Δεν αναγνωρίζουν καθολικούς γάμους...

(BHMA, 17/9/2010)

Δεκάδες νιόπαντρα ζευγάρια ρωμαιοκαθολικών ακούνε τις τελευταίες ημέρες τον ληξίαρχο να τους ανακοινώνει ότι ο γάμος τους δεν αναγνωρίζεται. Η καταχώριση των γάμων προσκρούει στο Μητρώο Ετεροδόξων του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων το οποίο αναγνωρίζει ότι στην Ελλάδα η Καθολική Εκκλησία διαθέτει μόνο τέσσερις ναούς στην Αθήνα και έναν στη Σύρο. Ακόμη εντυπωσιακότερο είναι ότι από τον συγκεκριμένο κατάλογο απουσιάζει ως και ο ιστορικός για τη Ρωμαιοκαθολι- κή Εκκλησία της Ελλάδος ναός του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου που βρίσκεται επί της οδού Πανεπιστημίου και τον είχε επισκεφθεί ο προηγούμενος Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄.

Ολα ξεκίνησαν στις 4 Σεπτεμβρίου, όταν ένα νεαρό ζευγάρι με καταγωγή από την Πολωνία ετέλεσε τον γάμο του στον ναό της Καρδίας του Σωτήρος στην Αθήνα.

Ο ναός αυτός, παρ΄ ότι ιδρύθηκε το 1976, δηλαδή πριν από 34 χρόνια, δεν εμφανίζεται στο σχετικό μητρώο του υπουργείου. Μερικές ημέρες αργότερα η περιχαρής νιόπαντρη- τα στοιχεία της οποίας βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας- έσπευσε στο Ληξιαρχείο Αθηνών να δηλώσει τον γάμο της. «Εκπληκτη» τονίζει «άκουσα να μου λένε ότι δεν μπορεί να γίνει καταχώριση γιατί υπάρχει πρόβλημα με τον ναό όπου τελέστηκε το μυστήριο. Τότε πήγα στον Αγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη και πήρα σφραγίδα από την ενορία. Πήγα πάλι στο Ληξιαρχείο, εκ νέου όμως δεν μπόρεσα να δηλώσω τον γάμο μου. Δεν ήξερα τι να κάνω. Στενοχωρήθηκα. Δεν ήξερα πώς να το αντιμετωπίσω» τονίζει σήμερα στο «Βήμα».

Η ίδια ενημέρωσε τους ιερείς της ενορίας της για το πρόβλημα που προέκυψε. Ο ιερέας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας κ. Θεόδωρος Κοντίδης λέει: «Πρόκειται για μια ενορία που τελεί από 150 ως και 200 γάμους τον χρόνο. Πρώτη φορά παρατηρείται το πρόβλημα. Είναι παράλογο. Μάλλον πρόκειται για ένα χονδροειδές λάθος το οποίο φαντάζομαι ότι θα διορθωθεί αμέσως διότι ταλαιπωρεί δεκάδες ζευγάρια».

Ερμούπολη Σύρου, αριστερά η καθολική, δεξιά η ορθόδοξη συνοικία

Το περιστατικό προκάλεσε συναγερμό στην ιεραρχία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην Ελλάδα η οποία ενημερώθηκε ότι όλα προέκυψαν όταν ο ληξίαρχος της Αθήνας ζήτησε το Μητρώο Ευκτηρίων Οίκων για να ενημερωθεί αν άλλαξαν κάποια θρησκευτικά δεδομένα. Το μητρώο εστάλη από τη Διεύθυνση Ετεροδόξων και Ετεροθρήσκων του υπουργείου Παιδείας στις 4 Αυγούστου και σ΄ αυτό περιλαμβάνονται όλοι οι νόμιμοι ευκτήριοι οίκοι, δηλαδή ναοί και χώροι προσευχής των χριστιανικών κοινοτήτων και των άλλων θρησκειών που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας. Για τους ρωμαιοκαθολικούς περιλαμβάνονταν μόνο πέντε εκκλησίες.

