09 March 2014

Πλανήτης Χ γιοκ!

Newsroom ΔΟΛ, 9/3/2014


Οι θεωρίες που θέλουν έναν άγνωστο ως σήμερα πλανήτη να κρύβεται στις παρυφές του Ηλιακού Συστήματος δείχνουν να διαψεύδονται οριστικά από έρευνα της NASA που εξέτασε ολόκληρο τον ουρανό.

Η υπόθεση του λεγόμενου «Πλανήτη Χ» χρονολογείται στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν ο αμερικανός αστρονόμος Πέρσιβαλ Λόουελ πρότεινε την ύπαρξη ενός τέτοιου σώματος προκειμένου να εξηγήσει κάποια δυσεξήγητα χαρακτηριστικά της τροχιάς του πλανήτη Ουρανού.


Όταν ανακαλύφθηκε ο Πλούτωνας το 1930, πολλοί αστρονόμοι έσπευσαν να πανηγυρίσουν για την ανακάλυψη του περίφημου Πλανήτη Χ. Οι πανηγυρισμοί όμως ήταν πρόωροι, αφού ο Πλούτωνας διαπιστώθηκε τελικά ότι δεν είχε αρκετά μεγάλη μάζα για να εξηγεί τις τροχιακές ανωμαλίες των εξώτερων πλανητών.

Σήμερα, οι περισσότεροι αστρονόμοι δεν πιστεύουν στην ιδέα ενός άγνωστου πλανήτη στο Ηλιακό Σύστημα, αν και η υπόθεση του Λόουελ παραμένει θεωρητικά ανοιχτή. 

Η τελευταία μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στο Astrophysical Journal, βασίστηκε σε δεδομένα από το υπέρυθρο διαστημικό τηλεσκόπιο WISE της NASA, το οποίο σάρωσε δύο φορές ολόκληρο τον ουρανό το διάστημα 2010-2011, με διάστημα έξι μηνών ανάμεσα στις σαρώσεις.

Οι ερευνητές εξέτασαν τα 750 εκατομμύρια αντικείμενα που είχε παρατηρήσει το τηλεσκόπιο -άστρα, γαλαξίες, αστεροειδείς κλπ- και αναζήτησαν αντικείμενα που είχαν μετακινηθεί από την πρώτη σάρωση μέχρι τη δεύτερη, ένδειξη ότι βρίσκονται σχετικά κοντά στη Γη.

Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει αντικείμενο στο μέγεθος του Κρόνου ή μεγαλύτερο σε απόσταση μέχρι 10.000 αστρονομικές μονάδες. Μία αστρονομική μονάδα (AU) ισούται με τη μέση απόσταση Γης-Ήλιου, περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Ο Πλούτωνας βρίσκεται σε απόσταση περίπου 40 AU από τον Ήλιο.

Οι ερευνητές μπόρεσαν επιπλέον να αποκλείσουν μια δεύτερη, παρεμφερή θεωρία, σύμφωνα με την οποία ο Ήλιος έχει ένα συνοδό άστρο το οποίο όμως βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση και με κάποιο τρόπο παραμένει άγνωστο ως σήμερα. 

Η θεωρία, η οποία έχει πλέον ελάχιστους υποστηρικτές, προτάθηκε για να εξηγήσει την υποτιθέμενη περιοδικότητα των βομβαρδισμών της Γης από αστεροειδείς. Το συνοδό άστρο υποτίθεται ότι πλησιάζει περιοδικά τον Ήλιο και διαταράσσει τις τροχιές των αστεροειδών, στέλνοντας ορισμένους προς τη Γη.

Τέτοιο συνοδό άστρο ή συνοδός καφέ νάνος δεν εμφανίστηκε στα δεδομένα του WISΕ. «Το εξώτερο Ηλιακό Σύστημα πιθανότατα δεν περιέχει έναν γιγάντιο αέριο πλανήτη ή ένα μικρό, συνοδό άστρο» είναι το συμπέρασμα της μελέτης σύμφωνα με τον συντάκτη της, τον Κέβιν Λούμαν του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια.

Είναι ένα πειστικό συμπέρασμα, δεδομένου ότι η αποστολή WISΕ πράγματι ανακάλυψε άγνωστα ως σήμερα που βρίσκονται σε σχετικά μικρές αποστάσεις.

