26 March 2015

Τα αυτοκίνητα των βουλευτών

του Διονύση Γουσέτη, protagon.gr, 24/3/2015

Ποτέ δεν αποτελούσε είδηση το ότι οι βουλευτές ασκούσαν ένα προνόμιο που, καλώς ή κακώς (μάλλον κακώς) τους έχει δοθεί: τη χρήση βουλευτικού αυτοκινήτου. Την είδηση τη δημιούργησε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μετά τις εκλογές κάλεσε τουλάχιστον τρεις φορές τους βουλευτές του να αρνηθούν το προνόμιο.
Οι βουλευτές, όμως, που υπάκουσαν στις εκκλήσεις του ήταν λιγότεροι από το ένα τρίτο. Και ο κ. Τσίπρας εξομολογήθηκε στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος ότι «αισθάνθηκε πολύ άσχημα».
Γιατί αισθάνθηκε άσχημα; Διότι, είπε, «διαμορφώνεται κλίμα σε σχέση με το αν είμαστε σαν τους άλλους ή δεν είμαστε σαν τους άλλους». Το ίδιο είχε πει τον Φεβρουάριο του 2014, με άλλα λόγια, η ΣΥΡΙΖαία περιφερειάρχης Αττικής κ. Ρένα Δούρου. Μας είχε διαβεβαιώσει ότι «Αλλιώς μαζεύει τα σκουπίδια ένας μνημονιακός και αλλιώς ένας αντιμνημονιακός».

Ούτε ο κ. Τσίπρας, ούτε η κ. Δούρου πρωτοτυπούν. Με τη λογική ότι οι αριστεροί δεν είναι σαν τους άλλους έχουν γαλουχηθεί γενιές κομμουνιστογενών αριστερών. Στο ίντερνετ βρήκα μια πρόσφατη (25/2/2015) νεκρολογία ενός μαρξιστή λενινιστή, του οποίου οι αρετές απαριθμούνταν από τους συντρόφους του: «η ανιδιοτέλεια, η αυτοθυσία, η σεμνότητα, η απλή-λιτή ζωή και κυρίως η συνεπής υπεράσπιση των επαναστατικών αρχών του κομμουνιστικού κινήματος». Ναι, οι αριστεροί είναι πάνω από τις ανθρώπινες αδυναμίες. Είναι υπεράνθρωποι και -όπως στα σχετικά κόμικς- αυτοί οι υπεράνθρωποι σώζουν την ανθρωπότητα από το κακό, στην προκειμένη περίπτωση από τη φτώχεια και από τους κακούς καπιταλιστές.
Το σφιγμένο, αγέλαστο, πρόσωπο της Αριστεράς συνδέεται εσωτερικά με την αυτοθυσία, την αυστηρότητα, την ηθική. Συνδέεται με την καταστολή παρορμήσεων και ανθρώπινων αδυναμιών, με θυσίες, με αυταπάρνηση. Κάτι δηλαδή σαν τους χριστιανούς μάρτυρες ή κάτι σαν τον χασάπη Ροβεσπιέρο, που όμως ήταν έντιμος και ζούσε λιτή ζωή, ή -για να μιλάμε για πιο σύγχρονες αναλογίες- κάτι σαν τους ισλαμιστές που κάνουν επιθέσεις αυτοκτονίας για να γίνουν μάρτυρες. «Μάρτυρες ήρωες οδηγούνε» λέει το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος δεν ήταν απλά μουσικοσυνθέτης, αλλά πρόεδρος της πολιτικής αριστερής «Νεολαίας Λαμπράκη». Όλα αυτά σηματοδοτούν την κυριαρχία του βολονταρισμού, που είναι προϊόν συναισθήματος, πάνω στη λογική. Σηματοδοτούν την πενία λογικής και την περίσσεια συναισθηματισμού, μαζί με την επιθετικότητα που προκύπτει από αυτόν τον συναισθηματισμό.
Ήρθε, λοιπόν, η υπόθεση των αυτοκινήτων των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να διαψεύσει όλη την παραπάνω αριστερή ιδεοληψία, επειδή αποκάλυψε άμεσα την ανθρώπινη φύση. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ απάντησαν ότι δεν είναι υπεράνθρωποι, αλλά άνθρωποι με όλες τις ανθρώπινες αδυναμίες. Απέδειξαν ότι το ατομικό συμφέρον είναι ανώτερο από τα ευγενή οράματα με τα οποία ορισμένοι αριστεροί βολονταριστές καθοδηγητές ελπίζουν να οικοδομήσουν μια κοινωνία ανώτερη, προηγμένη, που μοιραία, κατ’ αυτούς, θα είναι «σοσιαλιστική». Καμία ανώτερη κοινωνία δεν οικοδομήθηκε με θυσίες και με αυταπάρνηση. Ούτε με καλογερίστικη αυστηρότητα, με άρνηση του γέλιου και της χαράς της ζωής. Για να οικοδομηθεί η ανώτερη κοινωνία πρέπει η απάντηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να γίνει αποδεκτή και να αξιοποιηθεί από τον κ. Τσίπρα, αντί να τον κάνει «να αισθάνεται πολύ άσχημα».
Ο κ. Τσίπρας έχει αποδείξει ότι το πρώτο που τον ενδιαφέρει είναι η διατήρηση της εξουσίας του. Γι' αυτό, οφείλει στον εαυτό του να κατανοήσει την απλή αλήθεια που του υπέδειξαν οι βουλευτές του: ότι η ανώτερη κοινωνία οικοδομείται με ενίσχυση της ατομικής πρωτοβουλίας, που θα την κάνει ικανή να παράγει πλούτο, ώστε να μπορεί να απολαμβάνει π.χ. τα αυτοκίνητα που απολαμβάνουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