Το γεγονός προκάλεσε την οργή πολλών κληρικών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και ο πρόεδρος της Συνόδου της στην Ελλάδα Επίσκοπος Σύρου κ. Φραγκίσκος είχε επικοινωνία με υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου. «Στον κατάλογο δεν υπάρχει ούτε ο Αγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης» τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Φραγκίσκος στο «Βήμα». «Μου απάντησαν ότι δεν είχαμε αποστείλει τα στοιχεία. Ποια στοιχεία εννοούν; Από το 1939 και τον Μεταξά υπάρχουν στο υπουργείο για τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Το όλο ζήτημα μας προσβάλλει και ελπίζω σύντομα να δοθεί λύση» τονίζει χαρακτηριστικά.

Παράγοντες του υπουργείου Παιδείας αποδίδουν το όλο ζήτημα σε παρανόηση μεταξύ υπουργείου, ρωμαιοκαθολικών και Ληξιαρχείου. Επιμένουν ωστόσο ότι είχε ζητηθεί από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις αρχές του 2009 να αποστείλει σχετικά στοιχεία και δεν έλαβε απάντηση.

 Αν και δεν με αφορά το θέμα, θα έλεγα ότι φταίνε οι ίδιοι οι Καθολικοί! Θα έπρεπε να είχαν προσφύγει εδώ και πολλά χρόνια στα ευρωπαϊκά δικαστήρια και θα είχαν δικαιωθεί αμέσως, με δυνατότητα επίσημης αναγνώρισης, δημιουργία αυτοδύναμης ναοδομίας, μερίδιο από τις κρατικές επιδοτήσεις (για το φιλανθρωπικό έργο, ντε!) και άλλα πολλά.

Εννοείται, αμέσως θα είχαν καταργηθεί όλες αυτές οι παραχωρήσεις του κράτους, αλλιώς θα εμφανίζονταν ακόμα 10-15-20 θρησκείες (και από τις πρώτες εκείνη του Ιερού Μακαρονοτέρατος και αυτή της Αόρατης Ροζ Μονόκερου!) που θα διεκδικούσαν ακριβώς τα ίδια... Ίσως αυτός είναι ο κύριος λόγος που δεν κάνουν το βήμα οι Καθολικοί, ίσως και για λόγους πολιτικής χαμηλών τόνων... Ας τα υποστούν λοιπόν!

Διαχρονική οπισθοδρομικότητα

Έπεσε φτώχεια στο μαντρί και βγάζουν για προσκύνημα μαγικά ξύλα, ανίερα λείψανα,  ατιμασμένες κάρες και ό,τι άλλο φέρνει το χρήμα του ποιμνίου... Έτσι για να δείτε τι θα πει αληθινή θρησκεία, παλιο-ειδωλολάτρες!!

Μίσος και φθόνος κατά του υπερέχοντος οικονομικά και πολιτισμικά

(του Γκαζµέντ Καπλάνι, ΤΑ ΝΕΑ, 14/9/2010)

Μεγάλωσα σε µια χώρα στην οποία η λέξη «Αµερική» ήταν η πιο µισητή. Οταν στην Αθήνα διάβασα το σύνθηµα «φονιάδες των λαών Αµερικάνοι», για εµένα ήταν σαν να διάβαζα µεταφρασµένο στα ελληνικά το σύνθηµα που άκουγα από το νηπιαγωγείο στην Αλβανία. Μελετώντας όµως προσεκτικά τα βιβλία του Ενβέρ Χότζα ανακαλύπτεις ότι πίσω από το µίσος για την Αµερική υπάρχει µπόλικος φθόνος.

Σε ένα από τα πολλά «άγρια», αντιαµερικανικά βιβλία του, ο Χότζα διατυπώνει σε µια αράδα την αντίληψή του για την Αµερική: «Ενα έθνος που ήρθε από το πουθενά και έφτασε στα άστρα».

Την Αµερική µισούσε επίσης µε πάθος και ο Χίτλερ. Μισούσε αυτήν την «ανώµαλη χώρα, όπου οι φυλές αναµειγνύονται µεταξύ τους», τη χώρα η οποία τη στιγµή που η Ευρώπη βηµάτιζε στους ρυθµούς των στρατιωτικών εµβατηρίων, χόρευε µε τα µικροσκοπικά βήµατα των Τζίντζερ και Φρεντ. Και όµως, οι καλύτεροι «δάσκαλοι» του Χίτλερ Αµερικανοί ήταν. Το βιβλίο «Ο Διεθνής Εβραίος» του αρχικαπιταλιστή Χένρι Φορντ τού προσέφερε τα αντισηµιτικά επιχειρήµατα που χρειαζόταν. Το αµερικανικό βιβλίο που λάτρευε, πάντως, ήταν το «Πέρασµα της Μεγάλης Φυλής», του Μάντισον Γκραντ, επικεφαλής τότε της Επιτροπής Μετανάστευσης των ΗΠΑ.