Σε μια δεύτερη μελέτη που βασίστηκε στα δεδομένα του WISE, διαφορετική ερευνητική ομάδα ανακοινώνει την ανακάλυψη 3.525 άστρων και καφέ νάνων που βρίσκονται σε απόσταση μέχρι 500 έτη φωτός από τη Γη.

«Δεν γνωρίζαμε τη γειτονιά του Ήλιου τόσο καλά όσο θα φανταζόταν κανείς» σχολιάζει ο Νεντ Ράιτ, κύριος ερευνητής της αποστολής WISE.

Έπειτα από την ολοκλήρωση της πρωτεύουσας αποστολής του το 2011, το υπέρυθρο διαστημικό τηλεσκόπιο τέθηκε σε κατάσταση αναμονής. Το 2013 ξύπνησε και μετονομάστηκε NEOWISE προκειμένου να αναλάβει να βοηθήσει τη NASA στον εντοπισμό δυνητικά επικίνδυνων αστεροειδών.

07 March 2014

«Αναστήθηκε» αρχαίος ιός μετά από 30.000 χρόνια στην κατάψυξη

Ημερησία, 5/3/2014

Ένας γιγάντιος ιός, ο μεγαλύτερος που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα στη Γη και ο οποίος επί 30.000 χρόνια, από την εποχή των μαμούθ και των Νεάντερταλ, βρισκόταν σε κατάψυξη στο μόνιμα παγωμένο υπέδαφος της Σιβηρίας, επανήλθε στη ζωή και μάλιστα διατηρώντας την ικανότητά του να επιτίθεται σε άλλους μικροοργανισμούς, όπως οι αμοιβάδες.
Ευτυχώς, ο ιός φαίνεται αβλαβής για τους ανθρώπους και τα ζώα, όμως η «ανάστασή» του αποτελεί προειδοποιητικό σήμα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, για το τι -πιο επικίνδυνο για την ανθρωπότητα- θα μπορούσε να φέρει στο φως το ξεπάγωμα απομακρυσμένων περιοχών λόγω της κλιματικής αλλαγής. Άλλοι αρχαίοι παθογόνοι ιοί μπορεί να επανέλθουν εν καιρώ στη ζωή και αυτοί πιθανώς δεν θα αρκούνται να μολύνουν και να σκοτώνουν μόνο αμοιβάδες - κάτι που θυμίζει (ανησυχητικό) σενάριο επιστημονικής φαντασίας.


