25 April 2015

Ο Ρίτσαρντ Ντόκινς στην Αθήνα

«Πατέρας» του νέου αθεϊσμού
ΤΑ ΝΕΑ, 25/4/2015


Αν υπάρχουν λίγοι επιστήμονες στον κόσμο που δικαιούνται τον τίτλο του «σταρ», ανάμεσά τους ασφαλώς βρίσκεται ο πολυγραφότατος και μαχητικότατος βρετανός εξελικτικός βιολόγος Ρίτσαρντ Ντόκινς, ο επιλεγόμενος και «ροτβάιλερ του Δαρβίνου», ο οποίος επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα και μίλησε ενώπιον πολυπληθούς κοινού την Παρασκευή (24/4/) το βράδυ στον πολυχώρο Hub, στην Αθήνα.
Το βασικό του μήνυμά ήταν μάλλον επιθετικό: Η θρησκεία είναι μια αρνητική δύναμη, που στέκεται εμπόδιο στον ορθολογισμό, στα ατομικά δικαιώματα και στην πρόοδο.
Την εκδήλωση, που συνδιοργάνωσαν τα καταστήματα Public και οι εκδόσεις Κάτοπτρο, με την υποστήριξη της Ενωσης Αθέων και της Ενωσης Ουμανιστών/στριών Ελλάδας, συντόνισε η υπεύθυνη εκστρατειών της Διεθνούς Αμνηστίας Ελίζα Γκορόγια.
Αφού έγινε διάσημος στους επιστημονικούς κύκλους με το βιβλίο του «Το εγωιστικό γονίδιο» (1976) και αφού στη συνέχεια έγραψε ένα σωρό άλλα ενδιαφέροντα βιβλία - «Ο Τυφλός Ωρολογοποιός (1986), «Υφαίνοντας το Ουράνιο Τόξο» (1998), «Ο εφημέριος του διαβόλου» (2003) κ.ά.- ο Ντόκινς προκάλεσε διεθνή αίσθηση (από ύμνους έως κατακραυγή) με το βιβλίο-ορόσημο «Η περί Θεού αυταπάτη» (2006).
«Δεν υπάρχει Θεός»
Το βιβλίο αυτό μεταφράστηκε σε 31 γλώσσες και πυροδότησε ένα νέο κύμα αθεϊσμού παγκοσμίως και του χάρισε τον τίτλο του «πατέρα» (ή «πάπα») του Νέου Αθεϊσμού και του κατ' εξοχήν αντίπαλου τού δημιουργισμού, της θεωρίας του «ευφυούς σχεδιασμού» στη θρησκεία.
Για κάθε Χριστιανό και άλλο θρησκευόμενο ο Ντόκινς παραμένει «κόκκινο πανί», πολύ περισσότερο που έχει βαλθεί να διαφημίζει τον αθεϊσμό ως την πιο ανθρωπιστική, ορθολογιστική και επιστημονική επιλογή για κάθε άνθρωπο. Και αυτό ακριβώς είπε και απόψε στην εκδήλωση, στην Ελλάδα.
Ο 74χρονος πολυβραβευμένος επιστήμονας, ομότιμος πλέον καθηγητής ηθολογίας και εξελικτικής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ο οποίος το 2007 είχε συμπεριληφθεί από το περιοδικό Time στον κατάλογο των εκατό ανθρώπων με τη μεγαλύτερη επιρροή στον πλανήτη, απάντησε σε πολλές ερωτήσεις, αρκετές από τις οποίες του είχαν αποσταλεί εκ των προτέρων μέσω Twitter.
Για μια ακόμη φορά, διακήρυξε ότι δεν υπάρχει Θεός και ότι η πίστη σε μια θρησκεία δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση. Μία άποψη που του έχει χαρίσει εκατομμύρια φίλους, αλλά και πολύ περισσότερους εχθρούς σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Ο ίδιος έχει ιδρύσει το Richard Dawkins Foundation for Reason and Science (Ιδρυμα Ρίτσαρντ Ντόκινς για τον Ορθό Λόγο και την Επιστήμη), ακριβώς για να προπαγανδίσει διεθνώς αυτό που ανέδειξε και στην εκδήλωση της Αθήνας: ότι η επιστημονική αλήθεια δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την πίστη στη θρησκεία και σε μια ανώτερη οντότητα που ελέγχει τις ζωές μας.
Χαρακτηριστικές ατάκες
Ακολουθούν -σε ελεύθερη απόδοση- μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές «ατάκες» του στην εκδήλωση:
    Δεν χρειάζεται η πίστη στον Θεό, για να είναι κάποιος ηθικός.
    Η ζωή αναδύθηκε μόνη της στη Γη και πιθανότατα υπάρχει και αλλού στο σύμπαν.
    Ο δαρβινισμός αποτελεί την καλύτερη εξήγηση για την εξέλιξη στη φύση, αλλά οι κοινωνίες επ’ ουδενί  πρέπει να είναι δαρβινικές.
    Πολλοί αρχηγοί κρατών είναι άθεοι, αλλά το κρύβουν.
    Η λιτότητα ενθαρρύνει τη θρησκεία, επειδή όταν κάποιος χάνει την πίστη του στην ανθρωπότητα, στρέφεται στο υπερφυσικό. Αντίθετα, όσο ισχυρότερο είναι το κράτος πρόνοιας, τόσο εξασθενεί το θρησκευτικό συναίσθημα.
    Η πίστη στον Ιησού ή στον Μωάμεθ είναι εξίσου παράλογη με την πίστη στους θεούς του Ολύμπου. Ο καθένας μπορεί να φτιάξει μια θρησκεία και ασφαλώς ο Χριστός -αν όντως υπήρξε ως ιστορικό πρόσωπο- ούτε γεννήθηκε από μία παρθένο, ούτε έκανε θαύματα, ούτε αναστήθηκε.  
    Όλες οι θρησκείες είναι παράλογες και άξιες κριτικής.
    Οι νόμοι και οι καταδίκες για βλασφημία των θείων είναι γελοίοι. Εξίσου γελοίο είναι ότι πολλά θρησκευτικά δόγματα, όπως η Ορθοδοξία και ο Καθολικισμός, απαγορεύουν τη χειροτονία γυναικών ως ιερέων και επισκόπων.
    Τίποτε δεν δικαιολογεί τις αρνητικές απόψεις της θρησκείας για τους ομοφυλόφιλους.
    Το κράτος πρέπει να είναι πλήρως εκκοσμικευμένο και όχι υπό την επιρροή της θρησκείας.
    Η θρησκεία σταδιακά υποχωρεί και ο αθεϊσμός κερδίζει έδαφος.
    Η ορθολογική σκέψη αναπόφευκτα οδηγεί στον αθεϊσμό.
    Το Διαδίκτυο βοηθά στη διάδοση των ορθολογιστικών και αθεϊστικών ιδεών.
    Τα ζώα αξίζουν καλύτερη μεταχείριση.
    Μη σκέφτεστε τον θάνατο, ζήστε το παρόν,  να είστε αισιόδοξοι στη ζωή σας κι ας μην υπάρχει άλλη.
Στο τέλος της εκδήλωσης, ο Ντόκινς υπέγραψε ουκ ολίγα βιβλία για λογαριασμό των θαυμαστών του, που σχημάτισαν μεγάλη ουρά γι' αυτό τον λόγο.
Σήμερα στην Τεχνόπολη
Σήμερα Σάββατο (25/4/) ο ίδιος θα μιλήσει και στην ημερίδα «Ο Άνθρωπος και η πορεία του προς τη Γνώση ενίοτε μέχρι αυτοθυσίας», που θα πραγματοποιηθεί στις 11:00, στο Αμφιθέατρο «Αθήνα 9.84», στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.
Το συνέδριο διοργανώνει ο Πολιτιστικός Οργανισμός «Απόλλωνος Ναός» και είναι αφιερωμένο στην φιλόσοφο, μαθηματικό και αστρονόμο Υπατία (370—415) με αφορμή την επέτειο των 1.600 ετών από τον βίαιο θάνατό της στην Αλεξάνδρεια.