Εάν η λευκή φυλή δεν αναλάβει τις τύχες της Αµερικής, έγραφε ο Γκραντ, εάν δεν κλείσει τις πόρτες στις κατώτερες φυλές – µαύρους, Ελληνες, Ιταλούς – τότε θα εκφυλιστεί και θα εξαφανιστεί από προσώπου Γης. Αντικατοπτρίζοντας τις ιδέες του Γκραντ, ο Χίτλερ γράφει στο βιβλίο του «Ο Αγών µου»: «Ενας Νέγρος ή Κινέζος δεν µπορεί να γίνει ποτέ Γερµανός επειδή µιλάει τα γερµανικά ή ψηφίζει κάποιο γερµανικό πολιτικό κόµµα». Ο Χίτλερ έβρισκε στην Αµερική τους χειρότερους εχθρούς και ταυτόχρονα τους καλύτερους «δασκάλους» του.

Κάτι σαν τον Μπιν Λάντεν, τηρουµένων των αναλογιών. Και αυτός µισεί µε πάθος και ταυτόχρονα φθονεί την Αµερική. Είναι αυτό το σύµπλεγµα το οποίο ο γάλλος φιλόσοφος Ζαν Μποντριγιάρ αποκάλεσε «µιµητική αντιπαλότητα»: θέλω να καταστρέψω αυτόν στον οποίο ποθώ να µοιάσω. Ο Μπιν Λάντεν, άλλωστε, επιτέθηκε στην Αµερική όταν είχε πρόεδρο κάποιον που του έµοιαζε: τον Μπους – απλά, αυτός κρατούσε το Ευαγγέλιο αντί του Κορανίου στα χέρια του.

Για την τροµοκρατική επίθεση στους Δίδυµους Πύργους πανηγύρισαν προπαντός εκείνοι που φθονούν µε πάθος την Αµερική. Οχι τόσο τα θύµατά της. Δεν έγραψαν «καλά να πάθουν» στο Βιετνάµ. Και πώς να το γράψουν, άλλωστε, αφού στα θύµατα των Δίδυµων Πύργων κάθε έθνος µπορούσε να βρει κάποιον «εκπρόσωπό» του. Η Αµερική, τελικά, δεν ακολούθησε τις διδαχές του «δασκάλου» του Χίτλερ, Μάντισον Γκραντ.

Τώρα η Αµερική βρίσκεται γύρω από το Σηµείο Μηδέν τσαλακωµένη και διχασµένη µπροστά στις εφιαλτικές της αντιφάσεις. Με έναν µαύρο πρόεδρο, τον Μπαράκ Οµπάµα, που προσπαθεί να δικαιώσει τον Τοκβίλ ότι «η Αµερική καταφέρνει να µεγαλουργήσει όχι τόσο χάρη στη δύναµη και τον πλούτο της, αλλά στην ικανότητά της να διορθώσει τα λάθη της». Για να το κάνει αυτό, ο Οµπάµα πρέπει να νικήσει, προπαντός, τους µουτζαχεντίν του νεοφιλελευθερισµού και τους χριστιανούς ταλιµπάν µέσα στην Αµερική. Από τη µάχη αυτή δεν θα εξαρτηθεί µόνον το µέλλον της Αµερικής, αλλά ίσως όλης της Δύσης στην εποχή της παγκοσµιοποίησης.

Χαίρομαι που ο συγγραφέας διατυπώνει απόψεις παραπλήσιες με κάποιες που είχα διατυπώσει κι εγώ γραπτώς προ δεκαετίας περίπου, οι οποίες τότε απορρίφθηκαν από κατά τεκμήριον αρμόδιους μετά βδελυγμίας! Προσπαθούσα τότε να εξηγήσω την ανθελληνική συμπεριφορά "πατέρων" της εκκλησίας εναντίον του ελληνικού πολιτισμού και έγραφα ότι, το επιχείρημα πως οι περισσότεροι από τους πατέρες του χριστιανισμού είχαν ελληνική παιδεία και γνώριζαν επαρκώς τη φιλοσοφία δεν απαντάει σε κανένα από τα προαναφερόμενα ερωτήματα. Η ιδέα ότι όποιος έχει «μελετήσει» κάτι το εκτιμάει επίσης, είναι προφανώς άστοχη. 