Οι Γάλλοι και Ρώσοι ερευνητές, με επικεφαλής τους εξελικτικούς βιολόγους Ζαν Μισέλ Κλαβερί και Σαντάλ Αμπεργκέλ του Πανεπιστημίου Αιξ της Μασσαλίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, το BBC, το "Science" και το "New Scientist", ονόμασαν τον ιό «σιβηρικό πιθοϊό» (Pithovirus sibericum), επειδή το σχήμα του μοιάζει με αρχαιοελληνικό πιθάρι. Όπως είπε ο καθηγητής Ζαν Μισέλ Κλαβερί, «είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε έναν ιό να είναι μολυσματικός, μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα».
Ο ασυνήθιστος οβάλ ιός με μήκος 1,5 και πλάτος 0,5 μικρομέτρων (εκατομμυριοστών του μέτρου) είναι κατά 30% μεγαλύτερος από τον μεγαλύτερο μέχρι τώρα γνωστό ιό, ενώ είναι μεγαλύτερος και από μερικά βακτήρια, πράγμα που τον καθιστά ορατό κάτω από το οπτικό μικροσκόπιο, χωρίς να χρειάζεται το πολύ ισχυρότερο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, όπως συμβαίνει με τους άλλους ιούς. Οι ίδιοι γάλλοι ερευνητές είχαν ανακαλύψει στο παρελθόν άλλους γιγάντιους ιούς, μεταξύ αυτών και τον πρώτο που βρέθηκε ποτέ, τον «μιμι-ιό» (Mimivirus) το 2003.
Ο νέος ιός ανακαλύφθηκε σε δείγμα παγωμένου υπεδάφους, το οποίο ανασύρθηκε από βάθος 30 μέτρων, στην παράκτια τούνδρα κοντά στη Θάλασσα της Ανατολικής Σιβηρίας, όπου η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι μείον 13,4 βαθμοί Κελσίου. Ο ιός -τον οποίο ξεπάγωσαν οι γάλλοι επιστήμονες και τον εξέτασαν στο εργαστήριό τους- έχει αρκετές ιδιαιτερότητες, καθώς μόνο το ένα τρίτο των πρωτεϊνών του μοιάζουν με τις πρωτεΐνες άλλων ιών, ενώ το γονιδίωμά του αποτελείται από μόνο 500 γονίδια, έναντι 2.500 γονιδίων του έως τώρα κατόχου του ρεκόρ μεγέθους μεταξύ των ιών (του λεγόμενου «Πανδωρα-ιού», που επίσης είχε βρει η ομάδα του Κλαβερί πριν μια δεκαετία).
Αν και οι γιγάντιοι ιοί συνήθως επιτίθενται μόνο σε αμοιβάδες, οι οποίες είναι μονοκύτταροι οργανισμοί, πέρυσι ανακαλύφθηκε στη Μασσαλία ένας άλλος γιγάντιος ιός, που πήρε το όνομα της πόλης ("Μασσαλο-ιός»), ο οποίος είχε μολύνει ένα αγοράκι 11 μηνών.
Συνεπώς, σύμφωνα με τους γάλλους ερευνητές, δεν μπορεί να εφησυχάζει κανείς με την προοπτική -είτε λόγω ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη, είτε λόγω εξορυκτικών δραστηριοτήτων στην Αρκτική για πετρέλαιο, χρυσό κ.α.- να «ξεπαγώσουν» και άλλοι αρχαίοι ιοί, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν απειλή για την ανθρώπινη υγεία.
Σε ανακοίνωσή του το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας ανέφερε ότι «η αναγέννηση ιών που θεωρούνται ότι έχουν εξαλειφθεί, όπως της ευλογιάς, του οποίου η διαδικασία πολλαπλασιασμού είναι παρόμοια με αυτή του πιθοϊού, δεν πρέπει πλέον να θεωρείται θέμα μόνο της επιστημονικής φαντασίας. Ο κίνδυνος που υπάρχει να συμβεί αυτό το σενάριο στην πραγματική ζωή, πρέπει να αντιμετωπιστεί ρεαλιστικά». Σύμφωνα με τον Κλαβερί, ο ιός της ευλογιάς μπορεί να εξαφανίστηκε από την πιφάνεια της Γης πριν από 30 περίπου χρόνια, αλλά να ζει ακόμα στο παγωμένο υπέδαφος, περιμένοντας να ξανακάνει την εμφάνισή του.
Άλλοι πάντως επιστήμονες, όπως ο ιολόγος Κέρτις Σατλ του καναδικού πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ, επισήμαναν πως οι άνθρωποι ήδη αναπνέουν χιλιάδες ιούς κάθε ημέρα και καταπίνουν δισεκατομμύρια όποτε κολυμπάνε στη θάλασσα, συνεπώς δεν θα έπρεπε να υπερτιμάται η δυνητική απειλή των κατεψυγμένων ιών που «ανασταίνονται».
Ένα κρίσιμο ερώτημα όμως που, προς το παρόν, δεν μπορούν να απαντήσουν οι επιστήμονες, είναι πόσοι ιοί θα είναι πραγματικά μολυσματικοί μετά από «κατάψυξη» χιλιάδων ή και εκατομμυρίων ετών.

