22 July 2017

Είναι αστοιχείωτοι κομμουνιστές

του Θανάση Μαυρίδη, Liberal, 21/7/2017

Κινούνται βάσει σχεδίου. Θέλουν να ελέγξουν τα πάντα, Δικαιοσύνη, μέσα ενημέρωσης, δυνάμεις ασφαλείας, δημόσιες υπηρεσίες. Ακόμη κι αν εξαναγκαστούν να πάνε σε εκλογές, θα αφήσουν πίσω τους μία πέμπτη φάλαγγα. Ονειρεύονται μία «φιλελεύθερη παρένθεση» και την ίδια ώρα ενισχύουν τις σχέσεις τους με τμήματα της Λαϊκής Δεξιάς, σχεδιάζοντας το μέλλον μιας Ελλάδας στην οποία θα εναλλάσσονται κυβερνήσεις με σαφή αντιευρωπαϊκό προσανατολισμό.
Δεν θα φύγουν εύκολα κι αυτό το γνωρίζουμε. Αυτή την περίοδο τα παίζουν όλα για όλα, επειδή ξέρουν ότι μία εκλογική αναμέτρηση θα τους οδηγήσει σε μεγάλη εκλογική και πολιτική ήττα. Γι' αυτό κι οι εκλογές θα είναι η τελευταία τους επιλογή. Μόνο αν εξαναγκαστούν, αν δεν γίνεται αλλιώς, μόνο και μόνο τότε θα προσφύγουν στις κάλπες. Αλλά και για μία τέτοια περίπτωση, απευκταία γι' αυτούς, έχουν σχέδιο: Προσπαθούν να ελέγξουν όλα τα κρίσιμα «περάσματα» στον κρατικό μηχανισμό για να δυσκολέψουν το έργο της επόμενης κυβέρνησης. Πως το είχε πει ο Πολάκης; Ότι δεν ελέγχουν τον κρατικό μηχανισμό; Αυτό το έλεγε πριν μερικούς μήνες. Είναι σαφές ότι τώρα προσπαθούν να ελέγξουν τα πάντα. Και στην προσπάθειά τους αυτή δεν τους νοιάζει αν θα «εκτεθούν» ή όχι, όπως συμβαίνει τώρα με τις δηλώσεις τους περί Δικαιοσύνης.
Είναι σαφές ότι δεν θα σταματήσουν εξαιτίας κάποιων… «μικροαστικών» φόβων, μην τυχόν και τους κατηγορήσουν για την κατάλυση των δημοκρατικών ελευθεριών. Αυτά είναι για άλλους, όχι για τους Πολάκηδες και τους Κοντονήδες. Άλλωστε, έχουν στήσει το σκηνικό βάση του οποίου το αστικό καθεστώς απειλεί τις ελευθερίες της Ηριάννας. Οπότε ό,τι συμβεί από εδώ και πέρα θα είναι για… άμυνα! Αυτοί, λοιπόν, είναι αποφασισμένοι να φτάσουν μέχρι το τέλος. Ακόμη κι αν χρειαστεί να τους προειδοποιήσει η Ευρώπη, όπως συνέβη και με την Πολωνία. Δεν τους νοιάζει τίποτα, αρκεί να παραμείνουν στην εξουσία.
Κατηγορούν διάφοροι από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον Μπαλαούρα, τον Ξυδάκη, τον Κοντονή και τα άλλα παιδιά για δηλώσεις και πράξεις που με μία πρώτη ματιά μοιάζουν με τερατουργήματα. Κάνουν λάθος! Όλα γίνονται βάση σχεδίου. Ικανοποιούν τα κατώτερα αισθήματα κάποιων ψηφοφόρων τους, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις. Τους αρκεί να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα.
Ακολουθούν μία βαθιά ταξική πολιτική απέναντι στη μεσαία τάξη, καθιστώντας μέσω της φορολογίας ασύμφορη την επιχειρηματική δράση. Ισοπεδώνουν την κοινωνία προς τα κάτω, ικανοποιώντας έτσι ένα μέρος της εκλογικής τους βάσης που θα ήθελε να… «φορολογηθεί ο πλούτος»! Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία ληστρική και εκδικητική επιχείρηση σε βάρος όσων τόλμησαν όλα αυτά τα χρόνια να σηκώσουν κεφάλι και να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν απέναντι σε ένα αδηφάγο και εχθρικό κράτος. Εκδικούνται τις δημιουργικές δυνάμεις της χώρας – όσες έχουν απομείνει- και εργάζονται σταθερά στην προοπτική μιας χώρας που θα είναι σαφώς απομακρυσμένη από τα ευρωπαϊκά κοινωνικά πρότυπα και πιο κοντά σε αυτά των σοσιαλιστικών παραδείσων τύπου Βενεζουέλας.
Ο αστικός κόσμος τους αντιμετωπίζει ακόμη ως… αστοιχείωτους. Σαν να αντιμετωπίζουν αγράμματους σε ένα παιγνίδι γνώσεων. Δεν είναι αστοιχείωτοι. Είναι κομμουνιστές. Και δεν θα διστάσουν να φτάσουν μέχρι τα άκρα για να μπορέσουν να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα.
Η μεγάλη ευθύνη για το γεγονός ότι οι κομμουνιστές συνεχίζουν να σκάβουν μεθοδικά τα θεμέλια της αστικής μας Δημοκρατίας ανήκει σε ένα κομμάτι της Λαϊκής Δεξιάς που έχει συμμαχήσει ανοικτά μαζί τους. Χωρίς τη δική της βοήθεια ο κ. Τσίπρας θα ήταν ήδη παρελθόν. Κι είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι αυτή η Δεξιά βρίσκει κάθε μέρα δεκάδες λόγους για να ασκήσει σκληρή κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά ούτε μία αφορμή για να πει κάτι αρνητικό για τον Αλέξη Τσίπρα.
Νομίζουν ότι θα συγκυβερνήσουν αύριο με τον Αλέξη Τσίπρα σε μία Ελλάδα που οι ίδιοι θα εκπροσωπούν τη νέα Κεντροδεξιά και ο Αλέξης Τσίπρας τη νέα Κεντροαριστερά. Ότι οι δυο τους θα είναι το νέο δίπολο του πολιτικού μας σκηνικού. Μόνο που η Ελλάδα αυτή δεν θα είναι στην Ευρώπη. Δεν θα έχει σχέση με την Ελλάδα που γνωρίζουμε σήμερα. Κι ίσως τότε να πάψουν και οι ίδιοι να είναι χρήσιμοι στους σταλινικούς του ΣΥΡΙΖΑ. Είπαμε. Είναι κομουνιστές. Όχι ηλίθιοι για να μοιραστούν αύριο την εξουσία που θα έχουν κατακτήσει με τόσους κινδύνους.