Ίσως δε η βαθιά γνώση της ελληνο-ρωμαϊκής φιλοσοφίας να δημιουργούσε στους εκκλησιαστικούς ηγέτες και την έντονη αντιπάθεια, λόγω φθόνου ή απελπισίας για έλλειψη αντεπιχειρημάτων. Να μην παραβλεφθεί επίσης η ύπαρξη αισθημάτων εκδίκησης για όσα πραγματικά ή νομιζόμενα δεινά είχαν υποστεί οι λαοί γύρω από τον ελληνόφωνο χώρο από τις επιδρομές των Μακεδόνων και των Ρωμαίων.

Ειδικά στις αρχές του 21^ου αιώνα αντιμετωπίζουμε το φαινομενικά παράδοξο, άτομα αραβικής ή ινδο-πακιστανικής καταγωγής που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και σπούδασαν σε δυτικό περιβάλλον να «θυσιάζονται» για θρησκευτικούς λόγους, σπέρνοντας το θάνατο και σε δεκάδες άλλους συνανθρώπους τους. Το φαινόμενο δε, ακόμα και Ελλήνων που φοιτούν σε δυτικές χώρες, να επιστρέφουν στην πατρίδα τους και να συκοφαντούν, συχνά με αισθήματα μίσους τη χώρα και το λαό που τους φιλοξένησε στα χρόνια των σπουδών τους, κάθε άλλο παρά σπάνιο είναι. 

Εκτιμούμε ότι κύριος παράγοντας γι' αυτά τα χάσματα είναι, αφενός οι πολιτισμικές διαφορές, οι οποίες δεν καλύπτονται με κάποια πρόωρη οικονομική άνοδο, αλλά απαιτούν μακρόχρονη εμπέδωση σε κλίμακα γενεών και, αφετέρου, η προσωπική ανασφάλεια που προκύπτει από την ελλιπή παιδεία, τότε λόγω της γενικότερης πολιτισμικής υποβάθμισης και τώρα λόγω απορρίψεώς της από θρησκευτικούς φονταμενταλιστές κάθε προελεύσεως και προσανατολισμού.

Ανεξάρτητα από τον Χίτλερ και τον Μπιν Λάντεν λοιπόν, πιστεύω το μίσος και ο φθόνος ακολουθεί τους λιγότερο αναπτυγμένους ανθρώπους σε όλη την ιστορική πορεία τους, είτε σε επίπεδο κοινωνιών και κοινωνικών ή επαγγελματικών ομάδων, είτε σε επίπεδο προσώπων!

Ο σατανάς και τα λατινικά

Είναι γνωστό ότι στην καθολική εκκλησία σιγοκαίει με μικροεκρήξεις κατά καιρούς ένας πόλεμος, εδώ και πολλές δεκαετίες: Οι (ας πούμε τώρα) ανανεωτές θέλουν να γίνεται η λειτουργία στην τοπική γλώσσα του ποιμνίου, οι δε παραδοσιακοί θέλουν η λειτουργία να γίνεται στα λατινικά.

Τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών πάμπολλα -όλα «πνευματικά» εννοείται- γεμίζουν τόμους βιβλίων που εκδίδονται κάθε τόσο... Φυσικά, εκ του αποτελέσματος (ταμείου) προκύπτει, ποια πλευρά έχει κάθε φορά δίκιο...

Τώρα βρήκε η πλευρά των λατινολάγνων ένα νέο επιχείρημα: ο διάβολος μισεί τα λατινικά! Συγκεκριμένα, ο επίσκοπος της Isernia στη νότια Ιταλία, μονσινιόρε Αντρέας Γκέμμα (74 ετών), γνωστός εξορκιστής στην Ιταλία με τίτλους όπως «εχθρός του σατανά», «ήρωας των παιδιών του Χριστού» και άλλα τέτοια, έκανε σε ένα σεμινάριο για θέματα εξορκισμού στην «Regina Apostolorum» δηλώσεις! Περίπου, μαρτύρησε δημόσια το περιεχόμενο των μαθημάτων του!