06 March 2014

Πραγματικός πιστός ή το σύνδρομο κομματικού του υποτελούς

Βιβλία, βιβλία
του Χρήστου Ιακώβου, mignatiou.com, 20/2/2014
Ένα από τα βιβλία που το πέρασμα του χρόνου τούς προσθέτει αξία είναι το κλασικό πλέον σύγγραμμα του Έρικ Χόφφερ (1902-1983), «The True Believer. Thoughts on the nature of Mass Movements». Πρωτοκυκλοφόρησε το 1951 στις ΗΠΑ ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε μεταφρασμένο με τον τίτλο «Ο Πραγματικός Πιστός» το 1969.
Αν και ο Χόφφερ δεν διέθετε καμία ακαδημαϊκή μόρφωση, εντούτοις κατόρθωσε να αναδειχθεί σε ένα από τους μεγάλους της αμερικανικής διανόησης. Προτού καθιερωθεί ως διανοούμενος εργάστηκε για χρόνια ως λιμενεργάτης. Συστηματικώς απέφυγε στη ζωή του να φορέσει την ταμπέλλα κάποιου συστήματος ή κάποιας οργάνωσης. Σε ηλικία επτά ετών έχασε το φως του για να το ξαναβρεί ανεξήγητα στα δεκαπέντε του. Ήταν από τους πρώτους που μελέτησε το φαινόμενο του φανατισμού, επικεντρώνοντας την έρευνά του στην έλλειψη αυτοπεποίθησης.
Ο Χόφφερ διαπραγματεύτηκε συστηματικώς τους λόγους που οδηγούν ένα άνθρωπο να ενταχθεί σε μία ομάδα και να προσηλωθεί με παράλογη αφοσίωση στο σκοπό της, ιδιαίτερα αν αυτή η ομάδα είναι πολιτικό κόμμα. Τι είναι αυτό που εξαναγκάζει ένα άνθρωπο, πέρα από κάθε λογική πολλές φορές, να απολυτοποιήσει μία πολιτική ιδεολογία ή ένα πολιτικό κόμμα; Πως μπορεί ένα κατά τα άλλα λογικό άτομο να ερωτευθεί με τόσο πάθος μια φαντασίωση, ώστε ακόμα και όταν αυτή έχει αποκαλυφθεί εκ των γεγονότων αυτό να αγκυλώνεται ακόμη περισσότερο πάνω της; Για πολλούς ανθρώπους η ανάγκη να πιστέψουν, ορισμένες φορές υπερβαίνει την ικανότητα τους να σκεφτούν λογικά για τα δεδομένα -υπέρ και κατά- που αφορούν στην πίστη αυτή.
Όπως αναφέρει ο Χόφερ, «Η πίστη σε μια ιερή υπόθεση είναι σε μεγάλο βαθμό υποκατάστατο για τη χαμένη αυτοπεποίθηση. Όσο μικρότερη ιδέα μπορεί να έχει ένας άνθρωπος για τον εαυτό του, τόση μεγαλύτερη προθυμία δείχνει για να αποδίδει στο κόμμα του ιερή του υπόθεση, απόλυτη τελειότητα.» Κατά συνέπεια, η ανάγκη να πιστέψουμε σε ψεύτικα θαύματα αψηφά μονίμως τον ορθολογισμό.
Ο πραγματικός πιστός είναι εξ ορισμού παραληρηματικός, με την ψυχιατρική έννοια του όρου: μπορεί δηλαδή να πιστεύει αυτό που είναι λάθος και είναι ανίκανο να πειστεί από αποδείξεις και επιχειρήματα πως οι ιδέες του, οι απόψεις του, οι εκτιμήσεις του είναι λανθασμένες.
Ο Χόφφερ χαρακτηριστικώς αναφέρει «Όσο λιγότερο μπορεί ένα άτομο να αξιώσει διάκριση για τον εαυτό του, τόσο περισσότερο έτοιμο είναι να αξιώσει όλες τις διακρίσεις για το έθνος του, τη θρησκεία του, τη φυλή του ή τον ιερό σκοπό του…Ένα άτομο είναι πιθανό να κοιτάει τη δουλειά του όταν η δουλειά του αξίζει κοίταγμα. Αν όχι, τότε ξεχνιέται από τις ανούσιες υποθέσεις του με το να κοιτάει τη δουλειά των άλλων…».
«Ο φανατικός είναι συνεχώς ελλιπής και ανασφαλής. Δεν μπορεί να παράγει αυτοεπιβεβαίωση μέσα απ’ τις δικές του δυνάμεις -μέσα από τον απορριπτέο εαυτό του- αλλά τη βρίσκει μόνο με το να αγκυλώνεται παθιασμένα σε οποιαδήποτε στήριγμα τύχει να αγκαλιάσει». Αυτή η παθιασμένη αγκύλωση είναι η ουσία της τυφλής κομματικής προσήλωσης στην οποία βλέπει την πηγή όλης της αρετής και της δύναμης. Εύκολα βλέπει τον εαυτό του ως τον υποστηρικτή και τον υπερασπιστή του ιερού σκοπού που έχει γαντζώσει. Και είναι έτοιμος να θυσιάσει ακόμη και τη ζωή του.
Απαραίτητη προϋπόθεση βεβαίως για την επιβεβαίωση της κομματικής πίστης είναι το ότι πάντοτε θα υπάρχει κάποιος διάβολος για να λειτουργεί ως το αρνητικό άλλοθι των εμμονών, των ματαιοδοξιών και των ψυχώσεων. Το αντίπαλο δέος.
Όσο περισσότερο ο πραγματικός πιστός (κομματικό άτομο) είναι βυθισμένος στον κομματισμό, όσο βαθύτερα δηλαδή ευρίσκεται στη διαβάθμιση του αντικειμενικού ή υποκειμενικού εκ-κομματισμού, όσον περισσότερο είναι ριζωμένος με σταθερούς δεσμούς σε τοπικές και κεντρικές επιτροπές, άλλο τόσο περισσότερο ίσταται εκτός της κοινωνίας. Συνεπώς άλλο τόσο μεγαλυτέρα είναι η ψυχική προδιάθεση και η δυνατότητα απώλειας της ορθολογικής σκέψης, άρα η τάση προς μαζοποίηση του ατόμου πλέον αυξάνεται, και ταυτοχρόνως, ως συγκοινωνούντα δοχεία, αυξάνεται και ο βαθμός μαζοποίησης του πολιτικού βίου. 
Κατά την κομματική ψυχολογία οι ανερχόμενοι κομματικοί πιστοί θα πρέπει να περάσουν τις εξετάσεις στον κομματικό στίβο, ήτοι να αποδεικνύουν μονίμως στους κομματικώς ανωτέρους την κατωτερότητά τους. Αυτό είναι εκ της κομματικής λογικής αναγκαίο αφού για να νομιμοποιηθεί εσωκομματικώς η «ορθή» ή «ευφυής» σκέψη των ανωτέρων θα πρέπει να συντρέχει προς αυτό η χρησιμότητα των κατωτέρων, πλειστάκις απρόσιτη εις παν τι ορθολογικό. Διαφορετικά δεν είχαν αξία οι εσωκομματικές διαβαθμίσεις, με άλλα λόγια θα ήσαν όλοι ίσοι, δηλαδή ηλίθιοι.

