11 September 2019

Και έλεγαν «καλά να πάθουν»…

Συστηματική παραπληροφόρηση και υπόγειες ιδεολογικές διαπλοκές 

ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΣΩΜΕΡΙΤΗΣ, BHMA 24/11/2008


Αυτή τη φορά δεν κύλησε ο χρόνος. Δεν φαίνεται απόμακρη η 11 του Σεπτέμβρη. Δεν μπορούμε ακόμα να την κατατάξουμε, να την «εκλογικεύσουμε». Παραμένει για όσους δεν τους τυφλώνει το πάθος μια από τις λίγες εκείνες ημερομηνίες που ξέρουμε ότι αποτελούν ορόσημο και σταθμό χωρίς να ξέρουμε ποιου δρόμου, ποιας άλλης τραγωδίας. Ή άλλης εποχής. 

Έχουμε λοιπόν, ξαφνικά, εκείνη την ημέρα, τους δύο τεράστιους πύργους του Διεθνούς Κέντρου Εμπορίου της Νέας Υόρκης που χτυπήθηκαν από αεροπλάνα της γραμμής, θύματα πειρατείας αυτά και οι επιβάτες τους. Οι πύργοι έπιασαν φωτιά και έπεσαν. Έχουμε την επίθεση, στο Πεντάγωνο. Και ένα τέταρτο αεροπλάνο που οι επιβάτες του κατάφεραν να αντιδράσουν και να πουν: θα πεθάνουμε, αλλά ας πεθάνουμε όρθιοι: μπόρεσαν έτσι να εμποδίσουν τους εγκληματίες πειρατές να χτυπήσουν άλλο στόχο. Ποιον; Τίποτε το βέβαιο. 

Ο απολογισμός: χιλιάδες νεκροί, άνθρωποι κάθε καταγωγής, που απλώς είχαν πάει στη δουλειά τους ή θέλησαν να ταξιδέψουν. Ζημιές τεράστιες. Ένα σκληρό χτύπημα στην παγκόσμια οικονομία με επιπτώσεις παντού, και στην Ελλάδα: να, αυτό το καλοκαίρι στον τουρισμό. Και μια στροφή μεγάλη στην πολιτική μιας σκληρής αμερικανικής συντηρητικής κυβέρνησης (μεγάλη η ατυχία) που αντιδρά στο πολεμικό χτύπημα σαν λαβωμένο αλλά πανίσχυρο και πολυμήχανο θεριό. Με ή και χωρίς συμμάχους. Τι να τους κάνει η Ουάσινγκτον που μόνο λόγια ξέρουν να λένε; Και συχνά πέρα από τους νόμους: να τι πέτυχαν οι τρομοκράτες.

Πώς αντιδράσαμε; Οι πολλοί είπαν για τους Αμερικανούς το θανατερό «Καλά να πάθουν». «Μα όχι, προς Θεού, τους λυπηθήκαμε», ισχυρίζονται τώρα οι δίγλωσσοι. Εχουμε όμως τα δικά τους λόγια, τότε, στοιχείο απόλυτο. Που υπογραμμίζει τις ντροπές τους. Ενας τολμηρός δημοσιογράφος και συγγραφέας, που τόσοι θέλησαν να εξοντώσουν, ο Μανώλης Βασιλάκης, μάζεψε το υλικό, το ταξινόμησε, το σχολίασε και να το εκπληκτικό του βιβλίο που, με πρόλογο ενός άλλου τολμηρού, του Στέφανου Μάνου, κυκλοφορεί με τον τίτλο «Καλά να πάθουν» από τις εκδόσεις «Γνώσεις». Μια συμβουλή: ζητήστε το επίμονα· θα έπρεπε να διδάσκεται σε όλες τις δημοσιογραφικές σχολές. 

Μας τα θυμίζει όλα, τα μαύρα και τα άσπρα, το βιβλίο αυτό των πεντακοσίων σελίδων που διαβάζεται μέσα σε λίγες ώρες. Τη συστηματική παραπληροφόρηση που μας είχε κατακλύσει, τις υπερβολές, τους φανατισμούς. Και τις υπόγειες «ιδεολογικές» διαπλοκές. Την πολιτική μας κακοδαιμονία που είναι και εθνικά ηλίθια. 