24 April 2015

Για όλα φταίει η κακιά Ευρώπη;

του Χάρη Ιωάννου, Εφημ. Συντακτών, 23/4/2015

Η βασική κριτική που ασκείται σήμερα στην κυβέρνηση είναι ότι αρνείται να πάρει αποφάσεις και να προχωρήσει σε συμφωνία με τους εταίρους, οδηγώντας τη χώρα είτε στα βράχια είτε σε νέο Μνημόνιο. Υπάρχει όμως και μια πιο επικίνδυνη διάσταση: αυτή της συστηματικής και με ανυπολόγιστες συνέπειες καλλιέργειας ενός πρωτοφανούς αντιευρωπαϊκού μένους στην ελληνική κοινή γνώμη.

Υπουργοί, βουλευτές, ακόμη και αρθρογράφοι που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι ανήκουν στους λεγόμενους ρεαλιστές και όχι π.χ. στην πλατφόρμα Λαφαζάνη, μιλούν ανοιχτά για σύγκρουση. «Ή θα υποχωρήσουν οι Ευρωπαίοι ή θα πάμε σε ρήξη, ακόμη και αν αυτό σημαίνει δραχμή», έλεγε σε «πηγαδάκι» πριν από μερικές ημέρες στη Βουλή υπουργός που θεωρείται «ψύχραιμη φωνή». Ο εκνευρισμός και η ταραχή των κυβερνητικών στελεχών είναι διάχυτος στις παρεμβάσεις τους τις τελευταίες ημέρες.

Καθώς εξανεμίστηκαν οι αντιμνημονιακές ψευδαισθήσεις ότι το Μνημόνιο καταργείται με ένα νόμο και ένα άρθρο και ότι οι Ευρωπαίοι «τοκογλύφοι» παρακαλούν να μας δανείσουν, τη θέση τους παίρνει τώρα μια νέα αφήγηση: «τα σκοτεινά νεοφιλελεύθερα κέντρα της Ευρώπης σε συνεργασία με τα εγχώρια και με εκτελεστικό βραχίονα τα πάντα ένοχα ΜΜΕ πολεμούν την κυβέρνηση και θέλουν να τη ρίξουν ώστε να μη διαδοθεί το μικρόβιο του ΣΥΡΙΖΑ στην Ε.Ε.».

Με άλλα λόγια, πάντα φταίνε κάποιοι άλλοι που μας υπονομεύουν και δεν μας αφήνουν να διαπρέψουμε σε αυτό που έχουμε αποδείξει διαχρονικά ότι ξέρουμε καλύτερα απ’ όλους: πελατειακό κράτος, αναξιοκρατία, έλλειψη δικαιοσύνης και κυρίως προοπτικής. Ακριβώς οι λόγοι που η Ελλάδα, σε αντίθεση με τις άλλες χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα, είναι η μόνη που δεν έχει καταφέρει ακόμη να ορθοποδήσει.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν υπάρχει ένα σκληρό ευρωπαϊκό διευθυντήριο, συντηρητικό και νεοφιλελεύθερο, που επιβάλλει συχνά λάθος πολιτικές. Η λύση όμως δεν βρίσκεται στην αυτοκτονία. Η Ελλάδα τείνει δυστυχώς να εμπεδώσει στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη την αντίληψη ότι είναι ένα κράτος που δεν θέλει να αλλάξει το παραμικρό. Μοιάζει με ένα κακομαθημένο παιδί που απλώνει συνεχώς το χέρι ζητώντας «χαρτζιλίκι», αλλά την ίδια ώρα στρέφει το βλέμμα αλλού, φωνάζοντας «αφήστε με στην ησυχία μου να το ξοδέψω όπως θέλω».

Είναι πια προφανές ότι η αντιμνημονιακή ρητορεία και η παραμονή στην ευρωζώνη δεν μπορούν να συμβαδίσουν. Δυστυχώς όμως, η τακτική «Κούγκι» κερδίσει ολοένα και περισσότερους θιασώτες μέσα σε ένα αμήχανο και πολιτικά εγκλωβισμένο υπουργικό συμβούλιο, τη στιγμή που οι επιχειρήσεις και το ελληνικό τραπεζικό σύστημα κρέμονται από μια κλωστή και ο κίνδυνος να πάνε χαμένες οι θυσίες 5 ετών μεγαλώνει.

Η Ιστορία θα δείξει αν αυτοί που απειλούσαν για αποχωρήσεις με ελικόπτερο, θα γίνουν τώρα οι επιβάτες του, παίρνοντας μαζί και τις τελευταίες ελπίδες που έχει η Ελλάδα να γίνει ένα σοβαρό ευρωπαϊκό κράτος, αντί να υποβιβαστεί ταπεινωτικά σε μια περιθωριακή βαλκανική χώρα.

22 April 2015

Νέρων, φιλέλληνας και παρεξηγημένος

της Καίτης Βασιλάκου, ketivasilakou.blogspot.com, 22/4/2015

Ο χριστιανικός κόσμος που προέκυψε μετά την πτώση της Ρώμης επιφύλαξε χείριστη μεταχείριση στη μνήμη του Νέρωνα, πράγμα που έκανε άλλωστε σε όλους τους Ρωμαίους αυτοκράτορες που εξαπέλυσαν διωγμούς εναντίον τους. 