05 March 2014

Ξαναγράφεται ο κώδικας της ζωής

New York Times, Καθημερινή, 5/3/2014

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Οσάκα της Ιαπωνίας, ενώ μελετούσαν το γονίδιο ενός κοινού βακτηρίου, παρατήρησαν κάποιες ασυνήθιστες επαναλήψεις αλληλουχιών DNA. Παρότι τότε οι επιστήμονες δεν κατάφεραν να εξηγήσουν τον ρόλο ύπαρξης αυτών των αλληλουχιών, εδώ και επτά χρόνια κάτι τέτοιο όχι μόνο αποκαλύφθηκε, αλλά πυροδότησε και ένα επιστημονικό παραλήρημα.

Οι αλληλουχίες αυτές, οι οποίες αποδείχθηκε ότι αποτελούν μέρος ενός εξελιγμένου ανοσοποιητικού συστήματος που χρησιμοποιείται από τα βακτήρια για να πολεμήσουν τους ιούς, παρέχουν παράλληλα στους επιστήμονες μια πρωτοφανή δυνατότητα να ξαναγράψουν τον κώδικα της ζωής. Μόλις πριν από ένα χρόνο οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα βακτήρια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να επιτελέσουν συγκεκριμένες αλλαγές στο DNA φυτών, ζώων, αλλά και ανθρώπων.

Ηδη το μοριακό σύστημα, γνωστό ως Crispr, έχει κάνει την παραγωγή γενετικώς τροποποιημένων πειραματόζωων μια πολύ πιο εύκολη διαδικασία. Τα πρώτα πειραματικά αποτελέσματα από το ολλανδικό Ινστιτούτο Χούμπρεχτ δείχνουν ότι το σύστημα αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποκατάσταση μιας μετάλλαξης που προκαλεί την ασθένεια της κυστικής ίνωσης.

