7 πράγματα για την περίπτωση Grexit

www.reporter.gr, 12/6/2015

Είναι γεγονός ότι μια συμφωνία της τελευταίας στιγμής για τη διάσωση της Ελλάδας μπορεί ακόμα να επιτευχθεί. Τι γίνεται όμως αν οι συνομιλίες αποτύχουν, η Ελλάδα χρεοκοπήσει και δούμε να συμβαίνει η πρώτη αποχώρηση από το ευρώ; Η λογική θεωρεί ότι θα ήταν μια οικονομική καταστροφή. Ωστόσο η ιστορία λέει το αντίθετο: οι οικονομίες είναι πιο πιθανό να ανακάμψουν κάποια στιγμή από το να παραπαίουν.

Σύμφωνα με το Oxford Economics, υπήρξαν περισσότερες από 70 αντίστοιχες νομισματικές ενώσεις που έχουν διαλυθεί από το 1945. Αν και δεν υπήρξε διάλυση δύο παρόμοιων νομισματικών ενώσεων, υπήρξαν από όλες αυτές τις εξόδους, τρεις χώρες οι οποίες ήταν σε παρόμοιο επίπεδο ανάπτυξης με την Ελλάδα- η Ιρλανδία (όταν σταμάτησε να χρησιμοποιεί στερλίνες ως βάση του νομισματικού συστήματος το 1979), η Σλοβακία (όταν χωρίστηκε από την Δημοκρατία της Τσεχίας το 1993), και η Αργεντινή (όταν σταμάτησε να χρησιμοποιεί το δολάριο ως νόμισμα βάσης το 2002.)

Με βάση την εμπειρία του παρελθόντος υπάρχουν επτά πράγματα για να εξετάσει κάποιος εάν υπάρξει ένα «Grexit»:

Η επιστροφή στη δραχμή μετά από μια σημαντική υποτίμηση

Η Αργεντινή υποτιμήθηκε αρχικά κατά σχεδόν 30%, ενώ η Σλοβακία κατά 10%. Η Barclays υπολόγισε ότι το εύρος της υποτίμησης για τις χώρες που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με την Ελλάδα ανέρχεται σε 45-85%. Η Τράπεζα της Ελλάδα θα πρέπει να υιοθετήσει άμεσα νέα συναλλαγματική ισοτιμία. Ωστόσο οι εμπορικές τράπεζες θα θεωρηθούν ευάλωτες, ενώ τα επιτόκια και οι πτωχεύσεις αναμένεται να αυξηθούν.

Δράσεις για να αποφευχθεί μια μαζική εκροή καταθέσεων από τις ελληνικές τράπεζες

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν θα είναι πλέον υποχρεωμένη να στηρίξει τις ελληνικές τράπεζες. Η Τράπεζα της Ελλάδος θα πρέπει να αποκρούσει μόνη της τη μαζική φυγή κεφαλαίων. Η Ιρλανδία, η Σλοβακία και η Αργεντινή χρησιμοποίησαν διάφορες μορφές ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίων για να μεταφέρουν την πίεση μακριά από τις τράπεζες. Έτσι και η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει το ίδιο για να παρέχει ανάσα ρευστότητας στις τράπεζές της και να ελπίζει ότι θα αποφύγει τη μοίρα της Αργεντινής η οποία χρειάστηκε να «παγώσει» τις τραπεζικές καταθέσεις.

Επιστροφή στην ύφεση

Η οικονομική κατάρρευση είναι σπάνια: Μόνο το 8% των χωρών που αποχώρησαν από «νομισματικές ενώσεις» από το 1945 είδαν το ΑΕΠ τους να μειώνεται κατά περισσότερο από 20%. Ορισμένοι αναλυτές βλέπουν έναν παραλληλισμό μεταξύ των ελληνο - γερμανικών σχέσεων και της διάλυση της νομισματικής ένωσης μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και της Σλοβακίας το 1993 η οποία οφείλονταν σε αποκλίνουσες οικονομίες. Η Σλοβακία, η ασθενέστερη εταίρος στην Ένωση, είδε το ΑΕΠ της να μειώνεται μόλις κατά 4% πριν αργότερα αυξηθεί. Το Oxford Economics βλέπει το ελληνικό ΑΕΠ να μειώνεται κατά 10%.