08 July 2017

Το «Big Bang» υπό αμφισβήτηση

Κβαντική εξίσωση υποδεικνύει ότι το Σύμπαν ίσως να είναι αιώνιο
Κώστας Μαυραγάνης, HuffPost Greece 


Το Σύμπαν ενδεχομένως να υπήρχε από πάντοτε, σύμφωνα με ένα νέο μοντέλο το οποίο χρησιμοποιεί όρους διόρθωσης κβαντικών λαθών για να «ενισχύσει» τη γενική θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του PhysOrg, το μοντέλο ενδεχομένως να «εξηγεί» και τη Σκοτεινή Ύλη και τη Σκοτεινή Ενέργεια, λύνοντας με αυτόν τον τρόπο μια σειρά πολλαπλών ζητημάτων επιστημονικής φύσης.
Η ηλικία του Σύμπαντος θεωρείται ότι ανέρχεται στα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, όπως υπολογίζεται βάσει της γενικής σχετικότητας. Στην αρχή, τα πάντα πιστεύεται ότι «περιέχονταν» σε ένα σημείο ανυπολόγιστης πυκνότητας ύλης, μια «μοναδικότητα» (singularity). Από εκεί και πέρα, άρχισε η επέκταση, με το «Big Bang» που σήμανε και «επίσημα» τη δημιουργία του Σύμπαντος.
Αν και η «μοναδικότητα» και το Big Bang προκύπτουν βάσει των μαθηματικών της γενικής σχετικότητας, κάποιοι επιστήμονες βρίσκουν την θεωρία προβληματική, καθώς είναι δυνατή η επεξήγηση αυτών που συνέβησαν μόνο αμέσως μετά και όχι πριν τη μοναδικότητα ή κατά τη διάρκειά της. «Η μοναδικότητα του Big Bang είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα της γενικής σχετικότητας, επειδή οι νόμοι της Φυσικής φαίνονται να καταρρέουν εκεί» αναφέρει στο PhysOrg o Αχμέντ Φαράγκ Αλί, Αιγύπτιος επιστήμονας του Πανεπιστημίου της Μπένχα.
Ο Αιγύπτιος ερευνητής, σε συνεργασία με τον Σαούρια Ντας, του University of Lethbridge στην Αλμπέρτα του Καναδά, επιδεικνύουν σε ένα paper που δημοσιεύτηκε στο Physics Letters B ότι η μοναδικότητα του Big Bang μπορεί να «εξηγηθεί» από το νέο μοντέλο τους, στο οποίο το Σύμπαν είναι αιώνιο, χωρίς να έχει αρχή και τέλος.
Οι δύο φυσικοί τονίζουν ότι οι αρχές διόρθωσης κβαντικών λαθών τους δεν εφαρμόζονται ad hoc στο πλαίσιο προσπάθειας για κατάρριψη της θεωρίας του Big Bang. Η δουλειά τους βασίζεται σε ιδέες του θεωρητικού φυσικού Ντέιβιντ Μπομ, ο οποίος είναι επίσης γνωστός για τη συνεισφορά του στον χώρο της φιλοσοφίας της Φυσικής. Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1950, ο Μπομ διερεύνησε την αντικατάσταση της κλασικής γεωδαιτικής (η πιο σύντομη απόσταση μεταξύ δύο σημείων σε μια κυρτή επιφάνεια) με κβαντικές τροχιές. Στο paper τους, ο Αλί και ο Ντας εφάρμοσαν τις τροχιές του Μπομ σε μία εξίσωση που είχε αναπτυχθεί το 1950 από τον Αμάλ Κουμάρ Ραϊτσαουντούρι, ο οποίος ήταν επίσης καθηγητής του Ντας όταν ήταν προπτυχιακός φοιτητής.
