Στην ταινία «Amadeus» των Shaffer/Foreman έχει καλέσει ο αυτοκράτορας τον Mozart για να του αναθέσει τη σύνθεση μιας «γερμανικής όπερας». Ο δήθεν ορκισμένος αντίπαλός του Σαλιέρι συνθέτει ένα ανάλαφρο εμβατήριο για να παιχτεί στην υποδοχή του νεαρού και πολυσυζητημένου Mozart.
Ο αυτοκράτορας προσπαθεί να παίξει το εμβατήριο prima vista και στη συνέχεια, αφού έγινε όλη η συζήτηση για τη νέα όπερα με το νεαρό συνθέτη, θέλει να του παραδώσει την παρτιτούρα. Αυτός όμως έχει ήδη τη μουσική «στο μυαλό», παρ' ότι την άκουσε κακοπαιγμένη από τον αυτοκράτορα μόνο μία φορά. Όταν ο Josef τον καλεί να παίξει στο πιάνο το εμβατήριο, ο Mozart αρχίζει να δημιουργεί παραλλαγές και επεξεργασίες του θέματος. Κάποια στιγμή ρωτάει δε τον εκνευρισμένο Σαλιέρι: «Γιατί δεν δοκιμάσατε κι αυτό;» και του υποδεικνύει άλλη μια παραλλαγή.
Σε πρώτη μορφή είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό «Ταχυδρόμος» το 1979 με άλλον τίτλο (Φαλλοκράτες όλης της γής ενωθείτε) που τον είχε βάλει η σύνταξη του περιοδικού. Μετά άρχισε να κυκλοφορεί σε λαθραία φωτοτυπημένα αντίτυπα, μέχρι που ενσωματώθηκε στο βιβλίο «Σάτιρες» (Νεφέλη 1993). Όμως η κλεψιτυπία συνεχίστηκε και στο Internet, όπου κυκλοφορεί τώρα ανώνυμο με παραλείψεις και με λάθη! Εδώ θα βρείτε το αυθεντικό.
Είμαστε το «ισχυρό φύλο». Και ζούμε -σε μέσο όρο- επτά χρόνια λιγότερο από το «ασθενές».
Σκεφθείτε: επτά ολόκληρα χρόνια ζωής. Η επαχθέστερη φυλετική διάκριση που έγινε ποτέ.
Και μόνο τα επτά χρόνια αρκούν για να καταρρεύσει ο μύθος της καταπίεσης. Πού ακούστηκε οι καταπιεζόμενοι να ζουν περισσότερο από τους καταπιεστές;
Φαινομενικά μοιάζει να σας καταπιέζουμε - εξωτερικά. Αυτό όμως, κυρίες μου, είναι δική σας επινόηση. Όπως οι τρομοκράτες προκαλούν τις δικτατορίες που τους βοηθάνε να καταλήξουν κάποτε στη λαϊκή κυριαρχία, έτσι κι εσείς μας εγκαταστήσατε «κυρίαρχους», για να δημιουργήσετε την τρομοκρατία της ενοχής.
Και ισχυρότερη καταπίεση από αυτήν της ενοχής δεν υπάρχει.
Άντρας σημαίνει ένοχος. Για όλα!
Αρχίζετε τη μαζική παραγωγή και διανομή ενοχής σαν μητέρες. Και συνεχίζετε σαν αδελφές, ερωμένες, σύζυγοι . . .
Από όλα τα πολυεθνικά μονοπώλια το πιο αλλοτριωτικό είναι το μονοπώλιο της ενοχής. Και το έχετε εσείς!
Η ενοχή είναι που μας κόβει επτά χρόνια. Η ενοχή φέρνει τα εμφράγματα και τα έλκη.
Χάρη σε σας νοιώθουμε πάντα ένοχοι. Από τη στιγμή που δεν θα βάλουμε το πουλόβερ μας (Γιαννάκη! θα με πεθάνεις!) ως τη στιγμή που πεθαίνουμε (Γιάννη μου, πού με αφήνεις;) Έτσι που του έρχεται του Γιάννη να ζητήσει συγγνώμη...