Την πτώση των χρηματοπιστωτικών αγορών θα ακολουθήσει ένα ράλι

Η Ελλάδα πιθανότατα να μοιάζει περισσότερο με την Αργεντινή το 2002, όταν και οι αγορές του Μπουένος Άιρες ήταν ήδη συμπιεσμένες μετά από μια παρατεταμένη περίοδο οικονομικής πίεσης. Η αγορά της Αργεντινής βυθίστηκε περαιτέρω κατά 70%, μετά την έξοδο από το δολάριο, αλλά της πήρε μόνο ένα-δύο χρόνια για να φτάσει σε νέα υψηλά. Η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά είναι ήδη πολύ χαμηλά σε σχέση με την προ κρίσης κορυφή της με αποτέλεσμα αμέσως μετά το σοκ στην περίπτωση ενός Grexit να ακολουθήσει ένα ισχυρό ράλι.

Μια επιλεκτική χρεοκοπία

Μόνο τα 55 δις. ευρώ χρέους της Ελλάδος από το σύνολο των 316 δις. ευρώ βρίσκεται στα χέρια του ιδιωτικού τομέα, με το υπόλοιπο να μοιράζεται μεταξύ κυβερνήσεων (ως επί το πλείστον μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και υπερεθνικών οργανισμλων, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οι οποίοι στο σύνολό τους δεν θα ήταν αντίθετοι να πάρουν πίσω μέρος μόνο των κεφαλαίων τους.

Αλλά οι Έλληνες αξιωματούχοι θα είναι πρόθυμοι να κάνουν ό, τι μπορούν για να κρατήσουν τις εμπορικές πιστωτικές γραμμές ανοικτές; Όπως η Ρωσία επέλεξε για το δημόσιο χρέος της το 1998, έτσι και η Αθήνα είναι πιθανό να ανταποκριθεί στην αποπληρωμή των δανείων της μετά από επαναδιαπραγμάτευση των όρων τους.

Μια ενδεχόμενη και παρατεταμένη περίοδος χάους

Η ιρλανδική οικονομία έχασε ελάχιστα αλλάζοντας ξαφνικά την ισοτιμία του νομίσματός της από την στερλίνα στο γερμανικό μάρκο. Στη Σλοβακία και την Δημοκρατία της Τσεχίας χρειάστηκε μόλις πέντε εβδομάδες για τη μετάβαση τους σε ξεχωριστά νομίσματα. Ωστόσο η Αργεντινή χρειάστηκε περισσότερο από ένα χρόνο για να «φύγει» από το δολάριο, διάστημα κατά το οποίο χρεοκόπησε, «μπλόκαρε» τις τραπεζικές καταθέσεις και είδε τις χρηματοπιστωτικές αγορές να πέφτουν, με αποτέλεσμα το ΑΕΠ να υποχωρήσει κατά 14,5%. Η ευρωζώνη δεν χρειάστηκε μέχρι σήμερα να χειριστεί μια έξοδο χώρας μέλους και όσο πιο χαοτικές είναι οι αλλαγές τόσο πιο βαθιά θα είναι η ζημιά του ΑΕΠ.

Μια γρήγορη οικονομική ανάκαμψη

Το Oxford Economics υπολογίζει ότι τα δύο τρίτα των χωρών είδαν τις οικονομίες τους να αναπτύσσονται κατά την διάρκεια του έτους εξόδου από μια νομισματική ένωση – με μέσο ρυθμό ανάπτυξης 2,7% - και μία από τις βασικές κινητήριες δυνάμεις είναι η ώθηση στην ανταγωνιστικότητα από την απότομη υποτίμηση. Ενώ η ελληνική οικονομία είναι πιθανό να συρρικνωθεί σε πρώτη φάση, αναμένεται μια δυναμική ανάκαμψη. Αναλυτές από το γερμανικό think tank IFO πιστεύουν ότι ακόμη και η ελληνική κλωστοϋφαντουργία θα μπορούσε να επανακάμψει.