Μέσω της κβαντικά διορθωμένης εξίσωσης αυτής, ο Αλί και ο Ντας «παρήγαγαν» κβαντικά διορθωμένες εξισώσεις Φρίντμαν, οι οποίες περιγράφουν τη διαστολή και εξέλιξη του σύμπαντος (περιλαμβανομένου του Big Bang) εντός του πλαισίου της γενικής σχετικότητας. Αν και δεν αποτελεί μια πραγματική θεωρία «κβαντικής βαρύτητας», το μοντέλο αυτό περιλαμβάνει στοιχεία τόσο κβαντικής θεωρίας όσο και γενικής σχετικότητας. Ο Αλί και ο Ντας αναμένουν τα αποτελέσματα της δουλειάς τους να «αντέξουν» ακόμα και μετά την σύνθεση μιας πλήρους θεωρίας κβαντικής βαρύτητας (σημειώνεται ότι η κανονική κβαντική βαρύτητα αποτελεί μια οικογένεια θεωριών που θεωρεί ότι ο χώρος και ο χρόνος είναι κβαντοποιημένοι, δηλαδή αποτελούνται, όπως και η ύλη, από ελάχιστες και διακριτές- δηλαδή «κβαντισμένες» - ποσότητας. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η θεωρία της κβαντικής βαρύτητας βρόχων, μια κβαντική θεωρία του χωροχρόνου που μπορεί να «συμφιλιώσει» τις φαινομενικά ασυμβίβαστες θεωρίες της κβαντομηχανικής και της γενικής σχετικότητας).
Πέρα από το ότι δεν «βλέπει» Big Bang, το μοντέλο των δύο φυσικών δεν βλέπει επίσης «Big Crunch»: στη γενική σχετικότητα, μία πιθανή μοίρα του σύμπαντος το «θέλει» να συστέλλεται μέχρι την κατάρρευσή του και τον μετασχηματισμό ξανά σε ένα σημείο άπειρης πυκνότητας ύλης.
Οι δύο φυσικοί σκοπεύουν να αναλύσουν εκτενέστερα το μοντέλο τους στο μέλλον.

05 July 2017

Τεχνητή νοημοσύνη με καλλιτεχνικές ανησυχίες

Καθημερινή, 5/7/2017

Ο επόμενος Πικάσο μπορεί να μην είναι άνθρωπος, αλλά αλγόριθμος τεχνητής νοημοσύνης που θα ανοίξει νέους δρόμους στη ζωγραφική! Κατά καιρούς, ζωγράφοι όπως ο Κλοντ Μονέ και ο Πάμπλο Πικάσο που, με την ευφάνταστη και δημιουργική «ματιά» τους, άνοιξαν νέους δρόμους στη ζωγραφική και γενικότερα στην αισθητική. Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης δεν αποκλείεται η επόμενη επανάσταση στην τέχνη –αντίστοιχη του ιμπρεσιονισμού ή του αφηρημένου εξπρεσιονισμού– να μην προέλθει από έναν εμπνευσμένο καλλιτέχνη με σάρκα και οστά, αλλά από έναν εξίσου εμπνευσμένο καλλιτεχνικό αλγόριθμο.