Οι σύγχρονοι ιστορικοί  έχουν ωστόσο διαφορετική άποψη και αμφισβητούν την αξιοπιστία των αρχαίων πηγών, όταν αναφέρονται στις τυραννικές πράξεις του.

Ο Νέρων, γιος της Αγριππίνας, υιοθετήθηκε από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο, όταν ο τελευταίος παντρεύτηκε τη μητέρα του. Μετά τον θάνατο του Κλαύδιου βρέθηκε στον θρόνο, ενώ ο βιολογικός γιος του Κλαύδιου Βρετανικός που ήταν νεότερος, παραγκωνίστηκε.

Αλλά και ο Νέρων, όταν έγινε αυτοκράτορας, ήταν έφηβος δεκαεπτά χρονών. Γεννήθηκε το 37 μΧ, ανέβηκε στο θρόνο το 54 και βασίλεψε 14 χρόνια, μέχρι το έτος 68, όταν έχασε τον θρόνο και μαζί και τη ζωή του στα 32 του χρόνια.

Εμείς βέβαια για ένα μόνο πράγμα τον θυμόμαστε: ότι έκαψε τη Ρώμη για να απολαύσει από το παλάτι του το θέαμα της γιγάντιας φωτιάς  παίζοντας λύρα και τραγουδώντας. Και ότι μετά κατηγόρησε τους Χριστιανούς, τους οποίους στη συνέχεια κατεδίωξε και πολλούς από αυτούς τους εκτέλεσε μαρτυρικά.

Μερικοί θυμόμαστε επίσης ότι σκότωσε τη μητέρα του Αγριππίνα και τη δεύτερη γυναίκα του Ποππαία Σαβίνα. Την τελευταία μάλιστα λέγεται ότι τη σκότωσε δίνοντάς της μια κλοτσιά στην κοιλιά, ενώ ήταν έγκυος στο παιδί του. Κάποιοι επίσης θυμόμαστε ότι ήταν ψωνισμένος με τη μουσική, ότι έλαβε μέρος σε μουσικούς και αθλητικούς αγώνες στην Ελλάδα, όπου και πήρε το πρώτο βραβείο – τι να έκαναν και οι Ελλανοδίκες, αυτοκράτορας ήταν αυτός – και επίσης ότι υποχρέωσε τον σοφό του δάσκαλο Σενέκα να αυτοκτονήσει. Γενικά όλοι πιστεύουμε ότι υπήρξε ένα τέρας με μορφή ανθρώπου, ένας πραγματικός Αντίχριστος.

Ο Νέρων ωστόσο δεν υπήρξε ούτε καλύτερος ούτε χειρότερος από τους συναδέλφους του αυτοκράτορες στο θέμα της εξολόθρευσης των εχθρών του και των απαιτητών του θρόνου.  Κατά πάγια τακτική όλων των αυτοκρατόρων, τακτική που συνεχίστηκε και στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, απομάκρυνε ή εκτέλεσε όσους θεώρησε επικίνδυνους για  την εξουσία του.

Η μητέρα του Αγριππίνα, μια θηριώδης γυναίκα, αδίστακτη και φιλόδοξη, που ήθελε να κυβερνά μέσω του γιου της, έπεσε σε δυσμένεια, όταν ο Νέρων βαρέθηκε την πρώτη του γυναίκα Οκταβία και ερωτεύτηκε μια απελεύθερη, την Ακτή. Η Αγριππίνα ανακατεύτηκε στην υπόθεση υπέρ της Οκταβίας, αλλά ο Νέρων είχε αρχίσει να ενοχλείται με τις παρεμβάσεις της στην προσωπική του ζωή και την απομάκρυνε από το παλάτι. Η Αγριππίνα τότε στράφηκε στον προγονό της Βρετανικό, γιο του προηγούμενου αυτοκράτορα Κλαύδιου, και άρχισε να τον προωθεί για τον θρόνο. Ο Νέρων, εφόσον είδε ότι κινδύνευε, έκανε αυτό που ήταν πολύ συνηθισμένο εκείνα τα χρόνια: έβαλε να σκοτώσουν τον Βρετανικό και τη μητέρα του.

Στη συνέχεια απομάκρυνε και τους συμβούλους του (μεταξύ των οποίων ήταν και ο Σενέκας)  και στηρίχτηκε στις δικές του δυνάμεις. Χώρισε και εξόρισε την Οκταβία με τη δικαιολογία ότι ήταν στείρα και παντρεύτηκε την Ποππαία. Αργότερα ανακάλεσε την Οκταβία από την εξορία και την εκτέλεσε.

Την Ποππαία όμως φαίνεται ότι την είχε ερωτευτεί σφοδρά και οι σύγχρονοι ιστορικοί  αμφισβητούν ότι τη σκότωσε κλοτσώντας την στην κοιλιά. Μάλλον η Ποππαία πέθανε από επιπλοκές της εγκυμοσύνης ή κατά τον τοκετό και ο Νέρων θρήνησε τον θάνατό της και δεν την ξέχασε ποτέ. Αργότερα παντρεύτηκε τη Στατιλία Μεσσαλίνα (όχι τη γνωστή και διαβόητη) και ένα χρόνο μετά έκανε και έναν άλλο, πολύ αντισυμβατικό, θα λέγαμε σήμερα, γάμο με ένα νεαρό απελεύθερο, τον Σπόρο, αφού πρώτα τον ευνούχισε και τον έντυσε γυναίκα.  Του είχε ιδιαίτερη αδυναμία, λένε οι πηγές, επειδή έμοιαζε στην Ποππαία και συχνά τον φώναζε με το όνομά της

Αισχρότητες μάς φαντάζουν όλα αυτά, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι είναι μια εποχή με άλλο κώδικα ηθικής, ειδικά, αν πρόκειται για τον αυτοκράτορα του πιο ισχυρού κράτους του τότε γνωστού κόσμου.  Οι ευνούχοι αφθονούσαν εκείνα τα χρόνια και οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις ούτε σπάνιες ήταν ούτε είχαν τη χροιά της αμαρτίας που αργότερα τους προσέδωσε ο χριστιανισμός.