Ένοχοι όταν σας αγκαλιάζουμε (σας πνίγουμε). Όταν δεν σας αγκαλιάζουμε (αδιαφορούμε). Όταν αφήνουμε τη μαμά μας (εγώ που έδωσα τη ζωή μου για σένα!). Όταν δεν την αφήνουμε (μα επιτέλους, άντρας είσαι εσύ;). Όταν σας παντρευόμαστε (σου έδωσα τα καλύτερά μου χρόνια!) κι όταν - οϊμέ! - δεν σας παντρευόμαστε (το αυτό, πιο δραματικά). Όταν σας πηδάμε (με πλάνεψες, με ζάλισες, με παρέσυρες!) κι όταν δεν σας πηδάμε (κατάλαβα - δεν μπορείς!). Όταν είμαστε ευγενείς (τοιούτος είναι;) κι όταν δεν είμαστε (τι αγροίκος!). Κι αλίμονο αν στην ευγενή πράξη της συνουσίας δε δεήσει να σας επισκεφθεί ο οργασμός. Ένοχοι εμείς και για αυτό. Αποκλειστικά. (Δεν τα καταφέρνεις, χρυσέ μου!).
Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα...
Η ενοχή μας αγκαλιάζει τα πάντα: φταίμε για τον πληθωρισμό, για τους πολέμους, για την ενεργειακή κρίση - ακόμα και για τον καιρό.
Στην πραγματικότητα η μητριαρχία ουδέποτε έληξε. 'Aλλαξε μόνο μορφή. Από την ωμή δικτατορία του ρόπαλου, έγινε η εξευγενισμένη τυραννία των πλεγμάτων.
«Πίσω από κάθε μεγάλο άντρα υπάρχει μια γυναίκα» Ίσως. Αλλά οπωσδήποτε πίσω από κάθε νευρωτικό, μαμόθρεφτο, αναποφάσιστο, ευνουχισμένο, κακομοίρη άντρα υπάρχει σίγουρα μια γυναίκα.
Η κοινωνιολογική έρευνα έχει αποδείξει πως το 85% των αποφάσεων της οικογένειας παίρνονται άμεσα ή έμμεσα από τις γυναίκες (κυρίως έμμεσα).
Αριστουργήματα μακιαβελικής πολιτικής. Μας υποβάλλετε την απόφασή σας και μετά (αν τα πράγματα δεν πάνε καλά) μας θεωρείτε υπεύθυνους για αυτή.
Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα...
Η φεμινιστική προπαγάνδα μας έχει ζαλίσει με την εικόνα της γυναίκας σκλάβας - που τρώει τα χέρια της στη μπουγάδα...
Και η εικόνα του άντρα υποζυγίου (του κουβαλητή) που δουλεύει για να χάνει η κυρία του στο κουμ-καν?
Φανερό είναι πως υπάρχουν αρκετές γυναίκες που δε σκοτώνονται για το νοικοκυριό. Ίσως να υπάρχουν κι άλλες που δεν παίζουν κουμ-καν. Αλλά άντρες μη κουβαλητές δεν υπάρχουν.
Και δε φτάνει που ζείτε επτά χρόνια περισσότερο από μας, είστε και προνομιούχες στον έρωτα.
Οι γυναίκες είναι ικανές για απεριόριστο αριθμό οργασμών την ημέρα - εσείς, κύριε, μπορείτε τρίπαξ?
Και με τη νέα σεξουαλική επανάσταση έχουν κατορθώσει να μας περάσουν όλη την ευθύνη για την ικανοποίησή τους.
Έτσι αν η κυρία είναι βραδυφλεγής, είσαι υποχρεωμένος να δουλεύεις δύο ώρες σαν χαμάλης - χρησιμοποιώντας όλες τις τεχνικές του Alex Comfort, των Masters και Johnson της Καμασούτρα και του Σουκιγιάκι για να χτυπήσουν κάποτε οι καμπάνες.
Αν δεν χτυπήσουν φταίει ο κωδωνοκρούστης. Ποτέ ο κώδων.
Και το τραγικότερο προνόμιο; Μια γυναίκα δεν είναι ποτέ ανίκανη (ή και αν κάποτε έτσι νοιώσει - δεν φαίνεται).
Α! Η τρομακτική τρωτότης του γυμνού άντρα - όπου μπορείτε με μια ματιά να προσμετρήσετε την ψυχική του κατάσταση!
Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα...
Λένε πως το ωραιότερο πράγμα στον κόσμο είναι να κάνεις το κέφι σου και να σε πληρώνουν για αυτό.
Υπάρχει πιο μεγάλο κέφι από τον έρωτα;
Αλλά ποιον πληρώνουν για αυτό; Όχι βέβαια τους άντρες . . .
Οι μεγάλες εταίρες είναι η κορυφαία στιγμή της γυναικείας παντοδυναμίας.
Γοήτευαν, γλεντούσαν, κυβερνούσαν, διάλεγαν τους εραστές τους και αποσπούσαν περιουσίες για να δίνουν αυτό που η φύση χαρίζει δωρεάν σε όλους.
Σαν να τιμολογούμε τον ήλιο ή το οξυγόνο.