Και ποια ήταν η αντίδραση πέρα από την κρυφή βοή στα δημοσιογραφικά γραφεία; Ένα γελοίο συλλογικό κείμενο κάποιων συνδικαλιστών του χώρου και της μιζέριας μας (και όχι των «ενδιαφερομένων», πού τέτοια τόλμη!) που χαρακτηρίζει το βιβλίο «μακαρθικό» και ισχυρίζεται ότι περιέχει «μαύρες λίστες» προγραφών κατόπιν… παραγγελίας των ιμπεριαλιστών. Δηλαδή τι; Τρόμαξαν τα «παιδιά» διαβάζοντας ξανά τα όσα είχαν γράψει με την υπογραφούλα τους; Με το σύστημα που έμαθαν από τόσα χρόνια τώρα με Μακεδονικά και Σερβίες, με Ιμια και Οτσαλάν; Σε παράνομες εφημερίδες τα έγραφαν και με ψεύτικες υπογραφές ώστε να διαμαρτύρονται για την «αποκάλυψη»; Αν είχαν κάποιο κουράγιο, θα έβγαιναν οι ίδιοι και θα έλεγαν: «ναι, εγώ τα έγραψα αυτά, τα πιστεύω, να γιατί». 

Προφανώς το κουράγιο αυτό δεν το έχουν. Ολοι οι άλλοι όμως, το βιβλίο αυτό έχουμε κάθε συμφέρον να το διαβάσουμε. Θα μάθουμε πολλά. Και για τον εαυτό μας. Μεταξύ άλλων, θα θυμηθούμε τι εστί πολιτικό κριτικό πνεύμα. Και θα τιμήσουμε έτσι, για πρώτη ίσως φορά, τα χιλιάδες θύματα της 11 του Σεπτέμβρη – μαζί τους και τους τόσους Ελληνες που χάθηκαν, μαζί με τους άλλους. Εκεί. Τους το οφείλουμε έστω και τώρα.



Λίστα των περίπου 3.000 θυμάτων στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης λόγω της κατάρρευσής τους, μετά την πρόσκρουση σ' αυτούς δύο αεροπλάνων που είχαν απαχθεί μαζί με τους επιβάτες τους;
https://www.911memorial.org/names-memorial-0