Όσο για τον δάσκαλο και σύμβουλό του Σενέκα, ο Νέρων τον διέταξε να αυτοκτονήσει, όταν αποκαλύφθηκε ο ύποπτος ρόλος του στη συνωμοσία του Πείσωνα. Κατά τον Δίωνα Κάσσιο ο Σενέκας ήταν αρχηγός της συνωμοσίας , κατ’ άλλους  στη συνωμοσία συμμετείχε ο ανιψιός του Σενέκα, ο ποιητής Λουκανός, ο δε Σενέκας ήταν αμέτοχος, αλλά όμως είχε παραδεχτεί ότι είχε συζητήσει με τους συνωμότες.

Και φτάνουμε στη μεγαλύτερη κατηγορία εναντίον του, ότι έβαλε φωτιά τη νύχτα της18ης  Ιουλίου του 64 και έκαψε τη Ρώμη.

Η φωτιά ξεκίνησε από τη νοτιοανατολική συνοικία της πόλης, εκεί που βρίσκονταν πολλά μαγαζιά που πουλούσαν εύφλεκτα προϊόντα.  Σύμφωνα με τον Τάκιτο εξαπλώθηκε γρήγορα και για πέντε μέρες η πόλη καιγόταν. Τρεις από τις δέκα τέσσερις συνοικίες της Ρώμης καταστράφηκαν ολοσχερώς και άλλες επτά υπέστησαν σοβαρές ζημιές.

Ο Τάκιτος αναφέρει ότι ο Νέρων δεν βρισκόταν στη Ρώμη εκείνη τη νύχτα αλλά στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Άντιο, και αυτό που λέγεται, ότι δηλαδή απολάμβανε από το παλάτι του το θέαμα τραγουδώντας, ενώ οι φλόγες κατάπιναν τα κτήρια, το ένα μετά το άλλο, είναι απλώς φήμες.

Πάντα σύμφωνα με τον ίδιο ιστορικό, ο Νέρων, μόλις πληροφορήθηκε τα νέα,  επέστρεψε στη Ρώμη για να αντιμετωπίσει την καταστροφή και να ανακουφίσει τους κατοίκους. Έλαβε μέρος προσωπικά στην έρευνα και τη διάσωσή τους και μετά άνοιξε τις πύλες του ανακτόρου του για τους άστεγους. Επίσης φρόντισε για τη διανομή τροφίμων σε όσους είχαν πληγεί από την πυρκαγιά πληρώνοντας ο ίδιος με δικά του χρήματα

Ποιος προκάλεσε λοιπόν αυτή την καταστροφή; Τίποτε δεν είναι βέβαιο. Το βέβαιο είναι ότι στη Ρώμη κάθε τρεις και λίγο ξεσπούσαν πυρκαγιές, καθώς ο κόσμος ζούσε συνωστισμένος σε μικρά διαμερίσματα πολυκατοικιών, όπου άναβαν φωτιές για να μαγειρέψουν και να ζεσταθούν.

Σύμφωνα με τον Τάκιτο, ο λαός χρειαζόταν έναν αποδιοπομπαίο τράγο γι’ αυτή την τραγωδία και εξαπλώθηκε η φήμη ότι υπεύθυνος ήταν ο Νέρων. Αυτός με τη σειρά του κατηγόρησε τους Χριστιανούς για να αποσείσει τις κατηγορίες από πάνω του. Εξάλλου, στα χρόνια του Νέρωνα οι Χριστιανοί ακόμα ήταν μια εβραϊκή σέχτα  και μάλιστα πολύ αντιπαθής στον κόσμο. Φαίνεται μάλιστα ότι κάποιοι Χριστιανοί που συνελήφθησαν ομολόγησαν ότι είχαν βάλει εκείνοι τη φωτιά, αυτό όμως μάλλον έγινε μετά από βασανιστήρια.

Μετά την καταστροφή της Ρώμης ο Νέρων φρόντισε για την ανοικοδόμησή της και τότε ήταν που έχτισε ένα μεγαλόπρεπο παλάτι για τον εαυτό του που το ονόμασε Χρυσό Οίκο (Domus Aurea). Το κόστος  της ανοικοδόμησης της πόλης ήταν τεράστιο, γι’ αυτό αναγκάστηκε να υποτιμήσει το ρωμαϊκό νόμισμα. Οι αρχαίοι ιστορικοί τον κατηγορούν ότι άδειασε το θησαυροφυλάκιο,  άφησε την Ιταλία εξαντλημένη από τις βαριές χρηματικές εισφορές  και κατέστρεψε τις επαρχίες. Οι σύγχρονοι ιστορικοί αντίθετα δίνουν έμφαση  στο ότι ο Νέρων με την ανοικοδόμηση έδωσε πολλές θέσεις εργασίας και ξόδεψε πολλά χρήματα για να ανακουφίσει τον κόσμο από τα οικονομικά του προβλήματα. Ο λαός τού το αναγνώρισε αυτό, ενώ η ανώτερη τάξη όχι.

Φαίνεται ότι ο Νέρων είχε κερδίσει τη λαϊκή συμπάθεια και με πολλές άλλες ενέργειες. Παραδείγματος χάριν, όταν ανέβηκε στον θρόνο, μείωσε τη φορολογία από 4,5% σε 2,5%. Επειδή λάτρευε την ελληνική κουλτούρα και ήθελε να τη μιμηθεί, έχτισε πολλά γυμνάσια και θέατρα.  Οργάνωσε πολλά θεάματα με μονομαχίες και γενικά φρόντιζε να δίνει πολλές διασκεδάσεις στο λαό, κάτι που κάποιοι από την ανώτερη τάξη το καταδίκαζαν, γιατί το θεωρούσαν σπατάλη, ο λαός όμως το ευχαριστιόταν και του το αναγνώριζε.

Το πάθος του Νέρωνα ήταν ως γνωστόν η μουσική.  Η εντύπωση που έχουμε σήμερα είναι ότι ο άνθρωπος ήταν μάλλον ατάλαντος, αλλά ο περίγυρός του τον παρέσυρε παραπλανώντας τον με κολακείες , επαίνους και χειροκροτήματα.

Αν δεν ήταν αυτοκράτορας αλλά ένας απλός άνθρωπος, θα μπορούσε να χαρεί τη μουσική  και την ποίηση με την ησυχία του, σε κάποιους ίσως να άρεσε, σε κάποιους άλλους όχι.  Με το να είναι όμως ο αυτοκράτορας, όλοι συνωστίζονταν ποιος θα τον χειροκροτήσει πρώτος και το αποτέλεσμα είναι γνωστό: Ο Νέρων έχασε το μέτρο, όπως συμβαίνει σε πολλούς που θεραπεύουν τις τέχνες και κάποιοι για τους δικούς τους λόγους τούς ζαλίζουν στις κολακείες.  Δεν χρειάζεται να είναι κανείς αυτοκράτορας για να το πάθει. Αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας και να δούμε πόσοι καλλιτέχνες ή «καλλιτέχνες»  πιστεύουν ακράδαντα ότι παράγουν αριστουργήματα.