Αλλά και οι ταπεινές πόρνες είναι απόδειξη δύναμης. Γιατί - ποιος πληρώνει ποιον; Αυτός που έχει ανάγκη.
Κι εσείς, κυρίες μου, δεν είχατε ποτέ ανάγκη. Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης πάντα μεροληπτούσε για σας.
Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα...
Οι γυναίκες καταναλώνουν τετραπλάσιο εισόδημα από αυτό που παράγουν (μαζί με τα οικιακά). Κατ’ επέκταση οι άντρες απολαμβάνουν το ένα τέταρτο της δουλειάς τους (πού είσαι Μαρξ με την υπεραξία σου... Να δεις ποιος δουλεύει... ή μάλλον ποιος δουλεύει ποιον!!)
Δύο πράγματα μισούσα στη ζωή μου - το στρατιωτικό και την εργασία. Και μ’ έπιανε ζάλη όταν σκεφτόμουν πως το ωραίο φύλο - αυτονόητα - δεν είχε υποχρέωση ούτε για το ένα, ούτε για το άλλο.
Οι γυναίκες παραπονιούνται πως δεν πληρώνονται σαν άντρες. Έχετε δει όμως πολλές γυναίκες να εργάζονται «σαν άντρες».
Μια στατιστική αναφέρει πως οι γυναίκες απατούν τους άντρες σε μικρότερο ποσοστό (35% έναντι 48%).
Μια άλλη στατιστική όμως λέει πως οι γυναίκες λένε ψέματα σε μεγαλύτερο ποσοστό (58% έναντι 22%).
Άρα η πρώτη στατιστική είναι ψευδής κατά 58%. 'Aρα οι γυναίκες απατούν τους άντρες τους σε μεγαλύτερο ποσοστό.
Άλλωστε απάτη δεν είναι να κοιμάσαι με κάποιον άλλο - απάτη είναι να λες ψέματα.
Παρατηρήστε τα ζευγάρια σε μια λουτρόπολη. Όσο περνάνε τα χρόνια ο μέσος άντρας ολισθαίνει βαθμιαία στο ρόλο του ταλαιπωρημένου, ηλικιωμένου, καρτερικού συνταξιούχου. Είναι γεμάτος παραίτηση, εγκαρτέρηση και υποταγή.
Ενώ όσο περνάνε τα χρόνια η μέση γυναίκα μεταμορφώνεται σε μέγαιρα. Απαιτητική, φωνακλού, υστερική, αυταρχική, καταπιεστική... πεθερά.
Όσο περνούν τα χρόνια το κάθε φύλο δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο.
Και το δικό μας πρόσωπο θέλει και καθημερινό ξύρισμα!
Αφού όμως οι γυναίκες είναι το ισχυρό φύλο, τότε τι χρειάζεται η απελευθέρωση της γυναίκας;
Η απελευθέρωση της γυναίκας είναι για τις γυναίκες η μεγαλύτερη παγίδα - και για μας η τελευταία ελπίδα.
Έτσι και ολοκληρωθεί, σωθήκαμε! Τι είναι το να πλύνεις τρία πιάτα, μπροστά στο να κουβαλάς όλες τις ευθύνες (και την ενοχή) του κόσμου?
Φαινομενικά η απελευθέρωση της γυναίκας θέλει να καταρρίψει την εξωτερική καταπίεση - ελπίζοντας πως θα συντηρήσει την εσωτερική.
Αλλά αυτό είναι λάθος. Το δίχτυ της ενοχής είναι αποκλειστικό όπλο του υποτιθέμενου αδύναμου. Μόλις δυναμώσουν θα το χάσουν. Και θα λυθούν τα νήματα που μας κινούν (ή μας δένουν).
Έτσι η «απελευθέρωση» της γυναίκας θα γίνει η απελευθέρωση του άντρα.
(Και θα πάψω επιτέλους να ανοίγω τις πόρτες και να κρατάω παλτά. Ποτέ δεν κατάλαβα το γιατί.)
Ζήτω λοιπόν η απελευθέρωση της γυναίκας! Μια δεκαετία αφού ολοκληρωθεί, θα δείτε ποιος θα ζει επτά χρόνια παραπάνω.
Θα δείτε ποιος θα αισθάνεται ένοχος όταν (και οπότε) δεν υφίσταται ερωτική διέγερση.
Θα δείτε ποιος θα βγάζει χαρτζιλίκι κάνοντας το (κατά εξοχήν) κέφι του...
Φαλλοκράτες όλου του κόσμου ενωθείτε. Κρατήστε λίγο ακόμα τους φαλλούς σας (ξέρω πόσο δύσκολο είναι).