27 August 2019

Πόλεμος ΗΠΑ – Κίνας γιά τό 5G δίκτυο τοῦ ΟΤΕ

Νατοϊκό ζήτημα ἔθεσε ὁ Πάυατ στόν Πρωθυπουργό


 
ΠΟΙΟΣ θά ἀναλάβει νά ἐκμεταλλευθεῖ τό δίκτυο τοῦ ΟΤΕ στό ὁποῖο θά ἐγκατασταθεῖ στό μέλλον ἡ τεχνολογία 5G γιά τά κινητά τηλέφωνα; Ἡ ραγδαίως ἀναπτυσσομένη κινεζική ἑταιρεία Huawei ἤ ἡ σκανδιναβική Νokia; Ἡ πρώτη εἶναι πιό φθηνή καί ἀναπτύσσει μεγάλες ταχύτητες στό διαδίκτυο. Ἡ δεύτερη εἶναι πιό ἀκριβή, λίγο πιό ἀργή, ἀλλά εἶναι εὐρωπαϊκή. Τό ζήτημα ὅμως ξεπερνᾶ κατά πολύ τό κόστος καί τίς ταχύτητες. Ὅπως ξεπερνᾶ καί τίς καθαρῶς ἐπιχειρηματικές καί ἐμπορικές παραμέτρους του. Εἶναι ζήτημα πρωταρχικῶς γεωπολιτικό. Γι’ αὐτό καί ὁ Ἀμερικανός πρέσβυς Τζέφφρυ Πάυατ τό ἔχει στήν κορυφή τῆς ἀτζέντας του, καί ἦταν κυριολεκτικῶς τό πρῶτο θέμα πού ἔθεσε κατά τήν ἐπαφή του μέ τόν Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Συμφώνως πρός πληροφορίες τῆς «Ἑστίας», ὁ Ἀμερικανός πρέσβυς χαρακτηρίζει σέ ὅλες του τίς ἐπαφές μέ κυβερνητικούς ἀξιωματούχους ὡς «νατοϊκό ζήτημα» τό θέμα τοῦ φίξ δικτύου 5G τοῦ ΟΤΕ. Καί βεβαίως ἐπ’ οὐδενί ἐπιθυμεῖ νά περιέλθει αὐτό στήν κατοχή τῶν Κινέζων! Καί τοῦτο, διότι εὔλογα φοβεῖται πώς τό Πεκῖνο θά τό ἀξιοποιήσει μέ εὐρείας ἐκτάσεως ὑποκλοπές στήν εὐρύτερη περιοχή. Πρός τοῦτο θέλει μάλιστα, τήν ὥρα πού ἡ Huawei πραγματοποιεῖ πιλοτικά προγράμματα ἐφαρμογῶν 5G στήν Ἑλλάδα, αὐτό τό ζήτημα νά ρυθμισθεῖ μέ τήν ἐπικειμένη μεγάλη συμφωνία ἀμυντικῆς συνεργασίας Ἑλλάδος – ΗΠΑ, ἡ ὁποία θά περιλαμβάνει εἰδικό κεφάλαιο γιά τίς ἐπικοινωνίες.
Σημειωτέον ὅτι ἡ Huawei ἔχει ξεκινήσει ἔρευνα πλέον προηγμένων δικτύων 6G στόν Καναδᾶ (TechRepublic), ἐνῶ ἀπό τόν περασμένο μῆνα ξεκίνησε ἕνα πιλοτικό πρόγραμμα στήν Ἑλλάδα, κάτι πού θά μποροῦσε νά βοηθήσει στό ἄνοιγμα τῆς ἑταιρείας στήν ἀγορά δικτύων 5G στήν Νοτιοανατολική Εὐρώπη, ἐγείροντας ὅμως πολλαπλές ἀνησυχίες στήν ἄλλη πλευρά τοῦ Ἀτλαντικοῦ.
Ἡ κινεζική ἑταιρεία τηλεπικοινωνιῶν ἀναπτύσσει δοκιμαστικά δύο πιλοτικά δίκτυα κινητῆς τηλεφωνίας 5G, ἕνα στήν ἑλληνική πρωτεύουσα καί ἕνα στήν παραθαλάσσια πόλη τῆς Καλαμάτας. Τό δεύτερο μάλιστα προχωρεῖ σέ συνεργασία μέ γνωστή ἑταιρεία κινητῆς τηλεφωνίας, μέ τήν ὑλοποίηση δέ τοῦ ἔργου ἡ Καλαμάτα θά γίνει ἡ πρώτη ἑλληνική πόλις πού θά βιώσει τίς τεράστιες δυνατότητες τῶν δικτύων 5G. Αὐτό τουλάχιστον τονίζουν οἱ ἐμπνευστές τοῦ προγράμματος. Τό δίκτυο 5G στήν Καλαμάτα καλύπτει τώρα τήν κεντρική πλατεῖα καί πολλά σημαντικά σημεῖα τῆς πόλεως. Ἡ πρώτη ἐμπορική χρῆσις ἀναμένεται νά ἀρχίσει σέ περίπου δύο χρόνια ἀπό τώρα.
Σύμφωνα μέ τόν κ. Ἀναστάσιο Μπίκο, εἰδικό ἀσφαλείας 5G πού ὑλοποιεῖ τό πρόγραμμα μέ τήν Huawei, τό ὅλο σχέδιο ἀποτελεῖ μία «τεράστια ἱστορική εὐκαιρία γιά νά ἀναλάβει ἡ χώρα τό προβάδισμα στήν ἐπένδυση σέ νέες ἐπαναστατικές ψηφιακές τεχνολογίες 5G».
Ἡ Huawei ἐπενδύει στήν Ἑλλάδα γιά σχεδόν 15 χρόνια καί διαχειρίζεται τό 50% τῆς ἀγορᾶς τηλεπικοινωνιακοῦ ἐξοπλισμοῦ. Ὁ κ. Μπίκος δήλωσε στήν ἱστοσελίδα ZDNet ὅτι ὁ δημόσιος διάλογος γιά τήν ἐφαρμογή τῆς τεχνολογίας 5G καί οἱ προσπάθειες τῶν κυβερνήσεων καί τῶν ρυθμιστικῶν φορέων στήν Ἑλλάδα καί τήν Κύπρο ἐξομαλύνουν τήν μετάβαση τῆς καταστάσεως ἀπό τήν τεχνολογία 4G σέ 5G.
Δέν πρέπει ὅμως νά παραβλέπονται οἱ πληροφορίες, ὅτι οἱ ΗΠΑ θά μποροῦσαν νά ἐπεκτείνουν καί στήν Ἑλλάδα ὁρισμένους ἀπό τούς περιορισμούς πού ἐπέβαλε ὁ Πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ στήν Huawei τόν Μάιο, καθώς ὁ συνεχιζόμενος ἐμπορικός πόλεμος μεταξύ Οὐάσιγκτων καί Πεκίνου δέν φαίνεται νά πλησιάζει στό τέλος του.
Αὐτή ἡ κατάστασις θά μποροῦσε νά προκαλέσει προβλήματα γιά τίς ἐπενδύσεις τῆς Huawei στήν Εὐρώπη. Ἀλλά γιά τήν περίπτωση τῆς Ἑλλάδος ὁ κ. Μπίκος ἐπιμένει ὅτι «κανένα πολιτικό ζήτημα δέν θά πρέπει νά καθυστερήσει τήν ἀνάπτυξη τῶν 5G, ἀφοῦ κανένας οὔτε ἡ Εὐρώπη θά ἐπωφεληθεῖ ἀπό αὐτό».