Ο Νέρων συνέθετε τραγούδια που τα παρουσίαζε σε δημόσιες εκδηλώσεις και εισέπραττε φυσικά ατελείωτο θαυμασμό. Η φωνή του δεν ήταν σπουδαία, αλλά τα τραγούδια του είχαν κάποια χάρη.

Υπήρξε λάτρης της ελληνικής τέχνης και φιλέλληνας. Το 66 επισκέφθηκε την Ελλάδα και πήρε μέρος σε μουσικούς αγώνες, όπου εννοείται πήρε το πρώτο βραβείο. Συμμετείχε και στους Ολυμπιακούς αγώνες, όπου για πρώτη φορά θεσμοθετήθηκαν βραβεία μουσικής και υποκριτικής τέχνης. Και εδώ φυσικά πήρε το πρώτο βραβείο. Με τη διαφορά ότι ο Νέρων δεν υπήρξε γελοίος, όπως θέλουν να τον παρουσιάζουν οι πηγές. Απλώς οι Έλληνες πολύ διακριτικά τον έβαλαν να συναγωνισθεί με καλλιτέχνες μέτριους και κατώτερούς του, ώστε η βράβευσή του να θεωρηθεί αυτονόητη.

Την αγάπη του για τους Έλληνες την απέδειξε έμπρακτα: έδωσε την ελευθερία στη ρωμαϊκή επαρχία της Αχαΐας (δηλαδή στη νότια Ελλάδα), πράγμα το οποίο στην πράξη σήμαινε ότι οι Έλληνες απαλλάσσονταν από την επαχθή φορολογία.

Ο Νέρων αυτοκτόνησε στις 9 Ιουνίου του 68 στην έπαυλη του απελεύθερου Φάωνος, όπου είχε καταφύγει για να αποφύγει τους διώκτες του. Είχαν ήδη αποσκιρτήσει οι γαλατικές και ισπανικές επαρχίες και ο Γάλβας προαλειφόταν για αυτοκράτορας.

Ο θάνατός του έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από τη σύγκλητο και τις ανώτερες τάξεις  αλλά με θλίψη από τον λαό. Οι μεν πρώτοι τον αντιπαθούσαν και τον κατηγορούσαν για αλόγιστες σπατάλες και υπερβολικές παραχωρήσεις στο λαό,  ο δε λαός τον αγαπούσε ακριβώς για τον ίδιο λόγο, για τις λαϊκές παροχές του, για τα δώρα του και για τις αρένες και τα θέατρα που είχε χτίσει για τη λαϊκή ψυχαγωγία. Οι ανατολικές επαρχίες επίσης θρήνησαν τον θάνατό του.

Ότι υπήρξε αγαπητός στον λαό φαίνεται από το γεγονός ότι και πολύ καιρό  μετά τον θάνατό του συνέχιζαν να κατασκευάζουν εικόνες του. Ο αυτοκράτορας Όθων που ανέτρεψε τον Γάλβα ήταν αγαπητός σε πολλούς στρατιώτες, επειδή είχε υπάρξει φίλος του Νέρωνα  και επειδή του έμοιαζε κάπως στο ταμπεραμέντο. Ο μέσος Ρωμαίος επίσης χαιρέτησε την άνοδο του Όθωνα στον θρόνο σαν να ήταν ο ίδιος ο Νέρων. Ο δε Όθων χρησιμοποίησε το επίθετο «Νέρων» στο όνομά του και έστησε ξανά πολλά αγάλματα του Νέρωνα. Τέλος ο Βιτέλλιος, που με τη σειρά του έριξε τον Όθωνα, ξεκίνησε τη βασιλεία του με μια μεγαλόπρεπη κηδεία του Νέρωνα γεμάτη με τραγούδια που είχε συνθέσει ο ίδιος ο Νέρων.

Όλα αυτά δείχνουν ότι ο Νέρων ήταν  αγαπητός στον λαό και η ανάμνησή του παρέμενε ζωντανή στις λαϊκές τάξεις.

Αλλά ίσως πιο ενδεικτικό ότι  υπήρξε αγαπητός αυτοκράτορας είναι η πίστη που εξαπλώθηκε μετά τον θάνατό του ότι δεν είχε στην πραγματικότητα πεθάνει και ότι κάποια στιγμή θα επέστρεφε στη Ρώμη. Η πίστη αυτή είναι γνωστή ως ο Θρύλος του Αναγεννημένου Νέρωνα (Nero Redivivus), μια πίστη που κράτησε αρκετούς αιώνες, εφόσον ο  Αυγουστίνος  το 422 την αναφέρει ως πολύ δημοφιλή. (Ας θυμηθούμε ανάλογες πίστεις της εποχής μας, όπως πχ ότι ο Έλβις  Πρίσλεϊ δεν έχει πεθάνει, αλλά ζει κάπου απομονωμένος κλπ).

Άλλη μία ένδειξη ότι τον Νέρωνα τον αγαπούσε ο λαός είναι η εμφάνιση τουλάχιστον τριών απατεώνων που δήλωσαν ότι ήταν ο Νέρων και ηγήθηκαν ανταρσιών.

Ο πρώτος που μάλιστα έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε και έμοιαζε φαίνεται στον νεκρό αυτοκράτορα εμφανίστηκε το 69, λίγο μετά δηλαδή από τον θάνατο του Νέρωνα, και έπεισε κάποιους να τον αναγνωρίσουν. Συνελήφθη και εκτελέστηκε.

Επί αυτοκράτορα Τίτου (79-81) ένας άλλος Νέρων εμφανίστηκε στην Ασία. Έμοιαζε κι εκείνος στον νεκρό αυτοκράτορα και τραγουδούσε επίσης με τη συνοδεία λύρας. Εκτελέστηκε κι αυτός.

Είκοσι χρόνια μετά τον θάνατο του Νέρωνα, επί αυτοκράτορα Δομιτιανού, ένας τρίτος Νέρων εμφανίστηκε, ο οποίος μάλιστα υποστηρίχθηκε από τους Πάρθους. Παραλίγο να ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ Πάρθων και Ρωμαίων γι’ αυτό το ζήτημα, αλλά τελικά οι Πάρθοι τον παρέδωσαν στη Ρώμη, πολύ απρόθυμα όμως. (Ο Νέρων με τη διπλωματία του είχε αποκαταστήσει τις σχέσεις της Ρώμης με τους Πάρθους και εκείνοι τον θεωρούσαν φίλο και σύμμαχό τους).