Αφήστε τις γυναίκες να μαίνονται κατά των φαλλών. Θα τους κάνουν έτσι είδος «ουσιώδες εν ανεπαρκεία»
Μόνον τότε οι φαλλοί πραγματικά θα κυβερνήσουν τον κόσμο!
... Στην Ε.Ε. εξελίσσονται διαδικασίες, στόχος των οποίων είναι να αποσυρθούν από όλους τους δημόσιους χώρους θρησκευτικά σύμβολα, εφόσον αυτά δεν σχετίζονται άμεσα με ναούς. Ταυτόχρονα θα απαγορευτούν όμως διαφημιστικά ή προπαγανδιστικά μηνύματα, τα οποία στρέφονται εναντίον νόμιμων θρησκειών και δοξασιών – τι ακριβώς είναι νόμιμο, δεν έχει καθοριστεί ακόμα, βέβαια!
Αυτές οι ρυθμίσεις αφορούν, μεταξύ άλλων, θρησκευτικά σύμβολα σε σχολεία, δικαστήρια, όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, αλλά και χώρους ιδιωτικών υπηρεσιών με κίνηση πελατών, π.χ. νοσοκομεία, τράπεζες, ξενοδοχεία, φυλακές, ταξιδιωτικά γραφεία κ.ο.κ. Εφόσον η πίστη καθενός είναι ιδιωτική υπόθεση, πρέπει και οι σχετικές ομολογίες να παραμείνουν στους 4 τοίχους του σπιτιού τους.
Έτσι δεν θα επιτρέπεται κάθε βουλευτής και υπουργός ή δ/ντής υπουργείου, τράπεζας και εμπορικής εταιρίας να παρουσιάζεται δημόσια (τηλεόραση, εφημερίδες κτλ.) μπροστά σε συστοιχία από εικόνες, σταυρούς και άλλα θαυματουργά εξαρτήματα. Αυτό που συζητάνε από ετών να καθιερωθεί στην Ελλάδα, θα επιβληθεί τελικά (για άλλη μια φορά) από την Ε.Ε.
Μέλη της αγγλικανικής εκκλησίας και του «Christian Institute» δήλωσαν σοβαρά προβληματισμένοι, αφού θα ανοίξει έτσι το κουτί της Πανδώρας με απρόβλεπτες δικαστικές προσφυγές και αντιδικίες, όπως περίπου έγινε με την απαγόρευση του καπνίσματος, λένε! Επίσης προβληματισμένοι είναι εκπρόσωποι των μουσουλμανικών παροικιών σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αν και δικά τους σύμβολα δεν είναι εμφανή σε δημόσιους χώρους – δεν διαθέτουν εικονίτσες, σταυρουδάκια και άλλα ανάλογα αυτοί. Αντίθετα, σύλλογοι άθρησκων, αθεϊστών, αγνωστικιστών κ.ά. συμφωνούν ασμένως με το μέτρο, αλλιώς θα έπρεπε να επινοήσουν κι αυτοί κάποια σύμβολα, με τα οποία θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους στη δημόσια ζωή.
Η Ε.Ε. θα γνωστοποιήσει την τελική πρότασή της μέσα στο 2009, η οποία δεν θα αφορά μόνο τα θρησκευτικά σύμβολα, αλλά κάθε μειωτική αντιμετώπιση ανθρώπων λόγω ηλικίας, σωματικής ή ψυχικής μειονεκτικότητας, νόμιμων σεξουαλικών επιλογών, θρησκευτικής πίστης, νόμιμης πολιτικής δραστηριότητας, εθνικής καταγωγής, χρώματος επιδερμίδας κ.ά. Διάφοροι αντίπαλοι αυτών των προθέσεων της Ε.Ε. βλέπουν ένα περιορισμό στην ελεύθερη έκφραση και στη δημόσια ομολογία θρησκευτικών, πολιτικών, ποδοσφαιρικών κ.ά. φρονημάτων!
Θα έχουμε θέματα τα επόμενα χρόνια, καλά να είμαστε!
Ενώπιον τριμελούς επιτροπής που θα συσταθεί από εκπροσώπους της Αρχιεπισκοπής και του Διορθοδόξου Κέντρου θα βρεθούν για να δώσουν εξηγήσεις οι πρώην επικεφαλής της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Αλληλεγγύη» της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς διαπιστώθηκε έλλειμμα ύψους 13 εκατ. ευρώ.