26 August 2019

Θρησκεία και Πολιτικός Φιλελευθερισμός

ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΕΛ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ



Στον πολιτικό φιλελευθερισμό οι θρησκείες αποτελούν αντιλήψεις και πεποιθήσεις, οι οποίες μπορούν να κινούνται στο δικαιωματικό τόξο της ελευθερίας επιλογών του ατόμου. Η διαδικασία ενίσχυσης ή μείωσης του παρεμβατικού ρόλου κάποιας θρησκείας δεν εναπόκειται σε πολιτικές δράσεις, αλλά εξαρτάται πλήρως από την αποδοχή ή την απόρριψη του ρόλου τους μέσα σε συγκεκριμένα πολιτισμικά και κοινωνικά περιβάλλοντα. Σε αυτό το πλαίσιο κατανόησης οι θρησκείες γίνονται αντιληπτές ως δυναμικά πολιτισμικά στοιχεία, τα οποία μπορούν ελεύθερα να επιλέγονται από τα άτομα ή μπορούν ελεύθερα να απορρίπτονται από αυτά. Η έννοια της πολυθρησκευτικότητας προσιδιάζει άλλωστε στη μοντέρνα αντίληψη περί πολυπολιτισμικότητας και επομένως δεν πρέπει να θεωρείται και να προσεγγίζεται καταστροφικά και φοβικά. Αντιθέτως, αποτελεί τη βάση για μια κοινωνία, η οποία επιδιώκει μέσα από την ανεκτικότητα και την κατανόηση του διαφορετικού (και κυρίως του μειονοτικού) τη συνύπαρξη και την ειρηνική αποδοχή του άλλου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ του Χαράλαμπου Βέντη
ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ Ανθρώπινα Δικαιώματα
Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
Σχόλιο 1
Ορθοδοξία και Ανθρώπινα Δικαιώματα, Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος Α'
Σχόλιο 2

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Η ηθική της ελευθερίας στην εποχή της νεωτερικότητας
2.1. Οι μύθοι
2.2. Ο Χριστιανισμός
2.3. Η νεωτερικότητα