Η μνήμη του Νέρωνα αμαυρώθηκε κυρίως από τους Χριστιανούς, όπως αμαυρώθηκε η μνήμη όλων των Ρωμαίων αυτοκρατόρων που τους κατεδίωξαν. 
Τόσο πολύ μισήθηκε από τους Χριστιανούς, ώστε τον ταύτισαν με τον Αντίχριστο. Κάποιοι μάλιστα σύγχρονοι μελετητές της Βίβλου υποστηρίζουν ότι ο αριθμός 666 στην Αποκάλυψη παραπέμπει στον Νέρωνα, μια άποψη που υποστηρίζεται και από καθολικούς σχολιαστές της Βίβλου.

Αδικήθηκε λοιπόν ο Νέρων από την Ιστορία. Ασφαλώς δεν ήταν πρότυπο ενάρετου άνδρα. Απλώς δεν ήταν ούτε καλύτερος ούτε χειρότερος από τους άλλους αυτοκράτορες. Για το λαό του πάντως ήταν καλός. Και για μας τους Έλληνες.

Ο Σουητώνιος, μολονότι επιμένει να περιγράφει τις αρνητικές πλευρές του Νέρωνα, δεν παραλείπει να μας πληροφορήσει ότι:

  • Κατάργησε ή ελάττωσε τις επαχθέστερες πηγές δημοσίων εσόδων.
  • Μείωσε στο ένα τέταρτο του προηγούμενου ποσού τις αμοιβές που καταβάλλονταν στους πληροφοριοδότες εναντίον όσων παραβίαζαν τον Πάπιο νόμο.
  • Μοίρασε σε κάθε πολίτη 400 σησέρτιους και όρισε για τους πιο διακεκριμένους συγκλητικούς που δεν είχαν εισοδήματα έναν ετήσιο μισθό... ενώ στις πραιτοριανές κοόρτεις πρόσφερε δωρεάν το σιτάρι ενός ολόκληρου μήνα.
  • Χαιρετούσε τους άνδρες όλων των τάξεων αμέσως και από μνήμης. 
  • Παρουσίασε πολλά θεάματα, και μάλιστα διαφόρων ειδών.
  • Καθημερινά μοιράζονταν στο λαό ποικίλα δώρα.
  • Στις μονομαχίες που είχε διοργανώσει σε ξύλινο αμφιθέατρο δεν εκτέλεσε κανέναν, ούτε καν τους εγκληματίες.
  • Έκλεισε τις δύο πύλες του ναού του Ιανού, θέλοντας έτσι να δηλώσει ότι είχε δώσει τέλος στους πολέμους.
  • Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του πολλές παρανομίες τιμωρήθηκαν αυστηρά και πατάχθηκαν, ενώ αρκετοί ήταν οι καινούριοι νόμοι που θεσμοθετήθηκαν: συρρικνώθηκαν οι δαπάνες, τα δημόσια συμπόσια περιορίστηκαν μόνο στη διανομή τροφίμων.
  • Κατά τη διακυβέρνησή του επινοήθηκε για πρώτη φορά μια μέθοδος προστασίας από τους πλαστογράφους.
  • Στην Αχαΐα προσπάθησε να διορύξει τον Ισθμό... και πρώτος αυτός έσκαψε τη γη με την αξίνα και μετέφερε στους ώμους του ένα κοφίνι γεμάτο χώμα.
  • Δεν ανεχόταν τίποτε πιο υπομονετικά απ’ όσο τις λοιδορίες του λαού, τη μεγαλύτερη μάλιστα ηπιότητά του την έδειξε απέναντι σε εκείνους που τον είχαν προσβάλει με λόγια ή με στίχους.

Για τα ποιήματα του Νέρωνα ο Σουητώνιος λέει ότι είναι στίχοι «διαμορφωμένοι από άτομο που ολοφάνερα σκέπτεται και δημιουργεί» και ότι «το ενδιαφέρον του για τη ζωγραφική και τη γλυπτική δεν ήταν μικρότερο».

Ο Σουητώνιος κλείνει τη βιογραφία του Νέρωνα αναφέροντας ότι μετά τον θάνατό του «δεν έλειψαν κι εκείνοι που για πολύ καιρό στόλιζαν τον τάφο του με ανοιξιάτικα και καλοκαιρινά λουλούδια και άλλοτε τοποθετούσαν στο βήμα της Αγοράς αγάλματά του ντυμένα με την περιπόρφυρη εσθήτα, άλλοτε αναρτούσαν τα διατάγματά του, λες και ήταν ζωντανός και σύντομα θα επέστρεφε για να εξολοθρεύσει τους εχθρούς του».


21 April 2015

Πανικός

της Λώρης Κέζα, ΒΗΜΑ, 21/4/2015

Λένε ορισμένοι ότι ο Αλέξης Τσίπρας τον Ιούνιο θα πάει σε εκλογές. Λένε κάποιοι άλλοι ότι θα προτιμήσει το δημοψήφισμα. Στην πραγματικότητα δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει αύριο μεθαύριο, άρα πώς να ξέρει τι μέλλει γενέσθαι στο μακρινό καλοκαίρι; Η πολιτική του είναι επιπέδου «βλέποντας και κάνοντας». Αν δεν του βγει το δάνειο, θα σπάσει τους κουμπαράδες των νηπίων ώστε να πληρώσει τους μισθούς. Θα το κάνει με την άνεση που πήρε τα λεφτά από τους δήμους και τις περιφέρειες. Κι αν δεν του φτάσουν τα λεφτά από τους κουμπαράδες των παιδιών, θα ψάξει αλλού. Καταλαβαινόμαστε…

Πριν από ένα μήνα η Ρένα Δούρου προσφέρθηκε να μεταφέρει χρήματα της Περιφέρειας Αττικής στην Τράπεζα της Ελλάδος. Σύμφωνα με την πρόταση ο νέος ειδικός λογαριασμός για τα αδιάθετα αποθεματικά θα έδινε μεγαλύτερο επιτόκιο. Συζητήθηκε λοιπόν η μεταφορά ενός ποσού περί τα 80 εκατ. ευρώ. Ουδείς μπορεί να πει με ασφάλεια εάν η Δούρου ήταν βαλτή, ως προπομπός ή εάν η πρωτοβουλία της έδωσε την ιδέα στον Αλέξη Τσίπρα να πάρει όλα τα λεφτά από όλες τις περιφέρειες και όλους τους δήμους.