Συζήταγαν λοιπόν για διάφορες τεχνικές αποβολής του διαβόλου από τους δαιμονισμένους (ψυχοπαθείς που τους ταλαιπωρούν οι παπάδες!) και καθένας έλεγε το κοντό του και το μακρύ του, π.χ. ένας ότι διώχνει τον σατανά επαναλαμβάνοντας αναρίθμητες φορές το Πατερημών -μέχρι και διάβολος βαριέται και φεύγει- ή κτυπώντας (μαλακά, έτσι;) τον δαιμονισμένο στο κεφάλι με τον σταυρό, οπότε ο σατανάς τρομάζει και εξέρχεται. Πάνω εκεί ο πατήρ Γκέμα μαρτύρησε ενώπιον ακροατηρίου το μυστικό του, το οποίο χαρακτήρισε «κρυφό όπλο»: μιλάει στο διάβολο λατινικά!

«Ο σατανάς μισεί τα λατινικά» λέει ο Γκέμα και, μόλις τα ακούσει από τον εξορκιστή, αρχίζει να ουρλιάζει κι αυτός λατινιστί. Εκεί λοιπόν τον πλακώνει ο Γκέμα σε απανωτά Πατερημά, λατινικά εννοείται και ο σατανάς εγκαταλείπει! Τα λατινικά είναι κάτι σαν το ιππικό των καθολικών εξορκιστών...

Ρωτάει τότε αθώα ένας από τους ακροατές (βαλτός!), φυσικά στα λατινικά: «Episcopi presbyterique non solum nesciunt, sed etiam linguam latinam scire nolunt». Δηλαδή, οι επίσκοποι και οι πρεσβύτεροι όχι μόνο δεν μιλάνε τη λατινική γλώσσα, αλλά δεν θέλουν και να την μάθουν. Και τώρα έρχεται το δίδαγμα: πρέπει να μάθουν όλοι οι κληρικοί τα λατινικά, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν τον σατανά στη γλώσσα που μισεί - και με την ευκαιρία να κάνουν και τη λειτουργία σ' αυτή τη ζωντανή γλώσσα! Όπερ έδει δείξαι ή quod erat demonstandum για να συνηθίζουμε κι εμείς τις λατινικές φράσεις!

Με τέτοια σοβαρά θέματα ασχολούνται στην Ιταλία οι παπάδες! Παρ' ημίν έχουν κολλήσει οι ιερείς μόνιμα στα μεσαιωνικά ελληνικά και δεν έχουν κανένα λόγο να προβληματίζονται, γι' αυτό επιδίδονται στο «φιλανθρωπικό έργο», τουτέστιν τη διαχείριση και τη διακίνηση χρήματος, κοτόπουλα και άλλα συναφή!

Τι σκέφτονται οι Κινέζοι για τη χώρα τους; (IV)

(>>> συνέχεια)

Zhang Xiuzhen: «Η δημοκρατία δεν ταιριάζει στην Κίνα»

Η 55χρονη νοικοκυρά Zhang Xiuzhen πιστεύει ότι η Κίνα βρίσκεται στη φάση να εξαλείψει τη φτώχια, φοβάται όμως την άνοδο των τιμών. Παλαιότερα εργαζόταν σε ένα κρατικό κατάστημα και πουλούσε είδη καθημερινής ανάγκης.

Ερώτηση: Γιατί φοβούνται μερικοί άνθρωποι την Κίνα;

Zhang Xiuzhen: Ο πληθυσμός της Κίνας είναι πολύ μεγάλος, ξεπερνάμε τους πάντες. Πολλοί άνθρωποι, μεγάλοι χώρα και οι Κινέζοι είμαστε ενωμένοι. Έτσι ενωμένοι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε όλες τις άλλες χώρες.

Ερώτηση: Τι είναι ο κομμουνισμός;

Zhang Xiuzhen: Όλα τα αγαθά ανήκουν στην κοινότητα. Το κράτος μας βρίσκεται στη φάση να εξαλείψει τη φτώχια. Τώρα έχουν ακόμα και οι αγρότες τη βασική ιατρική περίθαλψη. Η διαφορά μεταξύ πόλης και επαρχίας μικραίνει. Αυτό δεν είναι κομμουνισμός; Ότι κι αν συμβαίνει, σε σύγκριση με την Αμερική είναι πολύ καλύτερα.