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ Η θρησκευτική ελευθερία και η φιλελεύθερη κριτική σκέψη
3.1. Η θρησκευτική ελευθερία
3.2. Η φιλελεύθερη κριτική σκέψη
3.2.1. Η κριτική της θρησκείας στον John Locke
3.2.2. Η κριτική της θρησκείας στον Adam Smith
3.2.3. Η κριτική της θρησκείας στον John Stuart Mill
3.2.4. Alexis Henry Charles Maurice de Tocqueville: η «άλλη κριτική»
3.2.5. Συμπερασματικά

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ Σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια
4.1. Εισαγωγή
4.1.1. Το θεωρητικό και θεσμικό πλαίσιο
4.2. Το Σύμφωνο Συμβίωσης
4.3. Ο νόμος
4.4. Διαφορές Γάμου και Συμφώνου Συμβίωσης
4.5. Καταχωρισμένη συμβίωση και δεόντως αποδειχθείσα μακροχρόνια σχέση
4.6. Θεολογικές σκέψεις και προβληματισμοί με αφορμή το Σύμφωνο Συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια
4.7. Συμπέρασμα

ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ Θρησκεία και Επιστήμη ως εργαλεία ελευθερίας του ανθρώπου
Πρόλογος
5.1. Εισαγωγή
5.2. Θρησκεία και Επιστήμη: η νεωτερικότητα
5.3. Θρησκεία και Επιστήμη: ατομικότητα και ελευθερία
5.4. Θεολογία και φυσικές επιστήμες: από την καχυποψία στην συνύπαρξη
5.5. Σε αναζήτηση σύνθεσης: η εσχατοκεντρική διαλεκτική
5.6. Συμπέρασμα

ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ Το μάθημα των θρησκευτικών ως θρησκειολογικό μάθημα
6.1. Μοντέρνος Πολιτισμός: θρησκευτική ελευθερία και θρησκευτική εκπαίδευση
6.1.1. Εισαγωγικά
6.2. Θρησκεία και Πολιτισμός
6.3. Η θρησκευτική ελευθερία ως αίτημα του μοντέρνου
6.4. Η θρησκευτική παιδεία
6.5. Το θρησκειολογικό παράδειγμα
6.6. Συμπέρασμα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1. Ο Κύλινδρος του Κύρου
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2. Magna Harta
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3. Διακήρυξη των δεκατριών ενωμένων Πολιτειών της Αμερικής
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4. Διακήρυξη των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 5. Σύμβασις δια την Προάσπισιν των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 6. Χάρτης των θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. - Συνθήκη της Λισσαβώνας

05 August 2019

Τώρα είναι η ώρα των νοικοκυραίων

(χωρίς εισαγωγικά)

του Σάκη Μουμτζή, Liberal.gr, 5/8/2019

Όλοι οι άνθρωποι που ξυπνάνε το πρωί και πάνε στην δουλειά τους, χωρίς να γνωρίζουν αν θα βγει το μεροκάματο, όλοι αυτοί που θέλουν να επιστρέψουν στο σπίτι τους με ησυχία και στην ώρα τους, όλοι αυτοί που θέλουν να μην κινδυνεύει η ζωή τους και η περιουσία τους από παραβατικές συμπεριφορές, όλοι αυτοί έχουν αποκληθεί, περιφρονητικά, από την Αριστερά και τους αριστερούληδες, «νοικοκυραίοι».

Εγώ, αφαιρώ τα εισαγωγικά.

Όλοι αυτοί είναι οι κανονικοί άνθρωποι, και είναι τίτλος τιμής για κάποιον να ανήκει σε αυτήν την τεράστια κατηγορία. Γιατί, αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι, οι κανονικοί άνθρωποι, είναι η ραχοκοκαλιά της οικονομίας και της κοινωνίας.

Από τους φόρους τους ζουν λάθρα, οι «επαγγελματίες της επανάστασης», οι τεμπέληδες των διαφόρων καφέ, οι θεωρητικοί των διαφόρων τρόπων μετάβασης στον σοσιαλισμό, και οι υποτακτικοί τους.