Παρότι το Crispr συνοδεύεται από μεγάλες δόσεις ενθουσιασμού, την ίδια στιγμή εγείρει και σημαντικούς προβληματισμούς, τόσο ασφάλειας όσο και ηθικής. Ηδη είναι γνωστό, για παράδειγμα, ότι το σύστημα αυτό μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να τροποποιήσει και άλλα γονίδια, εκτός από αυτά στα οποία στοχεύει, προκαλώντας ανεπιθύμητες παρενέργειες.

Επίσης, οι τεχνικές τροποποίησης γονιδίων σε θηλαστικά και στα έμβρυά τους δεν είναι απίθανο να χρησιμοποιηθούν και σε ανθρώπινα έμβρυα, εγείροντας την ανησυχία της δημιουργίας μωρών κατά παραγγελία. Παρ’ όλα αυτά, πλήθος start-up εταιρειών σε Ηνωμένες Πολιτείες και Βρετανία έχουν συστηθεί με σκοπό να οδηγήσουν το Crispr στην αγορά.

Οι αλληλουχίες DNA

Οπως επιβεβαιώθηκε το 2007, οι ασυνήθιστες αυτές επαναλήψεις αλληλουχιών DNA αποτελούν μέρος του προσαρμοστικού ανοσοποιητικού συστήματος και έχουν αναλάβει τον σημαντικό ρόλο να θυμούνται τους παθογόνους εισβολείς που έχουν προσβάλει στο παρελθόν τον οργανισμό. Το ανθρώπινο προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα, για παράδειγμα, είναι εκείνο που δεν μας «αφήνει» να νοσήσουμε δεύτερη φορά από ιλαρά, ενώ παράλληλα αποτελεί εξήγηση του μηχανισμού δράσης των εμβολίων.

Η λειτουργία του στο γονιδίωμα των βακτηρίων είναι η εξής: Οι επαναλαμβανόμενες αλληλουχίες DNA διαχωρίζονται μεταξύ τους από άλλες αλληλουχίες. Αυτοί οι «διαχωριστές» είναι κομμάτια DNA ιών που είχαν επιτεθεί στο παρελθόν, είτε στο βακτήριο είτε στους προγόνους του. Είναι σαν γενετικές φωτογραφίες σήμανσης, που λένε στο βακτήριο ποιους «κακοποιούς» να προσέχει. Παρ’ όλα αυτά, το πραγματικό παραλήρημα στην επιστημονική κοινότητα ξεκίνησε το 2012, όταν μια ομάδα με επικεφαλής τον Εμανουέλ Σαρπεντίερ από το πανεπιστήμιο Ούμεα της Σουηδίας και την Τζένιφερ Ντούντνα από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, έκαναν επίδειξη ενός τρόπου χρήσης του συστήματος Crispr για να τεμαχίσουν οποιαδήποτε αλληλουχία DNA θέλουν.

Το κύτταρο, ενώ κάνει προσπάθειες να επανορθώσει τη ζημιά, συνήθως δεν τα καταφέρνει πλήρως, με αποτέλεσμα να αχρηστεύεται ή να εξολοθρεύεται ένα γονίδιο. Για να μεταλλάξουν το γονίδιο, οι επιστήμονες εισάγουν συνήθως ένα «μπάλωμα» DNA, παρόμοιο με αυτό που υπήρχε στο σημείο όπου κόπηκε η αλληλουχία, το οποίο όμως περιλαμβάνει την επιθυμητή αλλαγή.

Γενετικές αλλαγές

Θα μπορούσε πάντως κάτι τέτοιο να ισχύει εκτός από τα βακτήρια και σε άλλους οργανισμούς; «Το γνώριζα ότι ήταν όπως ο πυροβολισμός έναρξης ενός αγώνα δρόμου», λέει η Ντούντνα. «Δεν γνωρίζω κανένα είδος φυτού ή ζώου στο οποίο έχει δοκιμαστεί το σύστημα Crispr και έχει αποτύχει», υποστηρίζει ο Τζορτζ Τσερτς, καθηγητής Γενετικής στην Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Στο παρελθόν, για να δημιουργήσεις ένα ζώο με πολλαπλές γενετικές αλλαγές ήταν αναγκαίο συνήθως να φτιάξεις ζώα που το καθένα φέρει μία μόνο γενετική αλλαγή και στη συνέχεια, διασταυρώνοντάς τα, να πάρεις απογόνους με πολλαπλές αλλαγές. Αντίθετα, το Crispr επιτρέπει να γίνουν πολλαπλές γενετικές αλλαγές με ένα και μόνο βήμα.