25 March 2015

Η μεγαλύτερη πρόσκρουση αστεροειδή στη Γη

Στην Αυστραλία πριν από 300 εκ. έτη και δημιούργησε κρατήρα 400 χλμ

ΒΗΜΑ, 24/3/2015

Επιστήμονες ανακάλυψαν στην κεντρική Αυστραλία τα ίχνη της μεγαλύτερης πρόσκρουσης αστεροειδούς που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα στον πλανήτη μας. Αν και δεν έχει διασωθεί κρατήρας, το πεδίο της πρόσκρουσης, που εντοπίστηκε βαθιά θαμμένο πλέον στον φλοιό της Γης, έχει πλάτος 400 χιλιομέτρων.
Διπλό χτύπημα
Η πρόσκρουση, που συνέβη πριν από τουλάχιστον 300 εκατομμύρια χρόνια, ήταν κατά πάσα πιθανότητα «δίδυμη», καθώς έχουν ανιχνευθεί δύο διακριτές περιοχές πρόσκρουσης δίπλα-δίπλα. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι μάλλον επρόκειτο για ένα διπλό πλήγμα εξ ουρανού από δύο αστεροειδείς που έπεσαν σχεδόν ταυτόχρονα στο ίδιο σημείο. Μάλλον επρόκειτο για έναν πολύ μεγάλο αστεροειδή, ο οποίος έσπασε στα δύο λίγο πριν την πρόσκρουση. Κάθενα από τα τμήματά του πρέπει να είχε διάμετρο άνω των δέκα χιλιομέτρων.