(Από το άρθρο του Mark Jones, Editor at the World Economic Forum)

Τεχνητό πόδι με αίσθηση αληθινού

Καθημερινή, 9/6/2015

Το πρώτο τεχνητό προσθετικό πόδι που μπορεί να παράγει την αίσθηση, καταπολεμώντας κατά τον τρόπο αυτό τον πόνο του φανταστικού άκρου, παρουσιάστηκε στη Βιέννη χθες Δευτέρα. Πρόκειται για μία διαδικασία σε δύο στάδια, η οποία αναπτύχθηκε από τον καθηγητή Χιούμπερτ Έγκερ του Πανεπιστημίου του Λιντς της Βόρειας Αυστρίας. Οι ιατροί αρχικώς επανασύνδεσαν τις νευρικές απολήξεις του ποδιού από το υπόλειμμα του σκέλους που διέθετε ο ασθενής σε υγιή ιστό στον γλουτό του, κοντά στην επιφάνεια του δέρματος. Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν έξι αισθητήρες στην πατούσα του ποδιού ενός ελαφρού προσθετικού μέλους, οι οποίοι συνδέθηκαν με τους λεγόμενους διεγέρτες στο εσωτερικό σημείο όπου βρίσκεται η απόληξη. Οπως λέει ο Βόλφγκανγκ Ράνγκερ, Αυστριακός που έχει χάσει το πόδι του, «νιώθω σαν να ξαναγεννήθηκα».

Έξι μήνες δοκιμής

Ο πρώην δάσκαλος, ο οποίος έχασε το πόδι του το 2007 εξαιτίας θρόμβου, πέρασε τους τελευταίους έξι μήνες να δοκιμάζει το καινούργιο προσθετικό μέλος. «Νιώθω και πάλι ότι έχω πόδι. Δεν γλιστράω στον πάγο και μπορώ να διακρίνω κατά πόσο περπατάω σε χαλίκια, τσιμέντο, χορτάρι ή άμμο», λέει ο Βόλφγκανγκ Ράνγκερ. Ο 54χρονος συχνά τρέχει, κάνει ποδήλατο και ορειβασία και όταν κινείται σχεδόν δεν φαίνεται ότι κουτσαίνει. Κάθε φορά που κάνει ένα βήμα ή ασκεί πίεση, οι μικροί αισθητήρες αποστέλλουν σήματα στον εγκέφαλο. «Σε ένα υγιές πόδι οι δερματικοί αισθητήρες μπορούν να φέρουν σε πέρας αυτή τη λειτουργία, αλλά προφανώς εδώ δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά. Ωστόσο τα νεύρα υπάρχουν ακόμα αλλά δεν διεγείρονται», εξηγεί ο Ράνγκερ. «Οι αισθητήρες λένε στον εγκέφαλο ότι υπάρχει ένα πόδι και ο φέρων έχει την εντύπωση ότι πατάει στο έδαφος. Αν τα λάβει κανείς όλα υπ’ όψιν πρόκειται για μία διαδικασία εξαιρετικά απλή».

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αυστριακός επιστήμονας συγκλονίζει την κοινή γνώμη με τις ανακαλύψεις του. Το 2010 είχε παρουσιάσει ένα βραχίονα, ο οποίος ελεγχόταν με τη σκέψη.

Εκτός από την ενίσχυση της ισορροπίας και της ασφάλειας, το καινοτόμο προσθετικό μέλος έχει μία ακόμα εντυπωσιακή λειτουργία: βοήθησε να εξουδετερωθεί ο τρομακτικός πόνος που ο Ράνγκερ ένιωθε επί χρόνια μετά τον ακρωτηριασμό του ποδιού του. «Μόλις που μπορούσα να περπατήσω με το συμβατικό προσθετικό μέλος και δεν κοιμόμουν περισσότερο από δύο ώρες την ημέρα, ενώ χρειαζόμουν μορφίνη για να καταφέρω να περάσω την ημέρα», θυμάται. Ομως λίγες ημέρες αφού υποβλήθηκε σε εγχείρηση τον περασμένο Οκτώβριο, ο πόνος εξαφανίστηκε.

Όπως σημειώνει ο καθηγητής Χιούμπερτ Εγκερ, αυτός ο πόνος εμφανίζεται όταν ο εγκέφαλος αποκτά μεγάλη ευαισθησία, καθώς αναζητά πληροφορίες για το μέλος που χάθηκε. Επίσης, πολύ συχνά οι ακρωτηριασμοί συνδέονται με μία τραυματική εμπειρία, όπως ένα ατύχημα ή ασθένεια, και ο νους ζει ξανά και ξανά αυτές τις εμπειρίες, παρατηρεί ο Έγκερ.

Πλεονέκτημα

Το μεγάλο πλεονέκτημα του νέου προσθετικού μέλους είναι ότι χορηγεί ξανά στον εγκέφαλο τα δεδομένα που ψάχνει και έτσι μπορεί να σταματήσει τη μεγάλη αναζήτηση.