Ερώτηση: Είναι η Κίνα κομμουνιστική χώρα;

Zhang Xiuzhen: Τα συναισθήματά μας δεν είναι τόσο καθαρά όπως παλιά, όταν ήμασταν παιδιά. Όταν πήγαινα στο Γυμνάσιο και πέθανε ο πρόεδρος Μάο, κλαίγαμε όλοι. Σήμερα δεν θα έκλαιγε κανείς, όποιος κι αν πεθάνει από την ηγεσία. Σήμερα θέλουν όλοι οι άνθρωποι να πλουτίσουν. Παλιά ζούσαν όλοι για το σύνολο, σήμερα καθένας για τον εαυτό του.

Ερώτηση: Σας αρέσει η σημερινή ηγεσία;

Zhang Xiuzhen: Αν το δούμε επιφανειακά, είναι μια χαρά. Μετά το σεισμό στο Σιχουάν ή μετά από άλλες καταστροφές, εμφανίστηκαν πολύ γρήγορα στο σημείο καταστροφής. Αλλά εμείς οι απλοί άνθρωποι γνωρίζουμε γι’ αυτούς μόνο όσα λένε στις ειδήσεις. Βλέπουμε πώς ταξιδεύουν εδώ κι εκεί, συνοδευόμενοι πάντα από πολλούς άντρες για την προστασία τους.

Ερώτηση: Τι επιθυμείτε για το μέλλον;

Zhang Xiuzhen: Βγάζω το μήνα 2000 Γουάν και ελπίζω να μην ανεβούν κι άλλο οι τιμές, ώστε να αρκεί ο μισθός. Μελλοντικά θα φροντίζουν ο γιος μου και η γυναίκα του για 4 ηλικιωμένους στην οικογένεια και δεν θα τα καταφέρνουν. Γι’ αυτό θα είναι καλύτερα να πάμε οι μεγάλοι σε ένα γηροκομείο. Πρέπει να δημιουργηθούν πιο πολλά γηροκομεία και να είναι πιο φθηνά.

Ερώτηση: Τι θα έπρεπε να αλλάξει στην Κίνα;

Zhang Xiuzhen: Οι νέοι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν ένα μικρό σπίτι.

Ερώτηση: Θεωρείτε σωστή τη λογοκρισία στο Internet;

Zhang Xiuzhen: Δεν χρησιμοποιώ το Internet, τα μάτια μου δεν βλέπουν καλά. Η λογοκρισία δεν μας απασχολεί εμάς τους μεγαλύτερους, αλλά για τους νέους υπάρχουν κακές επιρροές στο Internet και θα έπρεπε να προστατευτούν.

Ερώτηση: Τι σκέφτεστε για την αλλαγή του κλίματος;

Zhang Xiuzhen: Τους προηγούμενους χειμώνες χάλαγαν γρήγορα τα τρόφιμα, όταν τα αφήναμε έξω στον αέρα, όπως παλιά. Ο καιρός δεν ήταν αρκετά κρύος.

Ερώτηση: Σε ποια σημεία διαφέρει η ζωής σας από εκείνη των γονιών σας;

Zhang Xiuzhen: Το διαμέρισμά μου είναι πολύ μεγαλύτερο, έχουμε καλύτερη διατροφή. Και η πολιτιστική ζωή είναι πλουσιότερη. Στο πάρκο μπορούν οι άνθρωποι να τραγουδάνε και χορεύουν και να ακούν ιστορίες από παραμυθάδες. Όταν οι γονείς μου ήταν νέοι, δεν υπήρχαν αυτά.

Ερώτηση: Πότε θα γίνει η Κίνα μια δημοκρατική χώρα;

Zhang Xiuzhen: Ελπίζω να γίνει δημοκρατική χώρα! Αλλά είναι δύσκολο, υπάρχουν τόσο πολλοί άνθρωποι, τόσες εθνικότητες, για παράδειγμα στο Ξινγιάνγκ και στο Θιβέτ. Είναι δύσκολο να ελεγχθούν όλα αυτά. Η δημοκρατία δεν ταιριάζει με τη μορφή των εθνικοτήτων που υπάρχουν η χώρα.

(συνεχίζεται >>>)