Την ανακάλυψη έκαναν ερευνητές του Εθνικού Αυστραλιανού Πανεπιστημίου, με επικεφαλής τον δρα Άντριου Γκλίκσον στο πλαίσιο γεωθερμικής έρευνας και γεώτρησης στο υπέδαφος, σε βάθος δύο χιλιομέτρων. Το γεωτρύπανο έφερε στο φως πετρώματα που είχαν μετατραπεί σε γυαλί λόγω άσκησης υπερβολικών πιέσεων και θερμοκρασιών, κάτι που συμβαίνει σε περίπτωση πτώσης αστεροειδούς. Η περαιτέρω έρευνα του γήινου φλοιού αποκάλυψε τα γεωλογικά «αποτυπώματα» της διπλής πρόσκρουσης, καθένα από τα οποία έχει μήκος σχεδόν 200 και βάθος 30 χιλιομέτρων.
Τα ίχνη
Οι γεωλογικές ανακατατάξεις που μεσολάβησαν μετά την εποχή της πρόσκρουσης, εξαφάνισαν σταδιακά τα ίχνη της από την επιφάνεια του πλανήτη. Προς το παρόν, οι επιστήμονες δεν έχουν συνδέσει το συμβάν, που πρέπει να είχε πολύ καταστροφικές επιπτώσεις, με κάποια γνωστή μαζική εξαφάνιση ειδών.
«Είναι ένα μυστήριο. Δεν μπορούμε να βρούμε κάποιο συμβάν που να ταιριάζει με αυτές τις προσκρούσεις», δήλωσε ο Άντριου Γκλίκσον, ο οποίος, όπως είπε, υποψιάζεται ότι η διπλή πρόσκρουση μπορεί τελικά να συνέβη αρκετά νωρίτερα από 300 εκατ. χρόνια, καθώς τα πετρώματα γύρω από το σημείο πρόσκρουσης έχουν ηλικία 300 έως 600 εκατ. ετών. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Tectonophysics».
Υπενθυμίζεται ότι μια ανάλογη πρόσκρουση στην κεντρική Αμερική, στη χερσόνησο Γιουκατάν του σημερινού Μεξικού, πιστεύεται ότι οδήγησε στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων πριν από περίπου 66 εκατ. χρόνια.

23 March 2015

H παραπλάνηση ως εργαλείο διακυβέρνησης

Βιβλία, βιβλία

του Θανάση Βασιλείου, Καθημερινή, 22/3/2015

ΜΑΡΟΥΛΗΣ-ΣΑΚΛΑΜΠΑΝΗΣ-ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ
Μαζί τα είπανε: Ανθολόγιο εξαπάτησης
εκδ. Λιβάνης, 2014

Από την Ιστορία μαθαίνουμε ότι τίποτα δεν γίνεται τυχαία, και ότι όλα έχουν τις αιτίες τους. Ο λόγος εδώ για την οξεία παθολογία της ελληνικής –και όχι μόνον– πολιτικής ζωής: την κυκλοφορία του ψεύδους, την απόκρυψη της αλήθειας, την τεχνική της παραπλάνησης. Και όλα αυτά, για το μέγα τρόπαιο: τη λαϊκή αποδοχή και την ψήφο. Παρότι η εξαπάτηση δεν ζει επί μακρόν –και αυτό απεδείχθη από τις βραχύβιες κυβερνήσεις των τελευταίων έξι ετών– η ανθεκτικότητα της ψευδολογίας και της ανέξοδης κουβέντας μένει εντυπωσιακή.

Οι δημοσιογράφοι Δημήτρης Μαρούλης, Λεωνίδας Σακλαμπάνης και Βασίλης Κουφόπουλος έστησαν το βιβλίο «Μαζί τα είπανε», με τον σαφέστερο υπότιτλο «Ανθολόγιο εξαπάτησης», το οποίο στην ουσία γράφτηκε από τις κατά καιρούς δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών αλλά και επιφανών αξιωματούχων της Ε.Ε. Η έρευνά τους βασίστηκε σε οπτικοακουστικό υλικό διαφόρων πηγών (εφημερίδες, Διαδίκτυο, ραδιόφωνο, τηλεόραση).