Οι νοικοκυραίοι, ανέκαθεν ήταν για την Αριστερά ένα εχθρικό κοινωνικό στρώμα. Οι ιδρυτές της μαρξιστικής θεωρίας θεωρούσαν πως, στην κρίσιμη επαναστατική στιγμή, θα συντασσόταν με την αντίδραση.

Γι΄αυτό προσπαθούν οι εγχώριοι μαρξιστές, να αποδομήσουν όλα τα χαρακτηριστικά που έχει αυτή η πολύ μεγάλη κοινωνική κατηγορία, με το τρίπτυχο «ησυχία, τάξη κι ασφάλεια».

Λες και είναι κακό να επιζητεί κάποιος την ησυχία, την τάξη και την ασφάλεια.

Για τους αριστερούς και τους κάθε λογής αριστερούληδες, είναι. Ελεγαν πως πίσω από αυτό το τρίπτυχο κρύβεται μια κοινωνία-νεκροταφείο. Πάντα η Αριστερά, διακωμωδεί, διαστρεβλώνει, παραπλανά.

Την δική της κοινωνία την ζήσαμε 54 μήνες. Η πατρίδα μας έγινε μια ξεχαρβαλωμένη χώρα, με τα άβατα της, τους ερυθροτραμπούκους που δέρνουν και καταστρέφουν, τους κακοποιούς που αποφυλακίζονται και ξαναπιάνουν δουλειά, τα όργανα της τάξεως, εκτελώντας πολιτικές εντολές, να παρακολουθούν, μακρόθεν, όλα τα παραπάνω.

Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου, οι νοικοκυραίοι μίλησαν. Και τώρα ήρθε η ώρα τους. Θέλουν να γίνουν πράξη αυτά που οι αριστεροί λοιδωρούσαν και ειρωνεύονταν.

Η ησυχία, η τάξη και η ασφάλεια.

Κάποιοι δεν κατάλαβαν ακόμα πως στις τέσσερις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις δεν κέρδισε μόνον η Νέα Δημοκρατία. Συγχρόνως, ηττήθηκαν και όλα τα ιδεολογήματα της Αριστεράς, που μαγάριζαν την μεταπολιτευτική μας κοινωνία.

Για πρώτη φορά η φιλελεύθερη παράταξη έθεσε στην κρίση του Ελληνικού λαού τα δικά της προτάγματα και νίκησε. Για πρώτη φορά η φιλελεύθερη παράταξη κοίταξε στα μάτια την Αριστερά στον ιδεολογικό τομέα και νίκησε.

Δεν έκανε παραχωρήσεις, δεν έκανε εκπτώσεις, δεν κρύφτηκε.

Μετά την λαίλαπα των 54 μηνών ριζοσπαστικής Αριστεράς και άκρας Δεξιάς, οι πολίτες είδαν, έζησαν, συνέκριναν, αποφάσισαν και περιμένουν.

Περιμένουν να δούν να γίνεται η Ελλάδα μια κανονική Ευρωπαϊκή χώρα, χωρίς άβατα, με καθαρά και ανοικτά πανεπιστήμια, με τις δυνάμεις της τάξεως να την επιβάλλουν όπου πρέπει, με τους δρόμους ανοικτούς για να πηγαίνει ο κόσμος στις δουλειές του και στα σπίτια του.

Πολύ απλά πράγματα που, επί σαράντα σχεδόν χρόνια, η Ελληνική κοινωνία τα στερήθηκε. Σχεδόν δύο γενιές μεγάλωσαν μέσα στο μπάχαλο και στην ανομία θλιβερών μειοψηφιών. Σχεδόν δύο γενιές αγνοούν τι σημαίνει «ησυχία, τάξη κι ασφάλεια».
Τώρα, όμως, ήρθε η ώρα των νοικοκυραίων.