Όπως ανακοίνωσε χθες η Ιερά Σύνοδος, έπειτα από έρευνα που διεξήχθη από ορκωτούς λογιστές διαπιστώθηκε το έλλειμμα το οποίο σημειώθηκε από τη μη σωστή διαχείριση των κονδυλίων που δόθηκαν από το υπουργείο Εξωτερικών για την πραγματοποίηση προγραμμάτων όπως ήταν η μεταφορά πουλερικών σε τρίτες χώρες, η δημιουργία σχολών κατάρτισης στην Ινδονησία και η ενίσχυση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Όπως όλα δείχνουν, αυτοί που θα κληθούν να δώσουν εξηγήσεις είναι κληρικοί όπως ο Επίσκοπος Θερμοπυλών κ. Ιωάννης και ο πρώην διευθυντής της «Αλληλεγγύης» κ. Δ. Φουρλεμάδης.
Έλλειμμα, όμως, διαπιστώθηκε και στην εταιρεία την οποία είχε συστήσει η Εκκλησία για την υλοποίηση ευρωπαϊκών κονδυλίων, τη ΣΥΜΕΑΝ, ύψους 2 εκατ. ευρώ αλλά, όπως ανακοινώθηκε από τη Σύνοδο, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη ο έλεγχος.
ΑΥΛΟΣ: Οι σύγχρονες ανακατασκευές του οργάνου υποδεικνύουν ότι ο αυλός παρήγε έναν χαμηλό και αντηχούντα ήχο που μοιάζει με αυτόν του κλαρινέτου. Ηταν φτιαγμένος από δύο διπλά καλάμια, έμοιαζε αρκετά στο σημερινό όμποε και ο αυλητής για να παραγάγει μελωδία έπρεπε να φυσήξει σε ποικίλα διαστήματα και ταχύτητες.
ΣΥΡΙΓΞ: Ελαβε το όνομά της από τη νύμφη η οποία μεταμορφώθηκε σε καλάμι για να κρυφτεί από τον Πάνα και στην ουσία αποτελεί τον πρόδρομο του «αυλού του Πανός». Διέθετε μια σειρά από ξύλινους σωλήνες διαφορετικού μήκους, οι οποίοι, όταν φυσούσε μέσα τους ο μουσικός, παρήγαν έναν γλυκό ήχο. Η σύριγξ συνόδευε συχνά απαγγελίες ποιημάτων.
ΥΔΡΑΥΛΙΣ: Ενα από τα πλέον πολύπλοκα μουσικά όργανα της αρχαίας εποχής, η ύδραυλις διέθετε ένα υδραυλικό σύστημα επάνω στο οποίο βασιζόταν για να λειτουργήσει και το οποίο συνδύαζε την παροχή νερού και αέρα για να δημιουργήσει έναν οξύ ήχο. Το 1885 βρέθηκε στην Καρθαγένη ένα καλοδιατηρημένο πήλινο μοντέλο, αλλά η μεγάλη έκπληξη έχει έρθει από το Αρχαίο Δίον, όπου πριν από περίπου δέκα χρόνια βρέθηκε αρχαία ύδραυλις η οποία αποκαταστάθηκε και εκτίθεται σήμερα στο μουσείο της περιοχής. Παράλληλα έγινε η ανακατασκευή της και οι ήχοι της ακούστηκαν από το σύγχρονο κοινό. (βλέπε επίσης >>>)
ΜΟΝΟΧΟΡΔΟΝ: Αποτελούνταν από μία και μόνη χορδή τεντωμένη επάνω από ένα ηχείο με μια κινητή γέφυρα ενδιαμέσως. Ορισμένοι μελετητές το τοποθετούν στην οικογένεια του λαούτου, χρησιμοποιήθηκε όμως για τον καθορισμό των μαθηματικών σχέσεων των μουσικών ήχων, δηλαδή ήταν ένας κανών. Συνήθως μάλιστα ονομαζόταν «ο πυθαγόρειος κανών», δεδομένου ότι εθεωρείτο εφεύρεση του Πυθαγόρα.
ΛΥΡΑ: Υπήρξε το κατ΄ εξοχήν «εθνικό» μουσικό όργανο της Αρχαίας Ελλάδας και συνδεόταν με τη λατρεία του Απόλλωνα. Είχε επτά ή περισσότερες χορδές, καθεμία από τις οποίες ήταν κουρδισμένη σε διαφορετική νότα. Συνόδευε συχνά το τραγούδι, ενώ χάρη στον απλό μηχανισμό της και στην ιδιαίτερη ποιότητα του ήχου της, που ήταν ευγενής, διαυγής, γαλήνιος και αρρενωπός, χρησιμοποιήθηκε για την εκπαίδευση των νέων.