Αυτό που προκύπτει από το βιβλίο είναι το στίγμα ενός έμμονου συμπτώματος της καθ’ ημάς πολιτικής, ήτοι, η ήττα της πολιτικής, το πρωτείο της επικοινωνιακής διαχείρισης των όποιων προβλημάτων και, βέβαια, η αντίστροφη σχέση μιας άλλης σταθεράς του ελληνικού τρόπου: της ανευθυνότητας και του θράσους των πολιτικών, από τη μια, και της συλλογικής δυσφορίας, αβεβαιότητας, αστάθειας και της απουσίας σχεδιασμού, από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι το μεγάλο κάδρο: ευάλωτοι στα ψέματα και στα απρόοπτα, απαράσκευοι στα δύσκολα· με την Ελλάδα σαν ρευστή χώρα, με κοινωνικές παραμορφώσεις, χάσμα εμπιστοσύνης πολιτικών-πολιτών, κλίμα συλλογικής αποσάθρωσης, δίχως γραμμές και όρια κοινωνικής άμυνας.
Ιδού ορισμένα από τα τρανταχτά παραδείγματα του «Ανθολογίου εξαπάτησης»: 
  • Γ. Παπανδρέου: «Δεν υπάρχει περίπτωση να προσφύγουμε στο ΔΝΤ. Δεν το έχουμε ανάγκη» (13/1/2010). 
  • Αντ. Σαμαράς: «Προσπάθησαν να πείσουν τους Έλληνες ότι με το Μνημόνιο θα βγει η Ελλάδα από την κρίση…» (17/10/2010). 
  • Ευάγγελος Βενιζέλος: «Δεν είναι οι λογαριασμοί της ΔΕΗ ο μοχλός για να εισπράττεις τέλη ή φόρους…» (23/6/2011). 
  • Φώτης Κουβέλης: «Η ΔΗΜΑΡ σε καμία περίπτωση δεν θα έχει την οποιαδήποτε συμμετοχή σε μια συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.» (2/4/2012). 
Αλλά και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι: 
  • Χ. Αλμούνια: «Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση απ’ ό,τι ο μέσος όρος της Ευρωζώνης…» (18/2/2009) κ.λπ., κ.λπ.

Ενδιαφέρον είχαν οι αντιδράσεις των ίδιων των πολιτικών. Ορισμένοι προνοητικοί απέσυραν από τις διαδικτυακές τους σελίδες όλες τις βαρύγδουπες δηλώσεις που σήμερα τους εκθέτουν. Αλλοι, σε δημόσιες και ιδιωτικές συζητήσεις, υποστήριξαν ότι οι δηλώσεις τους είχαν ισχύ μόνο στο χρονικό πλαίσιο που έγιναν και κάτω από τα συγκεκριμένα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα. Ομιλούν, δηλαδή, για δημόσιο λόγο με ημερομηνία λήξης και δίχως αξία αμέσως μετά την απομάκρυνση από… την κάλπη.

Θα ήταν παραμυθητικό, βέβαια, να θυμίσουμε τους παροιμιώδεις δεσμούς του ψεύδους και της εξαπάτησης με την πολιτική και τους πολιτικούς. Ο Τζόναθαν Σουίφτ στη θαυμάσια πραγματεία του «Περί της τέχνης της πολιτικής ψευδολογίας» υποστήριξε ότι «ψευδολογία είναι η τέχνη του να κάνεις τον λαό να πιστεύει ευεργετικά ψεύδη και να το κάνεις για καλό σκοπό». Σε αντίστοιχο πνεύμα κινήθηκε η πραγματεία του Νικολά ντε Κοντορσέ, το «Είναι χρήσιμο να εξαπατά κανείς τον λαό;». Παρά το γεγονός ότι τα δύο κείμενα γράφτηκαν τον 18ο αιώνα, αυτό που εκθέτουν ο Σουίφτ και ο Κοντορσέ παραμένει απολύτως επίκαιρο. Οι υποψιασμένοι αναγνώστες ας θυμηθούν τη μελέτη με τίτλο «Γιατί οι πολιτικοί λένε ψέματα» του Αμερικανού Τζον Μιρσχάιμερ, καθηγητή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Σικάγου, αλλά και την πικρή παραδοχή του αείμνηστου νομπελίστα Ζοζέ Σαραμάγκου: «Η ανθρωπότητα έχει περάσει από διάφορες ηλικίες –τη λίθινη εποχή, την εποχή του Χαλκού και ούτω καθεξής–, μέχρι σήμερα, την Εποχή του Ψεύδους».

