελκόμενα «κληρονομικά δικαιώματα»;

Η απάντηση είναι παραπάνω από δυσοίωνη, καθώς είναι ήδη υπαρκτά τα πρώτα δείγματά της: Στις ΗΠΑ η πάμπλουτη Εκκλησία των Μορμόνων («ιδιοκτήτρια» της Πολιτείας της Γιούτα) χρηματοδοτεί από χρόνια αρχαιολογικές έρευνες που στοχεύουν στο να αποδείξουν ότι η Βόρεια Αμερική εποικίστηκε από... χαμένη φυλή του Ισραήλ. Η κατάσταση από το 1990 και μετά έχει γίνει για τους Ινδιάνους τόσο ασφυκτική ώστε οι περισσότεροι από αυτούς να αρνούνται τώρα να δώσουν δείγμα DNA σε ερευνητές, φοβούμενοι τη διαστρέβλωση της καταγωγής τους. Πολύ πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι εκείνο του βιβλίου «Legacy: A Genetic History of the Jewish People» (Oxford University Press, 2012), όπου ο γενετιστής καθηγητής του Πανεπιστημίου Yeshiva της Νέας Υόρκης Χάρι Όϊστερ διατεινόταν πως όλοι οι Εβραίοι του κόσμου είχαν κοινή γενετική υπογραφή. Κατ' αυτόν, τα γενετικά δεδομένα αποδείκνυαν πως όλοι οι Εβραίοι ήταν απόγονοι των Εβραίων της Βίβλου και ότι αυτό εξηγούσε την «διανοητική τους υπεροχή». Στις αιτιάσεις αυτές αντέδρασαν πολλοί άλλοι γενετιστές, και μάλιστα ο επίσης εβραίος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ Εράν Ελχάικ «ξανάτρεξε» τις γενετικές αναλύσεις στον δικό του υπολογιστή και κατέληξε πως οι Ασκενάζι Εβραίοι κατάγονται στη συντριπτική πλειονότητά τους από τον Καύκασο και όχι από τη Μέση Ανατολή.

Το δίδαγμα είναι εξαιρετικά απλό: όσο περισσότερο η επιστήμη καλπάζει τόσο περισσότερο εξονυχιστικό πρέπει να είναι το κοσκίνισμα των πορισμάτων της. Διαφορετικά το μέλλον επιφυλάσσει «τερατογενέσεις», προερχόμενες ακόμη και από αρχαίο DNA.