«Ο Ράνγκερ είναι ένα πολύ διαφορετικό άτομο σήμερα συγκριτικά με αυτό που γνώρισα το 2012», εξηγεί ο Χιούμπερτ Έγκερ. Οι δύο άνδρες γνωρίστηκαν σε μία ομάδα υποστήριξης για ακρωτηριασμένους. «Μου έκανε εντύπωση ότι ποτέ δεν γελούσε και ότι είχε μαύρους κύκλους γύρω από τα μάτια του. Ήταν τρομερό» λέει ο Έγκερ.

Σε κάποιες δημοσιεύσεις τους, νεοορθόδοξοι φιλοσοφούντες, παιδιά του Χριστόδουλου που έμειναν ορφανά, είχαν διαπιστώσει ότι «ο δυτικός κόσμος οδήγησε τον εργαλειακό ορθολογισμό και τον τεχνολογικό ντετερμινισμό στον παροξυσμό... και απέδειξε ότι δεν μπορεί να προσφέρει απάντηση στα ερωτήματα του κόσμου» (Γ. Καραμπελιάς, Εισαγωγή στο Hundington κ.ά.) Το παράδειγμα με το βιονικό πόδι, όπως περιγράφεται στο άρθρο, είναι επαρκές για να δείξει ποιες ανάγκες των ανθρώπων εξυπηρετεί ο εργαλειακός ορθολογισμός, ο οποίος, πάνω στον παροξυσμό του, υποκαθιστά χέρια πόδια, σε λίγο καιρό και άλλα όργανα ανθρώπων, οι οποίοι έχασαν τα φυσιολογικά τους πρωτότυπα, είτε από δυσμορφίες είτε από ατύχημα. 
Βέβαια, στόχος των νεοορθοδόξων αερολόγων είναι να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι, αφού ο δυτικός κόσμος «απέδειξε» πως δεν διαθέτει τελικές απαντήσεις στα όποια υπαρξιακά ερωτήματα τού Καραμπελιά, του Ζουράρι και άλλων, ο αμήχανος αναγνώστης δεν έχει παρά να συμπεράνει ότι μοναδική διέξοδος είναι πλέον οι θεοκρατικές ιδεοληψίες από τη Μέση Ανατολή, οι οποίες ιδεοληψίες αποτελούν το μοναδικό εναλλακτικό κύκλο γνώσεων που φαίνεται να έχουν δώσει προ πολλού τις αναμενόμενες απαντήσεις στα ερωτήματα του κόσμου!
Αυτά τα ερωτήματα είναι πρωτίστως διατροφικής και ιαματικής φύσης (γι' αυτό όλοι οι θαυματοποιοί στο παρελθόν τέτοια θαύματα έκαναν κατά προτίμηση) και ακριβώς αυτά τα προβλήματα έχουν λύσει η επιστήμη και ο «εργαλειακός ορθολογισμός» που απεχθάνονται οι ψευτοφιλόσοφοι. Όπου δε στον κόσμο συνεχίζεται ο μεσαιωνικός τρόπος ζωής, με χειραγώγηση του λαού στην αναξιοπρεπή διαβίωση, με πείνα και ασθένειες, εκεί ακριβώς αξιοποιούνται θεόπληκτες ιδεοληψίες για εκφοβισμό και ταπείνωση των ανθρώπων.

Δημιούργημα των Ρωμαίων ο Ιησούς

dogma.gr, 2013

Ένας Αμερικανός ερευνητής, ο Joseph Atwill, υποστηρίζει ότι ο Ιησούς δεν υπήρξε στην πραγματικότητα αλλά ήταν δημιούργημα των Ρωμαίων αριστοκρατών. Οι Ιουδαίοι περίμεναν τον ερχομό του Μεσσία, ο οποίος θα τους λύτρωνε από τη ρωμαϊκή κατοχή. Η προσμονή τους αυτή είχε ως αποτέλεσμα να προκαλούνται συχνά εντάσεις στην περιοχή. Τότε οι κατακτητές επινόησαν τον ερχομό του Μεσσία.

«Οι Ρωμαίοι εφεύρισκαν διάφορους τρόπους για να διατηρήσουν την τάξη στην περιοχή όταν δεν μπορούσαν να έχουν το αποτέλεσμα που επιδίωκαν» ανέφερε ο Atwill. Ο Ιησούς ήθελε να περάσει στον κόσμο το μήνυμα της αγάπης και της ενότητας, χωρίς φασαρίες και εχθροπραξίες, πράγμα που βόλευε πολύ τους Ρωμαίους διότι έτσι θα επικρατούσε ηρεμία.