Η απαλλοτρίωση των αποθεμάτων της τοπικής αυτοδιοίκησης θα μπορούσε να γίνει αντικείμενο συζήτησης, ας πούμε στη Βουλή. Θα μπορούσε οργανωμένα και συντεταγμένα να κατατεθεί ένα νομοσχέδιο. Το γεγονός ότι επελέγη η τακτική του «αποφασίζουμε και διατάζουμε» ερήμην των βουλευτών (του ΣΥΡΙΖΑ) προδίδει πανικό. Ο πρωθυπουργός πήρε τα χρήματα αιφνιδιαστικά, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, δηλαδή με έναν τρόπο που στηλίτευε όσο βρισκόταν στην αντιπολίτευση.

Ο πανικός είναι κακός οδηγός. Οι αιφνιδιασμοί δημιουργούν ανασφάλεια στους πολίτες, στις αγορές, στους δανειστές, στους καταθέτες. Θα ήταν εντελώς διαφορετικές οι εντυπώσεις εάν ο Αλέξης Τσίπρας είχε δώσει δείγμα των προθέσεων, να πάρει χρήματα από τους δήμους. Οι φόβοι που δημιουργεί με τις εκπλήξεις είναι μεγαλύτεροι από τους φόβους μιας προδιαγεγραμμένης πορείας, όπου ο αστάθμητος παράγοντας θα ήταν ο ξένος. Οσο λοιπόν καλλιεργείται το κλίμα «βλέποντας και κάνοντας» τόσο πιο δραματικές μπορεί να είναι οι επιπτώσεις στην οικονομία, την ψυχολογία, τις πολιτικές ισορροπίες. Μέχρι τον Ιούνιο μπορούν να γίνουν τα πάντα, των εκλογών συμπεριλαμβανομένων. Ως τότε κάθε μέρα, θα είναι μια άλλη μέρα και η ζωή θα είναι γεμάτη εκπλήξεις.

20 April 2015

«Η παράδοση της Ελλάδας»

ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΟ SLATE 
Το σκληρότερο άρθρο που γράφτηκε ποτέ για τον Βαρουφάκη: Ο άνθρωπος που πήρε στο λαιμό του τον Τσίπρα

iefimerida.gr, 20/4/2015


Αντίθετα με ό,τι κραύγαζε ως τώρα, η ελληνική κυβέρνηση κατέληξε να δεχθεί τους όρους της Τρόικα. Σκληρό μάθημα για τους λαϊκιστές της άκρας αριστεράς και της άκρας δεξιάς.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο γαλλικό σάιτ Slate.fr το οποίο διευθύνει ο πρώην διευθυντής της Le Monde, Ζαν-Πιερ Κολομπανί, και είναι ό,τι πιο σκληρό έχει γραφεί για την ελληνική κυβέρνηση. Να σημειωθεί ότι το αμερικανικό Slate.com απηχεί τις απόψεις της αμερικανικής κεντροαριστεράς, έχει έδρα το Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας, μεγάλη επισκεψιμότητα εντός και εκτός ΗΠΑ και θεωρείται ένα από τα πιο έγκυρα σάιτ των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το άρθρο έχει τίτλο «Η παράδοση της Ελλάδας»:

Έβριζαν συνεχώς τους Γερμανούς

Το «όχι» που είπε ο Σόιμπλε στο πρώτο αίτημα των Ελλήνων για συμφωνία εξηγείται. Ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ καθυβρίστηκε από τον Έλληνα ομόλογό του Γιάνη Βαρουφάκη — τον οποίο δεν αντέχει ούτε να βλέπει πλέον. Η Ελλάδα έπρεπε να επιστρέψει με το σύμφωνο που είχε υπογράψει η προηγούμενη κυβέρνηση. Τελεία. Και αυτή είναι η συμφωνία που υπέγραψε η Ελλάδα την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου, παρά τις επικοινωνιακές κορώνες για να χρυσωθεί το χάπι.

Η υστερία των Γερμανών εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ εξηγείται από το γεγονός ότι καθυβρίστηκαν, ότι τους συνέκριναν συνεχώς με τους Ναζί και τους καλούν συνεχώς να πληρώσουν για μια χώρα που κλέβει και συνεχίζει να παραβλέπει τους ευρωπαϊκούς κανόνες.

«Είδα αυτό τον θυμό να ανεβαίνει στη Γερμανία αλλά δεν φανταζόμουν ότι μπορεί να φτάσει τόσο μακριά. Στην ΕΕ δεν πρέπει να βρίζεις κανέναν από τους εταίρους σου. Και οι Έλληνες το πληρώνουν ακριβά» γράφει ο δημοσιογράφος Eric Le Boucher.

Το δεύτερο μάθημα ήρθε από την απίστευτη μη προετοιμασία του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το λαϊκιστικό κόμμα πίστευε ότι θα κυβερνούσε τη χώρα σε μια κατεύθυνση αντίθετη με αυτή των προηγούμενων κυβερνήσεων. Πίστευε ότι είχε μια λύση μέσω της ανάπτυξης, παρά τις ευρωπαϊκές συμφωνίες που είχαν υπογραφεί, παρά την οικονομική εξάρτηση της χώρας. Πίστευε ότι ο ελληνικός λαός τούς ψήφισε και ότι όλοι ο άλλοι λαοί της Ευρώπης, είτε θα επαναστατούσαν είτε θα δέχονταν το νέο πρόγραμμα της αξιοθαύμαστης κυβέρνησης Τσίπρα.

Αφέλεια και ερασιτεχνισμός

Επρόκειτο για μια απόλυτη αφέλεια, μια απόλυτη άγνοια των ευρωπαϊκών κανόνων, ένα τρομερό λάθος για την ισορροπία δυνάμεων. Αλλά ακόμη χειρότερα. Επρόκειτο για μια δήθεν άποψη ότι υπάρχει «ένας άλλος δρόμος», μια άλλη πολιτική, καλύτερη, λιγότερο οδυνηρή, σχεδόν εύκολη. Ποια; «Αρκεί να αρνηθούμε τη λιτότητα», να γυρίσουμε πίσω στα παλιά, να αυξήσουμε μισθούς και συντάξεις, να επαναπροσλάβουμε τους δημοσίους υπαλλήλους και να υιοθετήσουμε μια πολιτική ανάπτυξης χύμα.