Ερευνητές των αμερικανικών πανεπιστημίων Ράτζερς και Νότιας Καρολίνας, καθώς και του εργαστηρίου τεχνητής νοημοσύνης του Facebook, ανέπτυξαν ένα σύστημα δημιουργικής τεχνητής νοημοσύνης που μπορεί να εφευρίσκει νέα στυλ ζωγραφικής.

Το σύστημα –που συνεχώς βελτιώνεται– ήδη έχει δημιουργήσει έργα που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον του κοινού.

Λίγο πρωτοποριακή...

Στόχος των ερευνητών είναι η αυτόματη δημιουργία τέχνης στον υπολογιστή που «να είναι πρωτοποριακή, αλλά όχι υπερβολικά πρωτοποριακή». Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιείται ένας αλγόριθμος, που ενεργοποιεί δύο νευρωνικά δίκτυα, εκ των οποίων το ένα... κατεβάζει ιδέες και το άλλο τις αξιολογεί.

Το ένα δίκτυο δημιουργεί εικόνες και το άλλο δίκτυο –που έχει εκπαιδευθεί μέσα από την ανάλυση 81.500 διαφορετικών έργων τέχνης από κλασικών και ροκοκό έως κυβιστικών και σουρεαλιστικών– κρίνει τι από αυτά που προτείνει το πρώτο δίκτυο μπορεί να θεωρηθεί όντως έργο τέχνης και τι όχι. Το σημαντικό είναι ότι το δεύτερο δίκτυο έχει τη «σοφία» να αναγνωρίσει ένα πρωτότυπο έργο τέχνης, ακόμη κι αν αυτό διαφέρει από κάθε άλλο του παρελθόντος, αποτελώντας κάτι μοναδικό.

Καινοτόμο έργο

Με αυτό τον τρόπο και μέσα από συνεχή ανατροφοδότηση, προκύπτει ένα καινοτόμο έργο τέχνης, αλλά όχι τόσο καινοτόμο, ώστε να θεωρείται εκτός τόπου και χρόνου.

«Θέλουμε κάτι πραγματικά δημιουργικό και εντυπωσιακό, αλλά ταυτόχρονα που να μην είναι ακραίο και να μην είναι δυσάρεστο αισθητικά», δήλωσε ο ερευνητής Αχμέντ Ελγκαμάλ του Πανεπιστημίου Ράτζερς.

Αφού το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης δημιούργησε μια σειρά από «πίνακες» ζωγραφικής, οι ερευνητές ζήτησαν από εθελοντές να τους αξιολογήσουν μαζί με πίνακες πραγματικών ζωγράφων – χωρίς να είναι γνωστό ποια έργα είναι ανθρώπινα και ποια όχι. Προς έκπληξη των ερευνητών, όχι μόνο το κοινό δεν ήταν σε θέση να διακρίνει ποιος πίνακας προερχόταν από άνθρωπο και ποιος όχι, αλλά πολλά έργα της τεχνητής νοημοσύνης κέρδισαν ελαφρώς υψηλότερη βαθμολογία από τα ανθρώπινα, από άποψη πολυπλοκότητας, καινοτομίας, έμπνευσης, πρόκλησης ψυχικής ανάτασης και άλλων κριτηρίων.

Ήδη υπάρχουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που μπορούν να μιμηθούν το στυλ διάσημων ζωγράφων, ενώ διατίθενται ακόμη και σχετικές εφαρμογές για κινητά.
Όμως το νέο σύστημα δεν τροποποιεί ένα προϋπάρχον έργο τέχνης, αλλά δημιουργεί ένα τελείως καινούργιο εξαρχής.
Κάπως έτσι, οι γκαλερί του μέλλοντος μάλλον θα είναι αγνώριστες. Ενώ και οι περήφανοι κάτοχοι έργων τέχνης θα νιώθουν μια αμηχανία να απαντήσουν στο κλασικό ερώτημα «ποιου καλλιτέχνη είναι αυτός ο θαυμάσιος πίνακας».