«To τοπίο αλλάζει ολοσχερώς», λέει η Ντούντνα, «σήμερα οι ερευνητές μπορούν να δημιουργήσουν στο εργαστήριό τους γενετικώς τροποποιημένα ποντίκια», ενώ οι επιστήμονες το θεωρούν πολύ πιθανό σε μερικά χρόνια το Crispr να δοκιμαστεί και σε ανθρώπους.

04 March 2014

Φως και Ίντερνετ με το ηλεκτρικό δίκτυο

ΒΗΜΑ, 4/3/2014

Η Ericsson και η Royal Philips ανακοίνωσαν από το βήμα του διεθνούς συνεδρίου της βιομηχανίας κινητής τηλεφωνίας στην Βαρκελώνη MWC 2014 ότι ξεκινούν από κοινού ένα νέο, καινοτόμο πρότυπο «συνδεδεμένου ηλεκτροφωτισμού LED». Μαζί θα λύσουμε, λένε, δύο από τα σημαντικότερα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονες πόλεις: πώς να παρέχουν στους πολίτες καλύτερη ποιότητα δικτύου σε πυκνοκατοικημένες περιοχές καθώς και δημόσιο φωτισμό υψηλής ποιότητας, ενεργειακά αποδοτικό. 

Ο συνδυασμός

Η Philips και Ericsson συνδυάζουν τα πλεονεκτήματα της κινητής συνδεσιμότητας και του φωτισμού LED σε ένα πρότυπο «υπηρεσίας φωτισμού» για αστικές περιοχές. Για να υιοθετηθεί η νέα τεχνολογία οι αρχές των πόλεων καλούνται να συνεργαστούν με τους παρόχους δικτυακών υπηρεσιών για να ενσωματώσουν υποδομές ευρυζωνικότητας στους στύλους του δημόσιου δικτύου ηλεκτροφωτισμού.

 

Η Philips θα προσφέρει στις πόλεις στύλους φωτισμού τεχνολογίας LED, στους οποίους θα μπορεί να ενσωματωθεί ο τηλεπικοινωνιακός εξοπλισμός της Ericsson. Οι πάροχοι κινητής τηλεφωνίας που συνεργάζονται με την Ericsson σε επίπεδο ευρυζωνικών υποδομών, θα μπορούν να νοικιάσουν χώρο σε αυτούς τους στύλους. Με αυτό τον τρόπο, θα έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν στους πολίτες βελτιωμένη κάλυψη και χωρητικότητα δεδομένων και συνολικά καλύτερες ευρυζωνικές υπηρεσίες. Από την άλλη πλευρά, το μοντέλο αυτό επιταχύνει τους χρόνους αποπληρωμής για τις αστικές υποδομές, κάνοντας πιο προσιτές τις αρχικές δαπάνες για την εγκατάσταση και τη διαχείριση αυτών των συστημάτων και μειώνοντας την επιβάρυνση στον προϋπολογισμό της πόλης, υποστηρίζουν οι συνεργαζόμενες εταιρείες απευθυνόμενες προφανώς στις αρμόδιες αρχές των πόλεων.

Η εξοικονόμηση

Η Philips υποστηρίζει πως ο ηλεκτροφωτισμός LED παράγει 50%-70% εξοικονόμηση ενέργειας και είναι ως και 80% πιο οικονομικός όταν συνδυάζεται με έξυπνα συστήματα ελέγχου (επικαλείται για αυτό έρευνα που διεξήχθη από το Climate Group σε 12 από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου). Η έρευνα έδειξε επίσης ότι οι πολίτες προτιμούν το λευκό φως του φωτισμού LED, το οποίο δημιουργεί ένα αυξημένο αίσθημα ασφάλειας και παρέχει καλύτερη ορατότητα από το πορτοκαλί φως των παραδοσιακών συστημάτων υψηλής πίεσης νατρίου.