Ύστερα από πολλές μελέτες εγγράφων του πρώτου αιώνα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ζωή ενός Ρωμαίου αυτοκράτορα είχε πολλά κοινά στοιχεία με τη ζωή του Ιησού. Συγκεκριμένα παρατήρησε ότι στο βιβλίο του Ιώσηπου Φλάβιου (Josephus) «Ο πόλεμος των Ιουδαίων», υπάρχουν στοιχεία τα οποία συναντάμε και στην Καινή Διαθήκη. 

«Αυτό που διαφεύγει στους περισσότερους ερευνητές είναι ότι οι θέσεις του Ιησού έμοιαζαν αρκετά με αυτές που διατύπωσε ο Αυτοκράτορας Τίτος Φλάβιος», επισημαίνει ο Atwill.

Σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις , ο θάνατος του Ιησού χρονολογείται πριν το 30-39 μΧ, αρκετές δεκαετίες πριν τη στρατιωτική εκστρατεία του Τίτου Φλάβιου όπου και διατύπωσε τις θεωρίες όμοιες με αυτές του Ιησού. Να σημειωθεί ότι ο Φλάβιος γεννήθηκε το 39 μΧ και πέθανε το 81 μΧ, αρκετά δηλαδή χρόνια μετά το θάνατο του Ιησού. Αυτό έκανε τον Atwill να πιστεύει ότι ο Ιησούς πρόκειται για «κατασκεύασμα» των Ρωμαίων.

Ο επιστήμονας ακόμη πιστεύει ότι οι Ρωμαίοι Καίσαρες μας άφησαν πολλά αινίγματα. Όπως λέει «δεν είναι το τέλος του Χριστιανισμού» αλλά ελπίζει πως η δουλειά του θα καταστήσει τους λιγότερο θρήσκους ως άθεους.

Όσον αφορά τον Atwil δήλωσε το εξής: «Δεν θέλω να αναστατώσω τους Χριστιανούς, αλλά αυτή η έρευνα είναι αναγκαία για την επιστήμη. Όλοι πρέπει να γνωρίζουμε την αλήθεια για το παρελθόν μας έτσι ώστε να μπορούμε να κατανοήσουμε πως και γιατί οι κυβερνήσεις δημιουργούν ψεύτικους θεούς και αλλοιώνουν την ιστορία».

Βλέπε επίσης: "Ιησούς Χριστός, υπήρξε ποτέ;"

Ξένα δόντια στο φιλέτο τους

του Κώστα Γιαννακίδη, protagon, 31/5/2015

Υπάρχουν θέσεις που δεν θεωρούνται, απλώς, φιλέτα. Είναι ολόκληρο gourmet κρεοπωλείο. Ρίχνεις πίσω σου μαύρη πέτρα, εύχεσαι να πετύχεις κανένα κεφάλι, παίρνεις δύο βαλίτσες και κάνεις check in first class. Αν δεν είναι ο βασικός λόγος, θεωρείται ένα καλό κίνητρο για να μπεις στην πολιτική.

Η πίεση που προκαλεί στον ΣΥΡΙΖΑ η Παναρίτη φτάνει στις παρυφές του εγκεφαλικού. Όταν ακόμα και ο Παππάς εκφράζει τη δυσφορία του, καταλαβαίνουμε ότι τα παντζούρια στο Μαξίμου χτυπούν από τα νεύρα τους. Η δε Σακοράφα είναι ικανή να σημαδέψει με το ακόντιό της από τις Βρυξέλλες ως το Σύνταγμα. Ανοησίες. Δεν είναι το πρόσωπο που τους ενοχλεί. Είναι η απώλεια της θέσης που σκανδαλίζει. 

Αν τους ενοχλούσαν τα πρόσωπα, θα έκαναν μούτρα για τον Καμμένο. Κάποιος θα έλεγε κάτι για τον Νικολόπουλο, βρε αδερφέ (σύντροφε)! Άλλωστε, ελάχιστοι μίλησαν όταν η Παναρίτη πήγε για διαπραγμάτευση και επέστρεψε σοκαρισμένη για να μας πει ότι οι δανειστές ζητούν περικοπή μισθών και συντάξεων. Παρεμπιπτόντως, τέτοια διαπραγμάτευση κάνω και εγώ, με πολύ μικρότερες απαιτήσεις για ξενοδοχείο και σίτιση.