Πρέπει να κάνουμε μια παραδοχή: Η λιτότητα στην Ελλάδα ήταν πολύ αυστηρή, προκάλεσε μεγάλη ύφεση και έβγαλε τη χώρα από όλους τους στόχους της. Ωστόσο, η ανταγωνιστικότητα επανήλθε, όπως συνέβη στην Ισπανία και στην Ιρλανδία και αυτό ήθελε η Τρόικα. Αλλά επειδή η παραγωγική βάση της Ελλάδας είναι πολύ μικρή, αυτή η «γερμανικού τύπου» λιτότητα δεν αποφέρει καρπούς, ενώ η κοινωνική δυστυχία είναι μεγάλη. Πράγματι η ισορροπία δεν βοηθάει προς την κατεύθυνση της λιτότητας και πολλοί το αναγνωρίζουν στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος να συγκεραστούν η λιτότητα και η ανάπτυξη.

Ξεκινώντας από αυτή τη διαπίστωση ο Αλέξης Τσίπρας πίστευε ότι είχε κερδίσει το στοίχημα και ότι οι εταίροι θα πίεζαν το Βερολίνο να δεχτεί το αναπτυξιακό του πρόγραμμα. Αλλά όλα κατέρρευσαν εξαιτίας της κακής προετοιμασίας και της αλαζονείας.

Ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης πέρασε το χρόνο του κάνοντας τον πονηρό στις συνεδριάσεις, στις τηλεοράσεις και στα social media. Δεν είχε συγκεκριμένο πρόγραμμα, το οποίο θα μπορούσε να «παίξει» με τις προηγούμενες συμφωνίες της χώρας και να γίνει δεκτό. Περνούσε από ένα αόριστο σχέδιο σε ένα απίθανο σχέδιο ώστε όλα κατέρρευσαν (μπορεί να αληθεύει και το σενάριο της Bild  ότι έκαναν λάθος στο ταχυδρομείο και έστειλαν την λάθος πρόταση!)

Απάτη

Η Ελλάδα πληρώνει σήμερα πολύ σκληρά τα πολλά λόγια και την πλήρη ανικανότητά της. Αλλά δεν είναι τυχαίο. Οι λαϊκιστές καταφεύγουν σε περιθωριακούς οικονομολόγους που αποκαλούνται «εναλλακτικοί». Έχουν τα συμφέροντά τους, προφανώς. Αλλά οι περισσότεροι είναι άσχετοι και νομίζουν ότι ξέρουν. Ως χθες πρόβαλαν ένα αναμάσημα νεο-μαρξιστικού τύπου. Σήμερα κατάλαβαν ότι πρέπει να έχεις γνώση της μεγάλης σύγχρονης οικονομικής πραγματικότητας. Δεν γίνεται να εκσφενδονίζεις σκοτεινές οικονομικές προτάσεις. Όπως τα αναπτυξιακά ομόλογα. Κανείς δεν καταλαβαίνει τι σημαίνουν, αλλά δείχνουν σαν να είναι κάτι σπουδαίο.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι ένας από αυτούς. Ένας από αυτούς τους γκουρού απατεώνες που πάνε από Πανεπιστήμιο σε Πανεπιστήμιο, που διαθέτουν επιτυχημένα μπλογκ για εναλλακτικούς, αφού δεν διαθέτουν άλλη πολιτική πρόταση. Από τέτοιους είναι γεμάτο το ίντερνετ, έχουν γεμίσει τα λαϊκιστικά κόμματα, εκεί που υπήρχαν άδειες θέσεις από ρεαλιστές οικονομολόγους. Είναι αυτά τα κόμματα που περίμεναν ότι όλοι θα ενθουσιαστούν από την μαγική τους σκέψη.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης πρέπει να μπαλαμούτιασε (επί λέξει  «empapahouter») τον Αλέξη Τσίπρα και τα άλλα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ακριβώς όπως αυτοί οι μαθηματικοί-χρηματιστές επινοούσαν τοξικά προϊόντα για να τα πουλούν στα αφεντικά τους. Αυταπάτες, ψεύτικες λύσεις, σοβαροφανείς ιδέες αλλά άδειες από περιεχόμενο.

Θα έλεγε κάποιος ότι η Ελλάδα ταπεινώθηκε από την Γερμανία. Και ότι οι άλλες χώρες είναι δειλές. Και ότι στον μεγάλο ιδεολογικό πόλεμο οι σοσιαλδημοκράτες θέλησαν να τιμωρήσουν την άκρα Αριστερά. Και ότι η «μοναδική σκέψη» κέρδισε για μια ακόμη φορά εξαιτίας των «παγκόσμιων ελίτ» που εξαπολύθηκαν εναντίον της δημοκρατίας και του λαού. Όλα αυτά είναι λάθος, βλακωδώς λάθος! Η Ελλάδα δεν είχε χάσει εξαρχής. Θα μπορούσε να είχε πετύχει μια ευελιξία του προγράμματος βοήθειας. Η Γερμανία θα μπορούσε για μια ακόμη φορά να δεχτεί ό,τι αρχικά απέρριπτε. Αλλά λόγω αλαζονείας και άγνοιας αυτό το σχέδιο απέτυχε.

Η παράδοση έγινε σταδιακά

Η κυβέρνηση Τσίπρα βρέθηκε εντελώς απροετοίμαστη απέναντι στη σκληρή πραγματικότητα. Αναγκάστηκε να παραδοθεί σταδιακά ως τις 20 Φεβρουαρίου. Πρώτα αποδέχτηκε ότι πρέπει να πληρώσει το χρέος, μετά να δεχτεί ότι πρέπει να μιλάει με την μισητή Τρόικα και μετά να ξεχάσει το κοινωνικό του πρόγραμμα, να δεχτεί το πρόγραμμα της προηγούμενης κυβέρνησης και να ξεκινήσει μεταρρυθμίσεις.

Από τις υποσχέσεις του δεν έχει μείνει τίποτα. Το μάθημα για τους λαϊκιστές είναι πολύ βαρύ. Η διαπίστωση ότι η λιτότητα πρέπει να σταματήσει ήταν καλή. Αλλά αντί να δουλέψουν πάνω σε λεπτομέρειες και σαφείς προτάσεις, βυθίστηκαν στη μαγεία που τα ψευδο-γκουρού τους λένε ότι είναι εφαρμόσιμα. 

Πάντα υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, δεν υπάρχει μόνο μία, αλλά πρέπει να αναγνωρίζεις ότι ο κόσμος είναι πολύπλοκος και ότι οι διέξοδοι είναι η εργασία, ο πραγματισμός και η ταπεινότητα. Και κυρίως ότι δεν πρέπει να υπόσχεσαι ότι οι προσπάθειες είναι άχρηστες. Αλλά, τι να κάνουμε, η επιτυχία των λαϊκιστών προέρχεται από το γεγονός ότι πουλάνε όνειρο... Και ότι οι ψηφοφόροι των λαϊκιστών βλέπουν τώρα με θλίψη τι έγινε στην Ελλάδα...