Το ερώτημα, αν και σε ποιες περιπτώσεις είναι ορθό να λέγονται ψέματα, είναι μάλλον διαχρονικό. Εξ αφορμής, καλούμεθα να αντιμετωπίσουμε όσοι δεχόμαστε, ανοιχτά ή όχι, ότι η πολιτική ψευδολογία έχει αγγίξει τα όρια της χυδαιότητας και, συνειδητά ή λιγότερο συνειδητά, ότι υπάρχουν ηθικοί φραγμοί στην επίτευξη πολιτικών στόχων ή ιδιοτελών επιδιώξεων. Το «Ανθολόγιο εξαπάτησης», βέβαια, δεν έχει τόσο υψηλούς στόχους, αλλά σίγουρα τους υπηρετεί.

22 March 2015

Τα 10 βήματα προς τη δραχμή

του Λεωνίδα Στεργίου, καθημερινή, 22/3/2015

Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ δεν πρόκειται να γίνει ξαφνικά μέσα στη νύχτα. Θα συμβεί ως «ατύχημα», το οποίο, όμως, όλοι θα βλέπουν να έρχεται και θα προετοιμάζονται. Η «Κ» μίλησε με μεγάλες τράπεζες του εξωτερικού, που έχουν «τρέξει» αρκετές φορές τα σενάρια ενός Grexit έως σήμερα και τα οποία προσαρμόζουν στις νέες συνθήκες. Επίσης, συγκέντρωσε πανεπιστημιακές μελέτες που έχουν εκπονηθεί για ακαδημαϊκούς λόγους ή για λογαριασμό κρατών και κεντρικών τραπεζών.

Συγκρίνοντας τις επιπτώσεις μιας εξόδου στη δραχμή με αυτές των μνημονίων από το 2010 έως σήμερα, προκύπτουν τα εξής βασικά συμπεράσματα:

• Πρώτον, το μνημόνιο αύξησε την ανεργία στην Ελλάδα ακριβώς στο επίπεδο που είχαν προβλέψει τα σενάρια εξόδου στη δραχμή.

• Δεύτερον, η μείωση του εισοδήματος (αγοραστική δύναμη) είναι η μισή απ’ ό,τι θα είχε συμβεί με τη δραχμή.

• Τρίτον, η αβεβαιότητα, το τελευταίο διάστημα, έχει εκτινάξει τις αποδόσεις των 10ετών στα ίδια σχεδόν επίπεδα με αυτά που προβλέπονται στην περίπτωση της δραχμής. Πριν, π.χ. το φθινόπωρο, οι αποδόσεις ήταν στο μισό από εκείνες της δραχμής.

Τα βήματα της μετάβασης

Το «ατύχημα» συμβαίνει από τη στιγμή που η έξοδος από το ευρώ δεν αποτελεί στρατηγική επιλογή, αλλά λύση ανάγκης, καθώς δεν υπάρχουν χρήματα για να λειτουργήσει η χώρα και να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Ετσι, αναγκαστικά θα πρέπει να βγει από το ευρώ και να «κόψει» δικό της νόμισμα. Αφού, λοιπόν, ξεπεραστούν τα διάφορα νομικά, πολιτικά και διαδικαστικά προβλήματα, ξεκινά η διαδικασία αποχωρισμού από την Ευρωζώνη και η μετάβαση στο νέο νόμισμα, π.χ. στη δραχμή.

Βήμα 1: «Παγώνουν» όλα τα διαθέσιμα των τραπεζών σε ευρώ.