Η Παναρίτη είναι επιλογή του Βαρουφάκη. Και ο Βαρουφάκης είναι για την κυβέρνηση asset, όπως λέει ο Τσίπρας ή «απόκτημα» κατά τον Φίλη που, ως δημοσιογράφος, χειρίζεται αλλιώς τη γλώσσα. Και, εν τέλει, εδώ τον εμπιστεύτηκαν να χαράξει διαπραγματευτική τακτική, δεν του αναγνωρίζουν το δικαίωμα να τοποθετήσει τον άνθρωπο του στο ΔΝΤ; Είναι, λοιπόν, τα ξένα δόντια επάνω στο δικό τους φαγητό που προκαλούν την ενόχληση. Όλα τα άλλα είναι για κουβέντα με φρέντο στις τοπικές οργανώσεις. Άκουγα έναν βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι η Παναρίτη ψήφισε μνημόνιο. Δηλαδή, αυτός τι νομίζει ότι θα ψηφίσει;  

Το κείμενο των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ

«Mε κατάπληξη πληροφορηθήκαμε ότι η Έλενα Παναρίτη ορίστηκε εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ. Κι αυτό παρά το ότι η πολιτεία της βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τις αξίες, τις αντιλήψεις και την πολιτική που πρεσβεύει –και με βάση την οποία εξελέγη– ο ΣΥΡΙΖΑ. Μια εξέχoυσα εκπρόσωπος της μνημονιακής πολιτικής δεν μπορεί να εκϕράζει τη σημερινή κυβέρνηση. Το ζήτημα δεν είναι συμβολικό, είναι πολιτικό. Είναι μια λάθος απόφαση και ζητάμε την άμεση ανάκλησή της.»

Αργά ή γρήγορα, στη φόρα...

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα την παράταση μέχρι 30.6.2015 (τρίτη τροποποίηση) του τρέχοντος προγράμματος, δηλαδή της «κύριας σύμβασης χρηματοοικονομικής διευκόλυνσης» μεταξύ Ελλάδας και EFSF που παραπέμπει ρητά στο μνημόνιο. Πρόκειται για τη σύμβαση που υπέγραψε στις 27.2.2015 ο κ. Βαρουφάκης σε εκτέλεση της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου, όταν η χώρα πήγαινε να πάρει λεφτά χωρίς μνημόνιο και πήρε μνημόνιο χωρίς λεφτά!

Τα σχετικά έγγραφα εμφανίζονται στη Βουλή με καθυστέρηση τριών ολόκληρων μηνών και αφού ο αρμόδιος Υπουργός Οικονομικών –παραβιάζοντας το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής– αρνήθηκε προκλητικά να ανταποκριθεί σε σχετικές επίμονες ερωτήσεις και αιτήσεις κατάθεσης εγγράφων που υπέβαλε το ΠΑΣΟΚ.

Έστω και με τέτοια καθυστέρηση είναι σημαδιακό το γεγονός ότι το υπογεγραμμένο από τον κ. Βαρουφάκη κείμενο της παράτασης του μνημονίου ήρθε στη Βουλή μέσω της εξεταστικής επιτροπής, η οποία εκ των πραγμάτων ασχολείται και με την παράταση του δεύτερου μνημονίου που υπέγραψε η σημερινή κυβέρνηση χωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση και ερήμην της Βουλής ,αλλά και με το τρίτο μνημόνιο που δυστυχώς είναι πλέον αναγκασμένη να υπογράψει η κυβέρνηση λόγω των τραγικών χειρισμών της των τελευταίων τεσσάρων μηνών.

Οι υπουργοί και οι βουλευτές της πλειοψηφίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μπορούν τώρα να δουν πώς έχασε η σημερινή κυβέρνηση μέσα από τα χέρια της τα 11 δις ευρώ του ΤΧΣ , ενώ η χώρα αντιμετωπίζει δραματικά προβλήματα ρευστότητας.

Η κα Κωνσταντοπούλου μπορεί τώρα να δει ότι η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου δεν είναι ένα ανακοινωθέν του Eurogroup, αλλά μια νομικά δεσμευτική σύμβαση υπογεγραμμένη από τον έλληνα υπουργό οικονομικών στις 27 Φεβρουαρίου. Μια σύμβαση που διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και υπάγεται στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων του Λουξεμβούργου.