03 August 2019

Τα «πέτρινα ψάρια» του Λιβάνου

in.gr, 3/8/2019

Τα «πέτρινα ψάρια» του Λιβάνου, μια πλούσια συλλογή των οποίων φιλοξενείται στο Memory of Time, είναι μεταξύ των πλέον εντυπωσιακών απολιθωμάτων στον κόσμο, «μάρτυρες» μιας ιστορίας 100 εκατομμυρίων χρόνων

Οι ακτίνες του ήλιου, που έχει αρχίσει δειλά-δειλά να ξεπροβάλλει στον καταγάλανο ουρανό της αρχαίας Βύβλου, προσπαθούν να βρουν διέξοδο στα πέτρινα σοκάκια της πόλης, το σημερινό Jbeil του Λιβάνου, με το γραφικό λιμανάκι και τον κοσμοπολίτικο μεσογειακό αέρα.
Περίπου τέτοια ώρα, ο Πιερ Άμπι Σαάντ (Pierre Abi Saad) παίρνει συνήθως το δρόμο προς τη Hjoula και ανηφορίζοντας στα ορεινά αναζητεί ζώα που έχουν χαθεί …εκατομμύρια χρόνια πριν.
Στο λιβανέζο παλαιοντολόγο με την ευγενική φυσιογνωμία και τη χαρακτηριστική, μελίρρυτη φωνή θα μπορούσε να αποδοθεί κάλλιστα ο χαρακτηρισμός «κυνηγός απολιθωμάτων», αφού έχει αφιερώσει τη ζωή του έως σήμερα στην αναζήτηση και ανάδειξη ενός ιδιαίτερου είδους απολιθωμάτων, αυτό των ψαριών.
Ψάρια, μαλακόστρακα, αστερίες -και όχι μόνο- συνθέτουν ένα μοναδικό μωσαϊκό απολιθωμάτων, υψηλής ποιότητας και αξίας, που συναγωνίζονται επί ίσοις όροις τα αντίστοιχα που έχουν βρεθεί σε περιοχές όπως το Monte Bolea στην Ιταλία, το Solnhofen στη Γερμανία και το Green River στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