Βήμα 2: Τη χρονική στιγμή «μηδέν» μετατρέπονται όλα τα υπόλοιπα (καταθέσεις και δάνεια) σε δραχμές με ισοτιμία 1 ευρώ = 1 δραχμή. Αυτό ισχύει και για τις καταθέσεις των τραπεζών στην ΤτΕ και των δανείων (ακόμη και ELA) που έχουν λάβει.

Βήμα 3: Σε πολιτικό επίπεδο μπορεί να αποφασιστεί ένα προκαταβολικό «κούρεμα» χρέους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Αυτό γίνεται τεχνικά με προκαταβολική υποτίμηση της δραχμής πριν από την κυκλοφορία. Για παράδειγμα, το χρέος 10.000 ευρώ μετατρέπεται άμεσα σε 10.000 δραχμές, με ισοτιμία 1 προς 1. Για να γίνει και «κούρεμα», γίνεται νέος υπολογισμός με ισοτιμία π.χ. 1 ευρώ = 2 δραχμές. Ετσι, το χρέος θα μείνει 10.000 δραχμές (το χρονικό σημείο μηδέν παραμένει η βάση), αλλά σε ευρώ (για την ξένη τράπεζα) θα γίνει 5.000 ευρώ.

Βήμα 4: Απαγορεύεται η μεταφορά κεφαλαίων από τους νέους λογαριασμούς καταθέσεων σε δραχμές προς λογαριασμούς σε ευρώ.

Βήμα 5: Μισθοί, τιμές προϊόντων, αξία υπηρεσιών, δανείων κ.λπ. θα μετατραπούν με ισοτιμία 1 προς 1.

Βήμα 6: Η ΕΚΤ δανείζει εκτάκτως την ΤτΕ ώστε να έχει συναλλαγματικά διαθέσιμα σε ευρώ.

Βήμα 7: Ξεκινά η κυκλοφορία της δραχμής και η διαπραγμάτευση στις αγορές. Αναμένεται μεγάλη υποτίμηση, που μπορεί να φτάσει το 60%. Ουσιαστικά, χάνεται όλο το όφελος από το παραπάνω «κούρεμα».

Βήμα 8: Το πάγωμα των λογαριασμών και οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων παραμένουν έως ότου ηρεμήσουν οι μεγάλες μεταβολές στην ισοτιμία.

Βήμα 9: Ανταλλακτήρια θα δέχονται για συγκεκριμένη περίοδο τα ευρώ για μετατροπή σε δραχμές. Με νόμο, όλες οι συναλλαγές στο εσωτερικό θα γίνονται σε δραχμές.

Βήμα 10: Ο πληθωρισμός που θα προκύψει από την υποτίμηση της δραχμής θα εκτινάξει τις τιμές προϊόντων και υπηρεσιών. Πιο άμεση θα είναι η επίπτωση στα εισαγόμενα, όπως π.χ. τα καύσιμα. Αν δηλαδή, η ισοτιμία διαμορφωθεί σε 1 προς 8, τότε ένα λίτρο βενζίνης από 1,50 δραχμές την πρώτη ώρα θα εκτιναχθεί, π.χ., σε 9-10 δραχμές, ύστερα από μερικές ώρες ή λίγες ημέρες.

21 March 2015

Θεοδωράκης επικαλείται ...Βαρουφάκη

του Κων/νου Ζούλα, Καθημερινή, 21/3/2015

«Ο εφιάλτης της κατάρρευσης θα είναι κάπως έτσι: Σε 20 λεπτά θα είχαν στεγνώσει όλα τα ΑΤΜ, οι ουρές στις τράπεζες θα ήταν ατελείωτες και ύστερα από μία ώρα οι τράπεζες θα κατέβαζαν ρολά. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα απέσυρε την υποστήριξή της και οι τράπεζες δεν θα ξανάνοιγαν τις πόρτες τους. Η χώρα θα είχε βυθιστεί στο απόλυτο σκότος. Η φτώχεια θα εισέβαλε στο 80% των νοικοκυριών και το ρολόι θα γύρναγε πίσω πολλές δεκαετίες».