Ο Hans Vestberg, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Ericsson, είπε: «Μέσα από την αξιοποίηση των ΤΠΕ και των συνεργασιών καταλήξαμε σε μια εξαιρετική λύση για την έντονη αστικοποίηση. Οι πληθυσμοί των πόλεων αυξάνονται κατά 7.500 άτομα ανά ώρα αλλά ο κόσμος μας δεν επεκτείνεται γεωγραφικά. Εξάλλου, έρευνα του ConsumerLab της Ericsson έδειξε ότι η συνδεσιμότητα στο διαδίκτυο είναι ένας από τους πέντε βασικούς παράγοντες ικανοποίησης από τη ζωή στην πόλη. Η λύση Zero Site είναι ακριβώς το είδος της καινοτομίας που θέλουμε να προσφέρουμε στο κοινό, ένα επιπλέον εφόδιο για την επιτυχία της Διαδικτυωμένης Κοινωνίας».

Ο Frans van Houten, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Philips, είπε: «Το νέο πρότυπο συνδεδεμένου ηλεκτροφωτισμού LED είναι άλλο ένα παράδειγμα του πώς φέρνουμε το διαδίκτυο στα καθημερινά πράγματα και αναδεικνύει τις δυνατότητες του φωτός πέρα από το φωτισμό. Προσφέρουμε τον φωτισμό ως υπηρεσία που κλιμακώνεται ανάλογα με τις ανάγκες μιας πόλης και επιτρέπει στις αρχές να προσφέρουν στους πολίτες ένα πιο συνδεδεμένο, ενεργειακά αποδοτικό και ασφαλέστερο αστικό περιβάλλον, διατηρώντας τους υφιστάμενους προϋπολογισμούς και βελτιώνοντας το βιοτικό επίπεδο».

Για να ανταποκριθούν στις νέες ανάγκες για κάλυψη και χωρητικότητα, οι πάροχοι κινητής τηλεφωνίας πρέπει να βελτιώσουν την ποιότητα και την πυκνότητα των υποδομών τους και να προσθέσουν περισσότερες ραδιοκυψέλες σε πυκνοδομημένες περιοχές. Ο νέος συνδεδεμένος στύλος φωτισμού, στεγάζει τις μικρές κυψέλες της Ericsson και προσφέρει στους παρόχους νέες δυνατότητες όσον αφορά την ιδανική τοποθεσία εγκατάστασης και επιτρέπει την ενεργοποίηση ευρυζωνικής τεχνολογίας σε περιοχές που μέχρι πρότινος δεν ήταν εφικτό – παράγοντας που χαρακτηρίζεται βασικός για την εξέλιξη ετερογενών δικτύων.

Τα σχετικά στοιχεία που δίνουν οι εταιρείες είναι:
  • Οι πληθυσμοί των πόλεων αυξάνονται κατά 7.500 κατοίκους ανά ώρα. Ο όγκος των διακινούμενων δεδομένων μεταξύ κινητών συσκευών αναμένεται να δεκαπλασιαστεί μέχρι το 2019. Έτσι, βλέπουμε πως αυξάνεται αφενός η ανάγκη για αποδοτικό φωτισμό, αφετέρου για μεγαλύτερη χωρητικότητα και κάλυψη από τα αστικά δίκτυα κινητής τηλεφωνίας.
  • Όπως ισχυρίζονται, το νέο μοντέλο συνδεδεμένου ηλεκτροφωτισμού λύνει δύο προβλήματα ταυτόχρονα: αφενός προσφέρει στις αρχές των πόλεων ένα πρωτοποριακό και οικονομικό τρόπο για ενεργειακά αποδοτικό φωτισμό LED επόμενης γενιάς που ανταποκρίνεται στην ανάγκη για αειφορία, αφετέρου επιτρέπει στους διαχειριστές δικτύων να προσφέρουν βελτιωμένες ευρυζωνικές υπηρεσίες και εφαρμογές σε ολόκληρη την πόλη.
  • Οι, επονομαζόμενες από την Ericsson, "Zero Site" λύσεις συνδεδεμένου ηλεκτροφωτισμού ενσωματώνουν τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό σε στύλους φωτισμού, επιτρέποντας στους παρόχους να βελτιώσουν τις επιδόσεις των δικτύων κινητής τηλεφωνίας, μειώνοντας παράλληλα την αταξία της πόλης.
  • Οι πολίτες θα επωφεληθούν από βελτιωμένη κάλυψη των δικτύων κινητής τηλεφωνίας, γρηγορότερη διακίνηση δεδομένων και περισσότερη ασφάλεια με πιο φωτεινούς δρόμους.