Το ιδιότυπο αυτό… ψάρεμα είναι, άλλωστε, οικογενειακή υπόθεση για τον Πιερ και τα αδέλφια του, καθώς ο παππούς τους ήταν αυτός που δεκαετίες πριν βρήκε τυχαία το πρώτο του απολίθωμα. Τότε ίσως να μην είχε συνειδητοποιήσει όχι μόνο πόσο προικισμένος από τη φύση είναι ο τόπος του, αλλά κυρίως ότι το «μικρόβιο» θα περνούσε από γενιά σε γενιά. Από τον παππού στο γιο κι από εκεί στα εγγόνια.
Οι τελευταίοι διατηρούν σήμερα έναν εκθεσιακό χώρο με απολιθώματα ψαριών -από τη (δική τους) μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή στη Μέση Ανατολή- στην παλαιά αγορά της Βύβλου, λίγα μέτρα μακριά από την πλατεία με τον παχύ ίσκιο που περίτεχνα «υφαίνουν» οι φορτωμένες με φούξια άνθη βουκαμβίλιες.
Το Memory of Time (όπως ονομάζεται ο εκθεσιακός χώρος), κάθε γωνιά του οποίου κρύβει κι ένα μικρό θησαυρό, αποτελεί το δεύτερο σπίτι του γνωστού λιβανέζου παλαιοντολόγου, ο οποίος απολαμβάνει να εξηγεί με κάθε λεπτομέρεια στους επισκέπτες τη μοναδικότητα των εκθεμάτων.
«Εδώ έχουμε το μοναδικό απολίθωμα χταποδιού στον κόσμο, αλλά και ένα πολύ σπάνιο εύρημα στο οποίο βλέπουμε ένα ψάρι που έχει φάει ένα μικρότερο. Αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο απολίθωμα» λέει στο περιοδικό «ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ» ο Πιερ Άμπι Σαάντ, εξηγώντας πως το να γνωρίζεις πού πρέπει να αναζητήσεις τα απολιθώματα και ποιοι σχηματισμοί είναι αυτοί που αξίζουν είναι το «κλειδί» της όλης προσπάθειας.
Τα «πέτρινα ψάρια» του Λιβάνου, μια πλούσια συλλογή των οποίων φιλοξενείται στο Memory of Time, είναι μεταξύ των πλέον εντυπωσιακών απολιθωμάτων στον κόσμο, «μάρτυρες» μιας ιστορίας 100 εκατομμυρίων χρόνων.
Τότε η περιοχή όπου σήμερα εκτείνεται ο Λίβανος βρισκόταν 200 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας της Τηθύος (υπήρξε μεγάλη κεντρική θάλασσα, η οποία από την Παλαιοζωική μέχρι και την Τριτογενή Περίοδο εκτεινόταν ανάμεσα στην ευρασιατική και την αφρικανική ήπειρο και σημερινά υπολείμματά της είναι η Μεσόγειος και η Ερυθρά).
Τα χρόνια πέρασαν, έγιναν… αιώνες, και προτού ο Λίβανος γίνει χώρα -και δη ανεξάρτητη- οι ταξιδιώτες σε αυτήν την προικισμένη από τη φύση γωνιά του πλανήτη την είχαν κάνει διάσημη για τα απολιθώματά της με τις μορφές ψαριών και μαλακοστράκων, που σήμερα κοσμούν τις προθήκες μουσείων αλλά και ιδιωτικών συλλογών ανά τον πλανήτη.
Μάλιστα, πολλά από τα ερωτήματα που σχετίζονται με την απολιθωματοποίηση αυτών των θαλάσσιων ζώων και την παρουσία τους σε βουνοκορφές, μακριά από τις σημερινές ακτές της περιοχής, παραμένουν αναπάντητα.
Εκτός από τη Hjoula, όπου ο Πιερ και τα αδέλφια του -και σε λίγο καιρό και τα παιδιά τους- αναπτύσσουν τη δράση τους, βρίσκονται άλλα δύο χωριά (Haquel και Ennamura) που έχουν κερδίσει διεθνή αναγνώριση χάρη στα πλούσια θαλάσσια απολιθώματα που έχουν βρεθεί εκεί.
Ψάρια, μαλακόστρακα, αστερίες -και όχι μόνο- συνθέτουν ένα μοναδικό μωσαϊκό απολιθωμάτων, υψηλής ποιότητας και αξίας, που συναγωνίζονται επί ίσοις όροις τα αντίστοιχα που έχουν βρεθεί σε περιοχές όπως το Monte Bolea στην Ιταλία, το Solnhofen στη Γερμανία και το Green River στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Η παλαιότερη γραπτή αναφορά στα απολιθώματα της περιοχής, όπως εξηγεί ο Πιερ Άμπι Σαάντ, χρονολογείται από τον 4ο αιώνα π.Χ., όταν ο Ευσέβιος της Καισαρείας, επίσκοπος Παλαιστίνης, έγραφε για κάποιες μυστήριες πέτρες που βρέθηκαν στις υψηλότερες κορυφογραμμές του Λιβάνου.
Η πιο γνωστή, ωστόσο, αναφορά αποκαλύπτει το πώς ένα απολίθωμα ψαριού από τη συγκεκριμένη περιοχή δόθηκε ως δώρο στο βασιλιά Λουδοβίκο σε μια από τις εκστρατείες του στη Μέση Ανατολή.
Αργότερα ακολούθησαν δεκάδες εκπαιδευτικές αποστολές (Γάλλων, Ιταλών, Γερμανών και Αμερικανών), προκειμένου να διεξαχθούν ανασκαφές και να τεκμηριωθούν επιστημονικά τα ευρήματα.
Ο Πιερ Άμπι Σαάντ και η οικογένειά του έχουν βρει εκατοντάδες σπάνια απολιθώματα ψαριών, που έχουν καταστήσει τον εκθεσιακό τους χώρο στην παλαιά αγορά της αρχαίας Βύβλου πόλο έλξης των τουριστών της γραφικής αυτής πόλης.
Όταν, όμως, τον ρωτάς αν έχει εκπληρώσει όλα τα όνειρά του γύρω από την ιδιαίτερη αυτήν ενασχόληση, το βλέμμα του αρχίζει να πετά σπίθες και με αφοπλιστική ειλικρίνεια απαντά: «Όνειρό μου είναι να βρω μια γοργόνα!»