Με το που διάβασε τις συγκεκριμένες φράσεις χθες στη Βουλή ο κ. Θεοδωράκης, προκλήθηκε συναγερμός στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ. Οι κ. Ν. Φίλης και Θαν. Πετράκος πετάχτηκαν από τα έδρανά τους και άρχισαν να διαμαρτύρονται, το ίδιο και ο κ. Ν. Βούτσης που καθόταν στα υπουργικά. Ο κ. Θεοδωράκης, όμως, τους την είχε στημένη. Στην ακριβώς επόμενη αποστροφή του, ενημέρωσε την ολομέλεια ότι το απόσπασμα που διάβασε ήταν γραμμένο από τον Γιάνη Βαρουφάκη σε ένα άρθρο του στο Protagon το 2011, στο οποίο ο σημερινός υπουργός Οικονομικών είχε περιγράψει τι θα συμβεί στη χώρα αν ο μη γένοιτο επέλθει το ατύχημα.

Η επιλογή του κ. Θεοδωράκη να αιφνιδιάσει τους βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν η μόνη που προκάλεσε χθες αίσθηση. Η ομιλία του ήταν η αιχμηρότερη που έχει κάνει μέχρι σήμερα για την κυβέρνηση και ερμηνεύθηκε ως η απαρχή της αλλαγής της στάσης του έναντι και του κ. Αλ. Τσίπρα. Είναι ενδεικτικό ότι δεν περιορίστηκε μόνον να καυτηριάσει την επικοινωνιακή λογική του ΣΥΡΙΖΑ και να τον καταγγείλει ότι «παρασύρεται σε βερμπαλισμούς και δημαγωγίες». Κάλεσε προσωπικά τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση να συνειδητοποιήσουν ότι «η χώρα βρίσκεται στο σημείο μηδέν, καθώς η συνέχιση της πολιτικής τους» όπως είπε «μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο μεγάλο αδιέξοδο».

«Είναι βέβαιο ότι δεν υπάρχει έξοδος από την Ευρωζώνη χωρίς ταυτόχρονη έξοδο και από την Ε.Ε. και τότε θα δούμε τι σημαίνει ανθρωπιστική κρίση», πρόσθεσε ο κ. Θεοδωράκης και κάλεσε επί λέξει «τους άφρονες που υπάρχουν ακόμη και εδώ μέσα» να αντιληφθούν ότι είναι εγκληματικοί «οι παραλληλισμοί με τη χρεοκοπία του 1932, καθώς τότε η επάρκεια τροφίμων ήταν 70%, ενώ τώρα έχουμε επάρκεια 35%»! Φωτογράφισε μάλιστα ευθέως τον κ. Κ. Λαπαβίτσα τον οποίο ενέταξε «σε όσους περιγράφουν με περίσσια ελαφρότητα τις κατοχικές εικόνες που θα ζήσουν οι πολίτες από μια τέτοια λύση» και κατήγγειλε ότι εξακολουθεί να ζει και να βασιλεύει «το λόμπι της δραχμής που έχει υποστηρικτές όχι μόνον στη Γερμανία και σε άλλες χώρες εντός και εκτός Ε.Ε. αλλά και στην Ελλάδα στην οποία μια ολιγαρχία ονειρεύεται τη λεηλασία στο πτώμα μιας πτωχευμένης χώρας».

«Δεν υπάρχει λοιπόν άλλος χρόνος για χάσιμο» κατέληξε ο κ. Θεοδωράκης και απαριθμώντας σειρά μεταρρυθμίσεων που θα μπορούσαν να αναστρέψουν όπως είπε την υφεσιακή πορεία της χώρας, τόνισε ότι «η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός δεν έχουν κανένα δικαίωμα να οδηγήσουν τη χώρα σε μια δήθεν ηρωική συντριβή».